marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 664

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2562 20:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 20
แบบอักษร

 

 

 

Chapter 20: การจากลาที่ไม่มีเสียง

 

“นายจำได้ใช่ไหมแอลว่านายเคยพูดกับฉัน!!!!” ผมนั่งมองคนตรงหน้าอย่างพิจารณาก่อนจะเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้นิดหน่อย

“เธอคือเยรินงั้นเหรอ” ผมถามขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่กลับมาเป็นปกติ

“ใช่ฉันเองตกใจละสิที่ฉันเข้าสิงร่างของผู้หญิงคนนี้ได้...ทันทีที่จิตใจของเธออ่อนแอฉันจะสามารถควบคุมร่างของเธอได้ทันทีไงละฮึๆๆๆๆ” ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจสิ่งที่เธอพูดก่อนจะถามขึ้นอีกครั้ง

“เธอเป็นคนทำให้เจสสับสน และ อ่อนแอสินะ”

“ใช่ฉันเอง!!! ฉันทำให้นยัยนี่เห็นว่าที่ผ่่นมาคนานมันเลวแค่ไหน”

“เรื่องอะไรบ้างเหรอ”

“ก็หลายเรื่อง ทั้งเรื่องนายเจ้าชู้ เรื่องที่นายเป็นมาเฟียเรื่องที่นายฆ่าคนเป็นว่าเล่นเรื่องที่นายฆ่าฉันด้วย!!!”

“เธอบอกเจสหมดสินะ...” ผมมองเยรินในร่างของเจสอย่างสงบนิ่งการที่จะคุยกับคนอย่างเยรินมันต้องได้อธิบายยาวเหยียดเชื่อเถอะว่าถ้าโวยวายไผมันก็เหนื่อยกว่าเดิมเปล่าๆ

“ใช่!!! ฉันเป็นคนแฉความเลวระยำของนายให้หล่อนได้รู้เอง!!!”

“เธอทำแบบนี้ทำไม...แค้นที่ฉันฆ่าเธองั้นเหรอเธอไม่คิดถึงเรื่องที่เธอทำกับฉันบ้างหรือไง!!!!! เธอมาหลอกฉัน มาปั่นหัวฉัน!!!! เธอคิดจะฆ่าฉันก่อนด้วยช้ำเธอยังกล้ามาแค้นฉันงั้นเหรอเยริน!!! ตอบฉันมาสิ!!!” ผมถามคำถามที่ค้างคาใจมาตลอดออกไป ที่ผมลั่นไกปืนใส่เธอวันนั้นผมก็เจ็บปวดเหมือนกันนะผมเคยคิดว่าผมลืมเธอได้แล้วแต่พอกลับมาเจอเธออีกครั้งผมก็ยังตัดใจไม่ได้เมื่อไม่นานมานี้ที่หัวใจของผมเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งเพราะใครบางคนแต่จู่ๆเวันนี้เธอก็ยังกลับมาอีกครั้ง...

“แต่นายฆ่าฉันตั้งสองครั้งนะ!!!!”

“ยัยโง่!!! ถ้าครั้งแรกฉันจงใจฆ่าเธอจริงๆเธอคิดว่าเธอจะรอดงั้นเหรอ!!! ฉันให้โอกาศเธอหนีฉันไปเพราะตอนนั้นฉันรักเธอไงละ!!! แต่เธอก็โง่กลับมาอีกครั้ง!!!” คำพูดของผมทำให้เธอที่อยู่ในร่างเจสชะงักเล็กน้อย

“แต่นายก็ฆ่าฉันอยู่ดี!!!”

“นั้นเพราะเธอจะฆ่าพี่ชายฉันนะเยริน!!!! เธออย่าโทษแต่คนอื่นได้มั้ยเธอย้อนกลับดูสิ่งที่เกิดบ้างว่ามันเพราะอะไร...เพราะอะไรเธอถึงมีจุดจบแบบนี้!!!” คำพูดของผมทำให้เธอนั่งนิ่งเล็กน้อยผมจึงพูดขึ้นต่อ...

“ถ้าตอนนั้นเธอไม่โกหกฉันเราอาจไม่เป็นแบบนี้ หรือ ถ้าตอนนั้นเธอตัดสินใจตั้งต้นชีวิตใหม่เธออาจจะมีความสุขมากกว่านี้แต่เธอกลับไม่ทำแบบนั้นเธอเลือกที่จะเดินมาหาความตายทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าเธอจะต้องตายแน่ๆแต่เธอก็ยังทำ...เยรินฉันนะไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนี้เลยนะแต่เธอคือคนเลือกทางเดินทุกอย่างเองนะเยริน...เพราะงั้นตอนนี้พอเถอะเยรินออกจากร่างเจสเถอะ เจสไม่รู้เรื่องเธอไม่รู้อะไรเลยอย่าทำร้ายเธอเลยปล่อยเธอไปเถอะ...ฉันขอเถอะนะ และ ฉันก็ขอโทษจริงๆที่ทำแบบนั้นแต่ฉันไม่สามารถทนเห็นพี่ชายฉันตายไม่ได้” ผมตัดสินใจนั่งคุกเข่าลงก้มหัวขอร้องเธออย่างจริงจังไม่ใช่ว่าผมไม่รู้สึกอะไรเลยที่ฆ่าเธอ...ผมรู้สึกผิดในหัวใจตลอดเวลาที่นึกถึงเธอผมเคยเจ็บปวดเพราะเธอมามากพอแล้ว...

“ตอนนั้นนายรักฉันจริงๆใช่ไหมแอล” เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆราวกับกำลังร้องไห้ผมที่ก้มหน้าอยู่จึงเงยหน้าขึ้นมามองเธอผมสบตาเธอผ่านร่างของเจสผมเห็นแววตาที่เศร้าๆนั้นผมจึงลุกขึ้นดึงเธอเข้ามากอดอย่างอ่อนโยน...

“เยริน....พอเถอะนะตอนนี้เราอยู่กับคนละโลกแล้วอย่าทำร้ายชึ่งกันและกันเลยนะ ขอให้ครั้งนี้เป็นสิ่งดีๆสุดท้ายที่เราทำให้กันก่อนจากได้มั้ย”

“....” เธอเงียบไม่ยอมตอบอะไรทำแค่เพียงร้องไห้ในอ้อมกอดของผมจนไม่นานเหมือนร่างของเจสจะทรงตัวไม่อยู่ผมจึงต้องพยุงไว้ และ นั่นเองก็ทำให้ผมรู้ว่าเยรินออกไปแล้ว...ผมจึงค่อยๆประคองเจสให้นอนลงอย่างช้าๆด้วยความระมัดระวัง...

“เจส...” พอวางเธอนอนลงได้ผมก็มานั่งมองหน้าเธออย่างรู้สึกผิดที่เธอต้องมาเจออะไรแบบนี้...ทั้งๆที่เธอไม่รู้เรื่องด้วยช้ำ...

“ขอโทษนะ...ขอโทษไว้ตื่นมาเมื่อไหร่จะเล่าทุกอย่างให้ฟังนะเจส” ผมลูบหัวเธออย่างอ่อนโยนพร้อมกับมองไปยังร่างบางนั้นอย่างเอ็นดูผมรู้สาเหตุที่เธอมองผมแปลกๆละ...และ นั่นทำให้ผมตัดสินใจได้ว่าผมจะเล่าทุกอย่างให้เธอฟังเองจากปากของผมเพราะผมไม่รู้ว่าที่เยรินสิงเธอเมื่อกี้นี้เธอจะรับรู้สิ่งที่ผมพูดกับเยรินหรือเปล่านะสิ...

 

 

วันต่อมา

 

เพล้ง!!!!

“อื้อออ...อะไรนะ” ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือเพราะเสียงบางอย่างแตกแต่ทันทีที่ลืมตาขึ้นมาผมก็คว้าหาร่างบางที่นอนกอดเมื่อคืนนี้แต่ตอนนี้ดีนไร้ร่างของเธอในข้างกาย....ผมลุกขึ้นมามองไปรอบๆห้องๆเพราะคิดว่าเจสคนตื่นก่อนผมละมั้ง แต่แล้วสายตาผมก็ไปสะดุดกับแจกันที่อยู่ปลายเตียงตกแตก ผมมองอย่างไม่เข้าใจก่อนตัดสินใจละสายตาจากตรงนั้นแล้วลุกจากเตียงเดินไปที่ห้องน้ำ...

“เจสคงไปทำอาหารรอมั้ง” ทันทีที่นึกได้แบบนั้นผมจึงรีบพาตัวเองไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย จนไม่นานผมก็จัดการตัวเองเสร็จจากนั้นผมก็รีบลงมาชั้นล่างทันทีเพราะอยากคุยกับเจสจะตายอยู่ละ...

“เจส...อยู่ไหนนะ” แต่พอลงมาถึงห้องครัวก็ไม่มีร่างของเธอเลยมีเพียงความว่างเปล่าพร้อมกับอาหารที่วางไว้บนโต๊ะพร้อมกับกระดาษแผ่นหนึ่งที่เขียนวางไว้ เห็นแบบนั้นผมจึงรีบเดินเข้าไปหยิบขึ้นมาอ่านทันที...

‘ขอโทษนะคะคุณแอลอาหารมื้อนี้คงเป็นมื้อสุดท้ายที่ฉันจะทำให้คุณได้จากนี้ฉันขอให้คุณมีความสุขบนทางเดินของคุณให้มากๆนะคะ...ฉันเคยคิดว่าวันหนึ่งฉันคงทำให้คุณหันมามองฉันได้แต่มาวันนี้ฉันคิดว่าฉันคงได้คำตอบแล้ว....ขอให้คุณมีความสุขให้มากๆนะคะ’

ผมยื่นนิ่งอ่านกระดาษในมืออย่างไม่เข้าใจผมทำอะไรไม่ถูกผมไม่รู้ว่าเธอคิดจะทำอะไร...เธอกำลังไปจากผมงั้นเหรอ...ทำไมละผมไม่เข้าใจเลยว่าทำไม!!!!! ผมขย้ำกระดาษในมือทิ้งอย่างไม่เข้าใจ!!!

“คิดจะทำบ้าอะไรของเธอกันแน่เจส!” ผมมองอาหารที่เธอทำยังมีอายร้อนอยู่นั้นแสดงว่าเธอพึ่งออกไปไม่นานนี่เอง ผมรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาคนที่จะช่วยผมได้....

ตรู๊ดดดด~~~~~

ติ๊ด!

‘โทรมาหาเมียฉันมีอะไรไอ้แอล’ แต่ทันทีที่ปลายสายตอบรับก็เป็นเสียงไอ้พี่เวรของผมที่ยังคงหวงเมียไม่เข้าเรื่อง!!!

“ฉันขอคุยกับลิสหน่อยแม็ก”

‘แกมีอะไรพูดมาเลยลิสฟังอยู่’ นี่มันจะอะไรหนักหนาว่ะเนี่ย!!!!

“โว้ย!!! อยากเสือกสักเรื่องจะได้มั้ยไอ้เวร!!! ฉันอยากคุยกับเธอแค่สองคนอย่างวุ่นวายให้มาก” ผมยิ่งอารมณ์ไม่ดียิ่งมาเจอไอ้พี่เวรนี่วุ่นวายแบบนี้อีกให้ตายเถอะ!!!!

‘แอลมีอะไรหรือเปล่า...ฉันปิดลำโพงแล้ว’ แล้วสุดท้ายลิสก็พูดขึ้นนั้นทำให้ผมรีบพูดทันที

“ช่วยฉันหาคนๆหนึ่งหน่อยลิส...”

‘ใครเหรอ’

“เจสชี่ ลี”

‘นายมีปัญหาอะึหรือเปล่าแอล’

“ก็นิดหน่อยนะลิส”

‘คุยกับฉันได้นะ...มีเรื่องอะไรเหรอ’

“ไว้จะเล่าแต่ช่วยตามเธอให้หน่อยนะฉันว่าเธอคงยังไปไหนไม่ไกล”

‘เอาเบอร์โทรศัพท์เธอมาสิเดี๋ยวจะตามให้...’

“เคร เดี๋ยวส่งให้นะลิส ไว้เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังทีหลังนะ”

‘จ้าๆๆ ตามใจนายเลยรีบส่งมานะ’

“โอเค” พูดจบผมก็รีบกดวางสายจากลิสทันทีที่ก่อนจะเข้าไปกดส่งข้อความให้เธออย่างรวดเร็ว ผมรีบส่งเบอร์โทรของเจสไปให้เธอ...อันที่จริงผมสามารถใช้คนผมหาเธอแทบพลิกแผ่นดินก็ได้แต่นั่นมันเสียเวลาไผผมต้องการเจอเธอเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะได้ถามเหตุผลจากเธอสักทีว่านี่มันเรื่องบ้าอะไร!!!!

“ยัยเด็กโง่ เดี๋ยวเจอละจะลงโทษให้เข็ดเลย”

 

 

 

เฮ้อออแต่งแค่20ตอนละจบได้มั้ยฮ่าๆๆๆทำไมมีแต่เรื่องซับซ้อนแบบนี้เนี่ย...ไรท์เนี่ยแหละทำบ้าอะไรอยู่ฮ่าๆปวดหัวเองเลยเจสหนีไปไหนเนี่ยแล้วหนีทำไมเพราะอะไรตอนหน้าได้คำตอบจ้าาาา!!!วุ่นวายจังเนอะแต่ตอนหน้าจะกลับมาเขาความคอมเมดี้ละนะอดทนต่อไปทุกคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น