Green tea~

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 02-The scar in memmory (2)

คำค้น : Bad,เย็นชา,ดราม่า ,NC20++,ชายหญิง

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 78

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2562 01:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
02-The scar in memmory (2)
แบบอักษร

chapter 02-The scar in memmory (2 ) 

-เวลา 10:00 น. ประเทศเกาหลีใต้ 

**ภาษาเกาหลี** 

" มีโซอ่าา มีโซซซซซซซซซซ จะนอนจนเที่ยงเลยหรือไงยัยน้องคนนี้"  

ความฝันที่กำลัง Solo อยู่บนสเตจเคียงคู่กับ ลิซ่าออนนี่ ของฉันต้องถูกพรากไปด้วยเสียงอันน่าหนวกหูของพี่ชายอันเป็นที่รัก และเสียงเคาะประตูเหมือนระเบิดปรมณูกำลังจะลงนั่น T0T กรี๊ดดดดด อันยองนานนึน "จาง มีโซ" เดะ (โปรยิ้มพิมพ์จริต) ออมม่าของฉันได้ตั้งชื่อให้ฉันว่า "มี-โซ" ซึ่งหมายถึง รอยยิ้ม ฉันเป็นลูกหลานผู้หญิงคนแรกของตระกูลเลยก็ว่าได้ ทั้งฝั่งแม่และพ่อ ทำไมทุกคนประคบประหงมยิ่งกว่าไข่ในแร่ธาตุ (หินยังดูน้อยไป) ฉันเป็นลูกเสี้ยว เกาหลี+ญี่ปุ่น-ไทย เยอะไปหมด อาปา (พ่อ) ของฉันเป็นลูกครึ่ง เกาหลี-ญี่ปุ่น ส่วนแม่ของฉันเป็นคนไทยค่ะ ท่านเจอกันเพราะแม่มาดูงานที่เกาหลี เมื่อ 20 กว่าปีที่แล้วนู้นน ความรักช่างข้ามขอบฟ้ามาจริง >//< และฉันมีพี่ชายจอมดุอีกคนนึง ชื่อ "จาง บีโฮ" บี-โฮ ที่แปลว่าผู้ปกป้อง คอยปกป้องดูแลรอยยิ้มน้อยๆ อย่างฉัน // หรือมาเป็นพ่อคนที่ 2 ของฉันกันแน่ คอยกันท่าผู้ชายทุกคนที่เข้ามาจีบ ทำฉันอับอายขายขี้หน้าต่อหน้าคนที่ฉันชอบ ตามจี้ตามเฝ้าไม่ห่าง จนผ่านมา 20 ปี มีโซ คนนี้ยังไม่แฟนเลยเจ้าค่ะ T0T จะว่าไป ไปเปิดประตูก่อนที่จะทะลุ ดีกว่าค่ะ >>> หาววยาว<<< 

"อันยอง อ้ปป้า" ฉันก้มลงอย่างนอบน้อม แต่ขัดกับสีหน้าที่ประชดประชันสุดๆ

"มี โซอ่า พี่จะมาบอกให้เราเตรียมตัวนะ พรุ่งนี้ 5 โมงเย็นเธอจะต้องไปประเทศไทย"

"เววว๊ !! อ้ปป้า ว่าไงนะ? "

" แกต้องไปอยู่ที่ ประเทศไทย พรุ่งนี้คนเดียว เข้าใจไหม "

"ทำไม ต้องไปด้วย -*- " ฉันรู้สึกงุนงงกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ว่าไงนะ ไปที่ประเทศไทยคนเดียวงั้นเหรอ ไปทำไม ตอนนี้ชีวิตของฉันกำลังทุ่มเท อย่างหนักเพื่อที่จะไปเป็นไอดอลอย่างที่ใจฝันไว้ ฉันเดินลงบันไดไปหา แม่และพ่ออย่างไม่เข้าใจ

**กลับสู่โหมดภาษาไทย** ฉันและพี่บีโฮพูดไทยได้นะคะ เพราะใช้คุยกับแม่ตลอด

"บีโฮ บอกแล้วใช่ไหม มีโซ พรุ่งนี้ 5 โมงเย็นลูกต้องไปอยู่ที่ประเทศไทย" แม่พูดขึ้นอย่างผ่อนคลาย เหมือนมีเรื่องทุกข์กำลังจะหมดไปในชีวิต(เธอไง มีโซ555 แง้ง ไรท์หยอก) ฉันเดินเข้าไปซบอาปาอย่างเอาใจและขอให้ช่วย

"แม่คะ หนูจะไปอยู่ยังไงคะ เรายังเหลือญาติอยู่ที่ไทยอีกเหรอคะ" -0- ฉันถามไปอย่างนึกสงสัยเพราะ กว่า 10 ปีที่ฉันไม่ได้ไปที่ไทย เนื่องจากญาติที่พอรู้จัก ก็ลาลับ กลับบ้านเก่าไปกันหมด

" มีโซ!! " แม่มองมาด้วยสายตาพิฆาต แง้งง ออมม่า หนูไม่รู้ T*T

"แต่ก็ ขวามจิ๋งของลูกหนา อาปา ออมม่า ก็ม่องเท่งไปแล้วโอะ(แต่ก็ ความจริงของลูกนะ อาปา ออมม่า ก็เสียไปหมดแล้ว)" อาปาพูดเสริมแบบไม่มีความเป็นไทยๆใดๆทั้งสิ้น พ่อคะ พอก่อน -*-

"กี เย ฉันถามความคิดคุณรึไง ฮะ อยู่กันมา 20 กว่าปียังพูดภาษาฉันได้แย่ขนาดนี้ ก็อยู่เฉยๆไปน่า" แม่เกรี้ยวกราดอย่างหนัก

"โอเค ลูกไปเถ๊อะหนา อาปาว่าดี๊ดีย์" พ่อยิ้มแห้งๆมาทางฉันกับพี่บีโฮ และแล้วความหวังของฉันก็ดับลง แต่ฉันก็ยังยืนหยัดที่จะเป็นไอดอลให้ได้ เพราะมันเป็นความใฝ่ฝันของฉันตั้งแต่ยังเด็ก ฮึบบ มีโซ ไฟต์ทิ้งง !!!

"แม่คะ หนูอยากเป็นไอดอลค่ะ แม่ก็รู้หนิคะ ว่าหนูอยากเป็นไอดอล เป็นนักร้อง นั่นคือความฝันของหนูนะคะแม่ หนูพยายามทุ่มเทอยากหนักเพื่อที่จะทำมันให้สำเร็จ แม่ให้หนูได้ลองพิสูจน์ตัวเองสักครั้งนะคะแม่" ฉันพูดพางเอามือประสานวางไว้ที่อก อ้อนวอนคนเป็นแม่

"มีโซลูก แม่เห็นความพยายามของลูกนะ แต่เวลา 2 ปีที่หนูที่ทิ้งมาดื้อๆ ไม่ไปเรียน ไม่ทำอะไรเลย ฝึกตัวเพื่อเป็นไอดอล แม่ว่าหนูลองทำอย่างอื่นดูไหมลูก อย่างเช่นไปที่ไทย อาจมีอะไรให้หนูลองทำอีกเยอะ ลูกจะเสียเวลาทำอะไรที่มันไม่ใช่อยู่อีก"

"แม่คะ T T"

"แม่ใจดีมามากพอแล้ว มีโซ" แม่พูดอยากเด็ดขาด ฉันได้แต่วิ่งร้องไห้ ขึ้นห้องนอนไป ฉันนี่มันห่วยจริงๆ ฉันพยายามเพื่อความฝันของฉัน 2 ปีที่ผ่านมา ฉันเข้าร่วม ออดิชั่นกับหลากหลายค่าย แต่ก็ดันตกตั้งแต่รอบแรกซะงั้น T^T

"หน้าตาก็ดี ทำไมเสียงห่วยแบบนี้"  

"หน้าตาสวนทาง กับเสียงร้องทุกอย่าง "  

"ไม่ผ่านอ่า เต้นแข็งเป็นหินเลย"  

"เป็นปลาไหล หรือคันตรงไหนไม่ทราบ นี่เต้นเหรอ"  

ทุกถ้อยคำเอื้อนเอ่ยที่ฉันได้ยินจากปากทุกคนออกมา มันไม่ได้ทำให้ฉันท้อมันกลับทำให้ฉันสู้ สู้ต่อไป ซ้อมมันอย่างหนัก ร้องไห้เสียน้ำตาแต่ฉันก็ยังคงทำมันอยู่อย่างนั้น แต่วันนี้มันทำให้ฉันรู้สึกว่าความฝันของฉันมันได้ดับวูบลงอย่างมืดมิด เพราะคำพูดของแม่ ที่ทำให้บาดแผลที่ฉันมีมาโดยตลอด เริ่มเจ็บปวดมากขึ้นมาอีกเท่าตัว  

"มีโซอ่าา เดี๋ยวอ้ปป้าจะตามไปนะ แกเข้าใจแม่นะ แม่หวังดีกับแกมาก"  

"ฮึกกก !!อ้ปป้าคะ" ฉันนั่งกอดพี่บีโฮร้องไห้ระบายความอัดอั้นออกมาจนไม่เหลือ หรือ ฉันต้องจบความฝันไว้ตรงนี้จริงๆ......  

-Miso [END] 

-Na be [Talk] 

อีกมุมของแม่ 

"แม่ หวังดีกับหนูนะลูก แม่รู้พูดแบบนี้มันทำร้ายจิตใจหนู แต่แม่ก็ทนเห็นหนูผิดหวังบ่อยๆ ไม่ไหวแล้ว หนูออกไปค้นหาตัวตน ฝึกฝนตัวเองให้โตขึ้นอีกนิดนะลูก" นาบี พูดเสียงเบา พรางเอามือปาดน้ำตาที่ไหลออกมา ด้วยความสงสารลูกสาวจับใจ  

-Na be [END] 

 

 

ง่าา หนูมีโซ T*T เป็นกำลังใจให้หนูมีโซด้วยนะคะ ไฟต์ทิ้งง ฮึบบบ !! 

แอดจะพาออกจากโหมดดราม่าให้โดยไว นะค๊าาา ^&^ ตอนหน้าบินกลับไทยจะไปเจอใครน๊่าาา  

มีคำผิดประโยคแปลกๆ ไรท์ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ (ไหว้ย่อ) ขอคนละ 1 ความคิดเห็นหน่อยน๊าา  

จากใจ ชาเขียว 💚 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น