facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สารภาพรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2562 10:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สารภาพรัก
แบบอักษร

4 ปีที่แล้ว

วันแต่งงานของณพลกับอ้อมถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย มีแค่คนในครอบครัวทั้ง 2 ฝ่ายแล้วเพื่อนสนิทเท่านั้นที่มาร่วมงาน

“สินดีใจด้วยนะที่อ้อมแต่งงานกับไอ้ณะ...สินเชื่อว่าไอ้ณะจะไม่มีวันทอดทิ้งอ้อม...”

“ขอบคุณนะสิน...”

สินรดน้ำสั่งให้เธอพร้อมทั้งอวยพรให้เธอและณพลด้วยความจริงใจ

“แกไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะไม่มีวันทอดทิ้งอ้อมหรือทำให้เขาเสียใจเด็ดขาด...”

สินสมุทรมองณพลอย่างรู้สึกขอบคุณในใจ เขาหันมายิ้มให้อ้อมอีกครั้งและตัดสินใจที่จะหยุดความรู้สึกแบบนี้กับเธอตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เพราะตลอดเวลาที่ณพลคบกับเธอ เขาก็ยังมีความคิดอยู่บ้างว่าคงมีความหวังที่จะได้สมหวังกับเธอ เขาถึงไม่คิดคบกับใครจริงจัง แต่ในเมื่อเธอกับณพลถึงขั้นแต่งงานกันแล้วเขาคงต้องตัดใจสักที

“มีความสุขมากๆนะ...”

 

 

.....

ปัจจุบัน

ไร่แสงจันทร์

ฉันนั่งดูเขาหยอกล้อเล่นกับสายใจลูกสาววัย 1 ขวบของเขาอย่างดูน่าเอ็นดู เขาดูรักสายใจมาก ไม่ว่าสายใจจะเดินไปไหน จะทำอะไร เขาก็ไม่เคยละสายตาจากสายใจเลย ก็ใช่สิ...สายใจเกิดจากผู้หญิงที่เขารักนิ เขาก็ต้องรักสายใจมากที่สุดสิ

“หนูมน...ลองชิมคุ๊กกี้ฝีมือของน้าหน่อยสิ น้าลองทำวันนี้เอง...”

ฉันนั่งอยู่ที่สนามหน้าบ้านมองภาพพ่อลูกเล่นกัน แล้วคุณน้าก็เดินเข้ามา

“อร่อยมากๆค่ะ...”

“น้าทำเอาไว้เยอะเลย เดี๋ยวหนูมนเอาไปทานด้วยนะ สายใจเขาชอบทานคุ๊กกี้มาก น้าก็เลยหัดทำดู...”

ฉันหันไปมองที่สายใจอีกครั้งอย่างรู้สึกเอ็นดู

“ดูคุณสินจะรักลูกมากๆเลยนะคะ...”

“จ่ะ...สินรักสายใจมากแล้วก็เลี้ยงสายใจมาตลอด แล้วสายใจเองก็ติดสินมากๆด้วย...”

“เอ่อ..แล้วที่คุณน้าเคยบอกว่าคุณสินพาน้องสายใจไปหาแม่ทุกเดือนละคะ...?”

“เอ่อ...จริงๆแล้วที่สินพาสายใจลงไปกรุงเทพฯทุกเดือนเพราะไปหาหมอนะจ่ะ...”

ฉันจำได้เพราะเมื่อ 3 เดือนก่อนที่น้าแสงนัดฉันไปเจอที่โรงพยาบาลตอนอยู่ที่กรุงเทพฯ

“น้องสายใจป่วยเป็นอะไรหรือคะ...ทำไมต้องไปหาหมอทุกเดือน...?”

“โรคลิ้นหัวใจตีบจ่ะ...”

ฉันตกใจมากที่ได้ยิน

“น้าก็เพิ่งรู้เมื่อ 3 เดือนที่แล้วนี้เอง สินเล่าให้น้าฟังว่าสายใจเป็นโรคลิ้นหัวใจตีบตั้งแต่เกิด เขาเองก็เพิ่งรู้ตอนที่สายใจคลอดได้ 3 เดือน เขาจึงตัดสินใจพาสายใจมาหาน้าที่ไร่...”

คุณน้าพูดจบก็หันไปมองทางคุณสินแล้วก็น้องสายใจที่หยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

“วันที่สินอุ้มสายใจมา สีหน้าของสินดูเศร้ามากเขาไม่พูดอะไรสักคำ เขาเก็บตัวมากขึ้นแล้วก็ไม่ยอมเล่าอะไรให้น้าฟังเลยว่าเกิดอะไรชึ้นกับเขา”

“....” ฉันหันไปมองพ่อลูกเล่นกันตามสายตาของน้าแสง

“จนมีหนูมนเข้ามา สินถึงได้เปลี่ยนไป”

ฉันหันกลับมามองหน้าน้าแสงอีกครั้ง

“เขายอมเล่าเรื่องของสายใจให้น้าฟัง เขาเริ่มมีชีวิตชีวามากขึ้น เริ่มยิ้ม เริ่มหัวเราะ แล้วก็เริ่มมีความรู้สึก น้าดีใจนะที่มีคนเข้ามาทำให้ลูกของน้ากลับมาเป็นคนเดิม...”

“มน...”

“สินรักหนูมนจริงๆนะ น้าดูออก...”

“คุณน้า...”

ฉันอึ้งไปที่ได้ยินแบบนี้จากปากของน้าแสง ว่าเขารู้สึกยังไงกับฉัน

“น้าดีใจนะที่หนูยอมตกลงคบกับสิน แต่ถ้า...หนูมนยอมมาเป็นภรรยาของสินน้าคงจะดีใจกว่านี้...”

“....” ฉันจ้องหน้าของน้าแสงอย่างรู้สึกอายๆ

“คุยอะไรกันอยู่ครับ...?”

“ปะ ปะ เปล่า...”

“ทำไมต้องมีพิรุธด้วย นี่คุณมนนินทาผมอยู่หรือเปล่า...?”

“น้าไม่ขอยุ่งนะ สายใจไปกับย่าปะลูก...”

อยู่ดีๆคุณน้าก็ชิ่งเลย อุ้มสายใจจากมือของคุณสินแล้วก็เดินหนีไปเฉยเลย ปล่อยให้ฉันนั่งเขินหน้าแดงอยู่กับเขา แถมเขายังนั่งจ้องหน้าจับผิดฉันอีก

“แม่ผมพูดอะไรกับคุณครับ...ทำไมคุณถึงหน้าแดงแบบนี้...?”

“ปะ ปะ เปล่า...”

ฉันหันหน้าหนีเขาเพราะความเขิน ทำไมอยู่ๆฉันถึงเป็นแบบนี้นะ อาการแบบนี้มันเรียกว่าอะไร หรือว่าฉันจะชอบเขาแล้วจริงๆ

 

....

ตลอดทางที่ผมขับรถมาส่งเธอที่บ้านพัก ก็คอยแอบมองเธอตลอดเวลาว่าเธอเป็นอะไร ตั้งแต่เย็นแล้วบนโต๊ะอาหารก็อีก เห็นมองหน้าแม่ผมก็ยิ้มๆแต่พอหันมาหาผมกลับทำหน้านิ่งๆใส่

“ถึงแล้วครับ...”

ผมจอดรถหน้าบ้านพักเธอ

“ขอบคุณค่ะ...”

เธอหันมาขอบคุณผมแล้วก็เดินลงจากรถ กำลังจะเดินเข้าบ้านผมจึงตัดสินใจวิ่งไปดักหน้าเธอไว้

“เดี๋ยวครับคุณมน...”

“คะ..?”

“ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นอะไร คุณโกรธอะไรผมหรือเปล่า เห็นคุณทำหน้านิ่งๆใส่ผมตั้งแต่เย็นแล้ว?”

“มนหรอคะ..?”

“ครับ...”

“มนเปล่า...”

ผมรีบแทรกพูดก่อน

“ผมรู้ครับว่ามันเร็วไปที่คุณจะเชื่อผม ผมเองยังไม่เชื่อเลยว่าผมจะชอบคุณขึ้นมาจริงๆ ผมไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้ทำไมถึงเกิดขึ้นกับคุณ แต่ยิ่งผมได้ใกล้ชิดคุณ ได้รู้จักคุณผมก็ยิ่งชอบคุณมากขึ้น และผมก็มั่นใจแล้วว่า...

“....” ผมเดินเข้าไปใกล้เธอ จับมือเธอขึ้นมากุมทั้ง2 ข้าง

“ผมไม่ได้แค่ชอบคุณเท่านั้น แต่ผมหลงรักคุณไปแล้วต่างหาก....”

“คุณสิน...”

....

 

5 เดือน ผ่านไป

“คุณมน...แต่งงานกับผมนะครับ?”

“ค่ะ มนจะแต่งานกับคุณ...”

 

 

 

.....

กรี๊ดดดดด

😊😊😊😊

 

 

ความคิดเห็น