เอส ดับเบิ้ลเอส
facebook-icon

#เยลของยักษ์ เยลเมียผู้ไม่สู้คน แต่ถนัดนักตบผัว!!!

#เยลของยักษ์ ๑๘ [100%]

ชื่อตอน : #เยลของยักษ์ ๑๘ [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.4k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ย. 2562 13:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
#เยลของยักษ์ ๑๘ [100%]
แบบอักษร

#เยลของยักษ์ ๑๘ 

 

 

 

[เยลลี่] 

ช่วงหลายวันมานี้ฉันรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่เลยค่ะ เปลี่ยนไปมากๆ เพราะพี่ยักษ์ไม่เหมือนเดิม เวลามองหน้าฉันเขาชอบทำหน้าดุๆ ใส่หรือเขายังโกรธที่ฉันแกล้งเมา แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย แค่กลัวโดนเขาดุที่แอบหนีลงมาข้างล่างเลยต้องแกล้งเมาค่ะ

“พี่ยักษ์คะ”

“อะไร” เสียงเขาน่ากลัวอีกแล้วค่ะ แค่เรียกชื่อจำเป็นต้องทำเสียงเข้มขนาดนี้ด้วยเหรอคะ

“หนูหิวแล้วค่ะ”

“ปกติก็ทำกินเองไม่ใช่เหรอ”

“แต่ของสดหมดแล้วนะคะ” ไม่กล้าพูดเสียงดังเลยค่ะ กลัวเขาจะด่ากลับ

เมี้ยว เมี้ยว 

เสียงร้องของพี่ยักษ์เล็กดังขึ้นมา ฉันจึงเดินอ้อมไปอุ้มเจ้าตัวเล็กมาแนบอก กลัวถูกพี่ยักษ์ใหญ่กินหัวเอาค่ะ

“หิวเหรอคะ” ก้มลงไปคุยกับเจ้าตัวเล็ก

เมี้ยว เมี้ยว 

คงจะหิวละมั้ง ฉันเลยอุ้มไปที่มุมอาหารของเจ้าตัวเล็กก่อนจะเทใส่ถ้วยเล็กๆ ให้ ปล่อยให้กินไป ส่วนตัวเองก็เดินกลับไปที่โซฟาซึ่งมียักษ์ใหญ่นั่งทำหน้าดุๆ อยู่

“ยังไม่หายโกรธหนูเหรอคะ ผ่านมาตั้งหลายวันแล้ว”

“เหอะ!”

“หนูขอโทษ หนูไม่ได้ตั้งใจ” ฉันว่าพลางก้าวขาขึ้นไปนั่งคร่อมบนขาของเขาเอาไว้ด้วย

“เฮ้ย!” เขาถึงกับตกใจเลยค่ะ “ทำอะไรของมึงเนี่ย นั่งดีๆ ไม่เป็นเหรอวะ” กอดเอวฉันเอาไว้แน่นเลยค่ะ

“หิวข้าวค่ะ” ฉันไม่ได้สนใจคำถามของเขาด้วยซ้ำ

“หึ!”

“อุ๊บ! อื้อ…” ยังไม่ทันได้พูดอะไรเลยค่ะ จู่ๆ เขาก็ยื่นมือมารั้งท้ายทอยของฉันให้ก้มลงไปหาเขาจนใบหน้าของพวกเราใกล้กัน ริมฝีปากของคนตรงหน้าปิดปากฉันเอาไว้ทันที

เขาทำแบบนี้อีกแล้ว ชอบเอาปากมาแตะกันจนฉันรู้สึกใจไม่ดี หัวใจเต้นแรงมากๆ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม แต่ทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับเขา เสียงหัวใจไม่เคยเต้นเป็นจังหวะเลยค่ะ

“อื้อ…” เสียงแปลกๆ ดังลอดไรฟันออกมาอีกแล้ว เป็นเสียงของฉัน “อื้มห์! เจ็บ…” ที่ต้องร้องออกมาแบบนี้เพราะจู่ๆ เขาก็ออกแรงบีบปลายคางของฉันจนต้องเผยริมฝีปากออกมา ทำให้ปลายลิ้นร้อนๆ ของเขาแทรกเข้ามาในปากของฉัน ไม่ไหวแล้วค่ะ หายใจไม่ออก รู้สึกแปลกๆ หัวใจเต้นแรงเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจเลยค่ะ

ตอนนี้ฉันแทบจะตั้งตัวไม่ได้ ร่างกายอ่อนปวกเปียกไปหมดจนถูกคนตรงหน้าประคองจนนอนราบไปกับโซฟาแทน พี่ยักษ์เปลี่ยนท่าเป็นขึ้นคร่อมตัวฉันเอาไว้ มือหนาเลื่อนไปอยู่ตรงช่วงเอวค่อยๆ ลูบไล้ไปมาจนฉันรู้สึกแปลกๆ

“อ่าห์… อื้อ” บอกฉันทีว่านี้คือเสียงอะไร ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ “อ๊ะ! คะ แค่กๆ”

“หึ!” เสียงแค่นยิ้มดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าดุๆ ของเขาที่ผละออกไปเล็กน้อย “อ่อยไม่รู้ตัว ระวังจะถูกกินไม่รู้ตัวเหมือนกัน” 

“…” ปริบๆ เลยค่ะ พี่ยักษ์หมายความว่ายังไง ทำไมเขาต้องพูดแบบนี้ด้วย

“ลุกไปแต่งตัวใหม่ได้แล้ว เดี๋ยววันนี้พาไปกินข้าวบ้านแม่”

“บะ บ้านคุณหญิงเหรอคะ?” พี่ยักษ์ขยับตัวลุกออกไป ฉันเองก็ลุกตามพร้อมกับคำถาม สีหน้าเริ่มวิตกกังวลเล็กน้อย

“เออ!”

“แต่ว่า…”

“จะลุกไปได้หรือยัง ถ้าไม่ลุกกูทำอย่างอื่นแทนนะ”

“ละ ลุกแล้วค่ะ” ฉันว่าก่อนจะรีบเดินเข้าห้องนอนของเขาเพื่อเปลี่ยนชุดใหม่เพราะตอนนี้ใส่ชุดนอนอยู่ค่ะ เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกไปหาพี่ยักษ์ด้านนอกก่อนจะพากันออกจากห้อง

วันนี้เขาขับรถคันใหญ่ๆ ไปค่ะ ไม่ร้อนแถมลมไม่พัดโดนหน้าอีกต่างหาก นั่งสบายมากเลยค่ะ ตลอดทางก็พากันเงียบจนเขาขับรถมาถึงบ้านคุณหญิง เสียงหัวใจของฉันกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง

“แม่พูดอะไรก็ไม่ต้องไปสนใจ”

“หนูขอไปหาป้าอ่อนได้ไหมคะ”

“มะ…”

“นะคะ หนูอยากคุยกับป้าอ่อน”

“อืม” ฉันไม่คิดว่าเขาจะยอมง่ายๆ หรอกค่ะ พอลงจากรถพวกเราก็แยกกันไปคนละทาง ฉันเดินไปทางครัวเพราะเช้าๆ แบบนี้ป้าอ่อนคงอยู่ที่นั่นและก็เป็นอย่างที่ฉันคิดเอาไว้ไม่มีผิด

“ป้าอ่อนคะ”

“เยล” ท่านหันมามองหน้าฉันพร้อมกับรอยยิ้ม วางมือจากทุกอย่างก่อนจะเดินตรงเข้ามาหา “เป็นยังไงบ้างลูก ป้าเป็นห่วงแทบแย่”

“สบายดีค่ะ พี่ยักษ์…”

“หืม?”

“เอ่อ… คุณใหญ่ค่ะ เขาใจดีมากๆ เลยค่ะ” ลืมไปซะสนิทเลยว่าเขาไม่ได้ชื่อยักษ์ แต่มันเป็นชื่อที่ฉันเรียกขึ้นมาเอง

“เรื่องที่คุณใหญ่พูดวันนั้นจริงหรือเปล่า” สีหน้าของท่านเริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย แถมแววตายังบ่งบอกว่าห่วงใยฉันมากเหลือเกิน จนฉันไม่กล้าที่จะโกหกท่าน “จริงหรือเปล่าลูก”

“จริงครับ” ไม่ใช่เสียงของฉันหรอกค่ะ แต่เป็นใครอีกคนที่ดังมาจากด้านหลัง พอหันไปมองก็เห็นพี่ยักษ์ยืนอยู่ เขาเดินเข้ามาหาพลางยื่นแขนมากอดเอวของฉันเอาไว้ด้วย “ป้าอ่อนไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลเยลลี่ให้ดีที่สุด”

“แต่…”

“ผมไม่ได้จะหลอกเด็กหรอกนะครับ” ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองเขา รู้สึกแปลกๆ อีกแล้ว ทำไมรู้สึกดีจังที่ได้ยินเขาพูดแบบนี้ออกมา

“แต่เยลกับคุณใหญ่ไม่เหมาะสมกันหรอกนะคะ” เสียงแผ่วเบาของป้าอ่อนเอ่ยออกมาต่อ “ป้ากลัวว่า…”

“ทุกอย่างอยู่ที่ผมนะครับ ไม่ใช่แม่”

“ถ้าคุณใหญ่ยืนยันอย่างนั้น ป้าก็จะเชื่อค่ะ”

“ขอบคุณครับ งั้นผมขอตัวเยลก่อนนะครับ”

“หนูขอช่วยป้าอ่อนในครัวได้ไหมคะ” บอกตามตรง ฉันไม่อยากออกไปข้างนอกเลยค่ะ ไม่อยากเจอคุณหญิง กลัวสายตาดุๆ ของท่าน

“ไม่ต้องหรอกลูก ป้าทำเสร็จแล้ว”

“แต่ว่า…”

“เชื่อคุณใหญ่เถอะ”

“ก็ได้ค่ะ” สุดท้ายฉันก็ต้องยอมก่อนจะเดินออกมาข้างนอกพร้อมกับพี่ยักษ์ ตัวสั่นแปลกๆ ค่ะ เพราะตอนนี้ฉันกำลังเผชิญหน้าอยู่กับคุณผู้หญิงและคุณผู้ชายรวมไปถึงคุณเล็กด้วยค่ะ

“มาแล้วเหรอ? เธอรับเงินฉันไป แต่กลับผิดสัญญากับฉันเนี่ยน่ะนะ” เสียงคุณหญิงดังขึ้นมา

“หนะ หนู ขอโทษค่ะ” ยกมือไหว้ท่าน ไม่กล้าสบตาเลยค่ะ

“แม่ ผมคืนไปหมดแล้วนะครับ” เสียงพี่ยักษ์ดังขึ้นมาจนฉันต้องเงยหน้าขึ้นไปมองเขา คืนเหรอ? หมายถึงเงินที่ฉันรับมาจากคุณหญิงก่อนหน้านี้หรือเปล่านะ “เลิกทำหน้ายักษ์ใส่เมียผมสักที”

“ใหญ่! นี่แม่นะ”

“นี่ก็เมียผมเหมือนกันครับ” ทุกครั้งที่เขาเรียกฉันว่าเมีย รู้สึกเหมือนเสียงหัวใจที่เปลี่ยนไปตลอดเลยค่ะ “ถ้าแม่ยังว่าเมียผมอีกคำเดียว ผมจะกลับแล้ว”

“ใหญ่!”

“ผมไม่นอนค้างด้วยนะ”

“ทำไมต้องขู่แม่ด้วย”

“ผมแค่พูดความจริง”

“แม่ขอสองคืน”

“คืนเดียวครับ”

“ใหญ่!”

“งั้นผมกลับนะครับ”

“ก็ได้ๆ คืนเดียวก็ได้ เชอะ!” ตอนนี้ฉันงงเลยค่ะ แต่คุณผู้ชายกับคุณเล็กเอาแต่ยิ้มแทน ส่วนคุณผู้หญิงท่านมองฉันแบบดุๆ จนฉันต้องหลบด้านหลังของพี่ยักษ์แทน

“ต่อกันเหมือนซื้อของในตลาดสดเลยนะครับ” คุณเล็กพูดขึ้นยิ้มๆ

“ตาเล็ก!”

“พอๆ เลิกเถียงกันได้แล้ว ป่านนี้อ่อนคงตั้งโต๊ะเสร็จแล้วมั้ง ไปกันเถอะ” คุณผู้ชายพูดขึ้นมาบ้างก่อนจะลุกเดินออกไป คุณผู้หญิงเลยลุกตาม

“ถ้าไม่รู้ว่าพี่แกล้ง ผมคงคิดว่าพี่รักเยลลี่จริงๆ” 

“ไอ้เล็ก!”

“ฮ่าๆ” คุณเล็กเดินหัวเราะตามออกไปบ้าง พอทุกคนออกไปกันหมดเหลือแค่ฉันกับพี่ยักษ์

ตึกตัก ตึกตัก 

ทำไมเสียงหัวใจมันเต้นแรงกว่าเดิม เต้นแบบผิดปกติมากเลยค่ะ

อาหารเช้ากับบรรยากาศแปลกๆ ทำไมฉันต้องมานั่งอยู่ตรงนี้ด้วย แถมยังถูกสายตากดดันของคุณผู้หญิงมองอยู่ตลอดเวลาอีกด้วย

“แม่! มองขนาดนี้กินเมียผมแทนข้าวเลยไหมครับ”

“คำก็เมีย สองคำก็เมีย เลิกพูดสักที แม่หัวใจจะวาย” คุณผู้หญิงพูดขึ้น เสียงของท่านเหมือนคนหมดแรงเลยค่ะ มองมาทางฉันสลับกับพี่ยักษ์ “นี่แม่ต้องยอมรับจริงๆ เหรอ”

“แม่เป็นคนเริ่มเองนะครับ”

“แต่ใหญ่ไม่ชอบเด็กนะ”

“ตอนนี้ชอบแล้วครับ” ประโยคนี้พี่ยักษ์หันมามองหน้าฉันด้วยค่ะ เป็นจังหวะเดียวกับที่ฉันมองเขาพอดี เสียงหัวใจเลยเต้นแรงอีกครั้ง “ขอบคุณที่ส่งเมียมาให้ผมนะครับ”

“ใหญ่!”

“เลิกทะเลาะกันสักที รีบกินได้แล้ว ผมหิว” เสียงคุณผู้ชายดังขึ้นมา บรรยากาศตอนนี้เลยกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ฉันไม่กล้าถือช้อนในมือเลยค่ะ

“ไหนบอกว่าหิว รีบกินสิ” พี่ยักษ์หันมาพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงปกติ เวลาอยู่ด้วยกันสองคนเขาดุกว่านี้อีกค่ะ แต่พออยู่ต่อหน้าคนอื่นๆ เขากลับอ่อนโยน

“หนูไปกินในครัวได้ไหมคะ”

“รีบกิน!” อุตส่าห์ชมไปเมื่อกี้ ตอนนี้เขากลับมาทำเสียงดุใส่ฉันอีกแล้วค่ะ แถมยังดุมากๆ เลยด้วย

จนแล้วจนรอดฉันก็ต้องยอมกินอาหารเช้าร่วมโต๊ะกับพวกคุณท่านอยู่ดี เป็นการกินที่ทรมานมากเลยค่ะ หลังจากอาหารมื้อเช้าจบลง พี่ยักษ์ก็ลากฉันกลับขึ้นมาข้างบน เป็นพื้นที่ที่ฉันไม่เคยได้ขึ้นมาเลยตั้งแต่ย่างกรายเข้ามาในบ้านของคุณหญิง

“ไปไหนคะ”

“เข้าห้อง”

“ไม่เข้าค่ะ หนูขอไปหาป้าอ่อนนะคะ” ขืนตัวเองไม่ยอมเข้าไปด้วย

“อะไรของมึง นี่มันห้องนอนกู” พี่ยักษ์ทำหน้าดุๆ ใส่ฉัน ออกแรงลากจนเข้ามาอยู่ในห้องนอนของเขาจนได้ค่ะ ความรู้สึกแรกคือหัวใจเต้นแรงมากๆ การตกแต่งห้องของเขาไม่ได้แตกต่างไปจากห้องนอนที่คอนโดเลยค่ะ “ดะ…”

ครืด ครืด

เขาพูดไม่ทันจบเลยค่ะ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาซะก่อน เขาเลยต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายแทน ส่วนฉันก็ยืนมองอยู่ห่างๆ

“ว่าไงโรส”

โรสเหรอ? ชื่อนี้คุ้นๆ ใช่คนเดียวกับที่ตบหน้าฉันวันนั้นหรือเปล่า แถมยังเป็นคนที่คุณหญิงชอบอีกต่างหาก

“ตอนนี้อยู่บ้าน ตัดสินใจดีแล้วใช่มั้ย”

ฉันไม่รู้หรอกว่าพวกเขาคุยอะไรกัน แต่น้ำเสียงของคุณใหญ่ที่คุยกับเธอดูเปลี่ยนไป แล้วทำไมฉันถึงรู้สึกไม่ชอบใจด้วยนะ หัวใจมันเต้นแรงผิดปกติอีกแล้วค่ะ แถมใบหน้ายังบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจอีกต่างหาก

“อืม ดูแลตัวเองด้วยละกัน ถ้ามีอะไรก็ติดต่อมาได้ตลอด”

ที่แท้เขาก็ยังเป็นห่วงกันนี่เองหรือจริงๆ แล้วเขายังรักเธออยู่กันแน่ แล้วทำไมฉันต้องไม่พอใจด้วย ไม่ชอบเลยจริงๆ ไม่อยากให้เขาคุยโทรศัพท์กับใครหรือยุ่งกับใครด้วยซ้ำ

“เดี๋ยว… อุ๊บ!”

ฉันเองก็ไม่รู้ว่าอะไรดลใจเหมือนกันเพราะจู่ๆ ก็เดินเข้าไปหาเขาพลางยื่นฝ่ามือไปรั้งท้ายทอยของเขาเอาไว้แล้วประกบปากจูบทันที ฉันไม่ชอบ ไม่อยากให้เขาคุยกับใคร ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย…

 

 

 

--100%-- 

พวกแกจูบกันบ่อยไปนะ ไม่สงสารฉันบ้างเหรอ? หึหึ 

เตรียมไตไว้ให้พร้อม ตอนหน้าจะเริ่มขายผัวอีกรอบนะคะ 5555555555 ความรู้สึกประมาณว่ากำลังจะเสียผัวอีกแล้วจ้า 

 

ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนและรออ่านกันเสมอนะคะ ^^ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น