Mr_Poring

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : New Chance : 28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 787

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2562 21:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
New Chance : 28
แบบอักษร

   เสียงครวนครางเเละเสียงหอบหายใจถี่สุดรันจวนดังออกจากห้องใหญ่ในบ้านไม้หรูหรา มันเป็นเสียงของหญิงสาวที่กำลังประกอบกิจกรรมเข้าจังหวะอันเเสนเสียวซ่านกับชายหนุ่มหน้าบึ้งตึงผู้หนึ่ง

 

   หลายวันมานี้เธอสัมผัสได้ว่าเขากำลังครุ่นคิดอะอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งยังมีท่าทีวิตกกังวลเกี่ยวกับอะไรบางอย่าง ซึ่งเมื่อเธอถามไปเขาก็ตอบปัดกลับมาทุกครั้ง ทำเอาเธอรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง

 

   คิดได้เพียงเท่านั้นจังหวะจากชายหนุ่มก็เร่งเร้าขึ้น ทำเอาสมองเธอขาวโพลน ละทิ้งความคิดของตนปลอยใจให้ล่องลอยไปกับความสุขสมที่ถ่ายทอดมาตามท่วงท่าอันเร้าร้อน เธอส่งเสียงร้องครางออกมาอย่างร้อนเเรงยามเเตะถึงยอดเขาอันสูงลิบ ไม่นานโลกก็ขาวโพลนไปทั้งใบ

 

   ยามเมื่อชายหนุ่ดถอดถอนร่างออกไปเธอจึงได้สติ "นี่ยศมีเรื่องอะไรไม่สบายใจก็บอกเราได้นะ"เธอพูดถามชายหนุ่มอย่างเป็นห่วงด้วยน้ำเสียงขาดห้วงจากการสำลักความสุขมาหมาดๆ

 

   "เรื่องนี้มึงไม่จำเป็นต้องรู้หรอก"ชายหนุ่มหรือก็คือยศตอบกลับด้วนน้ำเสียงห้วนๆที่บ่องบอกได้ถึงความหงุดหงิดของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี

 

   "อะไรวะ กูก็เเค่เป็นห่วงมึงตามประสาทำไมต้องมาหงุดหงิดใส่กูด้วย"เมื่อได้รับคำตอบฝ่ายหญิงสาวหรือเเก้วจึงเเสดงอาการหงุดหงิดตาม เมื่ออารมณ์อันร้อนระอุสองฝ่ายมาปะทะกันจึงเกิดปากเสียงขึ้น

 

   เมื่อการต่อล้อต่อเถียงยืดเยื้อจึงมีฝ่ายหนึ่งหมดความอดทน ฝ่ามือหนาของยศกระทบเข้ากับใบหน้าของเเก้วฉาดหนึ่งสร้างความตระหนกผสมความเจ็บปวดทั้งกายเเละใจขึ้นพร้อมๆกัน

 

   "นี่มึงตบกูเหรอ"เเก้วขึ้นเสียงตวาดใสพร้อมกับปรี่เข้าไปทุบตีร่างของชายหนุ่มโดยที่มือข้างหนึ่งยังคงกุมเเก้มที่มีรอยเเดงจากการถูกตบ

 

   ตอนนี้ในหัวยศเต็มไปด้วยความสับสน โกรถเเค้น เเละเกลียดชัง ตั้งเเต่วันที่มันทราบว่ากายยังไม่ตาย ความรู้สึกผิดเเละหวาดกลัวลึกๆในใจก็ตามหลอกหลอนมันตลอดเวลาไม่ว่าจะทำเช่นไรความรู้สึกเหล่านี้ก็ไม่จางหายไปเสียที

 

   ทุกๆคืนกลับฝันร้ายถึงวันที่ตนถูกเหยียบย่ำจนจมดินซ้ำไปซ้ำมาจนไม่เป็นอันนอน ความหวาดวิตกกัดกินจิดใจของมันทุกวันตอกย้ำฝังลึกลงไปราวกับโรคร้าย สร้างความปั่นป่วนต่อบุคลิคที่มันเเสดงออกมาเป็นอย่างมาก 

 

   ยิ่งนานยิ่งทวีความร้ายเเรงจนจิดใจของมันกลับกลับตาลปัตรไปจนเเทบจะกลายเป็นคนวิกลจริต ยิ่งถูกกระตุ้นจากหญิงสาวข้างกายยิ่งทำให้มันจมดิ่งสูความรู้สึกด้านลบ มันใช้สองมือหนาจับกุมข้อเเขนของเเก้วเอาไว้เนื่องจากทนความรำคาญไม่ไหวอีกต่อไปเเววตาของมันเเปลเปลี่ยนไปจากที่เธอเคยรู้จัก

 

   มันทำการเหวี่ยงเธอลงบนเตียงหลังใหญ่อย่างเเรง ฝ่ายหญิงสาวก็ได้เเต่สะอื้นให้ต่อการกระทำของชายทีรัก มันเงื้อมือขึ้นตบไปที่ใบหน้าของเธออีกครา สร้างความเจ็บปวดให้เธอซ้ำสอง ก่อนจะออกไปเปิดประตูเรียกบอดี้การ์ดร่างใหญ่ 2 คนเข้ามาในห้อง

 

   "มีอะไรให้รับใช้ครับนายน้อย"หนึ่งในชายร่างใหญ่กล่าวถามอย่างสุภาพ

 

   "วันนี้กูยกให้ วันนี้มึงอยากเล่นอะไรกับมันก็เชิญ"ยศกล่าวพร้อบกับมองไปยังหญิงสาวที่กำลังตัวสั่นอยู่บนเตียง การ์ดสองคนที่เห็นท่าทางเช่นนั้นก็รับรู้ได้ทันทีว่านายมันต้องการสิ่งใด

 

   "เเบบนี้จะดีเหรอครับ"การ์ดถามเมื่อเห็นหญิงสาวนั่งตัวสั่นอย่างหวาดกลัวอยู่บนเตียง

 

   "กูบอกให้ทำก็ทำไปสิวะ"มันตะคอกใส่

 

   เมื่อได้รับคำสั่งยืนยันบวกกับเล็งเห็นความงดงามของเรือนร่างหญิงสาวที่จัดว่าไม่ได้ขี้เหร่ทำให้มันตรงปรี่เข้าไปอย่างยินดี ซึ่งทางฝังเเก้วก็พยายามขัดขืนอย่างสุดเเรง เเต่มีหรือที่หญิงสาวตัวเล็กๆจะสามารถต้านทานเเรงชายร่างใหญ่ถึงสองคนได้

 

   เธอถูกจับขึงลงบนเตียงก่อนจะถูกใช้เป็นสิ่งสนองความไคร่ของชายเเปลกหน้าสองคนโดยมีสายตาของชายที่เธอรักถึงขั้นยอมหักหลังชายที่ดีต่อเธอที่สุดมองมาอย่างเยือกเย็น

 

   ยศนั่งดูกิจกรรมเข้าจังหวะของการ์ดกับหญิงของตนไม่นานก็มีเสียงเเจ้งเตือนดังขึ้นมาจากโทรศัพท์ของมัน

 

   'ใครมันติดต่อมาเวลานี้วะ' มันคิดในใจอย่างหงุดหงิดก่อนจะเปิดข้อความออกดู

 

   [งานที่นายน้อยสั่งเอาไว้ผมตามสืบจนได้เรื่องมาบ้างเเล้วครับ] ข้อความที่ส่งมามีเพียงเท่านี้ เเต่สิ่งที่น่าสนใจกลับเป็นรูปภาพที่ถูกเเนบมากับข้อความ

 

   เมื่อมันได้เห็นรูปนั้นเเล้วรอยยิ้มเหี้ยมจึงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมันทันที

To Be Continued... 

+++++++++++++++++++ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น