เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3/3 สืบประวัติ

ชื่อตอน : ตอนที่ 3/3 สืบประวัติ

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2562 09:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3/3 สืบประวัติ
แบบอักษร

น้ำแร่บริสุทธิ์ที่เพิ่งจะดื่มเข้าไปเกือบสำลักออกมา เมื่อเพื่อนสนิทบอกว่าจะแต่งงาน เพราะเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมาย ไม่คิดว่าผู้ชายอย่างชยากรจะยอมสละโสดตามคำร้องของบิดา หรืออาจจะมีอะไรบางอย่างโดยที่เขาไม่รู้ก็ได้ บางทีเพื่อนสนิทอาจจะปิดบังเรื่องบางอย่าง แต่หัวเด็ดตีนขาดเขาก็ไม่เชื่อ เสืออย่างชยากรจะกลายเป็นแมวเชื่อง ๆ ได้อย่างไร 

“แกพูดจริงหรือพูดเล่นวะกร” 

วราวุฒิถามอย่างมาอย่างไม่เชื่อหู หลังจากชยากรบอกว่าจะแต่งงาน 

“เรื่องแบบนี้จะพูดเล่นทำไม” เสียงของชยากรเรียบ จนอีกฝ่ายสัมผัสได้และนิ่งไปพักใหญ่ 

“คิดยังไง อยู่ ๆ จะแต่งงานขึ้นมา” วราวุฒิหัวเราะขึ้น “สาว ๆ ในสต๊อกของแกไม่เสียใจแย่หรือวะ” 

“ฉันแต่งงานก็ไม่ได้แปลว่าจะหาความสำราญให้ตัวเองไม่ได้นี่หว่า” 

“ยิ่งพูดก็ยิ่งงงโว้ย การแต่งงานก็เท่ากับหยุดความสนุกไม่ใช่หรือวะ ไม่คิดจะให้เกียรติเมียตัวเองบ้างหรือไง แล้วจะแต่งให้มันได้อะไร หรือมีอะไรมากกว่านั้น” 

คำว่าเมียทำให้ชยากรสยองไม่น้อย ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะต้องสะกดคำนี้กับตัวเอง 

“เออน่า…มันก็แค่” ชยากรพูดทิ้งไว้แค่นั้นแต่แล้วก็ไม่พูดต่อ เขาคิดว่ามันต้องเป็นเรื่องที่ใหญ่พอสมควรไม่อย่างนั้นบิดาคงไม่ขอร้อง ทั้งที่ท่านไม่เคยยุ่งเรื่องส่วนตัวเขาเลย 

“อะไรของแกวะ” วราวุฒิไม่เข้าใจ ยิ่งได้คุยกันก็ยิ่งทำให้แปลกใจ กับคำพูดแปลก ๆ ของเพื่อน 

“เขาก็แต่งกันเยอะแยะ แต่งเพื่อธรุกิจแต่งเพื่อต่อยอดทางการค้า” 

“แล้วแกก็ยอมนี่นะ” วราวุฒิปรายตามองเพื่อนเล็กน้อย “ฉันแค่แปลกใจก็เท่านั้น ปกติแกไม่ใช่คนที่ยอมอะไรง่าย ๆ สัปดาห์ที่แล้วก็ไปพักผ่อนกับคุณมีนตรา แต่วันนี้บอกว่าจะแต่งงาน จะไม่ให้แปลกใจได้ยังไง” 

“จมูกไวดีนี่” ชยากรเอ่ยเสียงเรียบโดยไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก 

“ก็ฉันเป็นนักข่าวโว้ย นักธุรกิจอย่างแกขยับตัวนิดหน่อยก็เป็นข่าวแล้ว” คนตอบยักไหล่เล็กน้อย 

“แต่ฉันไม่อยากเป็นข่าวกับใครทั้งนั้น แกช่วยจัดการให้ที” ชยากรพูดพลางยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม 

“โอเคเดี๋ยวรีบจัดการให้” วราวุฒิรับคำก่อนจะถามต่อ “สรุปมาหาฉัน แกมีเรื่องอะไรกันแน่” 

“มีสิ” เขาสบตาอีกฝ่ายเล็กน้อย “แล้วก็สำคัญมากด้วย” 

“เรื่องอะไรอีกล่ะ ในเมื่อแกชนะการประมูลงานบริษัทไอ้วิศรุตไปแล้วนี่ ยังมีอะไรอีกหรือวะ” 

เมื่อพูดถึงวิศรุตทำให้เขานึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งจะผ่านมาไม่กี่ชั่วโมงนี้ เพราะเพิ่งเจอคู่แข่งทางธุรกิจมาหมาด ๆ เห็นก็อดขำไม่ได้ ไม่คิดว่าเสือผู้หญิงแบบนั้นจะเป็นแมวเชื่อง ๆ ไปได้ เดินเคียงคู่กับผู้หญิงอย่างเอาอกเอาใจหากเดาไม่ผิดคงจะเป็นคู่ควงคนใหม่ ไม่อย่างนั้นคงไม่อ่อนข้อให้ขนาดนั้น 

“เรื่องไอ้หมอนั่นฉันไม่สนใจหรอก แต่ฉันมีเรื่องสำคัญมากกว่านั้น” 

“เรื่องอะไรวะ”  

“แกช่วยไปสืบประวัติคุณอาพัลลภที” 

“อาพัลลภไหนวะ” วราวุฒิสวนขึ้นอย่างสงสัย 

“เป็นเพื่อนของพ่อฉัน แกสืบมาให้หน่อย ยิ่งเร็วยิ่งดี ฉันอยากจะรู้เหตุผล ทำไมพ่อฉันถึงอยากให้ฉันแต่งงานกับลูกสาวท่านนัก มันต้องมีบางอย่างที่พ่อฉันไม่ยอมบอก และฉันก็ไม่อยากรอ อยากรู้ความจริงว่ามันคืออะไรกันแน่ อยู่ดี ๆ ถึงจะยกลูกสาวให้โดยไม่มีอะไรแลกเปลี่ยน ฉันว่ามันแปลก ๆ ”  

“ที่บอกว่าจะแต่งงาน ก็เหตุผลนี้ใช่ไหม” 

ชยากรพยักหน้าเบา ๆ สีหน้าเครียดขึ้นทันที แม้จะนับถือพัลลภในฐานะเพื่อนของพ่อ แต่พอได้ยินว่าจะยกลูกสาวให้แต่งงานกับลูกชายเพื่อนตัวเองมันก็แปลกแล้ว มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ ๆ เมื่อบิดาเอ่ยปากขอร้อง 

“ฉันต้องการคำตอบพรุ่งนี้” 

“เฮ้ย!” วราวุฒิร้องเสียงสูง “มาบอกวันนี้พรุ่งนี้จะเอาคำตอบ จะบ้าหรือวะ ให้เวลาฉันบ้างสิ” 

“เรื่องแค่นี้มันคงไม่เกินความสามารถ นักข่าวอย่างแกหรอกน่า” 

แม้จะเดาสีหน้าของเพื่อนสนิทไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร แต่วราวุฒิก็ไม่เข้าใจอยู่ดี เรื่องสำคัญขนาดนี้ แต่ชยากรกลับทำท่าไม่สนใจสักนิด ราวกับเรื่องแต่งงานเป็นเรื่องตลก ทำให้เขาเริ่มเป็นห่วงเพื่อนสนิทขึ้นมา กลัวว่าจะเกิดปัญหาในภายหลังหากถูกจับแต่งงานโดยที่เจ้าตัวไม่คัดค้านอะไร 

“แกไม่ต้องสงสัยอะไรทั้งนั้น”  

พอเห็นหน้าของวราวุฒิราวกับมีคำถาม ชยากรจึงสวนขึ้นทันควันและไม่ให้อีกฝ่ายมีโอกาสถาม 

“จะไม่ให้สงสัยได้ยังไงวะ เพล์บอยอย่างแกจะแต่งงานกับผู้หญิงที่พ่อหาให้ โดยที่ไม่เคยคบกันมาก่อน” วราวุฒิมองเพื่อนอย่างแปลกใจ “มันหมดยุคลุมถุงชนแล้วนะ” 

“แค่นี้ใช่ไหมที่แกอยากรู้” ชายหนุ่มปรายตามองเพื่อนราวกับไม่สนใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น ก่อนจะเอ่ยต่อ “เอาไว้ว่างเมื่อไหร่ ค่อยคุยกันอีกทีแล้วกัน” 

“ที่แกมาหาฉันถึงออฟฟิศเพราะต้องการให้สืบเรื่องนี้ใช่ไหม” 

“อย่าถามมากได้ไหมวุฒิ ฉันมีธุระต้องรีบไปจัดการ” พูดจบชายหนุ่มก็ทำท่าจะเดินออกจากห้องทำงานของเพื่อนสนิทราวกับรีบร้อน  

พอเห็นท่าทีรีบร้อนของเพื่อน วราวุฒิจึงรีบดักคอ “ไอ้ธุระของแก ใช่ไปหาคุณมีนตราใช่ไหม” 

มีเสียงตะโกนตามหลัง แต่ชยากรกลับไม่สนใจ และยังโบกมือให้เพื่อนก่อนจะเปิดประตูห้องทำงานออกไป ทำให้คนที่นั่งอยู่ในห้องทำงานพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจก่อนจะส่ายศีรษะไปมาอย่างไม่เข้าใจ 

++จะแต่งงานทั้งทีก็ต้องสืบประวัติเจ้าสาวสักหน่อย แม้จะไม่ได้รักไม่ได้ชอบอย่างน้อย ๆ ก็ต้องรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหน...ฝากติดตามด้วยนคะะ++ 

ความคิดเห็น