Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2562 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17
แบบอักษร

《Sing》

 

วันนี้ทั้งวันผมอยู่แต่ที่บริษัทไม่ได้ออกไปไหนมัวแต่ยุ่งอยู่กับการประชุมวางแผนงานทั้งวัน กว่าจะได้พักก็บ่ายโมงแล้วครับ พอพักทานข้าวเสร็จจึงเข้ามาทำงานต่อ เพราะวันนี้ท่านประใหญ่เข้ามาตรวจงาน นั่นก็คือพ่อของผมเอง

 

ผลัก..

"เป็นยังไงบ้างไอ้เสือ.." เสียงของพ่อผมเองครับ ท่านมักจะเรียกแทนชื่อผมแบบนี้อยู่บ่อยๆ ที่ตอนนี้กำลังเดินเข้ามาในห้องทำงานของผม

"ผมชื่อสิงห์ครับพ่อ.."

"แกมันเสือร้าย.."

"ผมก็ร้ายพอๆกับพ่อนั่นแหละครับ.."

"หึ..แล้วแฟนเก่าแก..เขากลับมาหาแกหรอ.."

"ครับ..เธอมาขอโอกาสจากผม...."

"ฉันหวังว่าแกคงจะคิดได้นะ..ว่าเธอทำอะไรไว้กับแกบ้าง..ฉันไปล่ะมีธุระต่อ.."

แล้วพ่อก็เดินออกไปจากห้องทำงานผมไป ผมจึงนั่งคิดเรื่องราวต่างๆของแพรไปพร้อมกับเสียงปากกาในมือของผมเคาะลงบนโต๊ะทำงาน แต่จู่ๆภาพของอีกคนก็โผล่ขึ้นมาในสมองของผม มันคือภาพของมิลล์ ทั้งตอนทานข้าว นั่งดูทีวี และอีกหลายอย่าง ทำไมผมถึงคิดถึงเรื่องของเธอไปได้นะ

"ไอ้สิงห์..ไอ้สิงห์.."

"ไอ้สิงห์โว้ยย..!!"

เสียงตะโกนเรียกชื่อผมดัง ทำเอาผมสะดุ้งเลยทีเดียว ผมจึงหันไปมองคนตรงหน้า ไอ้ปาล์มนั่นเองครับ มันกำลังยืนจ้องหน้าผมอยู่

"ห้ะ..จะตะโกนทำไมว่ะ.."

"มัวแต่เหม่ออะไร..กูเรียกมึงตั้งนานแล้วมึงไม่ได้ยินเอง..กูเลยตะโกนใส่หูมึงเนี่ย.."

"อ้าวหรอ..กูก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อยแหละ.."

"แน่ใจ..ไม่ใช่คิดถึงคุณแพรอยู่หรอ.."

"ไม่รู้สิ..แล้วมึงมาหากูที่นี่มีอะไร.."

"กูแค่อยากชวนมึงไปเที่ยวคืนนี้.."

"กูไม่ว่าง.."

"อะไรว่ะ..กูอุตส่าห์ชวนทั้งที..ไม่ไปหน่อยหรอ.."

"เห้อ..มึงนี่นะ..ถ้ากูว่างเดี๋ยวกูตามไปละกัน.."

"เยี่ยม..งั้นกูกลับล่ะ.."

"เออ..!"

จุ๊บ..

"ไอ้เหี้ยปาล์ม..มึงนะมึง.."

"5555"

ก่อนมันจะกลับมันก้มลงมาจุ๊บแก้มของผม ก่อนจะวิ่งแจ้นออกไปพร้อมเสียงหัวเราะของมันทันที

 

ตัดมาตอนค่ำ ผมทำงานเสร็จจึงขับรถออกไปที่ผับไอ้คิน เพราะไอ้ปาล์มมันเป็นคนนัดให้มาที่นี่ พอจอดรถเสร็จผมก็เดินเข้าไป ตรงไปยังโต๊ะประจำของพวกเรา

"ควบสองเลยหรอว่ะ.." ผมเอ่ยถามมันพลางเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ ส่วนมันก็มัวแต่นัวเนียกับสาวข้างกายทั้งสองคน

"กูสายบู๊..มึงเอาสักคนป่ะ.." มันเงยหน้าขึ้นมาตอบ ก่อนจะให้เด็กของมันชงเหล้ามาให้ผม

"ไม่ว่ะ.." ผมส่ายหน้า พลางยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม

 

ผมนั่งดื่มกับไอ้ปาล์มไม่นาน จึงขอตัวกลับก่อนเพราะรู้สึกเพลียๆ ผมขับรถออกมาจากผับตรงมายังคอนโดทันที พอถึงห้องของตัวเองจึงไลน์ไปบอกให้เด็กของผมมาหาที่ห้อง ก่อนตัวเองจะเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะเดินออกมามองหาใครบางคนแต่กลับไม่เจอใครเลย จึงเดินไปหยิบโทรศัพท์โทรหาเธอแต่กลับไม่ติด ผมโทรซ้ำๆอยู่หลายครั้งก็ยังเหมือนเดิมครับ ตอนนี้ผมรู้สึกกระวนวายแปลกๆ ปกติมันไม่เคยเป็นแบบนี้เลย ผมนั่งคิดอยู่นานก่อนจะเดินออกจากห้องตรงมายังห้องของเธอและไม่ลืมที่จะหยิบคีย์การ์ดห้องเธอติดมือมาด้วย

 

ติ้ด..

ผมเดินเข้าไปในห้อง ตรงไปยังห้องนอนของเธอ พอเปิดประตูเข้าไปกลับไม่พบเธอเลย ผมกวาดตามองไปรอบๆห้อง ก่อนจะเดินตรงไปเปิดตู้เสื้อผ้า

 

ตึก ตัก ตึก ตัก

หัวใจของผมกำลังเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จึงยกมือมากุมหน้าอกตัวเอง ก่อนจะใช้มืออีกข้างเปิดตู้เสื้อผ้า

 

พรึบ..

ภาพตรงหน้าไม่มีเสื้อผ้าของเธออยู่เลยแม้แต่ชิ้นเดียว ผมรีบเดินกลับมาที่ห้องของตัวเองตรงไปยังตู้เสื้อผ้าที่เธอเคยใช้ พอเปิดออกมากลับมีเสื้อผ้าอยู่บางส่วน แต่จะเป็นตัวที่ผมซื้อให้เธอ ส่วนของเธอกลับไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย

"หรือ..ว่า.."

พอผมนึกอะไรออก จึงรีบเดินไปที่โต๊ะทำงานของผม เป็นไปตามที่ผมคิดไว้ครับ เธอเอาสัญญาใบนั้นไป แถมยังทิ้งเงินสดจำนวนสองล้านและคีย์การ์ดห้องของผมวางไว้บนโต๊ะ

 

"โถ่..เว้ย..!!"

 

เพล้ง..

 

ผมปัดแจกันที่อยู่บนโต๊ะตกบนพื้นแตกเกลื่อนไปหมด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาลูกน้องของผม

 

ไอ้นนท์

 

"ครับนาย"

"ตามหาเด็กของกูให้เจอด่วน..!"

"คนไหนหรอครับ.."

"ไอ้นนท์..มึงอยากตกงานหรอ.."

"เปล่าครับ..ก็นายพูดแค่ว่าเด็กของนาย..ผมก็ไม่รู้ว่าคนไหน.."

"มิลล์..รีบไปจัดการด่วน.."

"ครับนาย.."

พอวางโทรศัพท์จากไอ้นนท์ผมจึงเดินไปนั่งที่โซฟา ก่อนจะเอนหลังพิงไปด้านหลัง แล้วใช้มือทั้งสองมาลูบหน้าตัวเอง ผมไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าเธอจะไปไม่เคยรู้แม้แต่ความคิดของเธอเลย มีแต่เธอที่รู้ความคิดของผมมาโดยตลอด

ติ้ง..ติ้ง

เสียงไลน์ดังขึ้น ผมจึงรีบหยิบมาดูทันที ทีแรกก็คิดว่าลูกน้องของผมแต่กลับเป็นแพร ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงยิ้มหน้าบานไปแล้ว แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนอะไรๆมันเปลี่ยนไป

 

Prae : สิงห์อยู่ไหนหรอคะ..

Sing : ผมจะเข้านอนแล้วครับ

Prae : แพรไปหาได้ไหมคะ

Sing : วันหลังดีกว่าครับ..วันนี้ผมง่วงมาก

Prae : ก็ได้ค่ะ ฝันดีนะคะสิงห์

Sing : ครับ

 

แล้วผมจึงวางโทรศัพท์ลงที่เดิม เพื่อรอข่าวคราวจากลูกน้องป่านนี้มันยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย จะไปนอนก็นอนไม่หลับ เพราะมีแต่ภาพของเธอผุดมาในหัวของผมอยู่ตลอดเวลา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น