B.J. นักเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 48

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 410

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2562 21:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
48
แบบอักษร

อันดาหน้าแดงก่ำเมื่อเขายื่นเสื้อผ้าของเธอมาให้ เพราะในนั้นมันมีชุดชั้นในกับกางเกงในอยู่ด้วย เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนจะค่อยๆ เช็ดผมให้ 

โอ๊ย! อันดาแทบจะเป็นลมกับสัมผัสใกล้ชิดชวนซาบซ่านนั้น  

เขามองสบตาเธอไม่วางขณะเช็ดผมให้อย่างเบามือ สายตาของเขาลึกซึ้ง ให้ความรู้สึกวาบหวาม สัมผัสของเขาแผ่วเบา ให้ความรู้สึกถึงการทะนุถนอม 

“เปลี่ยนชุดได้แล้ว เดี๋ยวเราจะดูต้นทางให้” 

อันดาแทบหลุดขำกับคำว่าดูต้นทางให้ของเขา  

นึกถึงตอนเรียนมัธยมต้น เพื่อนๆ ในห้องนั่งเล่นไพ่กันตามประสาเด็ก พนันกันคนละ 1 บาท เธอเล่นไม่เป็นก็ไปดูต้นทางให้ นั่งหลับจนโดนอาจารย์ฝ่ายปกครองจับได้ โดนทำทัณฑ์บนยกห้อง คิดแล้วยังขำไม่หาย  

อันดาเดินไปหลังโขดหิน ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ตรงนี้เป็นป่าไม่มีใครเดินมาง่ายๆ ก็จริง แต่ต้องรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เร็วที่สุด 

“ว้าย ๆ ๆ ๆ ๆ” 

อันดาร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆ ตุ๊กแกที่อยู่ในป่าก็หล่นลงมาบนตัวเธอ หญิงสาวกรีดร้องอย่างตกใจ วิ่งหนีออกมาอย่างรวดเร็ว  

วายุมองตาค้างในขณะที่เธอวิ่งมากอดเขาแนบแน่น  

ร่างอวบสั่นเทาอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ในขณะที่เขาสวมแค่กางเกงขาสั้นเปลือยอก เธออยู่ในชุดชั้นในสองชิ้นเท่านั้น 

อันดาเพิ่งรู้ตัวว่าเธอทำอะไรลงไป เลยยิ่งกอดซุกเขาแน่นขึ้น เพราะถ้าเธอขยับออกเขาจะต้องเห็นว่าเธอแต่งตัวล่อแหลมแน่ๆ  

ตัวเธอสั่นเทา ร้อนวูบวามไปหมด  

เนื้อกายเกือบเปลือยของเธอที่กอดเขาแนบชิดอยู่ทำให้วายุหายใจรุนแรงขึ้น 

“หลับตาก่อน ลมหลับตาก่อน”  

เธอระล่ำระลักบอกเขาเสียงสั่น หน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู ร่างกายและใบหน้าของเธอร้อนผ่าว 

วายุรีบหลับตา อันดาผละออกห่าง เธอวิ่งไปที่หลังโขดหินอีกครั้งและผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว เมื่อกี้เธอแนบชิดเรือนร่างท่อนบนเปลือยเปล่าของเขาแล้วใจแทบหยุดเต้น  

ที่สำคัญนมเธอไปเบียดอกเขานี่สิ  

โอ๊ย! ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว 

เธอรับรู้ได้ว่ากล้ามเนื้อเปลือยนั้นแข็งแกร่งให้ความรู้สึกอบอุ่นและมั่นคงประดุจดั่งหินผา 

อันดาหน้าแดง ก่อนจะค่อยๆ เดินออกมาจากที่กำบัง 

“สะ... เสร็จแล้ว” เธอบอกเขา ก่อนเบือนหน้าหนี 

“หายกลัวหรือยัง”  

เขาเอ่ยถามอย่างเอ็นดู เธอตกใจตุ๊กแกสะบัดเสียมันกระเด็นไปกระแทกกับหิน แต่มันไม่ตายหรอก มันแค่คลานหนีขึ้นไปบนต้นไม้เท่านั้น 

“หายแล้ว เอ่อ... เมื่อกี้ลมไม่เห็นอะไรใช่ไหม”  

คนถามหน้าแดงไม่กล้าเงยหน้าสบตาแม้แต่น้อย 

“ไม่เห็นอะไรเลยสักนิดเดียว”  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น