ผีน้อยผู้น่ารัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คนที่ทิ้งฉันไป END

ชื่อตอน : คนที่ทิ้งฉันไป END

คำค้น : เรื่องสั้น เลิกกัน แฟนเก่า ดราม่า เธอที่ถูกฉันทอดทิ้ง

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 94

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2562 12:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนที่ทิ้งฉันไป END
แบบอักษร

บางครั้งชีวิตคนเราก็พลิกผันกันได้ง่ายๆ โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนเลย

ฉันนั่งรอนนท์อยู่ที่นัดพบของเรามาสักพักแล้วก่อนจะจ้องมองนาฬิกาอย่างใจจดใจจ่อ ถ้ารู้ว่าฉันจะอดใจไม่ไหวขนาดนี้ไปหาที่หอเลยยังจะดีซะกว่า พอกลับมาที่ที่อยู่ด้วยกันแล้ว มันก็ชวนให้คิดถึง... นี่ฉันทำอะไรลงไปกันนะ สามเดือนที่ผ่านมา เขาเหนื่อยแค่ไหนกับการวิ่งตามฉัน ยังไงมันก็จบลงแล้ว ฉันจะชดใช้ให้นายเอง เพราะงั้นรีบมาเถอะ !

"............."

 

'Is this our last dance can we take another chance to be...~' 

เอ๊ะ โทรศัพท์ ให้ตายสิ ฉันเผลอหลับไป แต่ก็พึ่งผ่านไปสิบนาที นนท์ยังไม่มา

"สวัสดีค่ะ! พี่หมอมีอะไรเหรอคะ" ฉันรีบกดรับ

(เธออยู่ไหน เดี๋ยวพี่ไปรับ)

"เอ๊ะ รับไปไหน หนูมาธุระค่ะ กำลังรอนนท์อยู่.."

(ไม่ต้องรอแล้วนะ...เขาอยู่กับพี่ตอนนี้)

"....หมายความว่าไงคะ เขาอยู่ไหน แล้วพี่อยู่ไหน?"

(โรงพยาบาล)

"ไปทำอะไร..เกิดอะไรขึ้น.."

(อย่าพึ่งถามอะไรเลย อยู่ไหน!?)

 

คนที่มาหาฉันกลายเป็นพี่หมอแทน เขาไม่ได้บอกอะไรฉันระหว่างทางเลย บอกแค่ว่าให้ไปดูด้วยตาตัวเอง บ้าไปแล้วแน่ๆ นนท์ไปทำอะไรที่โรงพยาบาล หรือนี่ทุกคนกำลังกลั่นแกล้งฉัน จัดฉากงั้นเหรอ ก็ไม่มีเหตุผลอื่นแล้วนี่ ไม่เห็นต้องเล่นใหญ่แบบนี้เลย ทำฉันกลัวนะ ถ้าเจอฉันจะตีจริงๆด้วย..

 

"............" พี่หมอพาฉันไปห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลเองก็ให้ความร่วมมือเหรอ บ้าไปแล้ว..,นั่นมันครอบครัวของนนท์นี่ พวกเขาก็มาร่วมกันโกหกฉันเหรอ น้ำตาฉันมันเริ่มไหลออกมาในตอนที่อยู่หน้าประตูห้องฉุกเฉิน นนท์ใส่เครื่องช่วยหายใจมีแค่เครื่องชีพจรที่...โอ..ไม่

ตี๊ดๆๆๆๆ....

มันไม่จริง หรือฉันยังฝันอยู่ ตื่นซักทีสิยัยโง่

ตี๊ดดๆๆ...

ใครก็ได้พูดออกมาว่านนท์ไม่ได้อยู่บนเตียงนั้น !

ตี๊ดดดดดดดดด......

 

"ไม่!!!!!!!!" ฉันพยายามที่จะเข้าไปในห้อง นั่นมันอาจจะไม่ใช่ ! ทั้งหมดมันเป็นเรื่องโกหก ! พี่หมอพยายามมากอดฉันเอาไว้ โดยที่ไม่ได้อธิบายอะไรเลยด้วยซ้ำ ! วันนี้เรานัดเจอกัน มันไม่ใช่ที่นี่ คนที่่ป่วยคือฉันไม่ใช่เขา เมื่อวานเรายังคุยกันอยู่เลย !

"นนท์ถูกนำมาส่งโรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อวาน...ขอโทษที่พี่รู้ช้าไป..."

"ฮึกกก ไม่จริงอ่ะ ! จะบ้าเหรอพี่ ! เมื่อวานเขาคุยกับหนูจนกลับถึงห้อง เขาไม่ได้เป็นอะไร!!"

"ตั้งสติก่อนฝ้าย ! มีคนบอกว่าเขาถูกรถชนตอนที่กลับหอ เมื่อวานอาการโคม่าอยู่ที่โรงงพยาบาล..."

"โกหก !! ฮืออออๆๆ เขาคุยกับหนูจนกลับถึงหอมันจะเป็นไปได้ยังไง พี่หมอฮืออๆๆๆ" ฉันกอดพี่หมอแน่นขณะที่หมอข้างในห้องก็เดินมาเปิดประตู เขาแสดงความเสียใจ กับครอบครัวของนนท์ในขณะที่ฉันและแม่ของนนท์วูบไป...

 

ฉันยังคงมีชีวิตอยู่ อย่างที่หวังเอาไว้ ไม่ได้ไปในที่ที่ไกลแสนไกล หรือต่างประเทศ... แม้แต่ตอนนี้ฉันเองก็ยังไม่รู้เลย ว่าในตอนนั้น ฉันคุยอยู่กับใคร นนท์กลับไม่ถึงหอ และเขาถูกส่งเข้าโรงพยาบาลก่อนเวลาที่ฉันจะโทรไปซะอีก

อีก10 นาทีของนาย มันนานเหลือเกิน 3 เดือนของฉันมันเทียบไม่ติด...สักนิด ฉันเป็นคนที่ทิ้งนายก่อน พร้อมกับเวลาให้ทำใจ แต่ดูตอนนี้สิ นายทิ้งฉันไปไม่เหลือเวลาหรืออะไรเอาไว้เลย ไม่ว่าจะโทรหาอีกที่สาย ก็ไม่มีคนรับอีกต่อไปแล้ว นี่เป็นการแก้แค้นของนายเหรอ โหดร้ายจังนะ มันเป็นของขวัญที่นายตั้งใจจะมอบให้ฉันใช่ไหม

ฉันจะรับมันเอาไว้เอง ทุกวินาทีที่ฉันปล่อยให้นายต้องโดดเดี่ยว ทุกๆวันที่ฉันทอดทิ้งนายไป ผู้หญิงที่จะจากนายไปโดยไม่หวนกลับมา เป็นฉันเองที่ต้องยอมรับมัน

 

มันไม่ได้สำคัญเลยว่าใครเป็นฝ่ายทิ้งหรือถูกทิ้ง สำคัญตรงที่ว่า "คนสองคน ไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกต่อไปแล้ว" แค่นั้นเอง

ฝ้าย 

 

 

END  

 

I'M SORRY 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น