Mei

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 1 | Freshman and busy day

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 161

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2562 23:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 1 | Freshman and busy day
แบบอักษร

กริ๊งง กริ๊งงง!!! เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นทั่วห้อง รบกวนร่างบางที่นอนอยู่บนที่นอนเป็นอย่างมาก มือเรียวเล็กพยายามเอื้อมมาปิดเสียงต้นเหตุ ที่ทำให้เขาหลุดจากฝันอันแสนดี

แสงแดดอ่อนยามเช้าเล็ดลอดผ่านผ้าม่านนั้นแยงตายัยขี้เซา คิ้วคมเรียวของสาวน้อยขมวดเป็นปม

" ลิลลี่! ลิลลี่! ตื่นได้แล้วลูกเดี๋ยวไปเรียนสายนะ "

เสียงเรียกจากด้านล่างทำให้ร่างเล็กตื่นจากภวังค์ ลุกขึ้นนั่งบนที่นอนด้วยอาการงัวเงีย บิดตัวไปมาสองสามที

" ตื่นแล้วค่าาแม่ -0- " เธอตอบกลับไป ทั้ง ๆ ที่ยังสะลึมสะลือ

 

8.00 น.

" OMG! แปดโมง! วันแรกก็สายเลยลิลลี่เอ๊ยย TT "

สาวน้อยไม่รีรอรีบไปอาบน้ำ ชนิดที่ว่าวิ่งผ่านน้ำได้ก็ทำแล้ว สายน้ำจากฝักบัวที่เย็นกำลังดี ทำให้เธอสดชื่นและตื่นเต็มตา ในหัวยังนึกเสียดายที่ตื่นจากฝันหวานว่าได้เดทกลับไอดอลที่เธอชื่นชอบ

 

รถสีดำป้ายแดงคันหรูจอดชิดขอบถนนหน้าม.เอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง สาวน้อยรีบลงจากรถด้วยอาการตื่นเต้นและกังวลหน่อย ๆ ที่มาสาย

"โชคดีนะครับคุณหนู" คนขับรถเอ่ยเมื่อเห็นสีหน้าที่กังวลของเธอ

 

' วันนี้เป็นวันรับน้องใหม่ แต่ดันมาสายซะงั้นให้มันได้แบบนี้สิลิลลี่ จะโดนทำโทษมั้ยเนี่ย เฮ้ออ~ แค่คิดก็เพลียแล้ว อ้อ! ลืมแนะนำตัว ฉันน่ะอายุ 19 ปี หน้าตาดีแถมโสด 555 คิดว่าฉันเรียนคณะอะไรล่ะ ? ...ติ๊กต่อก ๆ

 

สวย ๆ อย่างฉันก็ต้องเรียนนิเทศศาสตร์สิ // ไรท์ : หลงตัวเองเกิ๊นน -0- (แต่ก็สวยจริง ๆ นั่นแหละ 555) จริง ๆ แล้วไม่ใช่เพราะหน้าตาหรอก แต่ฉันน่ะฝันอยากเป็นไอดอลเกาหลี 55555 คงคิดว่าฉันฝันสูงไปใช่มั้ยล่ะ ฉันไม่แคร์หรอกนะมันเป็นความฝันในวัยเด็กของฉันนี่นา :)

 

ที่จริงทางบ้านฉันก็สนับสนุนนะ จะให้ไปเรียนเต้นที่เกาหลีกับพี่โรส พี่สาวของฉันเอง แต่ฉันเป็นห่วงแม่ เพราะพ่อฉันเป็นคนบ้างานมาก ท่านทำแต่งานแทบไม่มีเวลาให้ครอบครัว ฉันจึงดูแลแม่แทนไงล่ะ ไว้ถึงเวลาค่อยทำตามความฝันก็ได้..ว่ามั้ย'

มองไปรอบ ๆ ตัว มีผู้คนมากหน้าหลายตา แต่ละคนใส่ชุดนิสิตแบบหลายสไตล์ กระโปรงสั้นบ้าง ถุงเท้าแดงบ้าง แต่งเล็บทำผมนู่นนี่นั่น ตัดภาพมาที่ฉัน หึหึ เหมือนเด็กเนิร์ดดี ๆ นี่เอง..

' ลองนึกภาพตามนะ..กระโปรงพลีทยาวเกือบถึงตาตุ่ม เสื้อนักศึกษาใหญ่ ๆ แนวฮิปเตอร์ทำนองนั้น ใส่แว่นเพื่อเพิ่มความแบ๊ว 5555 อย่าคิดว่าฉันเป็นคนเรียบร้อยนะ แม่ฉันจัดการเสื้อผ้าทั้งหมดจ้าา =_=

คอยดูเหอะฉันจะยอมใส่แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นแหละ ตลกสิ้นดี เหอะ ๆ '

มัวแต่คิดอะไรเพลิน ๆ ทว่าร่างบางเดินไปชนเข้ากับร่างของชายหนุ่มจนเซล้มทับร่างใหญ่ อีกไม่กี่เซนปากกระจับสีชมพูจะชนกับริมฝีปากหนา รู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ รดที่ต้นคอ สาวน้อยหน้าแดง หูแดง รีบเอาตัวเองออกจากร่างใหญ่แล้วจัดแจงตัวเอง ไม่กล้าสบตากับคนข้างหน้าด้วยความเขินอาย

" เป็นอะไรมั้ยครับ "

" เอ่ออ..ไม่เป็นไรค่ะ "

" ก็ดีแล้ว งั้นผมไปก่อนนะครับ :) "

" ดะเดี๋ยวค่ะ! คณะนิเทศอยู่ไหนคะ? "

 

' พี่เขาแสยะยิ้มมุมปาก หึ คิดว่าตัวเองหล่อมากมั้ง ใช่! หล่อ หล่อมากกกก >< ทำไมหัวใจฉันเต้นแรงแบบนี้นะ เหมือนจะทะลุออกมาอย่างนั้นแหละ '

จู่ ๆ มือหนาก็ถือวิสาสะมาจับข้อมือเล็กเบา ๆให้เดินตามไป ยิ่งทำให้เสียงหัวใจสาวน้อยดังจนกลัวอีกฝ่ายจะได้ยิน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากกายของร่างสูงนั้นแตะจมูกหญิงสาว

" หอมจัง " ลิลลี่เผลอหลุดพูดไป

" ว่าไงนะครับ? "

" ฮะ! ปะเปล่าาค่ะ ไม่มีไร ^^ "

 

' เดินมาไม่กี่เมตรก็มาถึงตึกคณะนิเทศ ที่จริงพี่เขาบอกทางเราก็ได้แฮะ ไม่เห็นไกลจากตรงนั้นเลยนี่นา? '

 

" ที่จริงพี่ไม่ต้องมาส่.. " สาวน้อยพูดไม่ทันจบชายหนุ่มก็หันหลังเดินไปแล้ว

' อะไรของพี่เค้าวะ..ยังไม่ทันได้ขอบคุณเลย '

ช่างเหอะ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนดีกว่า...

" น้องคนนั้นอะ! มาสายแล้วมัวแต่ยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ได้ เข้ามาได้แล้ว! เพื่อน ๆ เค้ารออยู่ "

เสียงเรียกจากรุ่นพี่ทำฉันสะดุ้ง มองไปมีเพื่อน ๆ นั่งอยู่เป็นสิบ ๆ แถวนับไม่ถ้วน ฉันรีบวิ่งไปต่อท้ายแถวทันที

" ใครบอกให้นั่งครับ!! ออกมาข้างนอกนี่! "

' โหหห รุ่นพี่นี่ดุชะมัด..หน้าแต่ละคนนี่ถ้ากินหัวฉันได้ คงกินไปแล้วมั้ง ' ฉันคิดในใจ

" น้องออกมาเต้นให้เพื่อนดูเลยครับ โทษฐานที่มาสาย! "

' หึ ไม่รู้จักยัยลิลลี่ซะแล้ว ฉันนี่ขาแด๊นซ์ประจำห้องเลย '

" ไก่ย่างถูกเผา ไก่ย่างถูกเผา มันจะโดนไม้เสียบ มันจะโดนไม้เสียบ เสียบตูดซ้าย เสียบตูดขวา ร้อนจริง ๆ ร้อนจริง ๆ ร้อนจริง ๆ "

เพื่อน ๆ ต่างช่วยกันร้องเสียงดังสู้กับเสียงกลองที่พี่ตี เต้นไปเต้นมาปาไปเกือบสิบเพลง ให้มันได้งี้สิ 55555

- วีไวท์ -

ผมกำลังเดินเตร็ดเตร่อยู่ข้างล่างตึกศิลปกรรม (ตึกศิลปกรรมกับตึกนิเทศอยู่ตรงข้ามกัน) สายตาดันไปเห็นยัยเด็กบื้อเมื่อเช้าเข้า เธอกำลังเต้นอย่างร่าเริง ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมหยิบไอโฟนขึ้นมาแอบถ่ายรูปเธอ

" ยิ้มอะไรวะ แหม่ไหนบอกมาเข้าห้องน้ำ ที่แท้มาเหล่สาวนี่เองไอ้ไวท์ " เสียงไอ้มาวินทักผมพร้อมตบบ่า

" เหล่สาวอะไรของมึง ไร้สาระ "

" สาวคนไหนน้าาา~ ทำให้เพื่อนกูยิ้มได้ ต้องสวยมากแน่ ๆ "

ผมทำเป็นหูทวนลมแล้วรีบสาวเท้าเดินขึ้นห้องเรียนก่อนที่อาจารย์จะสงสัยว่าทำไมถึงออกมานาน อย่างที่มันว่าแหละครับ ผมเป็นคนที่ยิ้มยาก เหมือนเป็นคนหยิ่ง ๆ เข้าหายาก จะมีแค่เพื่อนสนิทเท่านั้นที่เห็นมุมอื่นของผม แต่ทำไมนะ น้องคนนั้นถึงทำให้ผมเผลอยิ้ม ผมก็งงตัวเองเหมือนกันครับ

 

To be continued...

 

นี่คือ มาวิน จ้าเพื่อนสนิทของวีไวท์

นี่คือนิยายเรื่องแรกของไรท์ เม้นติชม ให้กำลังใจกันด้วยน้าา ผิดพลาดประการใดก็ขอโทษด้วยค้าบบ~

Thank you 🙏🏻

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น