OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : 07 :: AFTER HE WAS DRUNK :: [4/4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2562 19:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
07 :: AFTER HE WAS DRUNK :: [4/4]
แบบอักษร

07  

:: AFTER HE WAS DRUNK ::  

[4/4] 

 

 

เขาพาผมเข้าไปในร้าน บรรยากาศด้านในตอนนี้เริ่มมีคนมานั่งโต๊ะแล้วประปราย ในร้านยังไม่มีนักร้องขึ้นร้องทว่าก็เปิดเพลงคลอไปเรื่อยๆ ร้านนี้ก็ไม่ได้ใหญ่อะไรนัก เป็นร้านเหล้าเปิดน่ะครับมีโต๊ะด้านนอกร้านด้วย ตกแต่งโดยรวมเป็นแนวลอฟท์ดูดีเลยล่ะ ผมชอบนะ มันได้บรรยากาศอึมครึมดีเวลานั่งสังสรรค์

ผมเดินออกมานั่งโต๊ะหน้าสุดหน้าเวลาเหมือนกับแม่ยกรอคล้องพวงมาลัยพระเอกลิเกที่ชอบ คือผมตื่นเต้นนะ อยากดูพี่มันร้องเพลงใกล้ๆ เห็นโต๊ะตรงนี้ว่างพอดีเลยรีบมาจองที่นั่ง ทว่าผมยังไม่ทันได้สั่งเหล้าเพื่อเปิดโต๊ะเลยพี่มันก็เดินมาพร้อมกับใครสักคนที่ผมไม่เคยเห็นหน้า ไม่สิ ผมไม่เคยรู้จักคนรอบตัวเขาเลยสักคน

“น้อง นี่ยอร์ชเพื่อนพี่ วันนี้มันจะเล่นกีต้าร์ พี่ร้อง ไอ้ยอร์ชนี้จอมยุทธ์เป็น...ลูกเจ้าของที่กูฝึกงาน”

“อ้อ หวัดดีน้องจอมยุทธ์”

“หวัดดีพี่ เรียกผมจอมเฉยๆ ก็ได้ฮะ”

พี่ยอร์ชอะไรนี่ดูดีจัง คือมองแล้วรู้เลยว่าหล่อ ผมว่าแบบนี้สาวๆ ต้องชอบอ่ะ โคตรออร่าเลยว่ะอย่างกับนายแบบ อย่าว่าอย่างงั้นงี้เลยนะแต่ผมอยากบอกว่าหน้าพี่ยอร์ชคล้ายกับคนที่ผมเคยตามจีบ ก็คนที่เคยบอกว่าตามจีบมาเป็นปีๆ นั่นแหละ สิ่งหนึ่งที่สองคนนี้คล้ายกันอย่างไม่น่าเชื่อคือเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้ผมหยุดมองเขาไม่ได้

“ไอ้ยอร์ช ไปรอหลังร้านไป”

“อ้าว ไล่กูเฉย ไหนบอกจะเปิดเหล้าเลี้ยงกูก่อนไง”

“ตอนนี้ไม่ละ หล่อนัก ยิ้มหวานนักก็เลี้ยงตัวเองไปเถอะมึง!”

“โมโหอะไรของมึงวะ”

เออ ผมก็งง ได้แต่มองพี่ยอร์ชเดินเกาท้ายทอยกลับเข้าหลังร้านไปเงียบๆ เมื่อลับสายตาแล้วผมก็เหลือบมองไอ้พี่มาร์ตินที่ยืนจ้องหน้าผมเหมือนจะหาเรื่อง

“มองผมทำไม?”

“เปล่า! พี่เปิดโต๊ะให้น้องแล้ว ใช้สิทธิพี่ลดราคาได้สิบเปอร์เซ็นนะจะสั่งอะไรก็สั่งเอา จะนั่งตรงไหนก็นั่ง!”

“ผมจะนั่งตรงนี้ มองพี่ชัดดี”

“มองพี่หรือมองใคร? เหอะ ไปนั่งไกลๆ เลยน้องอยู่ใกล้พี่จะไม่มีสมาธิ”

“แดกแตนมาหรือไงวะ โมโหอะไรก็ไม่รู้วุ้ย เออ ไปนั่งที่อื่นก็ได้”

พอผมหันหลังเดินไปเลือกที่นั่งใหม่ที่โต๊ะกลางร้าน หันมาอีกทีพี่มันก็หายหัวไปไหนแล้วไม่รู้ ผมงงมากว่าพี่มันหงุดหงิดอะไรของมัน พาให้ผมอารมณ์ไม่ดีตามไปด้วยเลยเนี่ย ผมสั่งเหล้ากับมิ๊กเซอร์เสร็จเรียบร้อยจึงมานั่งคิดว่าเขาเป็นอะไร จนจับใจความเหมือนว่าพี่มันจะหึงว่ะ ผมไม่ใช่คนโง่นะ ผมดูออก

ห่า หรือพี่มันมีใจให้เรา? มันจะเป็นอะไรได้อีก ไอ้อาการไม่ชอบให้อีกคนมองผู้ชายคนอื่นน่ะ หึงชัวร์ๆ

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

หัวใจผมก็เต้นจนอกกระเพื่อมเหมือนดีใจอ่ะ ผมว่าผมใจเต้นแบบนี้ครั้งสุดท้ายก็ตอนที่ซื้อของขวัญวันเกิดให้ชมพู่แล้วนั่งลุ้นว่าเธอจะชอบไหม นั่นมันไม่แปลกเพราะตื่นเต้นไปกับแฟนตัวเอง แล้วพี่มาร์ตินเนี่ยเป็นอะไรกับผมเหรอใจผมถึงไปเต้นแรงได้เพราะเขาน่ะ

ผมนั่งดื่มอยู่คนเดียวจนเวลาผ่านไปพักใหญ่พี่มาร์ตินกับพี่ยอร์ชก็ขึ้นเวที ประเดิมเพลงแรกด้วยบทเพลงยอดฮิตที่ใครๆ ก็รู้จัก พวกแนวอกหักๆ หน่อยน่ะ เชื่อไหมว่าตั้งแต่พี่มันอ้าปากร้องคำแรกจนตอนนี้จะจบเพลงอยู่แล้วผมยังละสายตาจากพี่มันไม่ได้เลยสักวินาที เชี่ย ร้องเพลงเพราะมาก แบบเสียงทุ้มผสมลูกเอื้อนปลายประโยคนี่ได้ใจผมเลย ไม่คิดว่าพี่มันจะร้องเพลงเพราะขนาดนี้

แล้วตอนนี้ผม...ใจเต้นแรงอีกแล้วครับ...

และมันเต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพี่มาร์ตินมองหน้าผมไปแล้วร้องเพลงไปด้วยพร้อมกัน ตอนเขาอยู่บนเวที เบื้องหน้ามีไมค์โครโฟนคอยรองรับเสียงไพเราะของเขา ด้านข้างมีเสียงกีต้าร์คลอตามจังหวะ ร่างสูงของเขาตอนนี้ดูโดดเด่นกว่าที่เคยเป็นมาก พี่มันไม่ได้แต่งตัวหรูหราอะไรเลยแค่เสื้อยืดสีขาว เสื้อแจ็คเกตหนังสีดำแบบที่เขาชอบใส่ กางเกงยีนส์สีเข้ม รองเท้าผ้าใบสีดำ แค่นี้จริงๆ แต่ทุกอย่างที่เป็นเขาตอนนี้มันทำให้ผมหลงใหลได้

จบเพลงก็มีผู้หญิงเดินถือแก้วเหล้าไปป้อนเขาถึงหน้าเวที ผมเบือนหน้าหนีแล้วหันมาดื่มเหล้าของตัวเองพรวดเดียวหมดแก้ว เงยหน้ามาอีกทีเธอคนนั้นก็หายไปแล้ว จากนั้นพี่มันก็เล่นเพลงต่อไป ผมนั่งมองไป ดื่มไป ช่างเพลิดเพลินอารมณ์ไปเสียทุกอย่าง

กระทั่งพี่เขาร้องไปได้สักชั่วโมงหนึ่งแล้วบอกว่าพักเบรกเขาก็ลงมาหาผม แต่พี่ยอร์ชไม่ได้มาด้วย ผมเห็นเขาเดินไปนั่งอีกโต๊ะหนึ่งที่มีผู้ชายใส่ชุดนักศึกษามานั่งรอเขาอยู่ก่อนแล้ว

“ยกแก้วไม่หยุดเลยน้อง เดี๋ยวก็เมา”

“ผมเมาได้เพราะพี่เป็นคนขับรถ”

“เมาแล้วพี่พาน้องไปทิ้งแล้วขโมยรถไปขายไม่รู้ด้วยนะ”

“พี่ไม่กล้าหรอก ถ้ากล้ามีเรื่องกับลูกมาเฟียก็ลองดูว่าเฮียกับป๊าผมจะเอาพี่ไว้ไหม”

“ขู่?”

ผมยักไหล่ให้ก่อนยกแก้วขึ้นดื่มอีก เราสองคนนั่งพูดคุยกันอยู่นานสองนาน พี่มันถามผมว่าเขาร้องเพลงเพราะไหมแต่ผมไม่ตอบหรอกว่าเพราะมาก ก็ตอบไปแค่ว่าพอฟังได้ ไม่อยากชมให้หลงตัวเองมากนักหรอก เขาจะได้พยายามร้องให้ผมฟังบ่อยๆ ไง

ตอนที่พี่มันขึ้นไปร้องเพลงรอบที่สองผมก็เริ่มเมาแล้ว ดื่มคนเดียวมันเมาเร็วน่ะครับเพราะไม่มีเพื่อนให้คุย ไม่มีอะไรถ่วงเวลาเลย ผมนั่งฟังเพลงไปดื่มไปจนเหล้าพร่องไปไวมาก จะหมดกรมแล้ว

เบรกนี้เขาก็ร้องเพลงเพราะเหมือนเดิม เป็นการร้องเพลงตามที่มีคนรีเควสเข้าไป การนั่งมองพี่มันเพลินๆ ตอนร้องเพลงแต่ตอนจบเพลงมันขัดใจตรงไหนรู้ไหม? ตรงที่ชอบมีคนมาขอถ่ายรูป ยกเหล้าให้ดื่ม ยัดเงินให้ พี่แม่งก็ไม่ปฏิเสธเลยสักคนแม้กระทั่งโดนหอมแก้มอ่ะ เกินไปไหมวะแม่งเอ๊ย ต่างจากพี่ยอร์ชลิบลับที่เลือกปฏิเสธเกือบทุกอย่าง เห็นเจ๊ที่เดินไปอ้อนพี่ยอร์ชให้ดื่มเหล้าของเธอบ่นว่าวันนี้แห้วเพราะเมียพี่ยอร์ชมาคุม

ผมฟังแล้วก็ชื่นชม ไม่รู้เมียพี่ยอร์ชคนไหนหรอกนะแต่รู้สึกดีจังที่นั่งเฉยๆ ก็คุมคนที่อยู่บนเวทีได้! ไม่เหมือนไอ้พี่ตัวดีที่ยิ้มร่าให้ทุกคน คนชอบที่พี่มันร้องเพลงแหละผมรู้ แล้วผมเพิ่งเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่านักร้องนักดนตรีมันมีเสน่ห์เหลือล้นยังไง ยิ่งผมเมาผมยิ่งมองเขาหล่อว่ะ พอคนหล่อร้องเพลงมันก็น่ามองน่าฟังไปหมด แล้วพอครึ้มอกครึ้มใจก็ยกเหล้าดื่ม ยิ่งเพลินเท่าไหร่ยิ่งดื่มไวเท่านั้น นั่นเท่ากับว่าคนจะสั่งเหล้าขวดใหม่ไวขึ้น ยิ่งพี่มันบิ้วท์เก่งจะตาย เข้าเพลงอกหักก็ชวนดื่มหมดแก้วเขาก็ยกหมดแก้วกันทั้งร้าน นี่คงเป็นการตลาดของร้านเหล้าสินะ

เมื่อผมรู้สึกเมาจริงๆ อารมณ์ตอนนี้เริ่มฉุนเฉียวครับ รำคาญพวกผู้หญิงที่ชอบมานัวเนียพี่มันหน้าเวทีจนอยากจะปาแก้วในมือใส่ ใครคิดจะเอาพี่มันไปก็ข้ามศพผมไปก่อนเถอะ ผมจองของผมมาเป็นเดือนคิดจะมาเคลมว่าที่เมียคุณจอมง่ายๆ เหรอ ฝันไปเถอะ

ผมต้องประกาศให้ทุกคนทราบในความจริงข้อนี้...

ตึก ตึก ตึก

สองเท้าพาตัวเองเดินโอนเอนจนถึงหน้าเวที พี่มันทำหน้างงเมื่อผมคว้าไมค์ที่เขากำลังร้องเพลงมาไว้ในมือรุนแรงจนขาไมค์เอียงล้ม เอ่อ โทษที คุมแรงไม่อยู่

“ใครจะเอาพี่ตินไปทำผัวให้คิดใหม่นะสาวๆ คนนี้น่ะเมียผม!!”

แอลกอฮอล์ในร่างกายที่มันร้อนวูบวาบกระตุ้นความกล้าของผมจนสำเร็จ พอได้พูดไปก็รู้สึกโล่งใจชะมัด ผมเห็นหน้าทุกคนเหวอไปเลย ตอนนี้ผมยืนขำจนปวดท้อง ฮ่าๆ ๆ ๆ รู้ไว้ซะว่าพี่ตินน่ะเมียผม!!!

“ฮ่าๆ ๆ น้องเขาเมาน่ะครับ เพ้อเจ้อไปเรื่อย”

พี่มันพูดกลบเกลื่อนใส่ไมค์ที่ดึงจากมือผมไปก่อนจะผลักให้ผมเดินกลับ โอเค ผมก็เดินกลับมานั่งฟังพี่มันร้องเพลงต่อแต่บรรยากาศตอนจบเพลงเปลี่ยนไป ไม่มีใครหน้าไหนเดินไปหน้าเวทีเลยสักคน เห็นแบบนี้ก็สบายใจแล้วครับ ผมฟุบหน้าลงกับโต๊ะด้วยรอยยิ้ม แล้วสติที่หลงเหลือก็ค่อยมืดดับลงทีละนิด เสียงพี่มันค่อยๆ เบาลงจากโสตประสาทและเงียบไปเมื่อผมเข้าสู่นิทรา

ไม่รู้หลับไปนานแค่ไหน มารู้ตัวอีกทีร่างกายผมก็ถูกดึงให้ลุกขึ้นนั่ง

“น้อง แสบมากนะวันนี้ กลับบ้านเลย!!”

“พี่ตินเหรอ เออ พี่ต้องโดนผมด่านะ กล้าดียังไงให้ใครต่อใครหอมแก้มทั้งที่ผมก็เคย...อุ๊บ”

มืออุ่นทาบทับลงบนปากผมแน่นผมเลยพูดต่อไม่ได้ ได้แต่ปรือตามองหน้าพี่มันสลับกับพี่ยอร์ชแล้วก็ใครอีกคนไม่รู้ยืนเกาะแขนพี่ยอร์ชอยู่ เป็นเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักเชียว

“ไอ้ยอร์ช จับจอมขึ้นหลังกูหน่อย”

ไม่นานร่างกายผมก็โดนจัดแจงให้ทิ้งตัวแหมะลงบนหลังพี่มัน เขาพาผมเดินไปที่รถพร้อมกับทุกคน ได้ยินสองคนนั้นชมรถผมว่าสวย หึ แน่นอนสิ รถคันละหลายสิบล้านถ้าไม่สวยป๊าผมจะซื้อมาให้ทำไม

ขณะที่พี่ยอร์ชช่วยพยุงผมลงจากหลังพี่มาร์ตินแล้วพาเข้าไปนั่งในรถ ผมเพิ่งได้เห็นหน้าพี่ยอร์ชใกล้ๆ เลยเพ่งมากหน่อยเพราะเมา ตามันพร่า อืม...ดูไปดูมาก็ไม่ค่อยเหมือนคนที่ผมเคยจีบเท่าไหร่ ไม่หล่อเหมือนตอนค่ำแล้วว่ะ พี่มาร์ตินหล่อกว่า แต่ผมไม่ทันได้จ้องนานอย่างใจคิด จู่ๆ มืออรหันต์ของพี่มันก็จับหน้าผมหันมองไปทางอื่น เนี่ย ทำแบบนี้จะไม่ให้ผมคิดว่าพี่มันหึงได้ไงวะ

“กูไปก่อนนะมึง โทษทีว่ะวันนี้กูเล่นได้สองเบรกเอง ต้องไปจัดการไอ้ตัวแสบนี่ก่อน”

“แล้วนี่ไปส่งจอมที่ไหน?”

“คอนโดมั้ง”

“กว่าจะส่งกันเสร็จมึงจะถึงบ้านกี่โมงเนี่ย เออๆ ขับรถดีๆ มึง”

พอร่ำลากันเสร็จพี่มันก็ขึ้นมานั่งฝั่งคนขับพร้อมกับสตาร์ทรถ ผมกลัวเพื่อนเขาจะเป็นห่วงเลยเปิดกระจกไปส่งความหวังดีและไมตรีจิตอย่างจริงใจสุดๆ

“ไม่ต้องห่วงฮะ คืนนี้พี่ตินนอนกับผม”

เพี๊ยะ!

พอพูดจบผมก็โดนพี่มันตบหน้าผากดังเพี๊ยะแล้วกระจกก็ถูกปิดขึ้นทันที

“เมาแล้วแสบขนาดนี้วันหลังไม่ต้องแดกแล้วนะเหล้าน่ะ แม่ง!”

พี่มันบ่นอุบแต่ผมไม่สนใจหรอก ปรับเบาะเอนหลังแล้วหลับใส่เสียเลย ฮ่าๆ วันนี้สนุกจังเลยยยยยยยย

 

END TALK

___________________________ 

TALK 

เจ้าจอมนี่มันแสบจริงจริ๊งงงง ชวนพี่มันเป็นเมียง่ายเหมือนชวนกินข้าว ชวนบ่อย ชวนเก่ง แต่เรื่องหนึ่งที่คอนเฟิร์มคือเจ้าจอมชอบพี่ตินเข้าแล้ว น้องดูหลงพี่มาก  

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

ปกเต็ม 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น