Minibun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สวาท : บทที่ 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2562 23:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สวาท : บทที่ 24
แบบอักษร

บทที่ 24 

 

 

"เป็นอะไร"ติณภพถามโรสิตาที่เอาแต่นั่งเงียบไม่ยอมปริปากคุยกับเขาสักคำมาตลอดทางตอนนี้พวกเข้าทั้งคู่กำลังนั่งอยู่บนรถมุ่งหน้ากลับเพนท์เฮ้าส์บนตักของโรสิตามีช่อดอกกุหลาบที่ติณภพให้แขนเล็กโอบประคองช่อกุหลาบเอาไว้อย่างหวงแหนสายตาหวานเอาแต่จ้องมองมันไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตา

 

"เปล่าค่ะ"โรสิตาตอบเสียงแผ่วเอาแต่นั่งก้มหน้ามองช่อดอกกุหลาบ

 

"ไม่พอใจที่ผมไปรับคุณวันนี้หรอครับ"ติณภพถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจกับการตัดสินใจโดยพลการของเขาในวันนี้เป็นจังหวะเดียวกับที่รถติดไฟแดงติณภพจึงเปลี่ยนเกียร์และหันมามองหน้าโรสิตาที่เอาแต่นั่งก้มหน้าไม่ยอมพูดคุยกับเขาตั้งแต่ออกมาจากกองถ่ายละคร

 

"ไม่ใช่นะคะ"โรสิตาปฏิเสธเสียงหลงเมื่อติณภพกำลังเข้าใจเธอผิด

 

"แล้ว?"ติณภพเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย

 

"ฉันแค่ทำตัวไม่ถูก"โรสิตาบอกเสียงเบาแก้มขาวนวลแดงปรั่งติณภพยกยิ้มเริ่มรู้แล้วว่าโรสิตากำลังเป็นอะไร

 

"รู้สึกไม่โอเคหรอครับ"ติณภพแกล้งถามเสียงเศร้าขยับหน้าเข้าหาโรสิตาจนร่างบางต้องหดคอหนีแต่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองติณภพ

 

"เขินมากกว่าค่ะเลยทำตัวไม่ถูก"โรสิตาบอกเสียงตะกุกตะกักตอนนี้เธอเขินเกินกว่าที่จะมองหน้าหน้าติณภพได้กับสิ่งที่เขาพึ่งทำลงไปโรสิตาไม่เคยคิดเลยว่าติณภพจะกล้ามารับเธอถึงกองถ่ายละครสิ่งที่เขาพึ่งทำมันทำให้เธอดีใจ

 

"ค่อยโล่งใจหน่อยผมคิดว่าคุณจะโกรธ"ติณภพถอนหายใจแล้วยกยิ้ม

 

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นคะ"โรสิตาถามอย่างไม่เข้าใจเป็นครั้งแรกตั้งแต่ขึ้นรถยนต์มาที่โรสิตายอมเงยหน้าขึ้นมามองหน้าติณภพเธอกำลังสงสัยว่าเธอแสดงอาการอะไรผิดพลาดไปรึเปล่าถึงทำให้ติณภพคิดว่าเธอกำลังโกรธเขาอยู่

 

“ตั้งแต่แรกคุณไม่อยากให้ใครรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเราพอตกลงคบกันจริงจังผมก็ไม่รู้ว่าคุณยังคิดแบบเดิมอยู่ไหมเพราะไม่เห็นคุณพูดอะไรพอวันนี้ผมตัดสินใจที่จะเข้าไปรับคุณที่กองถ่ายคุณก็รีบฉุดแขนผมให้ออกมาผมเลยคิดว่าคุณอยากจะปิดบังเรื่องของเราและไม่พอใจที่ผมทำอะไรไปโดยพลการไม่บอกคุณ”ติณภพอธิบายให้โรสิตาฟังในสิ่งที่เขาคิดติณภพรู้ดีว่าความสัมพันธ์แรกเริ่มระหว่างเขาและโรสิตามันไม่ได้ดีและน่าป่าวประกาศเท่าไหร่ถึงต่อให้คบกันจริงจังถ้าประกาศออกไปกระแสตอบรับก็อาจจะแย่มากกว่าดีจะให้ถามโรสิตาตรงๆติณภพก็กลัวในคำตอบจนสุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหวต้องบุกไปหาโรสิตาถึงกองถ่ายละครถึงแม้ว่าในความเป็นจริงติณภพจะมีจุดประสงค์แอบแฝงอยู่ในนั้นก็ตาม

 

“ขอโทษนะคะ”

 

“ขอโทษผมทำไมครับ”

 

“ขอโทษที่ทำให้คุณคิดมากเรื่องความสัมพันธ์ของเราฉันไม่ได้อยากจะปิดบังนะคะก่อนหน้านี้อาจจะใช่แต่ตอนนี้ไม่เพียงแต่ฉันยังหาโอกาสที่จะคุยกับคุณไม่ได้เพราะเห็นคุณทำงานหนัก”โรสิตาบอกด้วยความรู้สึกผิดเธอไม่คิดว่าติณภพจะคิดมากเรื่องของเธอขนาดนี้

 

“ถ้าคุณขอโทษผมผมก็ต้องขอโทษคุณด้วยเหมือนกัน”ติณภพยกยิ้มเขาก้มลงจูบที่หน้าผากเล็กแล้วผละออกมาเปลี่ยนเกียร์รถเพราะไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้วก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือเล็กของโรสิตามากุมเอาไว้ที่จริงถ้าจะถามว่าเรื่องนี้ใครเป็นคนผิดทั้งติณภพและโรสิตาก็คงผิดด้วยกันทั้งคู่เพราะต่างฝ่ายต่างคิดแทนกันติณภพก็คิดว่าโรสิตาเองกลัวที่จะเปิดเผยส่วนโรสิตาก็เห็นว่าติณภพกำลังยุ่งอยู่กับงานที่รัดตัวจึงไม่กล้าที่จะคุยทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคนยังคงเป็นความลับต่อไปทั้งๆที่มันน่าจะเปิดเผยได้ตั้งนานแล้ว

 

“ฉันดีใจนะคะที่คุณมารับฉันวันนี้”โรสิตายกยิ้มดีใจมือเล็กกระชับมือหนาที่กุมเอาไว้แน่นก่อนร่างบางจะขยับเอนตัวเอาศีรษะเล็กไปซบลงที่ไหล่แกร่ง

 

“ยินดีครับ”ติณภพตอบรับ

 

“แล้วทำไมอยู่ๆถึงมารับฉันได้หล่ะคะไม่เห็นส่งข้อความมาบอกก่อนเลยฉันตกใจหมดตอนเดินออกมาจากห้องแล้วเห็นคุณถือช่อกุหลาบเดินมาหา”โรสิตายอมรับว่าเธอตกใจมากที่เดินออกมาจากห้องแต่งตัวแล้วเจอติณภพตอนนั้นเธอทำอะไรไม่ถูกจริงๆพอติณภพเดินเข้ามาใกล้และยื่นดอกไม้ให้กว่าจะรู้ตัวโรสิตาก็จัดการลากตัวติณภพออกมาที่รถของเขาบังคับให้เขาขึ้นรถและขับออกมาจากกองถ่ายละครกว่าจะตั้งสติได้ก็เป็นตอนที่ติณภพขับรถออกมาได้สักพักคิดแล้วโรสิตาก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้กับการกระทำของตัวเองเธอไม่เคยตื่นตระหนกจนสติหลุดแบบนี้มาก่อนเลย

 

“ผมอยากจะเซอร์ไพรส์คุณหน่ะแต่เอาจริงๆผมหึงมากกว่า”ติณภพบอกขำๆแล้วนึกถึงจุดประสงค์ที่เขาไปหาโรสิตาในวันนี้ถึงแม้ร่างบางที่กำลังนั่งซบเขาอยู่จะทำมันพังไม่เป็นท่าเลยก็ตาม

 

ในตอนแรกนั้นเพราะข่าวที่ทัศนัยพยายามสร้างกระแสทำให้ติณภพทนไม่ไหวเขาจึงกะไปเปิดตัวที่กองถ่ายละครของโรสิตาเปิดตัวแสดงความเป็นเจ้าของให้ทุกคนได้รู้แต่เพียงแค่โรสิตาเจอเขาร่างบางกับลากเขาออกมาจากกองถ่ายละครซะอย่างนั้นแต่ถึงอย่างนั้นป่านี้เรื่องของเขาและโรสิตาก็คงเป็นที่รู้กันในกองถ่ายละครแม้ติณภพจะไม่ได้เห็นสีหน้าของทัศนัยตอนที่รู้เรื่องก็ตามแต่ถึงยังไงสีหน้าตกใจของทัศนัยตอนที่เห็นโรสิตาพาเขาออกมาก็พอชดเชยกันได้อยู่

 

“หึงฉันหรอคะ?”โรสิตาผละออกมามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของติณภพด้วยความสนใจใจดวงน้อยของเธอเต้นแรงมากจนกลัวว่าติณภพจะได้ยินมัน

 

“ใช่ข่าวของคุณกับพระเอกคนนั้นดังว่อนไปทั่วผมเลยอยากจะไปดูหน้าคนที่คิดจะแย่งแฟนผมซะหน่อยถือเป็นการประกาศตัวกลายๆด้วยว่าคุณเป็นของผม”ติณภพยกยิ้มเจ้าเล่ห์เขายกมือเล็กของโรสิตาข้างที่เขากุมเอาไว้ขึ้นมาประทับจูบลงไปจนโรสิตาเขินหน้าแดง

 

“ร้ายนะคุณเนี่ย”โรสิตายิ้มล้อเลียนไม่ว่าเมื่อไหร่ติณภพก็รู้ร้ายกาจสำหรับเธอเสมอ

 

“ถ้าผมไม่ร้ายคุณจะรักผมหรอ”ติณภพหันมาสบตาโรสิตาชั่วแวบหนึ่งแล้วยกยิ้มมุมปาก

 

“นั่นสิคะถ้าคุณไม่ร้ายฉันคงไม่รัก”โรสิตาเอ่ยบอกเสียงเบาสายตาหวานเบนออกไปมองนอกหน้าต่างรถเพราะไม่กล้าที่จะจ้องมองคนตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆโรสิตารู้สึกเขินเกินกว่าที่จะมองหน้าติณภพได้

 

“งั้นไหนๆวันนี้ผมก็ไปเปิดตัวที่กองถ่ายคุณแล้วต่อไปเราก็เปิดตัวให้คนทั้งประเทศรู้เลยดีมั้ย”ติณภพยกยิ้มให้กับปฏิกิริยาของร่างบางก่อนจะบอกในสิ่งที่เขาคิดในเมื่ออยากจะเปิดเผยเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาอยู่แล้วก็เปิดมันไปให้สุดกันไปเลย

 

“เอาจริงหรอคะ”ถึงจะถามไปแบบนั้นแต่โรสิตากับยกยิ้มด้วยความยินดี

 

“เอาจริงสิคุณรู้ไหมว่าผมอยากจะพาคุณไปกินข้าวดูหนังอย่างที่คู่รักปกติเขาทำกันมาตั้งนานแล้ว”ติณภพบอกตัวเขาเองก็อยากทำกับโรสิตาในสิ่งที่คู่รักทั่วไปทำเช่นกันและไหนๆวันนี้เขาก็ไปเปิดตัวที่กองถ่ายละครของร่างบางแล้วจะพาโรสิตาไปเปิดตัวที่ห้างสรรพสินค้าอีกสักที่ก็คงไม่เป็นไร

 

“งั้นจะรออะไรหล่ะคะทำตามที่คุณคิดเลยสิ”โรสิตาบอกอย่างสนับสนุนเธอเองก็อยากประกาศให้ทุกคนรู้เช่นกันว่าผู้ชายที่นั่งข้างๆเธอนั้นเป็นของเธอ

 

“จัดให้ครับคุณผู้หญิง”ติณภพตอบรับก่อนจะหักเลี้ยวรถไปยังห้างสรรพสินค้าที่ใกล้ที่สุด

 

 

......................................................

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

 

ติณภพและโรสิตากำลังนั่งทานอาหารเช้าด้วยกันที่เคาน์เตอร์บาร์ในห้องครัวเบื้องหน้าของทั้งคู่มีไอแพดที่ตอนนี้กำลังเปิดข่าวของพวกเขาอยู่รูปคู่มากมายถูกโชวร์ขึ้นหน้าจอทั้งในกองถ่ายละครและห้างสรรพสินค้าเมื่อวานเสียงของนักข่าวสายบันเทิงกับกำลังรายงานถึงสถานะความสัมพันธ์ของทั้งคู่อย่างเผ็ดร้อนรวมถึงกระแสตอบรับร้อนแรงในโซเชี่ยลต่างจากต้นเรื่องของข่าวที่นั่งทานอาหารเช้าด้วยกันอย่างสบายใจคำพูดหยอกล้อมากมายที่มีให้กันสร้างเสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วห้องครัวแข่งกับเสียงนักข่าวที่ดังจากไอแพด

 

“วันนี้คุณมีงานรึเปล่า”ติณภพถามโรสิตาที่เดินไปชงกาแฟมาให้เขามือหนาเอื้อมไปรับแก้วกาแฟมาจากโรสิตาแล้วยกขึ้นจิบ

 

“มีค่ะมีงานเดินแบบเปิดตัวกระเป๋าคอลเลคชั่นใหม่ที่ห้างที่เราไปเมื่อวานตอน 11 โมง”โรสิตาบอกพร้อมทิ้งตัวลงนั่งข้างๆติณภพอีกครั้งพลางก้มหน้าลงจัดการอาหารเช้าที่เหลืออยู่ในจานเล็กน้อยให้หมด

 

“เดี๋ยวผมไปส่ง”ติณภพก้มลงดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือก่อนจะเอ่ยอาสาไปส่งโรสิตาด้วยตัวเอง

 

“คุณว่างหรอคะ”โรสิตาหันหน้ามองติณภพด้วยความแปลกใจปกติเขาไม่ค่อยมีเวลาว่างแล้วทำไมวันนี้ถึงจะอาสาไปส่งเธอได้

 

“ครับผมมีประชุมตอนบ่ายแล้วก็นี่ให้คุณ”ติณภพตอบรับก่อนจะยื่นโทรศัพท์สีดำเครื่องหรูให้โรสิตา

 

“ให้ฉันทำไมคะ”โรสิตารับโทรศัพท์เครื่องหรูจากติณภพมาไว้ในมืออย่างงงๆ

 

“ก็ตอนนี้คุณไม่มีโทรศัพท์ใช้ไม่ใช่หรอ”ติณภพบอกเขาจำได้ว่าเมื่อคืนโรสิตาเดินหากระเป๋าสะพายของเธอให้วุ่นเพราะในนั้นมีทั้งกระเป๋าสตางค์ บัตรสำคัญต่างๆและโทรศัพท์มือถือในตอนแรกโรสิตาคิดว่าทำกระเป๋าหายก่อนจะนึกขึ้นได้เธอรีบร้อนออกมาจากกองถ่ายละครจนลืมหยิบข้าวของส่วนตัวออกมาด้วยจึงรีบยืมโทรศัพท์ของติณภพติดต่อหานิกกี้และโชคดีที่นิกกี้เก็บเอาไว้ให้แต่วันนี้นิกกี้กับไม่ว่างจึงไม่สามารถเอากระเป๋ามาให้โรสิตาได้เธอจะไปเอาเองก็ดันติดงานสุดท้ายโรสิตาจึงต้องไปทำงานวันนี้ด้วยตัวคนเดียวโดยปราศจากโทรศัพท์เอาไว้ประสานงาน

 

“อ๋อค่ะ”โรสิตาพยักหน้ารับก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบน้ำมะเขือเทศคั้นสดขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว

 

“เครื่องนี้เป็นเครื่องสำรองของผมแต่ผมให้กวีใส่เบอร์โทรสำคัญๆของคุณเอาไว้ให้หมดแล้ว”ติณภพบอก

 

“ขอบคุณนะคะ”โรสิตายิ้มบอก

 

“ยินดีครับคุณรีบไปแต่งตัวเถอะเดี๋ยวสายนะ”ติณภพยิ้มตอบสายตาคมเหลือบตามองนาฬิกาอีกครั้งก่อนจะออกปากให้โรสิตาไปเตรียมตัวถ้าหากออกสายมากกว่านี้รถคงจะติดและโรสิตาจะไปทำงานสาย

 

“ค่ะ”โรสิตาตอบรับแล้วลุกขึ้นยืนใบหน้าหวานโน้มเข้าหาติณภพก่อนจะประทับริมฝีปากเล็กลงบนแก้มหนาแล้วรีบผละออกเดินหนีเข้าห้องไปติณภพยิ้มแล้วมองตามร่างบางของโรสิตาจนลับตาคล้อยหลังจากที่โรสิตาเดินเข้าห้องนอนไปเพื่อไปอาบน้ำแต่งตัวติณภพก็หยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาแล้วกดโทรหาเลขาส่วนตัว

 

(ครับคุณติณ)เสียงกวีทักมาตามสาย

 

“สั่งคนของเราคอยดูพวกสื่อแล้วก็พวกคอมเมนต์ในโซเชี่ยลให้ดีๆถ้ามีหลุดเรื่องของเกศราออกมารีบเคลียร์ออกให้หมด”ติณภพเอ่ยสั่งในสิ่งที่เขาเคยบอกกวีเอาไว้แล้วอย่างต้องการเน้นย้ำอีกครั้งเพื่อป้องกันการผิดพลาดที่อาจเป็นสาเหตุให้เขาต้องสูญเสียโรสิตา

 

(ตอนนี้ผมให้คนของเราจับตาดูทุกฝีก้าวเลยครับ)กวีบอกเขาให้คนคอยจับตาดูพวกนักข่าวและกระแสสังคมอยู่ตลอดเวลา

 

“ดีมากงานนี้อย่าให้พลาด”ติณภพกำชับ

 

(รับทราบ)เมื่อกวีตอบรับติณภพก็กดตัดสายสายตาคมจ้องไปที่ไอแพดที่ยังคงรายงานข่าวเรื่องของเขาและโรสิตาในใจของติณภพได้แต่ภาวนาว่าอย่าให้โรสิตารับรู้เรื่องของเกศราเลย

 

ห้างสรรพสินค้า

 

รถยนต์คันหรูของติณภพเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเยื้องประตูทางเข้าห้างสรรพสินค้าไปเล็กน้อยโรสิตาปลดเข็มขัดนิรภัยออกเตรียมเปิดประตูลงจากรถแต่ติณภพใช้มือรั้งร่างบางเอาไว้ก่อน

 

“งานเสร็จแล้วโทรหาผมนะผมจะมารับ”ติณภพบอก

 

“ฉันกลับเองก็ได้ค่ะคุณจะได้ไม่ต้องลำบาก”โรสิตาบอกอย่างเกรงใจติณภพมีงานรัดตัวอยู่เสมอจะให้มาคอยรับคอยส่งเธอคงไม่ไหว

 

“ไม่ลำบากหรอกผมอยากมารับคุณ”ติณภพบอกพร้อมทำหน้าอ้อนเป็นครั้งแรกที่โรสิตาเห็นติณภพทำหน้าแบบนี้ใบหน้าหวานแดงกล่ำใจดวงน้อยสั่นไหว

 

“ก็ได้ค่ะ”โรสิตาตอบรับด้วยความเขิน

 

“โชคดีในการทำงานครับ”ติณภพยกยิ้มมือหนาลูบไล้แก้มบางของโรสิตาด้วยความเอ็นดู

 

“เช่นกันนะคะ”โรสิตายิ้มบอกก่อนติณภพจะปล่อยให้โรสิตาลงจากรถก่อนที่โรสิตาจะไปทำงานสาย

 

โรสิตาเดินเข้ามาบริเวณลานโล่งใจกลางห้างชั้น1ที่ตอนนี้ถูกแทนที่ด้วยเวทีขนาดย่อมด้านหน้าเวทีต่อยาวไปเป็นรันเวย์ระยะสั้นๆเอาไว้นางแบบเดินโชว์กระเป๋าด้านข้างรันเวย์ถูกเรียงรายไปด้วยเก้าอี้ล้อมรอบและมีแถบเทปสีแดงห้อมล้อมบริเวณงานเอาไว้กันคนภายนอกเข้าไปยุ่งย่ามร่างบางกำลังจะเดินอ้อมไปด้านหลังเวทีซึ่งเป็นที่ที่จัดเอาไว้ให้พวกนางแบบแต่งหน้าแต่งตัวแต่ยังไม่ทันจะไปได้อยู่ๆกองทัพบรรดานักข่าวก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ก็วิ่งเข้ามาล้อมรอบโรสิตาล้อมหน้าล้อมหลังเสียจนโรสิตาขยับไปไหนไม่ได้เสียงตะโกนถามคำถามล้วนดังเซ็งแซ่รอบตัวเธอ

 

/คุณโรสเป็นอะไรกับคุณติณภพคะ/

 

/ทั้งคู่กำลังคบกันอยู่ใช่ไหมคะ/

 

/กับพระเอกหนุ่มที่ชื่อทัศนัยนี่สนุปยังไงกันคะ/

 

โรสิตาได้แต่ยืนงงกลางดงนักข่าวที่อยู่ๆก็วิ่งเข้ามาห้อมล้อมเธอทุกคนต่างตะโกนถามเธอด้วยคำถามต่างๆนานาจนโรสิคาแทบฟังไม่เป็นประโยคเพราะทุกคนล้วนแต่ตะโกนถามคำถามของตัวเองจนทุกเสียงมันตีกันมั่วไปหมดแสงเหลชจากกล้องก็ส่งมาทุกทิศทางจนโรสิตาไม่รู้จะหันไปทางไหนดีเธอกำลังจะบอกให้นักข่าวทุกคนใจเย็นและค่อยๆถามคำถามกับเธอแต่อยู่ๆเสียงที่ตะโกนถามคำถามก็กลายเป็นเสียงวี๊ดว้ายก่อนที่กองทัพนักแยกจะแยกออกเป็นสองฝั่งปล่อยให้ใครคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาหาเธอ

 

“คุณลืมโทรศัพท์”ติณภพเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างหน้าโรสิตาก่อนที่มือหนาตะยื่นโทรศัพท์เครื่องหรูให้เธอเนื่องจากเธอทำโทรศัพท์ตกไว้ในรถและติณภพก็หันพอดีเลยตามลงเอามาให้แต่เขาไม่คิดว่าเขาจะมาเจอกับกองทัพนักข่าวแบบนี้

 

“ขอบคุณนะคะ”โรสิตาของคุณแล้วหยิบโทรศัพท์ใส่กระเป๋าถือที่อยู่ในมือเสียงชัตเตอร์กล้องดังขึ้นรัวๆเพื่อเก็บภาพโมเม้นท์ของคนทั้งคู่เอาไว้

 

/คุณติณภพคะพวกเราขอสัมภาษณ์หน่อยได้มั้ยคะ/เสียงนักข่าวคนหนึ่งร้องถามดังขึ้นมา

 

“ได้ครับ”ติณภพหันไปมองหน้าโรสิตาซึ่งร่างบางก็พยักหน้ารับเขาจึงตอบตกลงเพราะตอนนี้เขาคงหนีไปไหนไม่ได้เมื่อบรรดานักข่าวปิดทางหนีเอาไว้หมดแล้ว

 

/คุณติณกับคุณโรสเป็นอะไรกันครับ/นักข่าวชายที่อยู่ตรงหน้ารีบเอ่ยถามทันทีเมื่อติณภพเปิดโอกาส

 

“พวกเรากำลังคบกันอยู่ครับ”ติณภพตอบพร้อมเอื้อมมือไปกุมมือเล็กของโรสิตาเอาไว้ก่อนทั้งคู่จะหันหน้ามายิ้มให้กันเพื่อยืนยันให้นักข่าวเห็นถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองคน

 

/พวกคุณรู้จักกันมานานรึยังคะแล้วคบกันมานานรึยัง/

 

“ผมตามจีบโรสมาหลายเดือนแล้วครับแต่เธอพึ่งมาตกลงคบกับผมเมื่อเร็วๆนี้”ติณภพบอกแม้ความเป็นจริงเขาและโรสิตาจะอยู่ในฐานะคู่นอนกันมาหลายเดือนก็ตามแต่ความก็แอบหยอดแอบอ่อยเธออยู่บ่อยๆเหมือนกัน

 

/จริงหรือครับคุณโรส/

 

“จริงค่ะ”

 

/แล้วที่คุณทัศนัยบอกว่าเขาและคุณโรสกำลังสานสัมพันธ์กันอย่างลับๆหล่ะครับ/นักข่าวคนหนึ่งรีบเล็งถามคำถามเรื่องของทัศนัยทันทีเพราะช่วงนี้มีข่าวว่านางแบบสาวกำลังกิ๊กกักกับพระเอกหนุ่มอยู่

 

“เรื่องนั้นไม่จริงค่ะโรสกับพี่ทัศเป็นแค่เพื่อนร่วมงามที่ดีต่อกันเท่านั้น”โรสิตาบอกนี่เป็นโอกาสที่เธอจะได้แก้ต่างเรื่องทัศนัยเสียทีเธอปล่อยให้เขาได้ใจให้ข่าวเท็จมานานเกินพอแล้ว

 

/แล้วทำไมคุณทัศนัยถึงให้ข่าวว่าคุณทั้งคู่แอบคบกันอยู่คะ/นักข่าวอีกคนถามขึ้นเมื่อโรสิตาปฏิเสธ

 

“อันนี้โรสก็ไม่ทราบนะคะพี่ๆคงต้องไปถามพี่ทัศเอาเองส่วนโรสเองยืนยันได้เลยคะว่าไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับพี่ทัศนอกจากเพื่อนร่วมงาน”โรสิตายืนยันเรื่องระหว่างเธอกับทัศนัยอีกครั้ง

 

“เรื่องนี้ผมเป็นพยานได้ครับเพราะที่ผ่านมาโรสข้องเกี่ยวแค่ผมคนเดียว”ติณภพยืนยันอีกเสียงหนึ่งเพื่อให้นักข่าวมั่นใจกระแสข่าวจะได้ย้อนไปตีกลับทัศนัยในด้านลบ

 

/มีคนเห็นว่าเมื่อวานคุณติณเอาช่อดอกกุหลาบไปให้คุณโรสที่กองถ่ายละครแล้วเหมือนช่อกุหลาบที่คุณทัศให้คุณโรสเป็นประจำคุณติณทำแบบนี้เพราะอะไรคะ/ไม่นานประเด็นในเรื่องที่ติณภพและโรสิตาต้องการมากที่สุดก็ถูกถามขึ้นมาเสียที

 

“เอาตรงๆนะครับผมไม่จำเป็นต้องทำเพื่ออะไรเลยเพราะตั้งแต่ช่อดอกกุหลาบช่อแรกที่โรสได้จนถึงช่อสุดท้ายผมเป็นคนส่งให้เธอเองทุกครั้งที่เธอไปกองถ่ายเรื่องนี้ตัวโรสเองก็รู้เพราะผมจะส่งข้อความอวยพรเธอทุกครั้งทางโทรศัพท์”ติณภพบอกหน้าตายเขาไม่สนว่าการบอกความจริงของเขาจะเป็นการหักหน้าทัศนัยหรือไม่หรือมันจะสร้างความเสียหายให้ทัศนัยมากขนาดไหนติณภพรู้แต่ว่ามันหมดเวลาแล้วที่เขาจะปล่อยให้หมาตัวอื่นมาจ้องมาแอบอ้างเป็นเจ้าของเนื้อของเขาคำตอบของติณภพทำเอาบรรดานักข่าวหันมองหน้ากันและซุบซิบกันอย่างตกตะลึงในสิ่งที่พวกเขาพึ่งได้ทราบ

 

/เรื่องจริงหรอคะคุณโรส/นักข่าวคนหนึ่งรีบหันมาถามโรสิตาทันทีเพื่อต้องการการยืนยัน

 

“จริงค่ะโรสรู้ว่ามาตลอดว่าคุณติณเป็นคนส่งช่อดอกกุหลาบให้โรสทุกครั้ง”โรสิตาบอกแล้วหันไปยิ้มให้ติณภพ

 

/แล้วการที่พวกคุณออกมาให้สัมภาษณ์แบบนี้จะไม่เป็นการหักหน้าคุณทัศนัยหรอคะ/

 

“ผมก็แค่ตอบตามที่พวกคุณถามส่วนจะเป็นการหักหน้าใครไหมผมไม่รู้ผมก็แค่พูดตามความเป็นจริงพวกคุณถามอะไรมาก็ตอบแค่นั้นเอง”ติณภพตอบอย่างไม่ใส่ใจไม่ใช่หน้าที่ของเขาที่ต้องมารักษาหน้าให้ใครนอกจากคนที่เขารัก

 

/แล้ว.../นักข่าวคนหนึ่งกำลังจะถามคำถามต่อไปแต่กับถูกติณภพเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

 

“ผมว่าพอก่อนเถอะครับโรสต้องไปทำงานถ้าพวกคุณอยากถามอะไรมากกว่านี้ก็รอหลังเธอทำงานเสร็จอย่าก้าวก่ายเวลางานของเธอครับ”ติณภพพูดเสียงเรียบนิ่งใบหน้าคมนิ่งเฉยฉายชัดถึงความกดดันจนบรรดานักข่าวไม่กล้าที่จะซักไซ้ถามอะไรต่อให้มากความได้แต่แหวกเปิดทางให้ติณภพโอบเอวโรสิตาเดินไปที่ด้านหลังเวทีพร้อมถ่ายภาพโอบประคองกันของทั้งคู่เอาไว้เพื่อนำไปลงข่าว

 

อีกซีกหนึ่งของโลก

 

โครมมม!!!!

 

เพล้งงง!!!!!

 

โทรศัพท์เครื่องหรูถูกปาเข้าใส่ผนังอย่างแรงจนหน้าจอแตกละเอียดทันทีที่เกศราฟังข่าวระหว่างติณภพและโรสิตาก่อนข้าวของมากมายรอบตัวจะถูกทำลายอย่างไม่มีชิ้นดีเพราะการระบายอารมณ์ของเกศรา

 

“กรี๊ดดดดด !! ฉันไม่ยอม !! ไม่มีวันยอม !! พี่ติณต้องเป็นของฉัน ! ของฉันคนเดียวเท่านั้น!!”

 

 

———————————————————————-

 

บันขอโทษนะคะที่ไม่ได้แจ้งไว้พอดียุ่งๆก็เลยลืมในเพจเองก็ลืมแจ้ง ช่วงนี้บันต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้างานนะคะ(มีสอบ 17,21 กย)ทำให้บันอาจจะหายหัวบ่อยๆเพราะไม่ว่างแต่งนิยายก็อย่าว่ากันน๊าา สอบเสร็จเมื่อไหร่จะรีบปั่นลงให้บ่อยๆค่ะ

สำหรับตอนพิเศษที่รับปากเอาไว้บันขอเลื่อนเวลาหน่อยนะบันยังปั่นได้ไม่ถึงครึ่งตอนเลยฟิลมันยังไม่มา+ไม่มีเวลาแต่ในเดือนนี้อัพให้แน่นอนค่ะ

 

รัก

 

Minibun 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น