ภิภิญ
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 อภิสิทธิ์ของนายท่าน (ต่อ) (25+)

ชื่อตอน : บทที่ 2 อภิสิทธิ์ของนายท่าน (ต่อ) (25+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ย. 2562 03:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 อภิสิทธิ์ของนายท่าน (ต่อ) (25+)
แบบอักษร

คนเอาแต่ใจขับรถด้วยความรวดเร็วโดยไม่หวาดกลัวอันตราย แต่เพราะโทสะที่พุ่งพล่านทำให้เจ้าตัวไม่สนสิ่งใดนอกจากเหยียบคันเร่งให้รถขับให้ถึงบ้านอย่างรวดเร็ว โดยที่ปรางค์นั่งตัวสั่นอยู่ที่เบาะเคียงข้างเพราะไม่เคยนั่งรถที่ขับเร็วขนาดนี้มาก่อน

นี่คงเป็นเหตุผลที่ควีนมักมีคนขับรถมาขับให้เสมอๆ เพราะให้เจ้าตัวขับเองทุกวันคงได้หัวใจวายตายเสียก่อนแน่ๆ

เมื่อเดินทางมาถึงที่บ้าน ควีนก็กระชากแขนของปรางค์ให้ตามเข้าไปในบ้านด้วยโทสะ จนคนรับใช้มองตามด้วยความตกใจเพราะไม่เคยเห็นควีนโมโหขนาดนี้มาก่อน

“ถอดเสื้อออก”

“จะทำอะไร”

ปรางค์ถามทันทีที่เห็นควีนหยิบเอาเชือกเส้นยาวออกมาสองเส้นแล้วเดินมาเผชิญหน้ากับเธอด้วยสีหน้าที่น่ากลัว

“ลงโทษของเล่นที่ทำตัวไม่ดี ถอดเสื้อออกเดี๋ยวนี้คุณปรางค์”

ควีนเอ่ยเสียงขรึม แต่เมื่อเห็นว่าปรางค์ยังยืนนิ่งเธอเลยเดินเข้ามากระชากเสื้อนักศึกษาของปรางค์ออกไปให้พ้นตัว ก่อนจะเอาเชือกมารัดข้อมือและข้อเท้าปรางค์จนแน่นและเจ็บไปหมด

“มันไม่ถูกต้อง”

ปรางค์แย้งพร้อมพยายามแก้มัดตัวเอง

“มันถูกที่สุดแล้ว”

พูดจบควีนก็อุ้มปรางค์ขึ้นพาดบ่า ก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำแล้ววางตัวปรางค์ลงในอ่างก่อนเปิดน้ำอุ่นใส่จนเต็ม

“...ไร้เหตุผล”

ปรางค์เอ่ยเสียงเบาก่อนจะสะดุ้งเมื่อควีนจับแยกเข่าของเธอออก แล้วจ่อเครื่องสีชมพูที่สั่นสะท้านมาที่ปุ่มกระสันของเธอ เพียงแค่สัมผัสชั่วครู่เอวเธอก็ผวาขึ้นเหนืออ่างน้ำด้วยความเสียวซ่าน เธอเสียวมาก เสียวอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน เหมือนจะระเบิดตายเป็นเสี่ยงๆ กับความเสียวที่พบเจอ

“อ๊ะ! คุณควีน”

ปรางค์เสียงกระเส่าเมื่อควีนขยับเครื่องสั่นรัวถี่บนปุ่มกระสันเร็วขึ้น เอวเผยอขึ้นสุดกับความเสียวขั้นสุดยอดที่ไม่เคยเจอที่ไหนมาก่อน

“อะ เอามันออกไปนะ ซี้ด”

“สำนึกรึยัง” 

“...”

ปรางค์ขบริมฝีปากแน่น มองคนตรงหน้าด้วยนัยน์ตาไม่พอใจแต่ไม่อาจทำอะไรได้

"ถามให้ตอบ ไม่ใช่เงียบนะคุณปรางค์”

“คุณมันโรคจิต ซี้ดดด”

ปรางค์ตอบทั้งที่ยังเสียวซ่านจากสิ่งที่กำลังกระตุ้นปุ่มกระสันจนแข็งขืนเป็นไต ก่อนจะมองคนตรงหน้าอย่างไม่อาจต่อรองสิ่งใดได้เลย

“ดูเหมือนจะยังไม่สำนึก งั้นออกมานั่งเล่นข้างนอกมา”

ควีนบอกพร้อมดึงตัวปรางค์ขึ้นจากน้ำอุ่น แล้วอุ้มปรางค์พาดบ่าออกไปวางไว้ในห้องที่เปิดแอร์ด้วยอุณหภูมิที่ต่ำ ด้วยความที่ปรางค์เพิ่งแช่น้ำอุ่นมาแล้วยังต้องออกมาเจออากาศที่เย็นเยียบโดยไม่ได้รับการทำให้ตัวแห้งแล้วยังต้องเปลือยอีก มันจึงเป็นอะไรที่ทรมานสำหรับปรางค์

ก่อนที่เจ้าตัวจะโถมตัวไปหาปรางค์แล้วเกี่ยวขาของปรางค์ให้หยั่งแยกกว้างทั้งที่เจ้าตัวไม่สามารถขัดขืนได้เลย ก่อนจะเจ้าตัวจะสอดนิ้วมือเรียวเข้ามาที่ช่องทางรักของปรางค์ที่ถูกกระตุ้นจากเครื่องเมื่อครู่อีกรอบ ก่อนขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ ปรางค์ขบริมฝีปากเมื่อถูกกระตุ้นความเสียวขึ้นมาอีกรอบ

“ซี้ดดด คุณมันโรคจิต”

“เพราะคุณทำผิดกฎต่างหากล่ะคุณของเล่น”

เจ้าตัวไม่พูดเปล่าเพราะยังคงคงใช้เครื่องกระตุ้นความเสียวสีชมพูจ่อปุ่มกระสันของปรางค์ทั้งที่นิ้วมือยังขยับระวิงที่ช่องรักจนปรางค์แทบคลั่ง

โคตรไม่มีเหตุผล ไม่มีเอาซะเลย

 “ซี้ดด ปล่อย ปล่อยนะ”

ใบหน้าปรางค์เหยเกเมื่อมือเรียวกระตุ้นถี่ขึ้นจนเอวลอยเผยอขึ้นเหนือเตียงอย่างห้ามไม่อยู่

“ซี้ดดด หยุด ขอร้อง”

“เหอะ”

ควีนพ่นลมออกจากปากขณะยังคงลงโทษโดยมอบความเสียวซ่านให้อย่างไม่ขาดสาย พร้อมกันกับที่นิ้วที่อยู่ในช่องสวาทของฉันขยับรัว

“ซี้ดดด อ๊ะะะะ ซี้ดด อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา”

ปรางค์รู้สึกเสียวสุดยอดจนเอวเกร็งกระตุกเผยอขึ้นสุดลงบนเตียงนุ่มเมื่อผ่านจุดสุดยอดไป ก่อนที่ควีนจะขยับตัวมาคร่อมทับตัวของปรางค์เอาไว้

“ต่อไปนี้อย่าขัดใจฉันอีกนะคุณปรางค์”

“เอาแต่ใจ”

“ใช่ ฉันเอาแต่ใจ แล้วก็ต้องได้ทุกอย่างที่ต้องการ คุณเป็นแค่ของเล่น ฉันจะทำยังไงก็ได้”

“คุณมันโรคจิต”

“อีกแล้วนะปรางค์ คุณยังไม่เข็ดใช่มั้ย ดีเลย ฉันเองก็อยากต่ออยู่เหมือนกัน”

เจ้าตัวเอ่ยอย่างได้ใจ ก่อนจะขยับตัวลงต่ำแล้วเกี่ยวเรียวขาสองข้างขึ้นอีกครั้ง ใช้ลิ้นอุ่นลากผ่านร่องรักขึ้นไปยังปุ่มกระสันแล้วเลียวนซ้ำๆ จนความเสียวโดนกระตุ้นขึ้นมาอีกรอบ

“ซี้ดดด คุณมันบ้า บ้าไปแล้ว”

เอวของปรางค์ขยับเผยอยามควีนเลียผ่านร่องรัก ก่อนจะเลียขยี้ที่ปุ่มกระสันถี่ๆ ทำให้เสียวซ่าน จนบิดเร่าเจียนจะคลั่ง เพราะเพิ่งผ่านจุดเสียวมาหมาดๆ จึงถูกกระตุ้นได้ง่ายกว่าเดิมหลายเท่าตัว

“ฉันยอมแล้ว ฉันจะไม่ว่าคุณอีกแล้ว อ๊ะ ซี้ดดด”

ริมฝีปากอุ่นร้อนดูดดันปุ่มกระสันอย่างย่ามใจจนปรางค์งครางเสียงสะท้านทันทีด้วยความเสียวอย่างไม่ทันตั้งตัว น้ำรักเริ่มไหลเยิ้มจนแฉะไปทั้งร่องสวาทจนเปียกไปหมด

“ซี้ด คุณควีน ได้โปรด”

ควีนแทบไม่ได้ยินคำขอของปรางค์เลยแม้แต่น้อย เธอรับรู้เพียงเอวของคนตรงหน้าที่เผยอตามการปรนเปรอของเธอด้วยความเสียง ก่อนจะยกมือขึ้นบีบเคล้นหน้าอกนุ่มหยุ่นของคนตรงหน้าอย่างเพลินมือ ขณะรัวลิ้นลงบนร่องรักที่เริ่มเสียวซ่านมากขึ้นจนเอวบิดเร่า

“ซี้ดด อื้ออ”

เสียงปรางค์กระเซ่าด้วยความเสียวซ่าน ก่อนที่ควีนจะผละริมฝีปากที่กำลังดูดดันออก แล้วสอดนิ้วเข้าไปในช่องสวาทที่แฉะชื้นก่อนขยับนิ้วรัว

“อาห์ ซี้ด”

ควีนรัวนิ้วถี่ขึ้น พร้อมทั้งก้มลงดูดดันปุ่มกระสันจนเอวปรางค์เผยอลอยขึ้นอีกครั้งด้วยความเสียวซ่าน

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า อ๊าาา”

เอวของปรางค์เกร็งเผยอขึ้นสุดเมื่อถึงจุดสุดยอด ก่อนจะผ่อนลงบนเตียงแล้วหอบหายใจถี่อย่างเหนื่อยอ่อน ฉทบจะหมดแรงแม้จะปรือตาขึ้น ขณะที่ควีนถอนริมฝีปากออกจากช่องสวาทของที่ฉ่ำด้วยน้ำใสแล้วขึ้นคร่อมตัวของปรางค์เหมือนเดิม

“อย่าดื้อกับนายท่านอีกนะคุณของเล่น”

“...”

ปรางค์เงียบไม่ตอบโต้ทั้งยังไม่มองหน้าของควีนด้วย เธอหมดแรงจนแทบไม่อยากเอ่ยสิ่งใดออกมาแม้แต่น้อย

“ตอบสิปรางค์”

ควีนเชยคางปรางค์ให้มองหน้าขณะที่เจ้าตัวจำต้องปรือตาขึ้นมองอย่างขัดใจ

“ฉันไม่อยากคุยกับคนไม่มีเหตผลแบบคุณ”

ปรางค์ตอบเสียงแผ่ว โกรธคนตรงหน้าจนไม่รู้จะเอ่ยอะไรออกมาให้สาสมดี เพราะเธอก็เป็นเพราะของเล่นของควีนเท่านั้นเอง

“เหอะ...ก็ดี งั้นก็อยู่ในนี้ไปก็แล้วกัน”

ควีนเอ่ยก่อนจะผละออกจากตัวปรางค์แล้วจึงเดินไปปิดประตูอย่างแรงด้วยความโมโหทิ้งให้ปรางค์ตัวสั่นด้วยความหนาวจนเผลอหลับไปกับพื้นห้องเย็นๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 

“อือ...”

ปรางค์ตื่นขึ้นมาตอนกลางดึกด้วยอาการปวดหัวที่แล่นจี๊ดขึ้นมา ก่อนพบว่าตอนนี้ตัวเองอยู่บนเตียงนอนนุ่มๆ ของเจ้าของห้องทั้งยังสวมเสื้อผ้าชุดใหม่

ใครทำเนี่ย

“ตื่นแล้วเหรอ”

ปรางค์หันไปหาต้นเสียงทันทีที่ได้ยิน

“คุณ...”

“ของเล่นใจเสาะ ทำไมป่วยง่ายขนาดนี้”

ควีนเอ่ยติดหงุดหงิด หลังจากที่เธอหายโมโหก็กลับเข้าไปหาปรางค์อีกครั้งก่อนจะพบว่าเจ้าตัวป่วยจากการที่แช่น้ำอุ่นแล้วเข้ามาในห้องแอร์เย็นๆ เร็วเกินไป อีกทั้งสิ่งที่เธอทำทำให้ปรางค์ทรมานอีกด้วย

“ทะ...ทำไม”

“กินยาสิ”

“...”

“อะไร”

ควีนถามปรางค์เมื่อเห็นว่าปรางค์ไม่ยอมกินสักที

“ฉันจะกลับห้อง”

ปรางค์เอ่ยอย่างระแวดระวัง อยู่กับควีนดูเหมือนจะไม่ปลอดภัยเอาซะเลย นึกถึงความน่ากลัวของควีนกับเครื่องบ้าๆ ที่ทำเอาเธอเสียวแทบแย่แล้วอกระแวงไม่ได้เลย

“นอนนี่แหละ แล้วก็กินยาซะ แล้วก็จำไว้ด้วยว่าอย่าเข้าใกล้คนอื่นอีกนอกจากฉัน คุณเป็นของเล่นของฉัน จำไว้ให้ดี” 

ควีนบอกพร้อมเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงก่อนยกถ้วยข้าวต้มมาให้ปรางค์

“...”

“กินซะ”

เมื่อเห็นว่าปรางค์ไม่ยอมรับถ้วยข้าวสักทีเขาเลยจำต้องตักใส่ช้อนแล้วส่งมาทางปรางค์

“ฉันไม่...อึก”

ทันทีที่ปรางค์อ้าปากพูด ควีนก็ดันช้อนเข้ามาในปากปรางค์เกือบสำลัก ก่อนจะมองคนตรงหน้าอย่างไม่พอใจ

“...ฉันกินเองได้ค่ะ”

ปรางค์ถอนหายใจก่อนจะเอื้อมมือไปรับถ้วยข้าว แต่ควีนก็เบี่ยงมันออก

“ช้า”

ควีนบอก ปรางค์เลยจำใจต้องกินข้าวต้มที่เจ้าตัวป้อนมาเรื่อยๆ จนหมด ก่อนจะรับยากับน้ำมากินแล้วหลับลงอีกครั้งด้วยความอ่อนเพลีย

ปรางค์อดสับสนกับคนตรงหน้าไม่ได้เลย สรุปแล้วควีนเป็นซาคิสม์หรือไงที่กระทำความรุนแรงแล้วมาทำดีให้หลัง หรือเป็นโรคจิตที่อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ กันแน่

ความคิดเห็น