เพเนย์

ขอบคุณสำหรับการติดตามผลงาน และให้กำลังใจจากผู้อ่านทุกท่าน 💕

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น : จีนโบราณ ย้อนยุค ทะลุมิติ ฮ่องเต้ ฮองเฮา ท่านโหว หงซย่า เฟิงลั่ว ชิ่งหยวน

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2562 10:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

 

บทนำ 

 

 

กลิ่นคาวเลือดฉุนกึกลอยโชยมาตามสายลมเหมันต์คละคลุ้งไปทั่วบริเวณที่หญิงสาวนั่งขดตัวอยู่มุมกำแพงด้วยความหวาดผวาถึงขีดสุด 

มันคือความกลัวที่ไร้เสียงและรูปรอยพร้อมใจกันเต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งอยู่ในโพรงอกของตัวเอง นัยน์ตากลมโตราวผลซิ่งเบิกกว้างจับจ้องไปยังภาพเบื้องหน้าเหมือนลูกกวางน้อยยามเห็นแม่ถูกพยัคฆ์ร้ายฉีกขย้ำเลือดเนื้อกินเป็นอาหาร  

เรือนร่างสูงโปร่งในชุดดำลายมังกรอันทรงพลังน่าเกรงขามหันมาทางทิศที่หญิงสาวอยู่ราวกับรู้ว่ามีคนจ้องมอง  

เขาดูเหมือนปีศาจหรือมารฝึกวิชาล่อลวงคนให้ลุ่มหลงมากกว่ายมทูตแห่งความตาย ทั้งที่กลิ่นอายและรอยเลือดที่กระเซ็นเปรอะเปื้อนปลายกระบี่สีเงินยวงสะท้อนเข้าตากับใบหน้านั่นเพิ่งทำหน้าที่ไม่ต่างจากมัจจุราชที่เอาชีวิตผู้คนกว่าร้อยชีวิตในจวนแห่งนี้จนร่วงหล่นปลิดปลิวคล้ายใบไม้แก่ทิ้งใบพรูลงใต้ต้นจนโกร๋น เหี้ยน ไม่เหลือแม้สักใบให้เห็น...  

ฝีเท้าเขาหนักแน่นและมั่นคง เดินตรงมายังทิศทางที่หญิงสาวนั่งอยู่ โลหิตสีแดงเข้มหยดลงมาตามปลายกระบี่ซึมลงพื้นหิมะสีขาวจัดตามแต่ละก้าวที่เขาเคลื่อนไหว  

หัวใจที่เต้นแรงอยู่ในโพรงอกราวกับพร้อมจะระเบิดตัวออกเป็นเสี่ยง ๆ เต้นผิดจังหวะในวินาทีที่สบเข้ากับนัยน์ตาดำมืดสนิทลุ่มลึกยากจะหยั่งถึงคู่นั้น ก้อนเนื้อด้านซ้ายในอกก็คล้ายหยุดเต้นไปชั่วคราว

"กลัวหรือ? "

ชายหนุ่มปาดเลือดที่กระเซ็นเปรอะเปื้อนบนใบหน้าหล่อเหลาออกลวก ๆ จนเกิดเป็นปื้นแดงเทือกนึง

"มองหน้าข้า"

ปลายนิ้วเย็นจัดเชยคางหญิงสาวขึ้นเพื่อให้หน้าเล็กที่ก้มลงไปด้วยความหวาดผวาสั่นกลัวเงยขึ้นมาสบสายตาคมกล้า อาจเพราะหิมะที่โปรยหล่นร่วงลงมาจากฟ้าหม่นไม่ขาดสาย หรืออากาศติดลบในฤดูหนาวที่ทำให้นิ้วมือของเขาที่สัมผัสผิวปลางคางอยู่เย็นจัดจนบาดลึกซึมถึงกระดูกและจิตวิญญาณ

"ต่อไปในสายตาเจ้าต้องมีแต่ข้า เข้าใจหรือไม่? "

โดยไม่รอคำตอบจากริมฝีปากที่สั่นระริกเพราะอากาศและความหวาดกลัว เขาก้มลงประชิดมอบความอบอุ่นด้วยจุมพิตร้อนเร่า

ลมหายใจเจือกลิ่นสนิมคาวเลือดจากเรือนกายชายหนุ่ม สร้างความตระหนกและหวาดหวั่นจนนางตัวสั่นไม่หยุด

จูบที่เจือไปด้วยความเร่าร้อนรุนแรงแสดงความเป็นเจ้าของ ร่างแกร่งโอบรัดร่างเล็กเข้ามากักไว้ในอ้อมกอดอุ่นจัดกระทั่งไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน การแนบชิดทุกเส้นสายลายโค้งของร่างบังเกิดความอึดอัดขัดแย้งในอกมีก้อนสะอื้นตีขึ้นมาจุกจนแทบหายใจไม่ออก

หรือนี่คือจุมพิตเพื่อมอบความตาย?

"เจ้าคือคนของข้า ทุกภพทุกชาติตลอดไป"

ความคิดเห็น