เพเนย์

ขอบคุณสำหรับการติดตามผลงาน และให้กำลังใจจากผู้อ่านทุกท่าน 💕

บทที่ 2 ตายอนาถ

ชื่อตอน : บทที่ 2 ตายอนาถ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2562 10:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 ตายอนาถ
แบบอักษร

 

บทที่ 2  

ตายอนาถ 

 

 

อ้ายหยวนได้อ่านกระทู้ที่ผู้คนถกเถียงกันเกี่ยวกับนิยายเล่ห์รักฮ่องเต้ทรราชย์ก่อนจะผลอยหลับไป เป็นการงีบหลับกลางวันเพื่อเก็บแรงไว้เข้ากะทำพาร์ทไทม์ร้านสะดวกซื้อในตอนกลางคืน  

 

ในห้วงฝันกลางวันอันอบอุ่นจนออกจะร้อนเร่าเพราะลำแสงจ้าของแดดที่ทะลุผ่านผ้าม่านซีดเก่าของห้องเช่าแฟลตรูหนูที่อาศัยอยู่ ก็ได้พบฮ่องเต้หนุ่มที่ร้ายกาจปราดเปรียวกว่าพยัคฆ์ และโหดเหี้ยมกว่าฆาตกรร้อยศพอย่างหงซย่าในความฝันอันเสมือนจริง 

เขาฆ่าคนทั้งจวนทิ้งแบบล้างเรือนต่อหน้าต่อตา เลือดหยดแล้วหยดเล่าสาดกระเด็นลงบนผืนหิมะ ดูงดงามโหดคลั่งคล้ายเหมยแดงล้อลมเหมันต์เย็นเยียบบาดผิวหนัง ก่อนจะเชยใบหน้าหญิงสาวขึ้นจูบอย่างหนักหน่วงและพูดประโยคน่าขนลุกที่ว่าต้องเป็นคนของเขาทุกชาติภพตลอดไป 

ความรู้สึกหวาดกลัวและบีบคั้นให้อับจนหนทาง จนตรอกไร้ทางสู้ในความฝันราวกับเกิดขึ้นจริง ยามที่อ้ายหยวนตื่นขึ้นมายังรู้สึกว่าหัวใจตนเต้นกระหน่ำในโพรงอกอย่างบ้าคลั่ง อุปาทานไปเองว่ายังมีกลิ่นคาวเลือดลอยอวลโชยมาเข้าจมูกอยู่  

ขนาดยังไม่ได้อ่านนิยายดูซีรี่ส์ยังอินจนเก็บไปฝันเป็นตุเป็นตะขนาดนี้ ถ้าอ่านจบเล่มจะขนาดไหน  

อ้ายหยวนพยายามสลัดฝันกลางวันเพ้อเจ้อ รวมถึงภาพติดตาน่ากลัวเหล่านั้นออกไปจากหัว ก่อนจะรีบเร่งไปทำงานกะดึกตามปกติ ตามประสาแรงงานหาค่ำกินเช้าไม่มีเวลามานั่งฟุ้งซ่านมากนัก  

ช่วยไม่ได้ที่หลังจากปากกัดตีนถีบ ทำงานไปเรียนไปส่งตัวเองจนจบมหาวิทยาลัยก็ไม่มีบริษัทไหนตอบกลับเรซูเม่ ใบสมัครงานของเธอสักที่ คงเพราะเกรดกลาง ๆ ไม่โดดเด่นอะไรถึงไม่ได้แย่ และกิจกรรมก็ไม่มี แม้อ้ายหยวนเองไม่ใช่คนหัวทึบแต่เพราะต้องแบ่งเวลาไปทำงานพาร์ทไทม์หาเงินเรียนเองด้วยเลยทุ่มให้กับการเรียนไม่ได้เท่าที่ควร  

งานไม่มี เงินไม่มีจะเอาอะไรกิน เพราะตระหนักในเรื่องนี้ดีเลยจำต้องทำงานหนักเข้ากะดึกที่ร้านสะดวกซื้อต่อไป เศรษฐกิจย่ำแย่ ประชากรเยอะการแข่งขันสูง คนตกงานมหาศาลคงไม่มีใครยอมเตะฝุ่นเพราะฝุ่นทำให้อิ่มท้องไม่ได้ จะดีจะร้ายก็ต้องยึดอาชีพนี้ไว้ให้มั่นในสถานการณ์จบใหม่ไร้งานทำเป็นหลักแหล่ง 

ในความมืดที่ซอกมุมตึกปรากฏร่างผอมเกร็งโผล่ออกมาขวางทางเอาไว้ ร่างนั้นโชยกลิ่นสุราออกมาฉุนกึกจนต้องหันหน้าหนี เมื่อรวมกับกลิ่นตัวหมักหมมจากเสื้อผ้าเก่าขาดวิ่น กลิ่นก็ตีกันตลบอบอวลยิ่งกว่าผ้าอับซักค้างคืนแล้วตากแบบไม่โดนแดด  

คงจะเป็นคนไร้บ้านที่ติดเหล้า อ้ายหยวนกอดกระเป๋าตัวเองไว้กับอกอย่างตื่นตระหนก เมื่อพอจะรู้จุดประสงค์ของคนตรงหน้าว่าต้องการอะไร  

"ส่งเงินมา!" 

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่มีแม้แต่อาวุธติดตัวมาปล้นจี้ ช่างเป็นโจรที่ยากจนอะไรขนาดนี้ มีดสั้นสักเล่มยังไม่มียังริอ่านมาปล้นชิงทรัพย์ 

ร่างผอมโงนเงนส่าย ขาสองข้างแทบยืนไม่อยู่เพราะฤทธิ์สุรา ในตอนนั้นเองที่หญิงสาวคิดจะหนี! 

"เฮ้ย!" 

อ้ายหยวนไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น หันหลังแล้วตั้งหน้าตั้งตาเผ่นกลับไปทางเดิม แต่คงเพราะยังไม่ได้กินข้าวเย็นและอ่อนเพลียจากการนอนไม่เป็นเวล่ำเวลา ไอ้ที่คิดว่าจะวิ่งหนีรอดเงื้อมมือโจรขี้เมาได้ง่าย ๆ กลับไม่เป็นอย่างที่หวัง!  

"เอามานี่!" 

มันวิ่งตามทันในชั่วอึดใจ มือหยาบกร้านกระชากหูกระเป๋าอย่างดุดัน แต่หญิงสาวเองก็ไม่ยอมแพ้ พยายามดึงกลับคล้ายเล่นชักกะเย่อกันไปมา 

เงินในกระเป๋าถึงมีไม่มากแต่มันก็เป็นเงินที่หามาได้อย่างยากลำบาก ยืนขาขดขาแข็งคิดเงิน ยกลังจัดของ อดตาหลับขับตานอนตั้งนานกว่าจะได้แต่ละหยวน จะให้ยอมแพ้ง่าย ๆ ได้ยังไง!! 

หญิงสาวยกเท้าถีบเป้าอีกฝ่ายไปทีหนึ่ง ทว่ากลับไม่ค่อยตรงเป้าหมายดันเฉียดไปโดนโคนขาแทน การกระทำดังกล่าวเปรียบเสมือนการราดน้ำมันลงบนกองไฟ โจรขี้เมาที่ยังเดินสะเงาะสะแงะไม่ตรงทางอยู่เมื่อครู่ตาวาวขึ้นด้วยความโกรธจัดเมื่อเห็นเหยื่อขัดขืนคิดสู้  

"อยากตายนักใช่มั้ย?!" 

แล้วลมหายใจสุดท้ายที่อ้ายหยวนได้สูดในอากาศที่เต็มไปด้วยมลพิษและฝุ่น pm 2.5 ของโลกปัจจุบันก็สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ ด้วยความอนาถพอ ๆ กับชีวิตที่เกิดมา 20 กว่าปีของตน  

ถ้าพอยังมีหน้าไปพบท่านพญายมในปรโลก อ้ายหยวนก็คงไม่กล้าบอกสาเหตุการตายว่าเกิดจากการขาดอากาศหายใจใต้ถุงพลาสติคใสใส่ของในร้านชำ จากน้ำมือคนไร้บ้านติดเหล้าที่ริอาจเป็นโจรเด็ดขาด เพราะมันเป็นการตายที่อนาถเกินไป!!  

******************************************************* 

ความคิดเห็น