แมวลั่ม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 1 (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 122

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2562 18:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 (NC)
แบบอักษร

 

"ฉันอยากยกเลิกข้อตกลงของเรา" 

เสียงหวานจากลำคอที่ถูกกุมไว้เรียกสายตาเย็นชาของคนที่กำลังกระแทกความแข็งแกร่งเบื้องล่างเข้าสู่ช่องทางรักของเธอเป็นจังหวะ 

"...ถ้าคิดว่าพูดอะไรแบบนี้ออกมาแล้วฉันจะรั้งเธอก็แปลว่าเธอยังโง่ไม่เปลี่ยน...อยากจะไปก็เรื่องของเธอ ฉันเสร็จตรงนี้เมื่อไหร่ก็ไสหัวไปได้เลย เก็บข้าวของตัวเองไปให้หมด แล้วพรุ่งนี้ก็ไม่ต้องเสนอหน้ามาให้ฉันเห็นที่โต๊ะทำงานอีก"

"...คุณนล.... อ๊ะ... อ๊า..."ชมพูนุทครางกระเส่าเมื่อร่างสูงเพิ่มแรงกระแทก ยิ่งเขารุนแรงกับเธอมากเท่าไหร่ ร่างบางยิ่งสั่นสะท้านจากความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นมากเท่านั้น

อนลคลายมือที่บีบลำคอระหงตามความหฤหรรษ์ที่ได้รับจากช่องทางเบื้องล่างของร่างเล็ก เปลี่ยนเป้าหมายมายังโนมเนื้อขนาดน่าประทับใจที่สั่นไหวตามการกระแทกของเขา บีบเคล้นปลายยอดสีชมพูตั้งชันไม่ออมแรงจนคนโดนกระทำกรีดร้องไม่เป็นภาษา ถึงจุดสุดยอดจากความเจ็บปวดปนกระสันนี้ 

ช่องทางรักบีบตัวรุนแรงไม่หยุดเมื่อเขาก้มลงไปงับปลายถันอีกข้าง มันเสียวจนเขาต้องเร่งจังหวะขึ้นอีกเพื่อคลายความกำหนัดของตนเอง เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังประสานกับเสียงคำรามของชายหนุ่มเมื่อทั้งสองปลดปล่อยตัวเองไปยังสุดปลายของสายรุ้งพร้อมกัน 

เมื่อจบเกมกาม ห้องนอนกว้างไม่มีเสียงอื่นใดนอกจากเสียงหายใจหอบของร่างบางที่หมดแรงไปกับการถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงซ้ำแล้วซ้ำเล่า อนลถอนแก่นกายออกจากโพรงสวาท ลุกขึ้นยืนตรงข้างเตียง มองคนที่แทบสลบจากการร่วมรัก

"...เสร็จแล้ว จะไปไหนก็ไป"

"ฉัน..."ชมพูนุทเม้มปาก มองสบตาคนที่ยืนมองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย ใจดวงน้อยปวดหนึบกับความไร้ค่าของตัวเองในสายตาของเขา แต่ความเจ็บปวดนั้นก็ปะปนไปด้วยความโกรธเคือง

เธอโกรธอนลที่ไร้หัวใจ และโกรธที่ตัวเองควักหัวใจออกมาวางไว้แทบเท้าคนใจร้ายเบื้องหน้า ต่อให้เขาร้ายอย่างไร เธอก็ไม่เคยตัดใจไปจากเขาได้เลย

"อยากจบไม่ใช่เหรอ ไปสิ"อนลยืนนิ่ง มองคนที่ลุกมานั่งส่งสายตาโกรธเคืองให้เขาด้วยความเฉยชา

"...ถ้าไม่ไปก็อย่ามานั่งทำหน้าหงิกแถวนี้ มาทำความสะอาดซะ"เขาออกคำสั่ง มองคนที่เม้มปากแน่นแต่คลานมาหยุดหน้าเขาแต่โดยดีแล้วก็ยิ้มหยัน ปล่อยให้มือน้อยของชมพูนุทกอบกุมอวัยวะเบื้องล่าง ขยับลิ้นน้อยๆ มาตวัดแผ่วเบาจนแก่นกายของเขาคึกคักขึ้นอีกครั้ง

"เธอมันร่าน"ร่างสูงปรามาสคนที่อ้าปากรับแท่งร้อนเขาเข้าไป 'ทำความสะอาด' อย่างตั้งใจจนมันแข็งตัวเต็มที่พร้อมโรมรัน

"คนเลว"ปากน้อยๆ หยุดการเล้าโลม เงยหน้าขึ้นมามองเขาตอบด้วยความเย็นชา

"ก็สมกันดีนี่ ผู้หญิงร่านๆ อย่างเธอ ไปแหกขาให้ใครเอาก็ไม่ถึงใจเหมือนที่คนเลวอย่างฉันทำไม่ใช่เหรอ...หันหลังมา"อนลหัวเราะหึ จับเอวบางให้ลงไปอยู่ในท่าคุกเข่า ยกสะโพกขึ้นอวดช่องทางที่แฉะเยิ้มจากน้ำรักของเขาและเธอ มืออีกข้างจับความแข็งแกร่งแทงเข้าไปไม่ปรานีจนคนเบื้องล่างสะท้านเฮือก

"อื๊อ... อ๊ะ... อ๊ะ... คุณนล... ชมพูเจ็บ อ๊ะ..."ร่างบางส่งเสียงครางตามจังหวะที่เขาสอดใส่ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นสร้างอารมณ์พิศวาสชายหนุ่มให้โหมกระหน่ำ

"เจ็บ?... อยากให้ฉันเบาเหรอ"อนลถามแต่ไม่ลดจังหวะลง

"ไม่... แรงอีก... อ๊ะ... ทำชมพูแรงๆ...ได้โปรด"ชมพูนุทละความพยศทั้งหมด อ้อนวอนชายหนุ่มเสียงกระเส่า

"ฮ่าๆ ๆ ๆ... เธอไปจากฉันไม่ได้หรอกนะชมพู ไม่มีใครจะตอบสนองรสนิยมเธอได้ถึงใจเหมือนฉันอีกแล้ว... อยากเจ็บตัวมากนัก คืนนี้เธอจะได้เจ็บจนถึงสวรรค์เลยล่ะ"เขาหัวเราะลั่น มองคนที่ละศักดิ์ศรีทั้งหมดเพื่อให้เขามอบรสกามที่ต้องการ ตวัดมือฟาดสะโพกมนดังเพียะไม่ออมแรง เรียกเสียงกรีดร้องอย่างหฤหรรษ์ของผู้ถูกกระทำและความพอใจของผู้กระทำอย่างไม่น้อยหน้ากัน

 

 

"พรุ่งนี้ตอนเช้ามีอะไรสำคัญต้องทำไหม"อนลถามคนที่ก้มหน้าก้มตาติดกระดุมชุดนอนให้เขา สายตาไม่ละจากร่องรอยการร่วมรักเป็นจ้ำทั่วเต้าอวบที่ดันล้นชุดนอนสายเดี่ยวขึ้นมาและปลายยอดที่เผยตัวตนชัดเจนจากความบางเบาของเนื้อผ้าเหมือนเรียกร้องให้สัมผัสมันตลอดเวลา ไม่มีทางที่คนรอบตัวจะคิดเลยว่าเลขาผู้อ่อนหวานของคุณอนลจะกลายร่างเป็นนางบำเรอยั่วสวาท ปีนขึ้นเตียงเจ้านายอย่างกล้าหาญยามลับสายตาคนนอก

"คุณสุทินขอเข้าพบ...ตอนเก้าโมงที่บริษัทค่ะ"เสียงหวานขาดห้วงเมื่อนิ้วเรียวของชายหนุ่มสัมผัสรอยบนเนินอกเธอแผ่วเบา

"...เลื่อนนัดเป็นตอนบ่าย พรุ่งนี้เช้าฉันไม่เข้า จะนั่งทำงานที่ห้องเล็ก"อนลสั่งการผู้ช่วยสาว ห้องเล็กที่ว่าคือห้องทำงานในห้องชุดสุดหรูแห่งนี้ อนลชอบนั่งทำงานที่นี่ สั่งการผ่านอีเมลและโทรศัพท์มากกว่าจะเข้าบริษัท มีผู้ช่วยเป็นผู้ประสานงานเรื่องต่างๆ ให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย

"ค่ะ"

"ชุดนี้เหมาะกับเธอดี ใส่แล้วเหมือนนมเธอมันอยากให้ฉันขยำจนปลิ้นอยู่ตลอดเวลาเลยให้ตายสิ... ที่ฉันเอาเธอจนแทบสลบเมื่อกี๊มันไม่พอเหรอ"เขารวบตัวเธอเข้ามาใกล้ ก้มลงไปสูดความหอมของเนื้อสาวที่เต่งตึงสู้มือจนร่างบางสูดหายใจเฮือก แอ่นเข้าหาเขาอย่างไม่รู้ตัว

"พอแล้วค่ะ...แต่ถ้าคุณนลชอบจะใส่บ่อยๆ"ชมพูนุทเก็บความยินดีที่เห็นใบหน้าพอใจของชายหนุ่มไว้ในสีหน้าเรียบเฉย

"อืม...พรุ่งนี้โทรนัดจีจี้ให้ฉันด้วย... วันมะรืนเป็นวันเกิดเธอ เตรียมของขวัญแล้วก็ดินเนอร์ที่โรงแรมดิวิน่าตอนทุ่มครึ่ง"ก่อนที่ไฟสวาทของทั้งคู่จะถูกจุดขึ้นมาจริงๆ เขาผละออกจากเธอเหมือนโดนของร้อน 

"คุณจีจี้ไม่ชอบอาหารที่นี่ค่ะ... โรงแรมสตาร์น่าจะดีกว่า"ชมพูหลุบตาต่ำ ความยินดีที่ถูกชมมลายสิ้นยามแนะนำสถานที่เดทสำหรับคู่ขาของเจ้านาย

"...จองที่ไหนก็แล้วแต่เธอ... อยู่รอรับฉันกลับบ้านด้วย"อนลหันหลังเดินนำไปยังเตียงกว้าง มีคนตัวเล็กเดินก้มหน้าตามมาไม่ห่าง

"ค่ะ"

"กินยาหรือยัง"

"กินพาราเรียบร้อยแล้วค่ะ"ชมพูเคลื่อนร่างบอบช้ำของตัวเองมานอนบนเตียงอีกฟาก มองคนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนเตรียมหยิบหนังสือมาอ่านก็ปิดไฟในห้องนอนลง เว้นไฟสำหรับอ่านหนังสือของอนลไว้

"ฉันหมายถึงยาคุม"เขาแก้เสียงเรียบ เปิดหนังสืออ่านไม่สนคนที่นอนหันหลังให้

"...กินพร้อมกันกับพาราแล้วล่ะค่ะ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะลืมหรอก"ชมพูกลั้นก้อนสะอื้นในลำคอ ตอบกลับออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ ปล่อยให้น้ำตาไหลรินรดหมอนเงียบๆ อย่างที่เป็นเสมอมา

กระเสือกกระสนดิ้นรนจนขึ้นมาครองเตียงเขาได้แล้วอย่างไร สุดท้ายแล้วเธอก็เป็นได้แค่ที่ระบายความต้องการดำมืดที่อนลไม่สามารถทำกับคนอื่นๆ ได้ก็เท่านั้น เธอตกเป็นเบี้ยล่างของเขามาตั้งแต่แรก ตราบใดที่ยังไม่สามารถตัดใจเดินออกจากชีวิตเขาได้ ก็ไม่มีทางที่เธอจะหลุดพ้นจากวังวนนี้ได้เลย

 

 

"ครับจีจี้... ผมกำลังไป อีกยี่สิบนาทีน่าจะถึงแล้ว"อนลรับโทรศัพท์จากนางแบบสาว หนึ่งในคนที่เป็นเซ็กส์เฟรนด์ของเขามายาวนาน

ชมพูนุทกุมพวงมาลัยรอสัญญาณไฟเปลี่ยนจากแดงเป็นเขียว ส่งสายตาผ่านกระจกหลังไปมองรอยยิ้มบนใบหน้าของคนที่นั่งไขว่ขาตามสบายอยู่ตรงเบาะหลังของรถยุโรปคันงาม มีเธอเป็นสารถีพาเขาไปยังโรงแรมที่เป็นสถานที่นัดพบในค่ำคืนนี้

นับจากวันที่เธอมอบกายให้ ชมพูไม่เคยได้รับรอยยิ้มเต็มใบหน้าจากเขาอีกเลย ความอ่อนโยนที่เขาปฏิบัติต่อคู่ขาคนอื่นคือสิ่งที่เธอไม่เคยได้สัมผัส

จะว่าเป็นเรื่องดีที่อนลไม่คิดสวมหน้ากากใส่เธอเหมือนคนอื่นๆ ก็ไม่เชิงว่าจะเป็นอย่างนั้น เพราะหลังหน้ากากผู้ชายสุภาพมารยาทดี มีซาตานร้ายไร้หัวใจที่ปฏิบัติต่อเธอไม่ต่างจากสิ่งของไร้ค่าในสายตาเขาอยู่

"...งั้นเหรอครับ ไม่เป็นไร รีบทำงานให้เสร็จเถอะครับ ผมจะรอนะ... ครับผม"อนลวางสาย โยนโทรศัพท์ทิ้งลงข้างตัว ถอนหายใจด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย

"ไม่ต้องรีบหรอก จีจี้ยังถ่ายงานไม่เสร็จ น่าจะเลท"

"ค่ะ แต่วันนี้รถไม่ติด ยังไงอีกเดี๋ยวก็น่าจะถึงโรงแรมแล้ว"

"แล้วแต่เธอเลย ถ้าไปถึงก่อนเวลามากๆ ฉันอาจต้องหาอะไรทำแก้เบื่อ..."เขาทอดเสียง สบตาคนที่มองเขาผ่านกระจกมองหลังด้วยสายตาแฝงความปรารถนา

"...วันนี้เป็นวันของคุณจีจี้ไม่ใช่เหรอคะ"ชมพูละสายตาจากกระจกหลัง เหยียบคันเร่งให้รถเคลื่อนตัวจากสี่แยกตามสัญญาณไฟ

"เธอมีสิทธิ์ตั้งคำถามเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่"ไฟปรารถนาในตาของอนลกลายเป็นก้อนน้ำแข็งเย็นยะเยือก ตอกกลับนิ่งๆ ให้คนที่กำลังขับรถหน้าชาวาบ

"ขอโทษค่ะ"ชมพูอยากจะหัวเราะหยันตัวเอง การติดตามเขาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงมันทำให้เธอเลอะเลือนง่ายขึ้นทุกที คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์จะตัดพ้อ เรียกร้องอะไรจากเขาได้ด้วยอย่างนั้นเหรอ

"เธอเป็นคนเสนอตัวเข้ามาเอง ฉันจะทำอะไรก็ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะมาเรียกร้อง... หาเรื่องให้ฉันลงโทษงั้นเหรอ ร้ายกาจขึ้นนะเราน่ะ"ไฟปรารถนาในตาของชายหนุ่มลุกขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ดูจะร้อนแรงขึ้นเมื่อการตัดพ้อโดยไม่ตั้งใจของเธอกลายเป็นการจุดประกายให้เกิดบทสนทนาที่กระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนของเขาขึ้นมา 

"ฉัน..."ร่างบางเม้มปากไม่ตอบคำเจ้านายหนุ่ม แต่เท้าที่เหยียบคันเร่งเพิ่มแรงกดให้รถคันงามพุ่งตัวไปยังจุดหมายปลายทางเร็วขึ้นอีก

ได้แต่เยาะตัวเองในใจ ที่อนลเรียกเธอว่าผู้หญิงร่านมันไม่ผิดเลยสักนิด แค่เขาพูดว่าจะลงโทษเธอ อารมณ์ปรารถนาดำมืดก็ก่อตัวจนเบื้องล่างของเธอปวดตุบ อยากให้เขาลงโทษจนสาแก่ใจเสียแล้ว

 

"ถกกระโปรงขึ้น"

เข้ามายังห้องสวีทที่เป็นสถานที่นัดพบคู่ขา อนลก้าวยาวๆ ไปนั่งที่โซฟา ดึงตัวผู้ช่วยสาวมายืนต่อหน้าก่อนเริ่มการลงโทษ

ชุดกระโปรงรัดรูปสีดำถูกถกขึ้นจนเห็นสิ่งที่ถูกปกปิดไว้ ภายใต้เสื้อสูทและชุดทำงานเรียบร้อยภูมิฐานของเลขาสาววัยยี่สิบเจ็ดคือกางเกงชั้นในจีสตริงสีดำที่มีแค่เส้นบางๆ คาดผ่านจากเบื้องหน้าไปยังเบื้องหลังเท่านั้น ลูกปัดถูกร้อยเข้ากับเส้นบางๆ นั้นเป็นระยะ สร้างความเสียวกระสันเมื่อร่างสูงหัวเราะหึ เกี่ยวนิ้วเข้ากับชั้นในตัวน้อย ขยับให้มันเสียดสีเข้ากับกลีบเนื้ออ่อนนุ่มของเธอ

"อื๊อ เสียวค่ะ"ใบหน้านวลเหยเกกับการกระทำนี้

"ที่วันนี้นั่งบิดทั้งวันเป็นเพราะแบบนี้นี่เอง... ชอบของเล่นที่ฉันซื้อให้มากเลยล่ะสิ ใส่ทุกวันเลยดีไหม"อนลหัวเราะด้วยความพอใจ 

"ตามใจคุณนลค่ะ"

"เธอต้องตามใจฉันอยู่แล้วล่ะ แฉะขนาดนี้คงอยากน่าดู ฉันจะลงโทษเธอยังไงให้สมกับความร่านนี้ดีนะ"เขาพึมพำเสียงพร่าเมื่อจับให้ร่างบางเคลื่อนมาคร่อมตัวเขาไว้ ตวัดลิ้นชิมน้ำหวานที่ฉ่ำเยิ้มเคลือบปากทางรักไว้ชุ่มฉ่ำ อยากจะใช้แก่นกายของตนกระแทกความอ่อนนุ่มนี้ให้คนเบื้องหน้าสั่นสะท้านจากความเสียว แต่อนลรู้ดีว่าเวลาที่ใช้ในการร่วมรักกับคนตรงหน้ามักยาวนานกว่าที่ควรเป็นเสมอ

ในบรรดาผู้หญิงมากมายที่เขาเคยผ่านมา ชมพูนุทคือคนที่ตอบสนองความต้องการของเขาได้ถึงอกถึงใจที่สุด ความพึงพอใจจากบทรักที่มีกับเธอมันมากพอที่จะทำให้เขาอยากจับคนตรงหน้ามาร่วมรักทุกเวลาจนถึงขั้นต้องอดกลั้นความปรารถนาอย่างที่ไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน แน่นอนว่าชมพูนุทจะไม่มีวันได้ล่วงรู้เรื่องนี้

"ห้ามจับตัวฉัน... กอดอกไว้ ถ้าเธอปล่อยมือหรือล้มเมื่อไหร่ฉันจะหยุดทันที"เขาออกคำสั่งเมื่อร่างบางทำท่าจะวางมือลงบนศีรษะเขาเพื่อกดมันเข้ากับช่องทางรักด้วยแรงอารมณ์ มือน้อยชะงักก่อนจะรีบกอดอกอย่างเชื่อฟัง ใบหน้ามีรอยซ่านจากแรงกำหนัดเมื่อเขาใช้ลิ้นและนิ้วมือในการมอบความสุขให้กับเธอ ปากเล็กๆ ส่งเสียงครางหวานจากการรุกล้ำของเจ้านายหนุ่ม มือน้อยกำแน่นไม่ให้ตนเองเผลอสัมผัสชายผู้ครอบครองเธอ เป็นความสุขปนทรมานที่สาวน้อยยินดีรับอย่างเต็มใจ

 

ก๊อกๆ ๆ

 

ชมพูนุทยังไปไม่ถึงฝั่งฝันเมื่อเสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะ ความวิตกเริ่มก่อตัวเมื่อชายหนุ่มไม่คิดหยุดการกระทำของตัวเอง

"คุณนล...คุณจีจี้น่าจะมาถึงแล้วค่ะ"

"แล้วไง"นิ้วยาวยังสาวเข้าออกเป็นจังหวะ

"เรา..."สาวน้อยข่มความปรารถนา แม้จะไม่อยากหยุดแต่คงไม่ดีนักถ้าคู่ขาหมายเลขหนึ่งของเขาจะต้องรอนาน 

"อยากให้ฉันหยุดงั้นเหรอ... ฉันบอกไว้ว่ายังไงนะ... แล้วเธอจะกล้าขัดคำสั่งฉันจริงๆ น่ะเหรอ..."แทนที่จะหยุดมือ อนลยิ่งตื่นเต้นที่จะสานต่อเรื่องราวให้จบในเวลาจำกัด นิ้วมือถูกชักเข้าออกเร็วขึ้นจนได้ยินเสียงเนื้อถูกกระทบ ผิดกับร่างบางที่แม้จะใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที แต่ก็ตัดสินใจปล่อยมือที่กอดอกมาจับมือใหญ่ของชายหนุ่มไว้เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูอีกครั้ง

"เธอกล้าขัดคำสั่งฉันจริงๆ เสียด้วย...ชมพู"อนลจ้องตาคนตัวเล็กเขม็ง ความไม่พอใจฉายชัดจนร่างบางหน้าเจื่อน

"ฉัน... ว้าย"ร่างเล็กถูกเหวี่ยงให้ลงไปนอนกับโซฟา คนที่ถูกขัดคำสั่งลุกขึ้นยืน จ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา

 

"ถ้าอยากถูกลงโทษจริงๆ มากขนาดนั้นฉันก็จะจัดให้"

 

/////////

ชื่อของพระเอกเราคือ อนล อ่านว่า อะ-นน ค่ะ แปลว่าเทพเจ้าแห่งไฟ พี่ท่านเลยฮอตมากจริงๆ 5555555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น