SunStars

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 22 : รู้แล้ว

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 : รู้แล้ว

คำค้น : นิยาย y ,หนุ่มเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 148

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2562 01:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 : รู้แล้ว
แบบอักษร

ตอนที่ 22 : รู้แล้ว 

ร่างเล็กนั่งมองสร้อยบนข้อมือเล็กของตัวเองระหว่างรอคนตัวสูงอาบน้ำ อดที่จะยิ้มไม่ได้ที่ร่างสูงพูดประโยคนั้นกับตัวเอง แม้ไม่มีคำว่ารักหลุดออกมาแต่นั่นก็ใช่ว่าจะไม่ได้รัก ลูบไล้จี้รูปปีกสีเงินอย่างเบามือ ของแทนใจที่ร่างสูงให้นี้รับรองว่าตนเองจะดูแลอย่างดี  

ร่างเล็กนั่งมองสร้อยข้อมือนานพอจะไม่รู้อีกคนได้อาบน้ำเสร็จแล้วและยืนมองร่างเล็กอมยิ้มมองสร้อยข้อมือที่เขามอบให้พรางยิ้มอย่างดีใจ หัวใจที่เคยถูกปิดกั้นมานานตอนนี้มันกำลังมีความสุขอีกครั้งถึงแม้ว่าจะกลัวว่าต้องเจ็บในวันข้างหน้า เขาก็อยากที่จะลองเสี่ยงให้หัวใจของเขามีความสุขดั่งเช่นวันวานในอดีต ร่างสูงกระแอมให้อีกคนรู้ตัว ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยมองต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องตกใจ มองได้เพียงแค่แว๊บเดียวเท่านั้นก็ต้องเบื้อนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะร่างสูงดันนุ่งผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียวเท่านั้นเอง 

“ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าก่อนล่ะตัวโต เดินออกมาเป็นผีชีเปลือยแบบนี้ได้ไง” 

“ก็ไม่ได้บอกให้มองไหมละบางที” 

“เกรงใจกันหน่อยสิเค้าก็อยู่ในห้องด้วยนะ” 

“ก็เข้าไปอาบน้ำสิ พี่จะได้แต่งตัว” 

บอกอย่างไม่ยอมแพ้ก็เขาเห็นว่าร่างเล็กชอบอ่อยนักพอโดนอ่อยคืนก็เขินอายเสียอย่างนั้น เอาเข้าจริงก็เขินน่ารักเหมือนกัน ร่างเล็กหันมองค้อนคนตัวโตเอาแต่ใจคว้าผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็วเพราะถึงจะชอบอ่อยแต่ก็ใช่จะไม่ละอายใจนะ 

“น่าฟัดเป็นบ้า” 

 

ร่างเล็กมองตัวเองในหระจกห้องน้ำพรางถอนหายใจ มือบางพัดใบหน้าที่เห่อร้อนจากอาการเขินเมื่อครู่ก็หุ่นคนตัวโตน่าลูบ น่ามอง เซ็กซี่ จนเกือบจะหน้ามืดวิ่งไปปล้ำคนตัวโตเข้าแล้วเมื่อกี้  

ร่างเล็กส่ายหน้าพยายามลบภาพคนตัวโตเปลือยท่อนบนออกจากหัว มือเล็กก็เริ่มปลดเปลืองเสื้อผ้าบนร่างกายเล็กออกทีละชิ้นจนร่างกายเปลือยเปล่า มือเล็กเปิดก๊อกน้ำให้สายน้ำชโลมบนเรือนร่างเล็กบางตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า เสียงน้ำประทบพื้นดังไม่ขาดสาย ร่างเล็กเงยหน้ารับสายน้ำหล่นกระทบใบหน้าของตน ความเย็นระดับพอดีของน้ำทำให้ร่างกายปลดปล่อยความเหนื่อยล้า ทดแทนความสบายและความสดชื่นให้กับร่างกายของตน  

ร่างเล็กปลดปล่อยร่างกายไปกับสายน้ำให้รักษาอาการเมื่อยล้าตามร่างกายโดยไม่ได้ทันสังเกตเลยว่าใครบางคนก้าวเข้ามายืนด้านหลัง สอดท่อมแขนแกร่งกับเอวบาง ฝั่งจมูกลงบนซอกคอร่างเล็ก ริมฝีปากขบเม้มต้นคอตามความต้องการของตน 

“หะ...เห้ย..พี่พัฒน์ จะทำอะไรอ่ะ” 

ร่างเล็กรู้สึกตัวเบิกตากว้างมองมืออีกคนที่กอดรัดเอวของเขาไว้ ออกแรงกระชากมือหนาออกจากเอวก่อนจะหันหน้าประจันหน้ากับโจรโรคจิตหน้าตาดี คนตัวโตไม่ได้เอ่ยตอบใดๆ ดึงเอวบางเข้าหาตนอีกครั้งพร้อมกับประกบปากหนากับริมฝีปากบางอย่างหื่นกระหาย แรงกดจากริมฝีปากหน้ากำลังกำราบร่างเล็กให้เลิกดิ้นขรุกขรักในอ้อมกอดแกร่งของเขา 

“อื้ออออ” 

ร่างเล็กทุบอกอีกฝ่ายเตือนว่าตอนนี้ตนเริ่มหายใจไม่ออกเพราะถูกอีกฝ่ายช่วงชิงลมหายใจไปเสียงหมด คนตัวโตรับรู้และยอมผละริมฝีปากออกมาเพียงเล็กน้อย แตะหน้าผากของตนกับคนตัวเล็กไม่ยอมเคลื่อนออกไปไหนใกล้  

“พี่เขามาทำไม” 

คนตัวเล็กเอ่ยถามหลังจากหอบลมหายใจเข้าปอดเต็มที่แล้ว ยอมหยุดนิ่งให้คนตัวโตทำตามใจตนเอง ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดทำให้คนตัวโตเข้ามาในขณะที่ตนอาบน้ำอยู่แต่จากแววตาสั่นไหวของคนเป็นพี่ก็เดาได้แต่เพียงว่าเขาคงเจออะไรมาถึงได้ดูอ่อนแอเช่นนี้ 

“นายไม่ได้ล็อคประตู” 

“ใช่ประเด็นที่พี่เข้ามาอยู่ในนี้กับเค้าไหม พี่เข้ามาทำไม” 

ร่างสูงจ้องมองดวงตากลมโตในวงแขน สีหน้าเป็นห่วงของคนตัวเล็กเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ความเข้าใจ อยากถูกมองแบบนี้ไปตลอด ไม่อยากให้ใครถูกเด็กคนนี้ห่วงใยมากกว่าตนอีกแล้ว 

“มีอะไรหรือเปล่า ออกไปคุยกันข้างนอกดีไหม” 

“ตัวเล็ก” 

“ครับ?” คนตัวเล็กขานรับคนตัวโต  

“พี่ไม่รู้ว่าพี่รักเราหรือเปล่า ขอร้องละ ช่วยทำให้พี่รักเรา มองเราแค่คนเดียวได้ไหม” 

คำพูดของร่างสูงทำให้คนตัวเล็กขมวดคิ้วมองอย่างสงสัย อะไรคือขอให้เขาทำให้รัก ไม่ได้ งง ไม่ได้ โง่ นะ เพียงแค่คิดว่าการที่คนตัวโตจะรักเขามันต้องไม่ใช่แค่ความต้องการทางกายเพื่อให้เป็นสิ่งยืนยันในความรักสิ นี่คนตรงหน้ามองเขาเป็นคนอย่างไรเนี่ย  

“พี่คิดว่าเค้าจะยอมให้คนกำลังสับสนเอาเค้าหรือไง ไม่ได้โง่นะ ถ้าพี่คิดว่าตัวเองไม่แน่ใจก็ออกไปสำนึกผิดข้างนอกนู้น หาคำตอบได้แล้วค่อยคุยกันต่อว่าพี่รักเค้าจริงหรือเปล่า” 

“.......” 

“เค้าไม่ง่ายนะเว้ยพี่พัฒน์ ถึงเค้าจะรักพี่แต่พี่จะเอาคำว่ารักของเค้ามาขอให้เค้าถวายร่างกายให้ไม่ได้” 

“........” 

“แล้วถ้าเค้ายอมมีอะไรกับพี่ แต่พี่ไม่ชอบเค้า เค้าไม่เสียตัวฟรีหรอ เค้าไม่เสี่ยงกับความสับสนของพี่หรอกนะ เพราะเค้าก็มีหัวใจเหมือนกัน” 

คนร่างสูงนิ่งเงียบเหมือนคนใช้ความคิดและคนรู้สึกผิด อันที่จริงเขาก็มีความต้องการในตัวร่างสูงอยู่แต่หากร่างสูงสับสนแบบนี้เขาก็ไม่อาจยอมกายถวายตัวให้ได้ตามคำขอหรอกนะ  

แรดแต่ไม่ง่ายนะเว้ย 

“พี่ไม่รู้ต้องทำไง” 

ร่างสูงเอ่ยน้ำเสียงสั่นๆ ร่างเล็กเงยหน้ามองคนตัวโต โอเค ถ้าเขาไม่รู้ว่าต้องทำยังไง คนตัวเล็กก็จะช่วยให้เขามั่นใจในความรู้สึกเอง 

“งั้นตอบคำถามของเค้านะ” 

คนตัวโตพยักหน้าแทนคำตอบ เห็นดังนั้นคนตัวเล็กก็เอื้อมมือไปปิดน้ำที่ไหลกระทบตัวให้หยุดก่อนเพราะกลัวว่าเสียงสายน้ำมันจะทำให้คนตัวโตไม่ได้ยินเสียงของเขา 

“รู้ไหมว่าเค้ารัก” 

“รู้” 

“ชอบไหมที่เค้าดูแล” 

“ชอบ” 

“ถ้าเค้าดูแลคนอื่นแบบที่ดูแลพี่ พี่ชอบไหม” 

“ไม่” 

“ตอนเห็นมีคนมายุ่งกับเค้า พี่รู้สึกยังไง” 

“หงุดหงิด ไม่ชอบใจ” 

“แล้วถ้าสมมติคนที่ยืนตรงหน้าเค้าเป็นคนอื่น ถ้าเค้าต้องเปลือยกายต่อหน้าคนอื่น” มือเล็กยกขึ้นลูกสันกรามอีกคนช้า พรางเอ่ยเสียงอ่อย “และถ้าลูบไล้เรือนร่างคนอื่นแบบนี้พี่รู้สึกยังไง จะยอมปล่อยให้เข้าทำแบบนี้กับคนอื่นหรือเปล่า”  

ช้อนสายตามองคนตัวโตอย่างต้องการคำตอบ ดวงตาคมแววตาแข็งกร้าวจ้องมองคนตัวเล็กอย่างไม่พอใจ เขาคิดตาคำพูดของคนร่างบางพาลทำให้เขากำลังไม่พอใจ ใช่เขากำลังหวงแหนร่างกายเล็กบอบบางของคนเป็นน้องตรงหน้า 

“ฉันจะฆ่าคนที่มันทำแบบนั้นกับนาย” 

คำตอบของร่างสูงสร้างความพึงพอใจให้คนตัวเล็กได้ไม่น้อย เพราะน้ำเสียงที่แข็งขื่อจริงจังของคนเป็นพี่บ่งบอกความรู้สึกได้ดีว่าคนตรงหน้ากำลังหลงรักตนเองแล้วแต่ดันไม่รู้ตัวว่าหลงรัก  

“แล้วอย่างนี้ยังจะถามอีกหรอว่ารักเค้าไหม” 

คนตัวเล็กเอ่ยพรางยิ้มน่ารักไปด้วย คนตัวสูงเหมือนพึ่งรู้ตัวว่าแท้จริงความรู้สึกของตนนั้นชัดเจนมาโดยตลอด ร่างสูงค่อยๆ เผยยิ้มอ่อนโยนให้คนตัวเล็ก เช่นเดียวกันกับคนตัวเล็กที่ยังคงมีรอยยิ้มให้เสมอ  

“รู้หรือยังว่ารักเค้า” 

“อื้อ” 

“อยากฟังคำนั้นจากปากของพี่” 

“รักนะครับตัวเล็กของพี่” 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

------------------------------------------------

นี่ไม่ได้ตั้งแกล้งท่านผู้อื่นจริงๆ นะ

แจ้งอะไรสักนิด เนื่องจากตัวผู้เขียนนั้นติดโปรเจคสำคัญมากๆ อาจจะหายไปเป็นหลายๆ เดือน

ซึ่งจะนานหรือเปล่าก็ไม่รู้เพราะฉะนั้นต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้

ปล.ใกล้จบแล้วนะ เอ้ะ หรือยังไงไม่จบก็ไม่รู้ รอหน่อยน้าาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น