OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

ชื่อตอน : 07 :: AFTER HE WAS DRUNK :: [2/4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2562 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
07 :: AFTER HE WAS DRUNK :: [2/4]
แบบอักษร

07  

:: AFTER HE WAS DRUNK ::  

[2/4] 

 

 

หลังจากนั้นผมก็หาจังหวะเข้าไปนั่งแนบชิดเขา นั่งเบียดให้พี่มันอึดอัดเล่นๆ พอพี่มันรู้สึกหงุดหงิดก็จะหันมาบ่นผม นั่นแหละสิ่งที่ผมต้องการ ผมเป็นคนชอบแกล้งจนเป็นนิสัย ทว่าผมเบียดจนแทบจะนั่งตักอยู่แล้วสิ่งที่พี่มาร์ตินทำนอกจากจะไม่ผลักผมออก ยังยกแขนคล้องคอผมพลางสอนบทสรุปให้ผมไปได้สองแผ่นกระดาษที่เขาเขียนให้ โดยกำชับให้ผมฟังเงียบๆ ห้ามพูด เพราะผมปากเหม็นยังไม่ได้แปรงฟัน

“เข้าใจบ้างไหมที่พี่สรุปให้?”

“อืม” ไม่กล้าพูดมากครับ กลัวพี่มันเหม็นปากผม

“ไปอาบน้ำอาบท่าไป มากินข้าวก่อนค่อยสอนต่อ พี่สรุปแบบเข้าใจง่ายน้อง ถ้าน้องไม่โง่มากน้องต้องทำได้”

“ถ้าติวเตอร์ไม่ห่วยแตกสรุปมั่วผมก็ทำได้ ไม่ใช่คนโง่”

เรายักคิ้วใส่กันคนละทีเป็นการยียวนกันทิ้งทวนให้ผมลุกออกไปจากตรงนี้ แล้วผมก็ไปล้างหน้าล้างตาออกมาเท่านั้นไม่ได้อาบน้ำ เพื่อที่จะได้มีเวลาทำความเข้าใจบทเรียนต่อ พอเดินกลับมาที่โซฟาพี่มาร์ตินเขาก็ยกชามข้าวต้มออกมาจากครัวให้พอดี ผมมองเขาเดินประคองชามไปวางที่โซฟาโดยที่ผมยืนพิงกรอบประตูห้องน้ำเช็ดหน้าอยู่ วันนี้ผมคงได้กินข้าวต้มที่พี่มันซื้อมาแหละ แซนวิชของหม่าม๊าเขากินหมดแล้ว หม่าม๊ายกให้น่ะเพราะเขาซื้อข้าวให้ผมแต่ไม่ซื้อให้ตัวเอง บอกกินมาแล้วแต่ม๊าก็ใจดีทำให้พี่มันกิน

มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกนะ ผมชอบตอนพี่มันทำอะไรเพื่อผมอ่ะ ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องทำก็ได้นะ บางอย่างผมก็ไม่ได้เอ่ยปากขอร้องให้ทำแต่เขาทำของเขาเอง หรือพื้นฐานนิสัยของเขาอาจจะเป็นคนที่ชอบดูแลคนอื่นก็เป็นได้ ผมไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองมากหรอก เพียงแต่สิ่งที่พี่ดูแลผมน่ะมันทัชใจผมมากเลยครับ ผมชอบ อยากได้เมียแบบนี้แหละ

เราใช้เวลาเนิ่นนานในการติวข้อสอบและมันเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อผมกำลังเข้าใจเนื้อหาอย่างถ่องแท้ ผมเชื่อแล้วว่าพี่มันเก่งคำนวณ เขาสามารถสร้างโจทย์มาให้ผมแก้ได้โดยไม่ดูหนังสือด้วยซ้ำ จากโจทย์ง่ายไปโจทย์ยาก ผมทำจนผมเข้าใจ แล้วเขาไม่ใช่คนพูดเก่ง สอนไม่ได้ฉะฉานเลยครับแต่เขาดูพยายามมากที่จะอธิบายให้ผมเข้าใจในสิ่งที่เขาตั้งใจจะบอก ซึ่งผมเองก็นิ่งฟังเขาอย่างตั้งใจเช่นกัน

“ทำถูกทุกข้อแล้วนี่ ทำได้แน่นอนน้องพี่รับประกัน”

“เฮ้อ ค่อยมั่นใจขึ้นมาหน่อยว่าผมจะทำได้จริงๆ เมื่อคืนอ่านเองนี่มองไม่เห็นแสงสว่างเลยพี่”

“วิชาพื้นฐานอื่นพี่ก็สอนได้นะ พี่ผ่านมาหมดแล้ว”

“อืม ไว้จะให้ติวให้อีก”

“ได้เสมอถ้าน้องต้องการ”

ชอบความพยายามของพี่ว่ะ ใจพี่ได้มากพี่ติน แล้วดูเหมือนพี่มันจะภูมิใจด้วยนะที่สอนให้ผมเข้าใจแถมทำโจทย์ได้ทุกข้ออีก เออ ก็น่าภูมิใจแหละพี่ ผมต้องใช้ความตั้งใจอย่างมากเพื่อจับใจความคนสอนตะกุกตะกักอย่างพี่ให้ได้เนี่ย ถึงอย่างนั้นผมก็มองว่ามันเป็นอะไรที่น่ารักดีนะครับ

12.00 น.

ถึงเวลาต้องออกจากคอนโดเพื่อเดินทางไปมหาวิทยาลัยแล้วล่ะครับ คนที่จะไปสอบคือผมว่าตื่นเต้นแล้ว รู้ไหมว่ามีคนตื่นเต้นว่าผมอีก

“แอสตันมาร์ตินรุ่นที่มีเจ็ดสิบเจ็ดคันในโลกเนี่ยนะ เชี่ย พี่ไม่ได้ฝันใช่ไหมน้อง?”

พี่มันเดินรอบรถด้วยความตื่นเต้นเหมือนตอนผมเห็นรถคันนี้ครั้งแรก คืออย่างที่บอกว่าบ้านผมทำโชว์รูมพวกรถนำเข้า รถแพงแค่ไหนป๊าผมก็ซื้อมาได้ด้วยราคาเป็นมิตรแน่นอน มันมีส่วนลดต่างๆ ของหุ้นส่วนอยู่แล้ว ต่อให้มีสิบคันในโลกถ้าป๊าผมจะเอาเขาก็ต้องได้ คันนี้ผมรักมากเพราะมันแพงมาก ขับน้อยมาก แต่ก็ไว้ใจให้พี่มันขับนะเพราะผมจะงีบระหว่างทางสักหน่อย

“ชื่อเหมือนพี่ไงผมเลยเลือกคันนี้มาให้พี่ขับ ชอบไหมพี่ งั้นขับดีๆ นิ่มๆ นะ”

“บ้านน้องต้องรวยแค่ไหนวะถึงมีรถแบบนี้ไว้ขับได้ คือไม่ได้เช่ามาหลอกพี่ใช่ไหม?”

“ดูถูกกันเกินไปแล้วพี่ บ้านผมมีอีกตั้งหลายคันพวกสปอร์ตคาร์อ่ะ ของผม ของเฮีย ของป๊า ของม๊า ทุกคนมี”

“อยากเห็นเลยว่ะน้อง”

“มาเป็นเมียผมสิ ผมจะให้ขับทุกคันในบ้านเลย”

พี่มันกรอกตามองบนเหมือนเอือมระอากับลูกตื๊อของผมเต็มทีที่จะเคลมเขามาเป็นเมียให้ได้ ร่างสูงขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับแล้วสตาร์ทรถ ผมตามเข้าไปนั่งเบาะข้างๆ แต่ไม่ค่อยชินนักเพราะปกติผมไม่ใช่ผู้โดยสารแต่จะเป็นคนขับเองเสียมากกว่า พี่ตินเป็นคนแรกที่ได้ขับรถส่วนตัวผมนอกจากคนในครอบครัว เนี่ย พอผมคิดแบบนี้ก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ ว่าผมไว้ใจอะไรเขานักหนา

ระดับคุณจอมไม่เคยสุงสิงกับใครนะ ชีวิตผมมีแค่ครอบครัว รถ คนรักก็มีชมพู่คนแรกแต่ความสัมพันธ์ก็เพิ่งพังลงไป ไม่อยากถามตัวเองให้ลึกลงไปอีกเลยว่าจะจัดให้พี่มาร์ตินอยู่ตรงไหน เพราะตรงไหนก็ไม่ใช่สักอย่าง แม่งไม่ชัดเจนสักอย่างเลยว่ะ แต่ช่างเถอะ ผมกับเขาจะเป็นยังไงก็คงต้องรอดูกันต่อไป ผมขอมั่นใจอะไรมากกว่านี้ก่อนแล้วค่อยมาคิดอีกทีว่าควรเดินหน้าหรือถอยหลัง

เพราะเราเพิ่งรู้จักกันได้เดือนเดียวเองมั้ง ผมก็ไม่ควรไว้ใจเขามากขนาดนี้นะที่จริง หรือว่าเรื่องของเรามันเริ่มในรูปแบบนั้นผมเลยไม่ถือตัวมากก็ไม่รู้เหมือนกัน

รถหรูขับเคลื่อนออกไปด้วยอาการตื่นเต้นของผู้ขับ แล้วผมก็จ้องมองเขาอีกทีหนึ่งด้วยความเอ็นดู พี่มันตอนนี้เหมือนเด็กน้อยเลยว่ะ เขาตั้งใจขับมากชนิดที่ว่านั่งหลังตรงดิ่งไม่พิงเบาะด้วยซ้ำ ปากก็ชมเปราะว่ารถขับนิ่ม พวงมาลัยพอดีมือ รถเร็วเหยียบนิดเดียวก็พุ่งแล้วต้องขับระวัง พอขยับตัวหน่อยก็บอกว่าเบาะนุ่มมาก โค้งเว้าเข้ากับสรีระ ผมนั่งอมยิ้มพลางกำชับให้เขาขับดีๆ ผมจะของีบสักหน่อย เจ้าตัวก็รับปากอย่างดิบดีแล้วตั้งหน้าตั้งตาขับรถต่อไป

สักพักใหญ่ที่ผมหลับไป ต้องตื่นขึ้นด้วยเสียงปลุกของพี่มันที่เหมือนตั้งใจจะแกล้งผม คือเขามาเรียกชื่อผมอยู่ข้างหูแล้วบอกผมว่าถึงมหาวิทยาลัยแล้ว ตื่นได้แล้ว ผมรู้สึกว่ามันใกล้และดังจนผมสะดุ้งแต่ก็ยังไม่ลืมตา

“รู้สึกตัวแล้วก็ตื่นสิน้อง”

ผมยังคงนั่งนิ่งให้เขามาวอแวอยู่ข้างหูต่อ จากนั้นก็หาจังหวะเพื่อที่จะ...จุ๊บ!

“เคยเตือนพี่แล้วนะว่าอย่ายื่นหน้ามาใกล้แบบนี้ ผมไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือหรอก”

“เป็นคนชอบฉวยโอกาสแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะน้อง แม่ง”

เขาถดตัวกลับไปนั่งเบาะตัวเองพลางเช็ดแก้มตัวเองป้อยๆ แต่คำตอบของคำถามที่ว่าผมเป็นคนชอบฉวยโอกาสตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะเหรอ ผมตอบให้ได้เลยนะ

“ตั้งแต่เจอพี่ไง พี่ทำให้ผมอยากทำแบบนี้เอง”

“พี่เปล่าทำ น้องคงไม่เคยอยู่ใกล้คนหล่อมั้ง พอเจอพี่น้องเลยตบะแตก”

โอ้โห กล้าชมตัวเองต่อหน้าคนที่หล่อกว่าอย่างผมด้วยเว้ย เอาเถอะ นี่ล่ะตัวตนพี่มัน กวนประสาทเก่งอยู่เหมือนกันแต่จะได้เห็นเขามุมนี้ก็ต่อเมื่ออยู่ในที่ลับตาคน อันนี้ผมสังเกตของผมเองนะ จริงๆ แล้วพี่มันเป็นคนแบบไหนผมก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าอยู่ข้างนอกเขาไม่ได้เล่นลิ้นกับผมแบบนี้ แล้วผมเป็นคนปากหวาน ขี้แกล้ง กวนตีน พออยู่ด้วยกันเลยดูเหมือนผมจีบเขาตลอดเวลา แต่ก็...อาจจะใช่นะ ไม่รู้สิ กำลังลองเชิงอยู่

ผมก็ชัดเจนของผมนะว่าอยากได้พี่มันมาตลอดอ่ะ อยากให้รู้เสียบ้างว่าคนเคยพลาดตกเป็นเมียก็เป็นผัวพี่ได้

“พี่รอผมอยู่แถวนี้แล้วกัน สอบเสร็จจะโทรหานะ นี่เหลืออีกสิบห้านาทีจะเข้าห้องสอบแล้ว ผมว่าจะอ่านทวนอีกสักรอบ”

“อื้ม ตั้งใจสอบนะน้อง อย่าให้เสียชื่อติวเตอร์พี่ติน”

“เดี๋ยวได้รู้ว่าติวเตอร์ห่วยแตกหรือผมโง่”

จากนั้นเราก็แยกย้ายกันไป ผมรีบเดินมานั่งหน้าห้องสอบก็เหลือเวลาอีกสิบนาที พวกเพื่อนผมมันนั่งกุมขมับกันอยู่ที่ระเบียงหน้าห้องสอบพร้อมกับหนังสือคนละเล่มตรงหน้า อ่านกันหน้าดำคร่ำเครียดเลย ผมเลยเดินไปหาไอ้สี่คนนี้เพื่อให้ความช่วยเหลือ แน่นอนว่าผมใช้เวลาสอนพวกมันเกินสิบนาทีอยู่แล้ว คือห้องสอบเข้าช้าได้ไม่เกินครึ่งชั่วโมงครับผมเลยสอนพวกมันต่อจนจบเท่าที่ผมจะสอนได้ เป็นการทบทวนตัวเองด้วย และพวกเราก็เข้าห้องสอบในเวลาบ่ายโมงยี่สิบนาที

ความยากง่ายในข้อสอบแต่ละข้อย่อมแตกต่ายกันไป ข้อสอบมีทั้งอัตนัยและปรนัย ผมเลือกทำแบบอัตนัยก่อน อัตนัยก็คือข้อเขียนนั่นแหละครับ ซึ่งมีอยู่เจ็ดข้อให้แสดงวิธีทำ คือพี่ตินบอกผมไว้แล้วว่าให้ทำอันนี้ก่อนจะได้ไม่ลืม แล้วพี่มันก็เคี่ยวกรำให้ผมทำแบบฝึกหัดเยอะกว่าเพราะคะแนนเยอะกว่า ส่วนข้อกามันเป็นอะไรที่ทำความเข้าใจและจำมาตอบได้ พี่มันก็เขียนสรุปให้ผมไว้แล้วด้วย บวกกับที่ผมสรุปเองด้วย ผมว่าไม่น่ายากเกินความสามารถที่ผมมี แต่ถ้าผมไม่ทำข้อที่เป็นวิธีทำก่อนนี่สิผมจะลืม

เวลาผ่านไปนับชั่วโมงครึ่งกว่าผมจะทำโจทย์ที่แสดงวิธีทำเสร็จแบบไม่ค้างคาใจ ทีแรกไม่มั่นใจข้อหนึ่งครับเลยนั่งหลับตานึกทบทวน พอจับจุดที่ผิดได้ก็ลบแล้วทำใหม่ พอแก้ทุกอย่างสมบูรณ์แล้วจึงเปลี่ยนมาทำข้อสอบปรนัยหรือข้อสอบแบบกาอีกสามสิบข้อ

อ่านโจทย์ไปๆ มาๆ ผมก็ไม่ได้รู้ทุกข้อหรอกครับ เลือกตอบแต่ข้อที่มั่นใจก่อนแล้วค่อยมาวนอ่านข้อที่ทำไม่ได้อีกครั้ง ถ้าข้อไหนทำไม่ได้ผมก็มั่วนะ พยายามตอบอะไรที่มันเป็นไปได้และสอดคล้องกับสิ่งที่โจทย์ต้องการมากที่สุด

เวลาสอบสามชั่วโมง ผมออกห้องตอนเหลืออีกสิบนาทีสุดท้ายแล้วล่ะครับ ออกมาพร้อมความมั่นใจว่าตัวเองสอบผ่านแน่นอนด้วยเพราะผมทำดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้แล้ว

_______________________ 

TALK 

ให้ทายว่าติวเตอร์พี่ตินจะยิ้มหน้าบานแค่ไหนเมื่อรู้ว่าน้องทำข้อสอบได้? หึๆ  

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

 

ปกเต็ม 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น