iaee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

นุ่มนิ่มที่ 15

ชื่อตอน : นุ่มนิ่มที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 143

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2562 20:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นุ่มนิ่มที่ 15
แบบอักษร

 

 

ตั้งเเต่วันนั้นอาการปวดท้องของผมก็เป็นๆหายๆ ผมเลยคิดว่าน่าจะเป็นที่ผมกินอาหารไม่ตรงเวลาโรคกระเพาะผมเลยอาจจะกำเริบ ก็แน่ละถ้าวันไหนเรียนเช้าแค่มาเข้าคลาสผมยังเเทบจะมาไม่ทันจะเอาเวลาที่ไหนไปหาอะไรรองท้องละ ถ้าเป็นเเต่ก่อนก็อาศัยไอ้ชาที่มีเเซนวิชกับนมมาเผื่อผมบ้าง แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปเเล้ว พูดเเล้วเศร้า แล้วตั้งเเต่วันที่มันคุยกับผมครั้งนั้นมันก็ไม่เคยคุยกับผมอีกเลย มันน่าหงุดหงิดนะครับ แล้วยิ่งอึดอัดมากเวลาที่อยู่กันสองคนเเล้วผมพยามยามคุยไปเท่าไรแต่มันก็เมินผม 3 สัปดาห์เข้าไปเเล้วมันก็ยังไม่ยอมคุยกับผม

 

"เห้อออ" คิดเเล้วก็เครียดครับไม่รู้ต้องทำยังไงดี

 

"เป็นไรมึง ถอนหายใจสะดัง" ไอ้พีมกับผมจองโต๊ะอยู่ครับตอนนี้เที่ยงพอดีคนในโรงอาหารเยอะเป็นพิเศษเพราะวันนี้มีงานที่คณะครับ

 

"เอาตรงๆนะมึง กุ..คือกู.." ผมไม่รู้จะปรึกษาใครเเล้วครับ

 

"คืองี้นะไอ้พีม ช่วงนี้มึงเห็นใช่ไหมว่าไอ้ชา..เอิ่มเหมือนจะงอนกู "

 

"ฮ่า ๆๆๆ งอนมึง ? มึงคิดได้เนอะไอ้นิ่ม มึงคิดอย่างนั้นจริงดิ ฮ่าๆๆ" ไอ้พีมหัวเราะลั่นโรงอาหารทำเหมือนกับว่าเป็นเรื่องตลก

 

"หัวเราะอะไรของมึง กูจริงจังนะ"

 

"เออกูรู้ กูเห็นมึงเป็นอย่างนี้มาเป็นอาทิตย์เเล้ว "

 

"เป็นอย่างงี้ ? เป็นไงว่ะ?'' ผมไม่เข้าใจไอ้พีมมันหม่ยความว่ายังไง

 

"ก็ใจลอย มองแต่ไอ้ชาแล้วก็ถอนหายใจเห้อ ห้า ไง หึ" ที่ไอ้พีมร่ายมาทั้งหมดมันจริงครับ แต่ผมไม่รู้เลยว่าผมแสดงออกขนาดนั้นมันคงเห็นชัดมากจนไอ้พีมสังเกตุได้

 

"เห้ออออ ก็อย่างที่มึงเห็นแหละ กูไม่รู้จะทำยังไงเเล้วว่ะ "

 

"นิ่ม กูถามมึงจริงๆ ถ้าไม่มีไอ้ชามึงจะโอเคใช่ไหมว่ะ ?"ไอ้พีมถามผมหน้าจริงจัง ผมไม่รู้ว่าผมจะโอเคไหม แต่ตอนนี้ที่มันไม่คุยกับผมเมินผมแค่นี้ผมก็ไม่โอเคเเล้ว แล้วถ้าวันนึงไม่มีมันละ

 

"กู...."

 

"เรื่องนี้มึงไม่ต้องตอบกูหรอก ตอบตัวมึงเองพอ"

 

"น้ำส้มหวานๆของพีม นมสตอเบอรี่ของไอ้นิ่ม" ไอ้มินไปซื้อน้ำปั่นกลับมาโต๊ะพอดี ,มเลยไม่ได้คุยอะไรต่อ

.

.

.

.

วันนี้หลังจบคลาสผมมีนัดกินเลี้ยงกับสายรหัสที่ร้าน เล่าเพลิน ร้านเหล้าเเบบดนตรีสดไม่มีเพลงเเดนซ์ เน้นการมานั่งคุยสะมากกว่า

ผมนัดกับไอ้ทิมเเล้วออกจากมอมาพร้อมกันเพราะเลิกเรียนพร้อมกัน พอมาถึงร้านก็เจอพี่คินกับพี่ปีสี่ที่นานๆจะได้เจอสักที หาตัวจับได้ยากมากครับไม่ใช่ไรพี่เเกเป็นนายเเบบครับ แล้วก็โลกส่วนตัวสูงมากด้วยน้อยคนนักที่แกจะสุงสิงด้วย ถ้าผมไม่ใช่สายรหัสแกผมคงไม่มีบุญได้เสวนากับแกเเน่นอน

 

"สวัสดีครับ พี่คิน พี่เอิง "ผทยกมือไหว้ก่อนจะเเนะนำไอ้ทิมที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

"นี่ ทิม นะพี่สมาชิกใหม่ ๆ ^^" แล้วผมก็นั่งลงข้างพี่เอิง แล้วไอ้ทิมไปนั่งข้างพี่คิน

 

"เอ่อ..นิ่ม พอดีเพื่อนพี่มาด้วยนะรบกวนพวกมึงด้วย "พี่เอิงพูดขึ้น ก่อนจะมีผู้ชายตัวสูงอีกคนเดินมา หน้าตาไม่ธรรมดาเลยแต่ดูเป็นมิตรเเตกต่างจากไอ้โดยสินเชิงที่หน้าไม่รับแขก

 

"เห้ย ไม่เป็นไรพี่รบกวนอะไรกัน "พี่คินบอก

 

"ใช่ๆ พี่หลายๆคนสนุกดี "

 

"ฝากตัวด้วยคร้าบบบ พี่เป็นเพื่อนเอิงนะชื่อ ไทม์ " พี่ไทม์เเนะนำตัว เหมือนผมจะเคยเห็นพี่ไทม์ที่ไหนมาก่อนเเต่นึกไม่ออก

 

"ครับ ผมนิ่ม ครับ "แล้วพวกเราก็เเนะนำตัวกัน ก่อนจะเริ่มคุยเรื่องต่างๆ หลักๆก็จะเป็นชวนไอ้ทิมคุย เพื่อไม่ให้มันเกร็ง หลังๆมันก็คุยเก่งขึ้น ดูไม่สุภาพเท่าตอนแรกคงปรับตัวได้เเล้ว

 

"แล้วนิ่มละ เป็นไงบ้างดูไม่สดใสเลยวันนี้ " พี่คินถามผม

 

"เรื่อยๆ ครับเรียนหนักไปหน่อยเเต่ไม่เท่าปีหนึ่ง"

 

"หรอ มีไรบอกพวกกูได้นะถ้ากูช่วยได้" พี่เอิงบอก พี่เอิงเป็นคนดีจริงๆครับ ผมเชื่อว่าถ้าผมมีปัญหาพี่เอิงต้องช่วยผมได้เเน่ๆ แต่ปัญหาตอนนี้ของผมคงมีเเค่ผมที่แก้ได้

 

พอเหล้าเข้าปาก บทสนทนาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่พี่ไทม์จะไม่ค่อยให้พี่เอิงกินเหล้ามากนัก เพราะเวลาแกชงทีไรแก้วพี่เอิงเหมือนจะมีเเต่โซดาใส่ๆไแงปค่อนแก้วเเล้ว ส่วนผมนะหรอ ชงเองเเดกเอง ของฟรีครับแดกไม่หยั้ง จนตอนนี้ผมเริ่มมึนเเล้วครับ ไม่รู้ว่าคุยเรื่องอะไรแต่ผมขำมาก

 

"ฮ่าๆๆๆๆ "

 

"ฮ่าๆ ๆ นิ่มขำอะไร นี่มันเรื่องซีเรียสนะ "พี่คินถาม

 

"ไม่รู้พี่ ฮ่าๆๆ''

 

"ไหวไหมเนี่ยเรา "

 

"ไหวสิ นี่นิ่มเอง นิ่มเก่งนะ" แล้วผมก็ลุกไปห้องน้ำขอล้างหน้าตาสักหน่อย แต่โลกมันหมุนมากครับ เหมือนจะล้มตลอดเวลา

 

"อื้ออออ นิ่มเก่งมาก เก่งมากๆ " ผมมองตัวเองในกระะจก เหมือนจะเมาลิ้นเเข็ง ๆ

 

ปึง !

"ทำไมชอบขัดใจ"

"มึงขอบเอาเเต่ใจ"

.

.

เสียงคุ้นๆครับ ดังมาจากหลังห้องน้ำโซนสูบบุหรี่ เสียงคุ้นมากๆเลย ผมเลยเดินออกไปดูว่าเสียงใคร ก่อนจะสตั๊นชาไปทั้งตัว

 

 

"อึก อื้มมมมมมม "

ภาพตรงหน้าคือพี่ไทม์กัวพี่เอิงครับ เค้ากำลังจูบกันเเบบดูดดื่ม ผมลิ้นชาไปเลยครับทั้งๆที่เเค่ยืนดูนะ เห้ยไม่ใช่ ตัวชาครับ แล้วรีบกลับหลังหันเดินกลับโต๊ะทันที

 

"ไปนานจังพี่นิ่ม '' ไอ้ทิมทักผม แต่ผมไม่สามารถตอบอะไรมันได้ภาพพี่เอิงกับพี่ไทม์ยังติดตาอยุ่

 

"เจอพี่เอิงป้ะนิ่ม เค้าบอกไปเข้าห้องน้ำสักพักเเล้ว '' พี่คินบอก

 

" ไม่ ๆๆ ครับ ไม่เจอเลยไม่มี "

 

"หรอ "

 

พอพี่เอิงกับพี่ไทม์กลับมาผมก็ไม่สามารถมองพี่เค้าอย่างปกติได้อีก ได้แค่กระดกแก้วรัวๆเลยครับ เวรกรรมอะไรของไอ้นิ่มน้าาา ไม่คิดเลยว่าเเมนๆหล่อๆอย่างพี่ไทม์จะ...นั้นเเหละแล้วพอมองพี่ไทม์ก็ยิ่งทำให้เห็นภาพไอ้ชาซ้อนทับกันเข้าไปอีกเพราะความเเตกต่างเเต่(หล่อ)เหมือนกันนี้ทำให้อดนึกถึงมันไม่ได้

 

แล้วต่อไปผมจะมองหน้าพี่เอิงยังไงนี่ !!

 

 

 

ไทม์

 

 

เอิงเอย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น