Nangnok
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1: ดวงจันทร์ต่างภพ

ชื่อตอน : ตอนที่1: ดวงจันทร์ต่างภพ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 549

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2562 11:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1: ดวงจันทร์ต่างภพ
แบบอักษร

 

ดวงจันทร์ต่างภพ

อาการเจ็บปวดทั่วทั้งศีรษะและร่างกาย คอที่แสบแห้งแทบจะเป็นผุยผง คือความรู้สึกแรกที่จันทร์เจ้ารู้สึกตัว เธอพยายามฝืนลืมตาที่แสนหนักอึ้ง ทั้งที่แทบจะลืมตาไม่ขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือโขดหินริมแม่น้ำและต้นไม้ที่อยู่ในป่า

 

พยายามขยับร่างกายแล้ว แต่ก็ไม่สามารถทำได้ แค่จะกระดิกนิ้วมือยังลำบาก นอกจากนั้น ยังพบอีกว่ารูปร่างของเธอเปลี่ยนไป เธอไม่ใช่คนอ้วน แต่ทำไมร่างกายนี้ถึงได้อ้วนกันละ ไม่ทันจะสงสัยได้มากกว่านี้อยู่ๆ อาการปวดหัวอย่างรุนแรง ก็เข้ามาทำลายความคิดไปเสียก่อน ความเจ็บปวดนี้ทำให้เธอแทบยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอดไป

 

อยู่ดีดีภาพความทรงจำของหญิงสาวผู้หนึ่งก็ ได้หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเธอ เริ่มตั้งแต่วัยเด็กจนกระทั้งเติมโตเป็นหญิงสาว ในที่สุดภาพเหล่านั้นจึงหยุดลง พร้อมกับสติของจันทร์เจ้าที่ดับวูบลงเช่นกัน

 

จนกระทั่งวันใหม่ จันทร์เจ้ารู้สึกตัวอีกที ก็เป็นเวลาของอีกวัน จากที่ได้หมดสติไป เธอก็ยังคงนอนอยู่ในตำแหน่งเดิมที่เคยนอนอยู่ก่อนหน้านี้ คือริมฝั่งของธารน้ำตก เธอมองสำรวจร่างกายของตัวเอง พบว่าร่างกายนี้ได้รับบาดเจ็บสาหัส เพราะในความทรงจำที่เธอได้รับคือเจ้าของร่าง ได้กระโดดลงหน้าผาอันเป็นน้ำตกอันสูงชันเพื่อฆ่าตัวตาย และเจ้าของร่างนี้ก็ได้ตายไปแล้วด้วย

 

ใช่ ! หญิงสาวเจ้าของร่างนี้ได้ตายไปแล้ว แต่กลับกลายเป็นว่า จิตวิญญาณของเธอได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้แทน

แล้วการที่เจ้าของร่างกายนี้ ได้กระโดดหน้าผา ซึ่งเป็นน้ำตกที่มีความสูงชัน กระแสน้ำที่เชี่ยวกราดได้พัดพาร่างนี้มาติดที่ฝั่ง ถึงแม้ร่างกายจะไม่ได้แหลกเหลว แต่ก็ทำให้กระดูกแขนขาหัก

 

ดูได้จากกระดูกขาขวา ที่หักแล้วทิ่มแทงทะลุเนื้อโผล่ออกมาด้านนอกในขณะนี้ อวัยวะภายใน น่าจะบอบช้ำหนัก ไม่ก็แหลกเหลวแทนร่างกายภายนอกไปแล้วก็เป็นได้ เธอจะมีชีวิตอยู่รอดในสภาพที่ร่างกายเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน จันทร์เจ้าอยากจะกลั้นใจตายตอนนี้ให้รู้แล้วรู้รอดไป

 

เธอร้องไห้จนไม่มีน้ำตา ลำคอแสบร้อนเพราะพิษไข้ ท้องที่แสบทนทรมาณเพราะอาการหิวโหย เจ็บปวดจนด้านชา แทบไม่อยากมีชีวิตอีกต่อไปแล้ว ได้แต่ปิดเปลือกตาลงเพื่อให้หลับไป เมื่อตื่นขึ้นมาจะได้รู้ว่าเป็นเพียงแค่ความฝัน

สะดุ้งตื่นอีกทีก็เป็นเวลากลางดึก เธอคิดว่าได้ตายไปแล้วซะอีก

แต่ไม่! เธอยังอยู่ อยู่กับความจริงที่ว่าเธอมาอยู่ในร่างนี้ ในอีกภพแล้วจริงๆไม่ใช่แค่ความฝัน

 

สิ่งที่ทำให้เธอตื่นจากการหลับไหลคือ แสงสีน้ำเงินอมฟ้า ที่มาจากสร้อยที่อยู่บนลำคอของเธอเอง มันเป็นสร้อยเส้นเดียวกันที่คุณป้าชาวจีนคนนั้นให้เธอมา มันมาอยู่ที่หญิงสาวคนนี้ได้ยังไงกัน

ในตอนนี้ มันกำลังเปล่งรัศมีสีน้ำเงินอมฟ้าลอยเข้ามาหยุดที่ตรงหน้าของเธอ เหมือนเชิญชวนให้ลิ้มลอง ให้เธอกินมัน และด้วยความหิวมากกว่าสมองจะสั่งการ เธอได้อ้าปากกลืนเมล็ดสีน้ำเงินอมฟ้านั้นเข้าไปเรียบร้อยแล้ว

 

เพียงจันทร์เจ้าท ได้กลืนมันลงไปในท้อง ร่างกายนี้ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงในทันที เธอรู้สึกว่าภายในร่างกาย โดยเฉพาะอวัยวะภายในเริ่มได้รับการรักษา เมล็ดในท้องของเธอก่อเกิดเป็นเส้นใยสีทอง คล้ายเถาวัลย์เรื่อยเกาะเกี่ยวชอนไชไปตามส่วนต่างๆ ภายในร่างกายนี้ เกิดการซ่อมแซมรักษาอวัยวะที่เสียหายจนกลับมาเป็นปกติ เธอรู้สึกถึงความเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

มวลกระดูกตามส่วนต่างๆ ที่หักไปได้รับการเชื่อมต่อให้กลับมาเข้าที่ บาดแผลก็ค่อยๆสมานตัว ร่างกายได้รับการรักษาให้กลับมาเป็นดังเดิมเพียงระยะเวลาไม่นานนัก

เหมือนกับร่างกายนี้ไม่เคยได้รับบาดเจ็บใดใดมาก่อนแม้เพียงเล็กน้อย

 

แต่ทันใดนั้นร่างกายนี้ก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง จากรูปร่างที่เคยอวบอ้วน เริ่มหดเล็กลงจนเพรียวบาง แขนขาอันอวบใหญ่เปลี่ยนเป็นเรียวงาม หน้าอกดูกลมมน เอวคอดเล็กสะโพกผายกลมกลึงหน้ามอง ผิวพรรณขาวเปล่งปลั่งเนียนนุ่มดุดดั่งผิวของทารก ใบหน้าเรียวเล็กงดงามหมดจด ดวงตากลมโตพร้อมด้วยแพรขนตาที่ยาวงอน จมูกเรียวสวย ปากเล็กดูอิ่มสวยสีสด ดังผลของลูกอิงเถาโดยไม่ต้องแต่งแต้มอะไรให้ยาก ใครที่ได้เห็นนางในตอนนี้คงจะแทบลืมแม้กระทั่งหายใจเป็นแน่

 

ใบหน้าที่งดงาม กับรูปร่างที่สมบูรณ์แบบนี้เชื่อว่าหญิงสาวทั้งโลกยังต้องใฝ่ฝัน บุรุษทั้งใต้หล้ายังต้องยอมสยบให้กับความงามของร่างนี้เป็นแน่

เดิมทีเจียงเย่วชื่อ ก็ไม่ใช่หญิงสาวที่หน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่ มารดาของนางเป็นถึงหนึ่งในสาวงามของเมืองลั่วหยาง นางจึงได้เค้าความงามของมารดาอยู่บ้าง

เพียงแต่เจียงเย่วชื่อ มีรูปร่างที่อวบอ้วนแต่งกายด้วยสีสันฉูดฉาด อีกทั้งมีนิสัยร้ายกาจนางจึงถูกมองว่าเป็นหญิงร้ายอัปลักษณ์ที่น่ารังเกียจไปในที่สุด

 

จันทร์เจ้าแทบไม่เชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายนี้ แต่มันได้เกิดขึ้นแล้วหลังจากที่เธอได้กลืนเมล็ดนั้นเข้าไป

 

เธอหารู้ไม่ว่ามันคือเมล็ดพฤกษาสวรรค์ หนึ่งในสมบัติเทพอสูรที่คนทั้งโลกต่างใฝ่ฝัน และตามหามัน แต่ก็มิอาจเคยมีใครได้ครอบครองเช่นนางมาก่อน

ความพิเศษของเมล็ดพฤกษาสวรรค์คือโอสถวิเศษแห่งการรักษาและบำรุงร่างกาย เสริมสร้างพลังปราณให้เพิ่มพูน ผู้ใดได้ครอบครองหรือได้กลืนกินมันลงไป ย่อมไม่ต่างจากการกินยาอายุวัฒนะ

เมื่อจันทร์เจ้าในร่างเจียงเย่วชื่อได้กลืนกินเมล็ดพฤกษาสวรรค์เข้าไป ย่อมเกิดการเปลี่ยนแปลงในตัวนางแน่นอน มันได้หลอมรวมเข้ากับร่างนางไปเรียบร้อยแล้ว

 

เท่ากับว่าร่างกายนี้คือสมบัติล้ำค่า ที่สามารถทำให้ทั้งมนุษย์และอสูร เกิดศึกแย่งชิงกันเลยทีเดียว จันทร์เจ้าจะรู้หรือไม่ว่าร่างกายที่เธอครอบครองนี้จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกเทพอสูรต่อไปภายภาคหน้า

................................

 

#ช่วงนี้จะเป็นการบรรยายสิ่งที่นางเอกพบเจอเพราะนางอยู่คนเดียว ยังไม่มีการพูดคุยกับตัวละครใดเด้อ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น