Naekin
Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บท2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 58

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2562 11:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท2
แบบอักษร

เช้าวันรุ่งขึ้น🌥️

ร่างบางระหงส์ในชุดเสื้อผ้าเดิมตั้งแต่เมื่อคืนนอนอยู่บนฟูกขนาดพอดีตัวที่วางอยู่ที่พื้นดวงตากลมหลับพริ้มพร้อมทั้งจังหวะขึ้นลงของร่างกายบอบบางที่เกิดจากลมหายใจที่สม่ำเสมอบ่งบอกว่าเธอกำลังอยู่ในภวังค์การหลับใหลอย่างมีความสุขเนื่องจากความเหนื่อยล้า

แต่ดูเหมือนมันก็คงสั้นเพียงเสี้ยววิเมื่อประตูห้องบานเล็กถูกเปิดผั้วะออกพร้อมกับร่างสูงที่มือถือถังน้ำขนาดใหญ่เข้ามาก่อนเขาจะสาดของเหลวในนั้นใส่ร่างที่กำลังนอนหลับอย่างมีความสุขบนฟูกนั่นทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรทั้งสิ้น

ซ่า!!

"อร๊าย!!"เสียงหวานร้องขึ้นเมื่อรับรู้ถึงความเย็นของของเหลวที่สาดกระทบเข้ากับผิวกายร่างบางสะดุ้งขึ้นโดยอัตโนมัติพร้อมยกมือบางขึ้นกอดร่างอย่างสั่นเทาเนื่องจากความหนาวเย็นเข้ากระทบผิวกายสวยกระทันหันดวงตากลมตวัดมองหน้าต้นเหตุที่สาดน้ำใส่เธอทันทีแล้วหวีดออกมาเสียงดัง"ทำบ้าอะไรของนายห๊ะ!"

"นอนกินบ้านกินเมืองอยู่ได้.."เสียงทุ้มเอ่ยออกมาราบเรียบไม่ต่างกับสีหน้าของผู้พูดเลยสักนิด"ลุกจัดการตัวเองซะ เธอมีงานที่ต้องทำ"

"งานบ้าอะไรของนายห๊ะ ฉันไม่ทำ"ร่างบางพูดขึ้นทั้งๆที่เธอยังคงนั่งสั่นเทาจากอาการหนาวเย็นอยู่"ฉันเจ็บร่างกายจนแทบเเตกเป็นเสี่ยงๆจะให้ฉันทำบ้าทำบออะไร!"

"แล้วเธอคิดหรอว่าจะมาอยู่ที่นี่แบบนั่งกินนอนกินได้?"คิ้วคมเลิกขึ้นอย่างจงใจกวนประสาทร่างบางเขาแสยะยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยต่อเสียงเยือกเย็น"ไม่มีทาง ต่อให้เธอเจ็บจนใกล้ตายยังไงเธอก็ต้องทำตามคำสั่งของฉัน เพราะฉันเป็นนายของที่นี่และเธอก็ต้องทำตามที่ฉันสั่ง!"

"นี่นายมันจะมากไปแล้วนะ!!"

"ริต้า!!"คุณชายใหญ่เรียกสาวใช้เสียงดังแทรกขึ้นโดยไม่สนใจเสียงของร่างบางที่พูดอยู่ซึ่งสาวใช้เองก็รีบวิ่งเข้ามาหาผู้เป็นนายทันที

"ค่ะคุณชาย"

"จัดการเธอคนนี้ให้เรียบร้อยแล้วพาไปหาฉันที่บ้านพักคนงาน!"

"เอ่อ..คุณชายคะ"สาวใช้จะเอ่ยค้านแต่ผู้เป็นนายก็ตวัดสายตาคมมองนิ่งๆใส่นั่นทำให้เธอไม่กล้าทัดทานอะไรแต่อย่างใด"ค่ะคุณชาย"

เมื่อสิ้นเสียงสสาวใช้รับคำสั่งคุณชายใหญ่ก็เดินจากไปทันทีทิ้งให้ร่างบางของคุณหนูตระกูลเบต้องมองตามอย่างเจ็บใจก่อนเสียงหวานจะเอ่ยด่าตามแผ่นหลังกว้างอีกคน

"ไอ้คนประสาทกลับ! ไอ้เผด็จการ!"

"เอ่อ..คุณคะ ฉันว่าคุณจัดการธุระส่วนตัวก่อนดีกว่านะคะเดี๋ยวช้าไปคุณชายจะโมโหเอานะคะ"สาวใช้เอ่ยกับร่างบางที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเชลยในความแค้นของผู้เป็นนายโดยที่ตัวเธอเองนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องหรือรับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเลย"เดี๋ยวฉันไปเอาผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าให้นะคะ"

ร่างบางพยักหน้าให้กับสาวใช้โดยที่ยังคงกอดร่างตัวเองที่สั่นเทาเพื่อคลายความหนาวเย็นที่ร่างกายรับรู้ซึ่งสาวใช้ก็วิ่งหายไปสักพักก่อนจะกลับมาพร้อมกับของที่ตนบอกจากนั้นร่างบางจึงลุกไปจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย

@บ้านพักคนงาน

"เอ่อ..คุณชายคะมาแล้วค่ะ"เสียงของสาวใช้ที่ดังขึ้นจากด้านหลังทำให้ร่างสูงหันกลับไปมองซึ่งก็พบว่าสาวใช้พาอีกคนที่เขาสั่งมาด้วยโดยที่ร่างนั้นอยู่ในชุดเสื้อลายเเขนยาวกางเกงขายาวใบหน้าสวยงุ้มงอมองอีกคนด้วยสายตาที่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"ช้า"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพลางสายตาคมเหยียดมองร่างบางข้างกายของสาวใช้นั่นทำให้ร่างบางต้องหวีดออกมา

"นี่ฉันเป็นผู้หญิง กระจิตกระใจจะให้อาบน้ำ5นาทีออกรึไงห๊ะ? ปัญญาอ่อนปะ!"

"ปากดีนี่..งั้นงานพวกนี้ก็ไม่ยากไปสำหรับเธอหรอกมั้ง"ร่างสูงเอ่ยก่อนจะหันไปสั่งสาวใช้ให้ไปยกของมา"ริต้า เธอไปเอาพวกไม้กวาดกับอุปกรณ์ถูพื้นออกมา"

"ค่ะคุณชาย"สาวใช้ค้อมหัวก่อนจะเดินไปยังห้องเก็บของแล้วขนสิ่งที่ผู้เป็นนายสั่งออกมา

"นายจะทำอะไร!?"ร่างบางขมวดคิ้วเรียวเข้าหากันมองอีกคนอย่างไม่ไว้ใจ

"ไม่ใช่ฉันที่ทำแต่เป็นเธอต่างหาก"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นใบหน้าหล่อเหลาก็ยังคงเรียบนิ่งขณะพูดและไม่นานนักสาวใช้ก็มาพร้อมสิ่งที่นายหนุ่มสั่ง

"จัดการทำความสะอาดบ้านพักคนงานทุกหลังให้สะอาดและเรียบร้อยโดยเริ่มจากหลังนี้เป็นหลังแรก!"

"ห๊ะ!นี่ว่าไงนะ!!"เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันควัน

"หูแตกงั้นหรอ?"ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานนิ่งๆเลิกคิ้วคมขึ้นกวนประสาทคนตัวเล็กตรงหน้า

"จะมากไปแล้วนะ!!"

"หึ..ทั้งหมดต้องเสร็จก่อนเที่ยงวันไม่งั้นก็ไม่ต้องกินข้าว!"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด

"ค..คุณชายคะ.."

"อ้อ!แล้วเธอต้องทำมันคนเดียวทั้งหมด ห้าม!!มีใครช่วยทั้งนั้น!"

สิ้นเสียงคำสั่งเด็ดขาดนั่นชายหนุ่มก็หันหลังเดินจากไปทันทีซึ่งสาวใช้ก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาส่วนร่างบางก็ได้แต่ชักสีหน้าที่ไม่พอใจขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"ค..คุณไหวไหมคะ"สาวใช้เอ่ยขึ้นแม้รู้ว่ายังไงเชลยสาวก็ไม่มีทางทำไหวและเสร็จก่อนเที่ยงวันเป็นแน่"ให้ฉันช่วยไหมคะ?"

"เธอได้ยินที่เขาบอกนิว่าห้ามใครช่วยฉัน.."

"แต่คุณทำคนเดียวไม่ทันหรอกนะคะ"สาวใช้เอ่ยแย้ง

"ไม่เป็นไรหรอก อย่าเสี่ยงขัดคำสั่งเขาเลยเดี๋ยวเธอจะแย่เอา"ร่างบางบอกกับริต้าสาวใช้ที่ดูแลเธอตั้งแต่เมื่อคืนจนตอนนี้ เธอไม่อยากให้ใครต้องมาซวยร่วมด้วยหรอกถึงแม้ตอนนี้จะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาต้องการอะไรจากเธอหรือเธอเคยไปทำอะไรให้กับเขา"รีบไปเถอะเดี๋ยวเขาจะลงโทษเธอนะ"

"..ค่ะๆ"ริต้าที่ช่างใจเล็กน้อยว่าจะยอมขัดคำสั่งผู้เป็นนายอยู่ช่วยร่างบางดีหรือไม่ก็ต้องตัดใจไม่อยู่เพราะเชลยสาวยื่นคำหนักแน่นและคำสั่งผู้เป็นนายเด็ดขาดเกินจะกล้าขัดจึงยอมเดินกลับคฤหาสน์ไป

ทิ้งไว้เหลือเพียงแต่ร่างบางระหงส์ที่กลั้นใจเข้าไปจับอุปกรณ์ที่ถูกยกออกมาแล้วเริ่มลงมือทำอย่างเก้ๆกังๆถูกบ้างไม่ถูกบ้างเพราะตั้งแต่เกิดมาตัวเธอไม่เคยต้องมาทำอะไรแบบนี้เลยแม้แต่นิด

 

เวลาผ่านไปเกือบจะถึงครึ่งค่อนวันแต่ร่างบางยังจัดการความสะอาดไปได้ไม่ถึงครึ่งหลังของบ้านหลังแรกเลยแถมเธอยังต้องไปไล่ทำอีก9หลังกว่าจะครบหมดทุกหลังมันไม่มีทางทำได้ก่อนเที่ยงวันแน่ๆแถมตอนนี้เจ้ากระเพราะที่ยังไม่ได้รับอาหารตั้งแต่เช้าก็ดันส่งเสียงร้องบ่งบอกความต้องการอาหารอาการเจ็บแสบในกระเพราะเป็นเครื่องบอกว่าตอนนี้เธอต้องการอาหารเพื่อลดความแสบนี้ลง

"หิวจังเลย.."เสียงหวานบ่นขึ้นเบาๆมือบางอ่อนนุ่มที่เกิดอาการพุพองเนื่องจากใช้งานมากเกินไปยกขึ้นกุมหน้าท้องผ่านเนื้อผ้าแล้วจึงกลั้นใจทำงานต่อไปเพื่อให้เสร็จ

@คฤหาสน์12:50

"คือ..คุณชายคะ"ริต้าเดินเข้ามาในห้องทำงานของผู้เป็นนายก่อนจะเอ่ยเรียก

"มีอะไรริต้า?"คุณชายใหญ่ที่ก้มหน้าตรวจดูเอกสารงานอยู่เงยหน้าขึ้นมองสาวใช้

"นี่ก็เที่ยงกว่าแล้วดิฉันว่าจะเอาอาหา.."

"ไม่ต้อง!"ชายหนุ่มสวนขึ้นทันควันโดยที่สาวใช้ยังพูดไม่จบประโยคดีด้วยซ้ำเขาก็รับรู้ว่าสาวใช้จะบอกอะไร"ฉันบอกว่ายังไงถ้าเธอคนนั้นยังทำไม่เสร็จก็ไม่ต้องได้กิน!"

"แต่เธอยังไม่ได้ทานอะไรเลยนะคะคุณชาย"สาวใช้แย้ง

"ก็ปล่อยสิ"น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยออกมาจากปากหยักแบบไม่ใส่ใจ"จะตายห่าคาบ้านพักคนงานใครสนใจกัน"

"...."

"ห้ามขัดคำสั่งฉันเด็ดขาดริต้า เข้าใจไหม!"

"ค่ะคุณชาย.."สาวใช้รับคำพร้อมโค้งหัวให้แล้วเดินออกไป

 

14:00

"แม่หนูเอ้ยไปกินข้าวกินปลาก่อนดีไหมลูก?"เสียงของคนงานหญิงที่ค่อนข้างมีอายุเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นร่างบางกำลังทำความสะอาดบ้านพักคนงานหลังที่3อยู่โดยที่มือบางสวยตอนนี้มีแต่แผลที่เกิดจากการพุพองขึ้นเกือบเต็มทั้งมือ"ป้าทำกับข้าวไว้หนูมาทานก่อนมาจะได้มีเเรงทำต่อ"

"ไม่ได้หรอกค่ะป้า"เสียงหวานเอ่ยบอกหญิงใจดีพร้อมยิ้มสดใสให้แม้ข้างในเธอแทบจะไม่ไหวแล้วก็ตาม"ขอบใจป้ามากนะจ๊ะแต่ฉันต้องทำให้เสร็จก่อนจึงจะไปทานได้"

"โธ่..งั้นป้าช่วยไหมลูกจะได้เสร็จไวขึ้น"

"อย่าเลยค่ะป้า เดี๋ยวไอ้ปีศาจนั่นมาเห็นป้าจะแย่เอานะคะ"ร่างบางเอ่ยห้ามคนงานหญิงใจดีคนนั้นทันทีที่จะเข้ามาช่วยเธอ

"ป้าไม่คิดว่าคุณชายใหญ่จะใจร้ายขนาดนี้เลยนะคะ.."หญิงคนงานเอ่ยขึ้น

"ช่างเขาเถอะค่ะป้า"หญิงสาวเอ่ยตอบก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อไปให้เสร็จ

 

19:00

บ้านพักคนงานหลังที่5ที่กำลังถูกทำความสะอาดอยู่โดยร่างกายบอบบางที่หมดแรงหญิงสาวกัดฟันฝืนเพื่อทำให้เสร็จสักทีแต่ดูเหมือนร่างกายของเธอจะไม่อำนวยเป็นอย่างมากกายสาวโอนเอนอย่างไร้เรี่ยวแรงกระเพราะน้อยเริ่มส่งเสียงร้องดังขึ้นเรื่อยๆเพราะขาดอาหารเป็นเวลาหลายชั่วโมงและอาการหน้ามืดก็เริ่มเข้าเล่นงานหญิงสาวเธอพยายามทรงตัวและสะบัดศีรษะอยู่หลายทีแต่ก็ไม่ดีขึ้นจนเมื่อถึงขีดจำกัดที่ร่างของเธอรับไม่ไหวสติของเธอก็ถูกตัดลงพร้อมกายบอบบางที่กำลังจะล้มลงกองกับพื้นแต่ก็มีร่างสูงเข้ามาจับไว้ได้ทัน

"ก็อวดเก่งดีเหมือนกันนี่"เสียงทุ้มเอ่ยนิ่งเรียบก่อนจะยกตัวอีกคนขึ้นในท่าอุ้มเจ้าสาวแล้วเดินกลับคฤหาสน์ไป

 

👉TWM👈

รู้สึกสงสารนางเอกจังเลยตัวเองก็ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยซ้ำแต่ก็โดนจับมาทรมาณเฉยเลยอะ

ความคิดเห็น