may_tipsuda

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

42 ฮันนีมูนของสองเรา ❤️

ชื่อตอน : 42 ฮันนีมูนของสองเรา ❤️

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 671

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2562 00:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
42 ฮันนีมูนของสองเรา ❤️
แบบอักษร

@ประเทศนิวซีแลนด์

หมู่บ้านฮอบบิท เกาะเหนือ

 

ใครจะไปคิดว่าชีวิตผมจะมีวันนี้ ประเทศที่ผมฝันจากจะมาเที่ยวสักครั้งในชีวิต ดินแดนเรื่องความงดงามของธรรมชาติและอากาศอันบริสุทธิ์

และตอนนี้ผมกำลังเหยียบพื้นดินของประเทศนี่อยู่ กับคนที่ผมรัก และทริปฮันนีมูนที่ผมรอคอยมาตลอด

“ชอบไหม” ฮาเกนถามผมขึ้น ตอนที่เขาบอกผมว่าให้เตรียมตัวไปเที่ยว ผมยังแปลกใจอยู่เลย แต่ที่เซอร์ไพรส์สุดๆๆๆ คือ ประเทศนิวซีแลนด์ประเทศที่ผมเยากมากที่สุด ชั่งเป็นสามีที่รู้ใจที่สุด

“ขอบคุณน่ะครับ” ผมพูดขึ้น

เมื่อลงจากสนามบิน ฮาเกนเช่ารถส่วนตัว จากนั้นก็พาผมมายัง

หมู่บ้านฮอบบิท เกาะเหนือ

หมู่บ้านที่โด่งดังและเป็นที่รู่จัดทั่วโลก ล้อมเป็นด้วยธรรมชาติสีเขียวชอุ่มสบายตา และเทือกเขา ทีเนินทุ่งนา ข้างๆๆจะเป็นทะเลสาบน้ำใส มีหลุมฮอบบิทที่ตกแต่งไว้น่ารักและอบอุ่น ทั้งโพรงดิน ต้นหญ้า ต้นโอ๊ต เสื้อตัวเล็กๆๆๆที่แขวนไว้ จนรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดไปอยู่ในฉากหนังจองเรื่อง the hobbit เลย

“พี่ฮาเกน ถ่ายรูปให้ฟ้าหน่อย” กลายเป็นตากล้องส่วนตัวผมไปแล้วก็ว่าได้ แต่เจ้าตัวไม่บ่นผมสักครับ แถมยังบอกให้ทำท่านี่ท่าโน้นเยอะเยะมากมาย

1 2.3 แชะ!!!!

เสียงชัตเตอร์ดังอย่างเรื่อยๆๆๆๆ

“มาถ่ายด้วยกัน” ผมรูปขึ้น ซึ่งเขาก็ไม่ปฏิเสธ ยื่นมือมาโอบคอผม แล้วถ่ายรูปด้วยกัน

บอกเลยแต่ลพภาพสวยๆทั้งนั้น ธรรมชาติที่นี่โครตสวยและสดชื่นมากกกกกกก!!!

เราสองคนใช้เวลาอยู่ที่หมู่บ้านฮอบบิทนี่นานพอสมควร ทั้งถ่ายรูป ทั้งเดินเล่น และที่นี่ยังมีโรงเตี้ยมที่ขายอาหาร บอกเลยหน้าตาน่าทานมาก แถมยังอร่อยอีกตั้งหาก จากนั้นก็เดินไปซื้อขอวที่ระลึกกันซะน่อย ก่อนจะไปตอนที่อีกหนึ่ง

 

 

ภาพประกอบ หมู่บ้านฮอบบิท

 

 

“เหนื่อยไหม” เสียงเข้มถามผมขึ้น

“ไม่ครับ มีความสุขมากกว่า” ผมตอบกลับไป เวลาอยู่ด้วยกันสองคน พี่ฮาเกนก็คือคนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ต้องเฟค ไม่ต้องแบกรับคนอะไรคนเดียว ทำให้ผมรู้สึกสบายใจมากกว่า พี่ฮาเกนคนที่ทุกคนต่างเกรงกลัวและเคารพ

“พี่ดีใจที่เห็นมีความสุข” เพราะพี่ไงทีีผมให้ผมมีความสุข ของคุนที่เป็นแค่คนธรรมสำหรับผม

“ครับ” ผมตอบกลับไป พลางหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม และส่งต่อคนให้คนขับรถอย่างสามีผม ผมถามว่าทำไมไม่จ้างคนขับรถมาก พี่เขาตอบว่า อยากเที่ยวกับผมสองคน

ผมถึงทีีเที่ยวอีกทีถึงของของเกาะเหนือ ถ้ำหนอนเรืองแรง

“ตื่นเต้นจัง” ผมพูดขึ้น เพราะตอนนี้ผมนั่งเรือเล็กๆ เข้ามาในถ้ำแห่งนี้ เป็นถ้ำหินปูนที่มีอายุมากกว่า30 ปี และจะเห็นแสงระยิบระยับจากตัวอ่อนของแมลงที่ขื่ออะไรสักอย่าง ผมก็จำไม่ค่อยได้ โดยพวกมันจะปล่อยแสงออกมาเพื่อหาคู่ ส่องแสงสวยงามเหมือนได้อยู่ท่ามกลางดวงดาวบนฟ้า

“สวยมากกกก” ผมมองตาค้างเลยที่เดียว แสงสีฟ้ามองกระทบกับน้ำมันระยิบระยับ เหมือนอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าจริง อีกทั้งยังมีหินงอกหินย้อยอีก

แชะๆ !!!

เสียงกล้องถ่ายรูปดังขึ้น ผมหันไปมองต้นเสียง เป็นพี่ฮาเกนที่ถ่าย

“ถ่ายไม่บอกฟ้า” ผมว่าอย่างยิ้มๆๆๆ

“รูปบางรูป มันมีความทรงจำของมัน” ถึงผมจะงงกับสิ่งที่พี่เขาพูด แต่เพราะรอยยิ้มนั้นที่ส่งกลับมาทำให้หัวใจผมเต้นเเรงอีกครั้ง

 

ใช้เวลาไปนาน ก็มาถึงที่พัก ที่ได้จองล่วงหน้าไว้แล้ว มาถึงก็สลบครับ ทั้งคู่เลย ด้วยความที่เหนื่อยและเพลีย พลังงานหมด ขอนอนและชาร์ทแบตตัวเอง พร้อมลุยวันพรุ่งนี้

 

“ตื่นครับ ภรรยา”

สัมผัสเบาที่ปากของผม

“อื้ออออ!!” ผมครางขึ้นเบาๆๆๆ ก่อนจะค่อยๆเบิกตา พบกับสามีตัวเองที่นั่งอยู่ขอบเตียง

“หิวจัง” ผมพูดขึ้น

“พี่โทรสั่งอาหารไว้แล้ว ฟ้าไปอาบน้ำ อาหารเข้ามาจะได้ทานเลย” ผมรับคำอย่างไม่รีรอ ตรงเข้าไปห้องน้ำ ใช้เวลาไปถึง10 นาที

“น่ากินจัง” อาหารเช้าก็แบบทั่วไป ขนมปัง ไข่ดาว ไส้กรอก สลัด!! แต่ก็พออยู่ท้อง

“พี่ฮาเกน วันนี้เราจะไปกันต่อ” ผมถามขึ้นอย่าวตื่นเต้น

“วันนี้เราอยากไปไหน” เขาถามผมกลับมา

“เอ่ออออ..!! วันนี้ฟ้า..” ผมทำท่าคิดและเข้ากูเกิลหาที่ที่อยากไป เพราะเราอยู่ในตัวเมือง

ปิ้ง!!!!

“ของกิน!!” ผมพูดขึ้น วันนี้ของแบบธรรมดาไม่ต้องเดินทางไปไหนไกล อีกอย่างเราเที่ยวตั้งหลายวัน

“อ้วนนน” เสียงเข้มพูดขึ้น ก่อนจะเอามือหนามาลูบที่ท้องของผม

“รักไหมล่ะ” ผมแกล้งแซวกลับมา

พี่ฮาเกนไม่ตอบ แต่จับหน้าผมแล้วริมฝีปากหนาก็กดลงมาที่ปากผมเบาๆ ก่อนจะค่อยๆดูดริมปากผมเบาๆ ผมก็จูบตอบกลับไปเช่นกัน ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในปากผมก่อนจะกวาดไปทั่วปาก จากเบาๆตอนนี้กลับเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ

“อื้อออ” เสียงครางในลำคอของขอบพี่ฮาเกนดังขึ้น

“รีบไปแต่งตัว ก่อนจะไม่ได้ไปไหนอีกเลยวันนี้” ทันทีที่ผละปากออก เสียงเข้มก็พูดขึ้น ซึ่งผมรู้ความหมายดี ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องไปเปลี่ยนชุด!! ขืนอยู่ต่อมรหวังได้นอนจมเตียงทั้งวันแน่ ถึงจะเช้าแต่คนอย่างสามีผมก็ไม่เว้น

ผมใช้เวลาไปนานก็มาถึงร้านอาหารร้านหนึ่งที่อยู่ในซอย เป็นร้านเล็กๆ ชื่อร้าน way see (ไม่มีอยู่จริงนะจ้า) เป็นร้านอาหารพวกสเต็กวัว ปลาดิบ ซาชิมิ อะไรแบบนี้

“เอาสเต็กเนื้อ2 แบบสุก และซาชิมิปลาkingfish เบอร์เกอร์เนื้อ” ผมบอกกับพนักงานไป อาหารที่นี่บางร้านก็ถูกกว่าไทยมาก ที่นี่จะไม่มีอาหารประจำชาติ อาหารไทยก็มี อินเดีย ญี่ปุ่น จีน มีครบ

“ค่อยๆกิน” พูดเสร็จมือหนาก็ส่งจานสเต็กที่หั่นแล้วมาให้ผม และเอาของผมที่ยังไม่ได้หั่นไปแทน

“ขอบคุณครับ” ผมส่งยิ้มกลับไปให้ ก่อนจะทานอาหารตรงหน้าต่อ

“จะไปร้านไหนต่อ” เสียงเข้มถามขึ้น

“ร้านนี้ครับ” ผมส่งโลเคชั่นไปให้ ก่อนพี่ฮาเกนจะขับรถไปตามที่ผมบอก วันนี้ผมใส่เสื้อคู่แขนขาวสีฟ้าลายมิ้กกร้เมาส์ด้วยน่ะครับ ขอบอก !!

ผมมาถึงอีกร้าน ร้านนี้จะจัดร้านเหมือนโรงเบียสมัยก่อน และที่ผมเลือกมาร้านนี้เพราะมีเมนูดังประจำของที่นี่ หอยแมงภู่กับหอยนางรม

“น่ากินจัง” ผมพูดขึ้นเพื่ออาหารที่ผมสั่งไปมาเสริฟ หอยแมลงภู่อบเนย โรยด้วยชีส อีกจานจะใส่เบคอนด้วย ส่วนสามีผมนั่งทานเบียสดชิวๆๆๆ

“ร้านไหนอีก” เสียงเข้มถามขึ้น

“ขอของหวาน” ผมพูดขึ้น จัดของคาวมาสองร้านแล้ว

“อ้วน!!” ปากว่าแต่ตามใจชอบผม ไม่ว่าผมจะขอไปไหน ไปร้านไหน กินอะไร สามีสุดที่รักของผม ก็พาไปทุกที ถึงจะมีบ่นบ้าง แต่สุดท้ายก็พาไปอยู่ดี

 

 

#ยังไม่จบนะจ้าาาา ฮันนีมูนสุดฟิน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น