เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5/1 การเผชิญหน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 5/1 การเผชิญหน้า

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 876

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2562 09:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5/1 การเผชิญหน้า
แบบอักษร

กรกฎโทรมารายงานว่าชยากรนัดกับมีนตราเอาไว้ เมื่อได้ยินแบบนั้นชัยยาจึงต้องรีบตัดไฟเสียแต่ต้นลม เพราะไม่อยากให้บุตรชายเกลือกกลั้วกับผู้หญิงคนนั้น วัฒนาวีรกุล มีฐานะและชื่อเสียงในสังคม จะไม่ยอมด่างพร้อยต่อวงตระกูลอย่างแน่นอน จึงต้องรีบให้บุตรชายแต่งงานให้เร็วที่สุด 

“วันนี้คุณอาพัลลภกับหนูบัวจะมาทานข้าวเย็นที่บ้าน” นายชัยยารีบดักคอบุตรชาย 

“แต่วันนี้ผมมีธุระ ไว้วันหลังแล้วกันครับ” 

“ไม่ได้!” น้ำเสียงของผู้เป็นพ่อห้วนจัด “ยกเลิกนัดกับมีนตราซะ อย่าให้พ่อต้องใช้วิธีของพ่อ” 

ชยากรปิดเปลือกตาและระบายลมหายใจออกมาด้วยความลำบากใจ ไม่คิดว่าท่านจะรู้ความคืบหน้าของเขาทุกอย่าง เป็นฝีมือของใครไปไม่ได้นอกจากกรกฎเลขาส่วนตัวของเขา คราวนี้จะขยับตัวทำอะไรคงต้องระวังมากกว่านี้ 

เมื่อบุตรชายไม่พูดอะไรและยังนิ่งอยู่แบบนั้น นายชัยยาเริ่มใจคอไม่ดี เพราะกลัวว่าจะเสียเรื่อง ตั้งแต่เล็กจนโตเขาไม่เคยขัดใจอะไรลูกเลย แต่คราวนี้มันเป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้และไม่คิดจะยอมแม้จะต้องแลกด้วยอะไรเขาก็ยอม 

“พ่อให้เวลาจัดการกับผู้หญิงของแกแน่ แต่ไม่ใช่วันนี้” 

“เพราะวันนี้มีผู้หญิงมาประเคนถึงที่ใช่ไหมครับ” เขาตอบแทนบิดาเสียเลยและกลั้วหัวเราะในลำคอ “บอกตรง ๆ นะครับ หน้าหนูบัวของคุณพ่อทำด้วยคอนกรีตหรือยังไงถึงไม่รู้สึกอายบ้างเลย” 

“เมื่อไหร่แกจะเลิกอคติกับหนูบัวเสียที จะแต่งานกันอยู่แล้ว”          

“จะแต่งงานทั้งทีต้องลงทุนถึงขนาดนี้เลยหรือครับ” เขาหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “หนูบัวของคุณพ่อคือลูกสาวคนโตของคุณอาพัลลภใช่ไหมครับ ที่จะยัดเยียดให้ผมแต่งานด้วย” 

“แกควรทำความรู้จักกันไว้ก่อนวันแต่งงาน” ผู้เป็นพ่อตอบไม่ตรงคำถาม 

“ผู้หญิงที่วิ่งโร่หาผู้ชายขนาดนี้ คุณพ่อยังแน่ใจหรือครับว่าเป็นคนดี” 

“จะอะไรก็ช่างน่า แต่แกไม่ควรทำให้พ่อขายหน้า” 

“ไม่ต้องย้ำครับผมรู้หน้าที่” ชยากรยักไหล่เล็กน้อย  

“ถ้ารู้ก็ดีแล้วจะได้ไม่ต้องพูดให้เสียเวลา ว่าง ๆ ก็เตรียมตัวเป็นเจ้าบ่าวได้แล้ว” 

“เร่งรัดจังนะครับ บอกตรง ๆ ผมชักแขยงยังไงไม่รู้”  

“ตากร!” 

นายชัยยาร้องเสียงดังอย่างไม่พอใจ นับวันชยากรก็เริ่มแข็งข้อขึ้นทุกวัน แม้จะหนักใจอยู่บ้างแต่ก็เชื่อว่าบุตรชายจะไม่ทำให้ทุกอย่างพัง มีลูกชายเพียงคนเดียวก็อยากให้มีความสุขที่สุด แรก ๆ อาจจะกระท่อนกระแท่นไปบ้างแต่ก็เชื่อว่าเวลาจะเครื่องพิสูจน์ทุกอย่าง 

“ก็มันจริงนี่ครับ ผมมองอนาคตตัวเองแทบไม่ออกว่ามันจะเป็นยังไง” 

แม้จะไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อน แค่คิดเขาก็จะเอียนอยู่แล้วไม่มีวันที่เขาจะแตะต้องผู้หญิงที่บิดาใส่พานมาประเคนให้แน่นอน หากเป็นผู้หญิงที่ดีจริงคงไม่มีวันทำแบบนี้ ไม่รู้ว่าแปดเปื้อนมือใครมาบ้าง 

“แต่งงานแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง พอถึงเวลานั้นแกจะมีลูกสักกี่คนก็ได้ หนูบัวเป็นคนเก่ง การศึกษาก็ดี มีแต่คนอยากแต่งงานด้วย พ่อถึงไม่อยากเสียโอกาสนี้ ดีกว่าแกจะคว้าใครไม่รู้มาเป็นเมีย” 

ที่จริงเขาไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดกับบิดาเท่าไหร่นัก หากเขายืนกรานที่จะไม่แต่งก็ได้ แต่เขาไม่อยากมีปัญหากับท่านแค่นั้นเอง การแต่งงานจึงเป็นการทำตามหน้าที่เท่านั้นแต่หลังจากนั้นเขาจะทำอะไรก็ได้ ผู้หญิงคนนั้นไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเขาทั้งนั้น 

เสียงแตรรถยนต์ดังขึ้นทำให้การสนทนาของสองพ่อลูกหยุดลงชั่วขณะ ก่อนที่นายชัยยาจะระบายยิ้มออกมา ซึ่งดวงหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข เมื่อเพื่อนมาถึงบ้านแล้ว และเขาก็ดักทางลูกชายหัวแก้วหัวแหวนได้พอดี 

“คงมากันแล้วล่ะ เดี๋ยวพอจะออกไปต้อนรับ” 

ชยากรไม่พูดอะไรนอกเสียจากมองตามบิดาอย่างไม่สบอารมณ์ ไม่คิดว่าพ่อปลาไหลอย่างเขาจะต้องมาตายน้ำตื้นเช่นนี้ อันที่จริงเขาก็ไม่อยากจะขัดใจบิดา แต่ก็แต่ง ๆ พอเป็นพิธีเท่านั้นถึงเวลาที่เหมาะสมค่อยหย่าทีหลัง และจังหวะนั้นพัลลภกับลูกสาวก็เดินเข้ามาพอดี เขาจึงต้องยกมือขึ้นไหวอย่างเสียไม่ได้ 

“สวัสดีครับคุณอา” 

ในขณะที่ชยากรยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้า สายตาพลันมองไปยังผู้หญิงคนข้าง ๆ ที่เดินเข้ามาด้วย ทำให้นิ่งไปพักใหญ่ ไม่คิดว่าผู้หญิงที่บิดาจะให้แต่งงานด้วยคือคู่ควงคนล่าสุดของวิศรุต ที่เห็นเดินห้างด้วยกันเมื่อไม่นานนี้ เขาจำเธอได้ดีไม่ผิดตัวแน่นอน เพียงแค่คิดก็ขยะแขยงจนแทบไม่อยากมองให้เสียสายตา  

ต่อให้ใส่ตระกล้าล้างน้ำแต่กลิ่นคาวมันก็ยังติดค้างอยู่!  

นายพัลลภยิ้มให้ชยากรจาง ๆ ก่อนจะหันไปเอ่ยกับบุตรสาว “บัว…นี่พี่กร หวัดดีพี่เขาเสียสิลูก” 

“สวัสดีค่ะ” 

บัวบงกชยกมือไหว้ชยากรด้วยกิริยาที่อ่อนหวาน แม้จะรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง แต่มันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าสายตาอีกฝ่ายที่ทอดมองมายังเธออย่างไม่เป็นมิตรก็ตาม 

เมื่อชัยยาเห็นท่าไม่ดีจึงต้องรีบเอ่ยแทรกขึ้นทันที “ถ้างั้นก็ตั้งโต๊ะเลยแล้วกัน ทานข้าวเสร็จเด็ก ๆ จะได้ทำความรู้จักกัน…” ผู้เป็นพ่อหันไปถามบุตรชาย “จริงไหมตากร” 

ชยากรไม่ตอบทำให้นายชัยยาแสร้งหัวเราะขึ้นมาและเอ่ยขึ้นเพื่อกลบเกลื่อนทันที “ไม่ต้องเกรงใจนะหนูบัว ทำตัวตามสบาย เดี๋ยวอีกหน่อยก็จะต้องมาอยู่ที่นี่แล้ว คิดเสียว่าคือบ้านของหนูนะ” 

“ขอบคุณที่เมตตาบัวและครอบครัวนะคะคุณลุง” 

“พูดอะไรแบบนั้นหนูบัว อีกหน่อยเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วลูก” 

ชยากรเหลือบมองบิดาและบัวบงกชสลับกันไปมา เพียงแวบเดียวเขาก็รู้แล้วว่าเธอเต็มไปด้วยจริตมารยา ต่อหน้าผู้ใหญ่ก็ดูอ่อนหวานแต่ลับหลังใครจะรู้ว่าเธอผ่านมากี่น้ำแล้ว ไม่มีวันที่เขาจะหลงกลผู้หญิงพันธุ์นี้เด็ดขาด 

นายชัยยาเดินนำทุกคนไปที่โต๊ะอาหาร และใช้สายตาบังคับบุตรชายให้เทคแคร์ดูแลบัวบงกช ชยากรจึงยอมทำตามเพื่อไม่ให้น่าเกลียดในสายตาของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย 

“อาหารมื้อแรกอาจจะติด ๆ ขัด ๆ หรือไม่ถูกปากบ้าง ลุงก็ต้องขออภัยนะหนูบัว” 

“แค่นี้ก็ถือว่าเป็นเกียรติสำหรับบัวกับคุณพ่อมากแล้วค่ะ” 

หญิงสาวนั่งทานเงียบ ๆ และรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก เมื่อผู้ชายที่จะแต่งงานด้วยทำราวกับรังเกียจเดียดฉันท์เป็นอย่างมาก ทำให้เธอเจียมตัวและยอมรับสถานะของตัวเอง ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว จึงต้องทำทุกอย่างให้ดีที่สุดแม้อนาคตข้างหน้าจะเป็นเช่นไรก็ตาม 

++และแล้วการเผชิญหน้าก็มาถึงจนได้ สถานการณ์การพบกันคร้ังแรกแบบเต็ม ๆ จะเป็นเช่นไร.....ไปฟินกันเลยจ้าาาา++ 

ความคิดเห็น