Sky Blue

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

08 กลับมาใกล้ชิดกันอีกครั้ง

ชื่อตอน : 08 กลับมาใกล้ชิดกันอีกครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 847

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2562 20:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
08 กลับมาใกล้ชิดกันอีกครั้ง
แบบอักษร

วันนี้เป็นวันจันทร์แล้วและก็เป็นวันแรกที่ฉันต้องไปฝึกงาน เมื่อวานกว่าจะแยกกับพี่ไทเกอร์ได้นานมาก พี่ไทเกอร์ทำตัวงอแงเหมือนเด็กต้องอยู่ห่างไกลแม่พอฉันว่าเขาหน่อย เขาก็ตอบกลับมาได้หน้าตีปากว่าเมียก็เหมือนแม่เพราะได้ดูดนมเหมือนกัน ดูเขาสิทั้งหื่นทั้งลามกฉันเพิ่งจะรู้ว่าเขาเป็นมาขนาดนี้ตั้งแต่คบกันมาได้สามปีเพิ่งจะออกอาการก็ตอนที่ฉันยอมให้เขาแล้ว และเหมือนฉันจะคิดผิดเพราะตั้งแต่วันนั้นมาเขาก็หื่นใส่ตลอดโดยเฉพาะอาทิตย์ที่ผ่านมาที่ฉันไปอยู่กับเขานี่เล่นรังแกฉันทุกวันยิ่งศุกร์เสาร์ที่ผ่านมาโดนไปหนักเลย ดีนะวันอาทิตย์ต้องมาส่งฉันกลับคอนโดแล้วไม่งั้นฉันคงจะไม่มีเรี่ยวแรงไปฝึกงาน บ่นมาตั้งนานตอนนี้ฉันมาถึงบริษัทคุณลุงคุณป้าซึ่งก็คือบริษัทของเจย์ไดนั่นแหละ ว่าแล้วฉันก็รีบขึ้นไปรายงานตัวดีกว่าไม่อยากสายวันแรกซะด้วยไม่อยากให้คนอื่นเอาไปนินทาได้ ฉันเดินเข้ามาในบริษัทและเข้ามาถามพี่แผนกต้อนรับก็รู้ว่าห้องทำงานของเจย์อยู่ชั้นบนสุดซึ่งก็คือส่วนของผู้บริหาร ฉันขึ้นลิฟท์และเดินมาถึงหน้าห้องเคาะประตูก่อนตามมารยาท

แอ๊ด!!

"สวัสดีค่ะท่านรองประธาน"

"เรียกแบบเดิมก็ได้มั้ง"

"ไม่ได้หรอก เดี๊ยวคนอื่นจะสงสัยเอา ฉันไม่อยากให้คนมองว่าฉันเป็นเด็กเส้น"

"งั้นก็แล้วแต่"

"แล้วฉันต้องนั่งทำงานที่ไหน ข้างหน้าห้องใช่ไหม"

"ไม่ นั่งข้างในนีาแหละ"

"อ้าว แล้วไหนโต๊ะอ่ะ"

"รอแปปนึง"

แล้วเจย์ก็โทรไปหาใครสักคนหลังจากนั้นก็มีพนักงานยกโต๊ะเข้ามาในห้องเขา หลังจากที่มีโต๊ะแล้วฉันก็ไปนั่งที่เตรียมพร้อมเริ่มงาน

"หน้าที่ฉันต้องทำอะไรบ้าง"

"ก็ไม่มีอะไรมาก ฉันอยู่ที่ไหนเธอก็ต้องอยู่ที่นั่น"

"อ่อ สบายมาก"

"งั้นก็ตามมาเลย วันนี้มีประชุม"

ฉันจึงรีบเตรียมของก็พวกสมุดจดรายงาน แล้วก็เดินตามเขาออกมา พอเข้าไปในห้องประชุมก็มีคนนั่งรออยู่บ้างแล้ว และก็มีคนที่เข้ามาคนสุดท้ายก็คือคุณลุงพ่อของเจย์ ซึ่งคุณลุงมีตำแหน่งประธานแล้ววันนี้เขาก็มาแนะนำให้คนในบริษัทได้รู้จักเจย์ในฐานะรองประธาน และฉันเองก็ได้แนะนำตัวนิดหน่อยในฐานะเด็กฝึกงานพ่วงด้วยตำแหน่งเลขาของท่านรองประธาน หลังจากที่ทำความรู้จักกันเรียบร้อยแล้วก็เป็นเวลาเที่ยงพอดีได้เวลาพักกลางวัน

"ท่านรองฉันขอตัวออกไปทานข้าวนะคะ"

"จะไปไหน ก็ไปพร้อมฉันสิ"

"นี่กะจะให้ฉันตามติดนายตลอดเวลาจริงๆเหรอ"

"ใช่"

"ฉันประชดย่ะ"

"แต่ฉันพูดจริง"

"โอเคๆค่ะท่านรอง"

วันนี้ทั้งวันตัวฉันแทบจะติดกับเจย์จริงๆเว้นแค่ตอนเข้าห้องน้ำก็เท่านั้นแหละที่ฉันไม่ต้องตามเขาไปด้วย เอาจริงๆงานฉันก็ไม่ได้มีอะไรให้ทำมากมายเลย แค่จัดตารางงานให้เขาก็เท่านั้น ฉันมาทำงานได้หลายวันและหลายวันที่ผ่านมาก็แทบจะไม่ได้คุยกับพี่ไทเกอร์เท่าไหร่จะได้คุยกันแค่ตอนก่อนนอนก็เท่านั้น และแล้วก็มาถึงวันสุดสัปดาห์ซึ่งก็คือวันนี้วันศุกร์นั่นเอง แล้วตอนนี้ก็ได้เวลาเลิกงานพอดีฉันเลยเก็บของเตรียมกลับ รอให้เจย์ลุกจากเก้าอี้ฉันก็พร้อมออกเลย

พรึ่บ!!

เจยผ์ลุกจากเก้าอี้แล้ว ฉันเลยเด้งตัวขึ้นมาทันทีแล้วก็กำลังจะเดินผ่านหน้าเขาไปที่ประตู

"จะไปไหน"

"ก็กลับไง"

"เธอลืมอะไรไปหรือป่าว"

"อะไรอ่ะ"

"วันนี้เธอต้องไปกับฉัน"

"ไปไหน"

"สมองปลาทอง วันนี้ฉันมีนัดทานข้าวแล้วก็คุยงานกับลูกค้า เธอเป็นคนรับนัดมาเอง"

"โอ้ยย ลืมไปเลย แต่นี่มันได้เวลาเลิกงานของฉันแล้วนะ"

"ฉันบอกว่าไง ฉันอยู่ที่ไหนเธอก็ต้องอยู่ที่นั่น"

"ฮือออ"

"ไม่ต้องมาครวญครางตามมา วันนี้ไปรถฉัน"

"แล้วตอนกลับล่ะ พรุ่งนี้ฉันต้องขับรถกลับบ้านอีกนะ"

"ก็กลับกับฉันเลย บ้านอยู่ไกลกันมากมั้ง"

"ฮ่าๆๆลืมไปเลย"

ฉันนั่งรถออกไปพบลูกค้ากับเจย์ เขานัดกันที่ร้านอาหารหรู ลูกค้าที่มาพบเขาวันนี้ก็เป็นผู้ชายดูแล้วก็รุ่นราวคราวเดียวกับพวกเรานี่แหละ

"สวัสดีครับคุณเจตรินทร์"

"ครับคุณธนา"

"เอ่อ แล้วนี่"

"เลขาผมเองครับ ชลารินทร์"

"ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณชลารินทร์"

"เรียกน้ำค้างก็ได้ค่ะ"

"ครับคุณน้ำค้าง"

 

-เจย์ได-

วันนี้ผมออกมาพบลูกค้าตอนเย็นจนเกือบจะค่ำแล้วแหละ แล้วก็มีน้ำค้างตามติดมาด้วย แต่ที่ทำให้ผมเริ่มจะหงุดหงิดตอนนี้คือ ไอ้ธนาลูกค้าที่นัดคุยวันนี้ มันเอาแต่มองน้ำค้าง ซึ่งผมดูออกว่ามันคิดอะไรสายตาแบบนั้น แล้วดูยัยนี่ก็ออกจะเฟลนลี่นั่งคุยกับมันยิ้มแย้ม นี่ตกลงมันมาคุยกับผมหรือยัยนี่วะ ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นลูกค้าผมคงจะดึงยัยนี่ออกจากร้านไปแล้ว

"คุณเจตรินทร์นี่โชคดีนะครับ มีเลขาทั้งสาวทั้งสวยขนาดนี้"

"เหรอครับ จริงๆแล้วยัยนี่ไม่ใช่แค่เลขาหรอกครับ"

"อ่อครับ"

พอพบพูดออกไปแบบนั้นไอ้นี่ก็น่าเจื่อนไปเลยครับ ผมตั้งใจพูดออกไปแค่นั้นแล้วก็ส่งสายตาออกไปแบบให้มันเข้าใจผิดคิดว่าน้ำค้างกับผมมีอะไรที่มากกว่านั้น ซึ่งยัยนี่เองก็ยิ้มรับแบบไม่รู้สึกรู้สาอะไร ก็คงจะคิดว่าผมที่ผมพูดออกไปว่าไม่ใช่แค่เลขา ก็คงจะคิดว่าคือเพื่อนนั่นแหละ ก็บอกแล้วว่ายัยนี่มันซื่อบื้อตามใครไม่ทันหรอก ไม่รู้ว่าเกือบสี่ปีที่ผมไม่อยู่ยัยนี่ใช้ชีวิตอยู่ยังไง หลังจากที่ผมพูดออกไปแบบนั้นก็เหมือนมันจะรู้ตัวรีบขอตัวกลับไปเลย ผมก็ลุกออกจากโต๊ะมาเหมือนกันโดยที่ไม่ได้หันไปคุยกับน้ำค้างอีก

"รอด้วยสิ จะรีบไปไหน"

"......."

"นี่โกรธอะไรฉันอีกอ่ะ"

"......."

"ถามก็ไม่ยอมตอบ"

ผมปล่อยให้เธอพูดคนเดียวแล้วเดินขึ้นรถเลย เธอก็รีบเปิดประตูเข้ามานั่งติดๆเหมือนกลัวว่าผมจะทิ้งเธอไว้ที่นี่ ผมขับรถตรงไปที่ผับที่ประจำที่ผมกับเพื่อนนัดกัน

"นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านนี่ นายจะไปไหนอ่ะ"

"........"

"นี่ ฉันพูดกับนายนะเจย์"

"......."

ผมก็ยังคงไม่พูดกับเธอได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของเธอแล้วพาลหงุดหงิด คุยกับเขาไปทั่วพอผมไม่พูดกับเธอ เธอก็หันมากดเปิดเพลงบนรถ ผมก็ปล่อยให้เธอเปิดไป ไม่นานผมก็ขับรถมาถึงผับจอดรถเสร็จผมก็เดินลงมาเลย

"เจย์นายพาฉันมาที่นี่ด้วยทำไม ทำไมไม่ไปส่งฉันก่อน"

"ขี้เกียจ"

"พูดได้แล้วเหรอ ถ้านายจะมาก็น่าจะบอกฉันก่อน ฉันจะได้นั่งรถแท็กซี่ไปเอารถขับกลับบ้านเอง"

"อย่าพูดมาก ตามมา"

"ฉันไม่ชอบที่แบบนี้นี่"

"พวกมันอยากเจอเธอ"

"ใครอ่ะ"

"พวกไอ้ไนท์"

"อ่อ พวกนั้นนี่เอง ก็ได้ ไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้ว"

พูดจบผมก็เดินนำเข้ามาในผับยัยนี่ก็เดินตามมาติดๆคงกลัวจะหลงล่ะสิ ยัยนี่แทบจะไม่ได้มาที่แบบนี้เลยถ้าเป็นเมื่อก่อนผมเคยพาเธอมาด้วยแค่ครั้งสองครั้ง ผมเดินตรงไปชั้นบนที่เป็นชั้นวีไอพีโต๊ะประจำของพวกผม

"เอาเว้ยๆๆวันนี้มันพกเมียมาด้วยว่ะ"

"หุบปาก"

"มีดุว่ะ"

"หวัดดีน้ำค้าง ไม่ได้เจอเธอนานเลยว่ะ เป็นไงบ้าง"

"สบายดี พวกนายล่ะเป็นไงบ้าง"

"ก็สบายดี คิดถึงเธอว่ะ ไม่เจอหลายปีน่ารักขึ้นนะเนี่ย"

"เหรอ ฮ่าาาๆๆฉันก็คิดถึงพวกนาย"

ปึ้ก!!!

ผมทิ้งตัวลงนั่งอย่างแรง ยัยนี่นี่มันจริงๆเลยจะเฟรนลี่ไปไหนวะ ถึงจะสนิทกับไอ้พวกนี้ก็เถอะแต่มันก็เป็นผู้ชายไง ควรจะเว้นระยะห่างบ้างเถอะ

"อ้าวๆเป็นไรวะ แค่พวกกูคุยด้วยแค่นี้ก็ไม่ได้"

"หวงจริงว่ะ"

"พ่อง"

"อย่าไปถือสาเจย์เลย เขาก็เป็นแบบนี้ขี้หงุดหงิด เมื่อกี้ก็ไม่ยอมพูดกับฉัน"

"ฮ่าๆๆๆเหรอวะ นี่มึงงอนไรน้ำค้าง"

"ตรงลงพวกมึงจะแดกไหม ไม่แดกกูกลับ"

"เออๆๆแดกๆ แค่นี้ทำเป็นหงุดหงิดไปได้"

"น้ำค้างเธอดื่มอะไรไหม"

"น้ำเปล่า"

"กูไม่ได้ถามมึง"

"เอ่อ เอาน้ำเปล่านั่นแหละ"

"เธอนี่ก็ยังเชื่อฟังมันเหมือนเดิมเลยนะ"

"ฉันไม่อยากพูดคนเดียวอีกอ่ะ ฮ่าๆๆ"

หลังจากนั้นผมก็นั่งดื่มกับพวกมันจนดึกและตอนนี้ผมก็เริ่มมึนแล้ว สงสัยต้องไปเข้าห้องน้ำซะหน่อย

"อยู่กับพวกมันไปก่อนนะ ห้ามไปไหน ฉันไปเข้าห้องน้ำแปป"

"เคๆ"

ผมเดินไปเข้าห้องน้ำ แต่ตอนที่เดินออกมามีผู้หญิงยืนรอผมอยู่หน้าห้อง ดูจากท่าทางและสายตาก็รู้ว่าเธอต้องการอะไร ยังไม่ทันที่จะปฏิเสธเธอก็เอามือมาลืมไล้หน้าอกของผมแล้วเธอดึงผมให้ก้มลงไปจูบกับเธอทันที จากที่มึนๆอยู่แล้วอารมณ์ผมมันก็ขึ้นมาเลยผูมจูบตอบเธอกลับไปเราสองคนจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่หน้าห้องน้ำโดยไม่สนใจคนที่เดินผ่านไปผ่านมา สถานที่แบบนี้ไม่มีใครมาสนใจหรอกใครเขาก็ทำกันแบบนี้ ผมจูบและนัวเนียอยู่กับเธอจนแทบจะพากันเข้าไปในห้องน้ำแล้ว ถ้าไม่ติดว่า

"เจย์!!"

ผมรีบถอดปากออกจากผู้หญิงคนนั้นและหันไปทางต้นเสียงเมื่อกี้ที่เรียกผม ผมจำมันได้แม่นน้ำเสียงแบบนี้ ใช่เธอคือน้ำค้าง

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น