ตามฝันในคืนมืด

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 คนคุ้นเคย เหรอ⊙•⊙"

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 คนคุ้นเคย เหรอ⊙•⊙"

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 22

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 22:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 คนคุ้นเคย เหรอ⊙•⊙"
แบบอักษร

ม่  

"อึก ง่าเหม็นอ่าพี่"  

"ลืมไรป่าวเอ่ย"  

"บาเรีย ง่าเหม็นอยู่ดีมแคกๆๆ" 

"อาโบถ่ายอากาศในมิติให้ม่เร็วเข้า" 

"พี่คร๊าบบ ผมเกือบตาย"  

"ไม่เป็นไรนะ ดีขึ้นยัง" ผมพยักหน้ารับรัว  

ตอนนี้เราอยู่ในชุดบุกซอมบี้ ครับดำทั้งตัว อ่าผมว่าพี่สูงขึ้นละนั้น 

"อาโบ พวกผมสูงขี้นหรือเปล่านิ"  

[ครับ ทั้งสองสูง 178 เป็นส่วนสูงที่พวกคุณสูงได้สูงสุดละครับ] 

" งั้นลูกชายผมก็.." ผมก้มมองตรงนั้นละ ตาวาวคาดหวัง 

[ ตามกรรมพันธุ์ครับ คงได้เท่านั้นละครับ]^ ♡ ^ 

"ไม่พูดด้วยแล้ว " 

"พี่ครับ เป็นไรอ่า"  

"มีคนมา คุณซอมวิ่งตามเร็วมาก น่าจะเป็นพวกพลังพิเศษ จุดสีเหลืองแกนแดง มาทางเรา" 

"เราจะช่วยได้ไหมครับ ผมอยากช่วย รู้สึกว่าต้องช่วยล่ะ"  

"พี่ก็รู้สึกว่าต้องช่วยนะ ป่ะ" 

ระยะทางห้ากิโลทั้งสองพี่น้องใช้เวลาเพียงห้านาที พบกับเป้าหมายที่มีซอมบี้กำลังจะปิดล้อมเพราะคุณซอมมาทุกด้านอะดิ "ดีครับคุณหมาป่า ให้ช่วยไหมครับ"พี่ถามพร้อมกับเหินฟ้า ไม่ใช่ละเหินลงไปกางวงที่คุณป่าหมาสองขากำลังฆ่าซอมอยู่ ผมตามไปเกือบติดนะกลัวลูกหลง (/ ^ ¤^)/ ผมกับพี่ปาตี้กันอัตโนมัติอยู่แล้ว 

"พี่สู้ๆ"  

"อย่ามัวกระโดดบนหัวมันสิ หัวแตก คอหักแต่ไม่ตายหมดแบบนี้มันรก จัดเลยไม่ทำงานอดข้าว" 

"ชิ ใจร้าย งั้นลองกินลมไปเลยคุณซอม"จากนั้นใช่สกิล ลมหมุนคมมรณะตายเรียบ 67 ตัว ฮือ 

"พี่กอดคุณหมาป่าไหมอ่า ไม่ยอมกอดผมด้วย" ผมรีบกระโดดไม่กอดพี่แต่ติดคุณหมาป่าด้วย เอ้ บาเรียนิ ผมค่อยๆหันไปมองพี่ รู้สึกพี่จะโกรธอ่า ผมปล่อยแขนลงข้างตัวก้มหน้าลง 

"ขอโทษครับ ไม่ร้องครับฮึบฮึบไม่ร้อง พี่โกรธม่ฮึกฮืออออ"  

"ไม่ร้องคนเก่งน้องเก่งมากครับแต่ครั้งหน้าระวังคนอื่นด้วยนะครับ" 

"อืม ฮึก ครับ ขอโทษครับคุณหมาป่า ฮึก ฮึก" 

"ไม่เป็นไรครับผมไม่เป็นไร ขอบคุณครับ"เขาหันไปพูดกับพี่ต่อตอนนี้พี่กอดผมอยู่ 

"ผมว่าเรารีบไปจากตรงนี้เถอะครับ เดี่ยวพวกมันมาอีก"พี่พูดจบจับมือผมเตรียมไปแต่คุณหมาป่าห้ามก่อน 

"เดี่ยวครับผมขอเอาผลึกในหัวซอมบี้ก่อนนะครับ" พี่สบัดมือนิดนึ่งลมตัดหัวซอมบี้ทุกหัว มีผลึกเป็นบางตัว ที่จริงหากเราพี่น้องฆ่า อะไรที่ดรอบจะเข้ากระเป๋ามิติเก็บของทันที เลือกเก็บหริอไม่เก็บอะไรก็ได้เช่นกัน พี่กำหนดให้ไม่เก็บผลึกเพื่อไม่ให้คนผิดสังเกต พี่สบัดมืออีกทีผลึกนับร้อยลอยมาอยู่ตรงหน้า 

"นี้คือผลึกจากคุณซอมในระยะสามกิโล ทั้งหมด 189 ชิ้น คุณเอาไปสิ" 

"แต่มันเป็นของพวกคุณด้วย"คุณหมาป่าเถียง 

"เอางี้ผมเก็บเองแล้วไปคุยกันที่พัก"ผมสบัดมือผลึกก็ลอยเข้ากระเป๋าหลังผม ผมหยุดร้องละนะ คริกคริก 

"อืม"×2  

"ตามมาไหวไหมครับ ป่ะ"พี่ถาม คุณหมาป่าพยักหน้า เรากระโดดตามกำแพงบ้าง เสาป้ายบ้างต้นไม้บ้าง จนถึงที่พัก หรือตึกร้างก่อนถึงซอยของมินมิน คริกคริก คุณป้ารอหนังเหี่ยว  

ณ ห้องๆหนึ่งในตึกร้าง เฮ้ยย 

"หิวอ่าพี่ พี่กับคุณหมาป่ากินข้าวกัน"ผมเอากระเป๋าเทออก ผลึกกลิ้งออกมาหมดตามด้วยขนมปังออกมาเป็นสิบชิ้นมีหลายรส พี่ก็เอาน้ำออกมาสี่ขวด น้ำผลไม้อีกสามขวดออกมา 

"กินด้วยกันนะครับ พี่กางบาเรียรอบห้องแล้วรับรองไม่มีกลิ่งเหม็นแน่นอน"  

"ครับ"ผมจึงถอดหน้ากากตามพี่บอก 

"คุณหมาป่าเป็นไรครับอ้าปากกว้างเชียว หิวเหรอครับ"  

"ป เปล่าครับคุณคล้ายคนที่ผมรู้จักครับแต่คุณสวยกว่านะ เขาดูแมนกว่า เขาชื่อฮยองครับ" ผมกระโดดคล่อมคุณหมาป่า  

"คุณเป็นใคร เกี่ยวไรกับคนชื่อฮยอง"  

"ใจเย็นครับผมคือคนที่ซื้อที่ต่อจากฮยองครับ ผมไนท์สกายครับ"เขาพูดตอบ ผมจึงมองไปที่พี่ทั้งที่มือยังจับบ่าทั้งสองข้างคุณหมาป่าอยู่  

"พ่อเลี้ยงสกายช่วยปล่อยมือจากเอวและก้นน้องผมด้วย" 

"ผมไม่ได้ตั้งใจครับ ผมแค่ป้องกันตัว" ผมเอียงคอดูทั้งคู่โต้ตอบกัน ก็ผมเป็นคนกระโดดมากดบ่าคุณหมาป่าเอง เขาก็พูดถูกนิ 

"อะ"ผมตกใจอยู่ดีๆคุณหมาป่าก็ลุกนั่ง แขนที่อยู่บ่าเลยกอดคอเขาไว้ด้วยกลัวตก มันเป็นไปเองนะ ผมเลยนั่งตักคุณหมาป่าในแบบหันหน้าเข้าหาเขา ขนนุ่มจัง คนรู้จักพี่ หากไม่ดีพี่คงทำร้ายคุณหมาป่าละมั่ง ผมเลยเอามือลูบขนคุณหมาป่าดู นุ่มลื่นอะ ชอบจัง 

"อืมมมมขนนุ่มจัง"ผมหันหน้าไปมาตรงอกที่มีขนนุ่มลื่น พร้อมครางอย่าพอใจ 

"อืม ไหมอ่าเค้าน่ารังเกลียดเหรอ"ผมตัดผ้อ อมลมแก้มป่อง อยู่ๆก็ยกตัวผมลอยขึ้นส่งให้พี่ 

"จะไม่ทำแล้วก็ได้"พูดไปก็อดเสียดาย วันหน้าแอบลูบใหม่ก็ได้ ผมลงนั่งข้างพี่กินข้าวดีกว่า ง่ำๆ 

".."พี่  

"ผมไม่ได้รังเกลียดนะ"  

"ลำคาญละสิ เข้าใจครับ ก็มันนุ่มดีอ่ะ ลืมตัว แหะๆ"  

"ผมกลัวจะทนไม่ไหว" ไนท์สกาย 

"คุณเป็นไรเหรอครับ"เอียงคอถาม 

"กินสะเถอะไม่มีไรหรอก อ่ะของคุณ"พี่ก็แบ่งอาหารให้ทุกคน 

"คุณหมาป่าทานเยอะๆนะจะได้แข็งแรง"  

"ครับ น่าอร่อยมาก อยากกินให้หมดชิ้นเลย"เขาตอบยิ้มให้ เป็นยิ้มแปลกๆแล้วหน้าเขาก็เปลี่ยนไปเป็นฝรั่งที่  

"อ่าหล่อมาก คุณหมาป่า "  

"หึหึ"พี่  

ขวับผมหันไปมองพี่ไหมพี่ดูน่ากลัวจังอะ ผมกระโดดไปนั่งตักคุณหมาป่า ไม่สิคุณฝรั่งสิถึงจะถูก 

"หึหึ"ผมหันหลังไปมองคุณฝรั่งหัวเราะแปลกๆเหมือนตอนเขาชนะไรสักอย่าง น่ากลัว ผมจะกระโดดหนีแต่เขากอดเอวผมแน่นเลย ผมจึงหันไปมองเขางงงงอีกครั้ง 

"ไม่กระโดดแล้วเดี่ยวผมกินหมดก่อนนะ"เขาก้มมาพูดใกล้ๆหู  

"อืม รู้แล้วน่า"ลมร้อนๆผ่านหูมันรู้สึกแปลกอ่าขนลุกเสียดๆท้อง ผมไม่สบายเหรอ เอ้หรือเพราะหิว งั้นต้องรีบกิน พอมองพี่ก็หน้าบึ้งอยู่ 

"พี่ครับอร่อยนะกินเถอะนะ นะนะ"  

"อืม"  

"หึหึ"คุณฝรั่งท่าจะอารมณ์ดี 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น