Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2562 17:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16
แบบอักษร

"ฮึกๆ..มึงจะไปจริงๆหรอ"

เสียงของยัยขิงนางกำลังสะอื้นเมื่อรู้ฉันจะย้ายออกไป ในขณะที่ฉันกำลังเก็บของใส่กระเป๋าอยู่

"กูอยากหลุดจากสัญญาบ้าๆนี้เต็มทีแล้วมึงก็รู้..มึงเองก็ควรหยุดตามเขาคนนั้นเหมือนกันนะ.."ฉันตอบกลับไปพลางเดินเข้าไปหานาง ก่อนจะยกมือขึ้นวางบนบ่าของนาง

"อื้ม..อึก.."

"เรายังเป็นเพื่อนกันเสมอ..ถ้ามีเรื่องอะไรโทรหากูได้นะ.."

"กูขอกอดหน่อยสิ.."

"มาสิ.."

หมับ..

เราสองคนกอดกันอยู่นาน จนผละกอดออกจากกัน นางจึงเดินไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ส่วนฉันเดินออกจากห้องตรงไปยังห้องของเขา เพื่อที่จะเก็บของใช้ที่เป็นของฉันทั้งหมด ส่วนที่เขาซื้อให้ฉันไม่ได้เอามาด้วย พอเก็บของใส่กระเป๋าเรียบร้อยจึงเดินไปที่โต๊ะทำงานแล้ววางเงินสดสองล้านบาทพร้อมกับคีย์การ์ดที่เขาเคยให้ไว้ ก่อนจะหยิบสัญญาใบนั้นและกระเป๋าเดินออกจากห้องนั้นมา

"ลาก่อน.."

 

ตัดมาที่บ้านของปู่ ในระหว่างรถกำลังแล่นเข้าบ้าน ฉันสังเกตุเห็นชายชุดดำยืนเป็นแถวเลยค่ะ เคยเจอแต่ในทีวีพอมาเจอของจริงรู้สึกตื่นเต้นยังไงไม่รู้ คนของปู่ขับไปจอดหน้าบันไดทางเข้าบ้านที่มีมีแม่บ้านยืนรอรับอยู่ พอลงจากรถฉันมองดูบ้านของปู่อยู่นานหลังใหญ่โตมากคงเป็นบุญของฉันและบารมีของพ่อที่ทำให้ฉันได้มาอยู่บ้านหลังนี้ พอเดินเข้าไปด้านในเห็นทุกคนนั่งอยู่พร้อมเพรียงกัน รวมถึงแม่ของฉันด้วย ปู่คงให้คนไปรับมาก่อนหน้านี้แล้ว

"มาแล้วหรอลูก..มานั่งก่อนสิ.." แม่ของฉันพูดขึ้นในขณะที่ฉันเดินเข้าไปหาทุกคน

"ค่ะ.."

"สวัสดี..คุณปู่..คุณลุงเดย์..คุณน้าดาว..สิลูก.." พอฉันนั่งลงเก้าอี้ข้างๆ แม่จึงบอกให้ฉันไว้ผู้ใหญ่ตรงหน้า

"สวัสดีค่ะคุณปู่..สวัสดีค่ะคุณลุง..สวัสดีค่ะคุณน้า" ฉันจึงยกมือไหว้ทีละคน ทุกคนก็น้อมรับและส่งยิ้มมาให้ฉัน

"แล้วพี่ล่ะ.." พี่เฟรมเอ่ยทักทันที

"สวัสดีค่ะ..คุณพี่เฟรม.." ฉันยกมือไหว้ทำท่าทางกวนๆใส่พี่เขา พี่เขาได้แต่ส่ายหัวไปมา

เพี้ยะ.. ฝ่ามือของแม่ตีลงมาที่แขนของฉัน

"โอ้ย..แม่..ตีมิลล์ทำไม.."

"เสียมารยาท..ผู้ใหญ่กำลังนั่งอยู่.."

"ฮ่าๆ..ไม่เป็นไรหรอก..เด็กสองคนนี้เขาสนิทกันแล้วล่ะ..คงจะแกล้งพี่เขาละสิ.."เสียงปู่หัวเราะออกมา ดูท่านจะรู้ทันฉันจริงๆ

"เหมือนพี่ดินมากเลยค่ะ..คุณพ่อ.." น้าดาวพูดพลางหันมาส่งยิ้มให้ฉัน ส่วนฉันเองก็ยิ้มตอบกลับ

"ใช่ครับ.."ลุงเดย์เสริมขึ้นมาพลางมองมาที่หน้าฉันเช่นกัน

"มาให้น้ากอดหน่อยสิลูก" น้าดาวมองมาที่ฉันดวงตาสั่นระริก ฉันจึงหันไปมองแม่ที่นั่งอยู่ข้างๆแม่จึงพยักหน้าให้

"ไปสิลูก.."

ฉันจึงลุกขึ้น ย่อตัวลงลงพื้นค่อยๆชันเข่าเข้าไปหาน้าดาว น้าดาวลูบหัวฉันแล้วใช้นิ้วเกลี่ยที่แก้มเบาๆอย่างเอ็นดู ก่อนจะเข้าสวมกอด น้ำตาปริ่มเลยทีเดียว พอเราผละกอดออกคุณปู่จึงชวนทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันทุกคน หลุดพ้นจากคนใจร้ายมาเจอกับอะไรดีๆทั้งคนที่เป็นครอบครัวที่ดี เครือญาติที่ดี มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

"ปู่จะให้เรามาช่วยงานที่บริษัทนะ.." ปู่พูดขึ้นมาพลางมองมาทางฉัน ในขณะที่ทุกคนกำลังนั่งทานข้าวอยู่ ทุกคนจึงหันมองหน้าสลับกันไปมา

"อะ..เอ่อ.."

"ขัดข้องอะไรหรือเปล่า.."

"คือหนู..กลัวทำไม่ได้..อีกอย่างหนูเรียนจบไม่สูงด้วยค่ะ.."

"ไม่ต้องกลัวหรอกลูก..เดี๋ยวน้าสอนให้.."น้าดาวแทรกขึ้นมา

"แล้วแต่คุณปู่จะเห็นชอบเลยค่ะ.."

"ปู่ให้เราพักได้แค่สองวันนะ..หลังจากนั้นเตรียมตัวทำงานได้เลย.."

"ขอบคุณค่ะ..คุณปู่.."

หลังจากทานข้าวเสร็จ คุณปู่จึงให้แม่บ้านนำไปที่ห้องที่ให้คนของท่านจัดเตรียมเอาไว้ให้สำหรับฉันและแม่คนละห้อง ในห้องตกแต่งด้วยโทนสีฟ้าเป็นสีที่ฉันชอบมาก ส่วนห้องของแม่เป็นโทนสีครีมท่านเองก็น่าจะชอบเช่นกัน เพราะฉันเห็นท่านยิ้มหน้าบานเลยทีเดียว แล้วเราสองคนแม่ลูกจึงแยกย้ายไปพักผ่อนในห้องของตัวเอง

 

ติ้ง ติ้ง

เสียงไลน์ดังขึ้นมา ในขณะที่ฉันกำลังจัดของใช้บนโต๊ะเครื่องแป้ง ฉันจึงเดินไปหยิบขึ้นมาดู

? : ไปแล้วไปลับอย่ากลับมาอีกนะ ตอนนี้ฉันกับสิงห์เข้าใจกันดีแล้ว

ได้ส่งรูปภาพ 1ภาพ

 

เป็นรูปของยัยแพรนั่นเองกำลังนั่งซบนายสิงห์อยู่ ฉันเบื่อเรื่องพวกนี้ที่สุดไม่รู้จะมาอะไรกับฉันนักหนา ทั้งที่ฉันไม่เคยทำอะไรใครเลย จึงพิมพ์ตอบเธอกลับไป

 

milk : สงสัยจะได้รับส่วนบุญไม่พอ..เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันทำบุญไปให้นะ

ฉันจัดการบล็อคทุกอย่าง ที่เกี่ยวเขาและคนรอบข้างเขาด้วย

"เห้อ..เมื่อไหร่คนพวกนี้จะออกจากชีวิตฉันสักทีนะ.."

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น