miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 68

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 68
แบบอักษร

 

 

 

 

เปิดเรียนมาสองเดือนแล้ว ชินคิดไปคิดมา คิดจนแทบหัวจะระเบิดว่าจะทำยังไงดีกับตัวเองตอนนี้ ยังเหลืออีกหนึ่งปีเขาจึงจะเรียนจบ ต้องทนเจ็บแค่ไหนกัน ทุกวันนี้เขาแทบจะอมเลือดไว้ในปากทุกครั้งที่เจอซันกับแฟนอยู่แล้ว เลยตัดสินใจเด็ดขาดกับตัวเอง

“ พี่เจ็บจนเหนื่อยแล้วล่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับมันให้หายเจ็บไปเสียที ” ชินหาจังหวะที่จะได้อยู่กับซันแบบส่วนตัว นั่งคุยกันแบบไม่ได้มองหน้าด้วยซ้ำ เขาเจ็บซ้ำๆจนไม่อยากทนเจ็บแบบนี้อีกแล้ว เลยพูดออกไปทั้งที่ตายังเหม่อมองไปข้างหน้า มองแบบไร้จุดหมาย

“ ผมก็บอกแล้วไงว่าอย่ามาเจ็บทีหลัง ” คนตัวสูงกว่ามองคนข้างๆด้วยหางตาเล็กน้อย ก่อนจะมองไปข้างหน้าเหมือนกัน เขาคิดว่าทำถูกแล้ว เลิกรักกันเถอะจะได้ไม่เจ็บ จะได้ไม่ต้องทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้น

“ อือ ซันบอกแล้ว พี่เลยกะว่าจะหนีความเจ็บไปไกลๆซะเลย แล้วเราค่อยกลับมาเจอกันใหม่นะ ตอนนั้นความรู้สึกทั้งหมดของพี่มันอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้ :) ” ชินหันมายิ้มตาหยีแบบที่ชอบทำกับซันเป็นประจำ แต่ทำเอาคนนั่งข้างๆชะงัก จะไปไหน? ถึงจะบอกให้เลิกชอบแต่ก็ไม่อยากให้หายไป ไม่อยากให้ไปที่ๆไกลๆและมองไม่เห็นเสียหน่อย

“ จะไปไหน? ” สมองยังไม่สั่งการแต่ปากกลับถามออกไปเสียแล้ว ซันหันมามองชินอย่างเต็มตา ดวงตาฉายแววไม่ชอบใจและหงุดหงิดปะปนกัน แต่ชินคิดไว้แล้วว่า ถ้าเขาไม่ไปหรือไม่ทำอะไรสักอย่าง ซันอาจจะไม่รู้ใจตัวเองก็ได้ มันเสี่ยงมากเลยนะกับครั้งนี้ แต่เขาอยากจะเปลี่ยนเป็นคนที่ไม่ไล่ตามบ้าง อยากให้เขาไล่ตามเราบ้างเท่านั้นเอง :)

“ พี่ไปรักษาใจครับ ” พูดแค่นั้นแล้วก็ยิ้ม เขาสัญญากับตัวเองว่าจะไม่เศร้าอีกต่อไป จะลองมีความสุขกับอย่างอื่นที่ไม่ใช่ไอ้เด็กตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆคนนี้บ้าง จะเดินไปข้างหน้าให้คนเขาไล่ตามดูบ้าง แม้จะไม่รู้ว่าผลลัพธ์ของการเดิมพันครั้งนี้มันจะออกมายังไงก็ตาม

 

 

 

 

 

........... อีกด้านหนึ่ง .........

 

“ เด็กม.ปลายมาทำอะไรแถวนี้ ” ช่วงเวลาบ่ายที่เพิ่งจะพ้นเที่ยงไปไม่ถึงสี่สิบนาที ร่างสูงในชุดนักศึกษาที่ไม่ค่อยสนใจระเบียบมากนักถามเด็กนักเรียนม.ปลายคนหนึ่งขึ้น ทั้งๆที่อยู่ในชุดนักเรียนเต็มเครื่องแบบ แต่กลับไม่เข้าเรียนตามเวลาเสียอย่างนั้น

“ ........ ” น้องไม่ตอบเอาแต่มองคนที่เข้ามาถามด้วยสายตาหวาดระแวง กลัวอย่างว่าคนพี่จะมาทำมิดีมิร้ายใส่อย่างไรอย่างนั้นและไม่คิดว่าการไว้หนวดมันจะทำให้คนอื่นรู้สึกถูกคุกคามขนาดนั้น

“ พี่พูดด้วยไม่ได้ยินหรอครับ? พี่ถามน้องอยู่นะ ” จนคนพี่ตัวใหญ่ดูแล้วน้องจะไม่ตอบเลยพูดด้วยอีกรอบ และทำท่าจะเดินเข้าไปหาใกล้ๆอีก คนตัวเล็กกว่าเลยก้าวถอยหลังหนีไปแต่ยังไม่วิ่ง คนอะไรก็ไม่รู้หน้าดุอยากกับสิงโต!

“ พ่อบอกไม่ให้คุยกับคนแปลกหน้า ” คนตัวเล็กพูดเสียงแข็งเพราะดูว่าตัวเองเริ่มไม่ปลอดภัย ตอนนี้เขาโดนทิ้งให้อยู่แถวร้านหนังสือคนเดียว อุตส่าห์หลบคนของพ่อตามเพื่อนๆออกนอกโรงเรียนได้แล้วแท้ๆ แต่กลับหลงกันเฉยเลยจนมาเจอลุงหน้ายักษ์คนนี้แหละ!

“ งั้นบอกเบอร์ติดต่อพ่อมา พี่จะโทรไปบอกพ่อน้อง ว่าน้องโดดเรียน ” ขาเล็กๆที่กำลังถอยหลังอีกก้าวหยุดชะงัก ถ้าพ่อรู้มีหวังครูที่โรงเรียนโดนเปลี่ยนยกชุดแน่เลย แถมโดนลุงปิงดุอีก แม่งดค่าขนม พี่กันต์พาซิ่งรถแบบบิดทัวร์นรก พี่ซันไม่โอ๋ น้าปลาเก๋าไม่เล่าเรื่องสมัยเด็กของพี่กันต์แบบที่เอาไปล้อให้ฟัง พี่ชินไม่ชื้อขนมอร่อยๆมาให้กินแน่ๆ... ในหัวเล็กๆคิดฟุ้งซ่านไปถึงนอกโลกแล้ว ก่อนที่จะได้สติเถียงออกไปเสียแข็ง

“ ผมไม่ได้โดด! แค่ออกมาซื้อของกับเพื่อนเฉยๆ ” ดวงตากลมสวยทำทีขึงขังและถลึงใส่อย่างดุดัน แต่ที่จริงคือเหมือนแมวตัวเล็กๆขนฟูๆที่โดนแหย่ ทำเอาคนที่มาถามถึงกับหลุดยิ้มมุมปาก

“ ชื่ออะไร? ” สายตาที่หลายครั้งเฉยชากับสิ่งรอบข้างตอนนี้กลับแพรวพราวขึ้นมา เด็กอะไรน่าแกล้งจริงๆ ปากเล็กๆทำขมุบขมิบอย่างกับว่าคนอื่นจะไม่เห็น ด่าเราอยู่ชัวร์แต่ถ้าดุไปกว่านี้มีหวังร้องไห้วิ่งหนีแน่นอน

“ ไม่บอก ผมยังไม่รู้จักชื่อพี่เลย จะบอกทำไม... ทำตัวน่ากลัวจะตาย ” คนน้องยังไม่ยอม เพื่อนก็ไม่รู้ไปไหน จะกลับก่อนเดียวก็หาว่าทิ้งเพื่อน อยากวิ่งหนีแล้ว ฮือออออ พ่อครับ!! มีคนน่าสงสัยมาคุยกับผม!

“ พี่ชื่อธาม ” คนตัวโตกว่าพูดเสียงอ่อนลงเมื่อเห็นเด็กทำท่าจะร้องไห้วิ่งหนี ปกติจะพูดแบบนี้กับแฟนพี่ชายและก็ชินเท่านั้น แต่ว่ากับคนข้างหน้านี้ความรู้สึกเขามันบอกว่าต้องพูดดีๆกับน้อง เดี๋ยวร้องไห้

“ ..... ” คนตัวเล็กกว่าได้ยินเสียงทุ้มๆบอกชื่อเบาๆเลยเงียบไป เสียงหล่อจัง แต่หน้าดุอย่างกับสิงโตหิวข้าว! ถ้าโกนหนวดออกเขาจะยกให้หล่อกว่าพี่ชายคนรองก็ได้! ก็เขาชอบคนหน้าเกลี้ยงๆนี่นา แบบหน้าใสไร้สิวแบบนักร้องเกาหลี~

“ น้องชื่ออะไรครับ? ” คนตัวสูงถามย้ำอีกรอบเมื่อเห็นน้องมันทำหน้าเพ้อๆ ในหัวคิดอะไรอยู่อีกก็ไม่รู้ เมื่อกี้ยังทำหน้าเป็นแมวขู่ขี้กลัวอยู่เลย ตอนนี้มาทำหน้าเพ้ออะไรอีกก็ไม่รู้

“ ชื่อ... ขมิ้น.... ครับ ” น้องตอบเบาๆ ไม่กล้าพูดจาห้วนๆด้วยกลัวโดนจับหักคอ คือแขนพี่เขาล่ำมากตบทีเดียวเขาต้องตายโดยไม่ทันสั่งลาพ่อแน่ๆ

“ เดี๋ยวพี่ไปส่งที่โรงเรียนนะครับ น้องขมิ้น เรียนที่ไหนล่ะหืม? ” น้ำเสียงเหมือนพี่ชายที่แสนดีขนาดนี้ปฏิเสธไปคงโดนหักคอ ขมิ้นได้แต่พยักหน้าหงึกๆหลายๆทีกลัวพี่แกไม่รู้ว่าให้ไปส่ง อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบพี่ซันพูดกับขมิ้นนะ! ขมิ้นแพ้!! สุดท้ายก็ได้แต่เดินตามพี่ตัวโตที่ชื่อธามต้อยๆ ถ้าพ่อรู้ว่าเดินตามผู้ชายแปลกหน้าไปง่ายๆแบบนี้พ่อจะตีไหมนะ?

 

 

 

 

..........

....... 15.45 น. .......

“ พี่จะเดินตามผมถึงจนถึงโรงเรียนน้องผมเลยไหมครับพี่จิ๋ว? ” ในเวลาใกล้เลิกเรียนของเด็กม.ปลาย พี่ชายอย่างกันต์ที่วันนี้ต้องไปรับน้องชายขี้งอแงกลับบ้านด้วย เดินมาได้สักพักเลยหยุดถามรุ่นพี่ที่นึกคึกอะไรไม่รู้ย้อมผมสีทองเดินตามหลังมาตั้งแต่ร้านขายของในตึกเรียนแล้ว ก็เห็นเดินตามเลยโมเมเอาว่าต้องชอบเขาแน่ ตามจีบผมอยู่ล่ะสิ :)

“ เรียกให้มันถูกๆหน่อย ชื่อชิวไม่ใช่จิ๋ว! แล้วก็ไม่ได้เดินตามแค่เดินไปทางเดียวกัน อย่าหลงตัวเองนัก! ” คนที่เตี้ยกว่าอย่างชิวถึงกับมีน้ำโห เขาก็อยากจะเบ่งบารมีเข้มๆให้น้องมันกลัวซะบ้าง แต่ก็ไม่เห็นจะมีใครกลัวเลย! ถึงจะเลยรับน้องมาแล้วก็เถอะ! แต่ยอมรับตรงๆเลยว่าชอบไอ้เด็กยักษ์ตรงหน้านี้ตั้งแต่เห็นวันแรกที่มารายงานตัวเลย คนที่โดดเด่นเป็นอันดับหนึ่งในสายตาของเขา ทุกวันนี้เลยพยายามทำตัวโดดเด่นบ้างโดยการย้อมหัวทองนี่ไง แต่คิดไปคิดมาแล้วรู้สึกว่ามันไม่เขากับเขาเลยสักนิด เฮ้ออออ

“ หรอออออ เสียดายจังนึกว่าเดินตาม ว่าจะชวนไปกินข้าวที่บ้านกับพ่อแม่ซะหน่อยแท้ๆ ” คนตัวสูงพูดเหมือนเสียดายเต็มประดา น่าหมั่นไส้! นี่ถ้าไม่ใช่คนที่ชอบอยู่นะจะใช้อำนาจความเป็นรุ่นพี่ลงโทษให้เข็ด วิ่งรอบตึกเดี๋ยวนี้! วิ่งเดี๋ยวนี้! อยากสั่งจังโว้ย! ฮึ่ม!

“ ไปโม้กับไอ้แดงหน้ามหา’ลัยโน้นไป ไม่เดินต่อก็หลบ จะเดิน ” มือบางของชิวผลักตัวหนาๆของกันต์ให้หลบทางเดิน แต่ขอโทษเถอะนี่ไททันหรือเสาหิน มันไม่กระดิกสักเซ็นเดียวเลย! หรือผมจะต้องไปอัพกล้ามครับทุกคน คืออารมณ์ประมาณว่าจะเอาผัวให้อยู่ต้องมีกล้ามปูให้มันกลัว? คนตัวบางสะบัดหน้าแรงๆ คิดถึงกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งของตัวเองแล้วสยอง ยังไงก็สยอง!

“ โหวววว นี่ไล่ผมไปคุยกับหมาแล้วหรอ? ไม่งอนสิ โมโหหิวมาหรอครับ ” กันต์แกล้งทำหน้าตาโต ล้อเลียนรุ่นพี่ตรงหน้า ได้ยินจากที่เพื่ิอนๆปีเดียวกันพูดว่า คนตรงหน้าพึ่งจะออกลายเสือสาว? คือตั้งแต่เข้าเรียนมาก็สงบเสงี่ยมมาตลอด ไม่เป็นที่ดึงดูดหรือเป็นที่สนใจ แต่ปีนี้แต่งตัวเก่ง แต่งหน้ามาด้วยแต่ไม่แต่งหญิงนะ แต่ก็เปรี้ยวไปอีกแบบ แถมยังออกตัวสุดแรงเกิดว่าชอบผู้ชาย แต่หุ่นแบบนี้ก็คงไม่รอดหรอกถ้าคบกับผู้หญิง

“ เด็กกะล่อน ไปจีบน้องพิมพ์โน่นไป หลบด้วย อายุแค่นี้ตัวจะใหญ่ไปไหน! ” เห็นหน้าตาล้อเลียนนั่นแล้วอยากตบ! เมื่อตอนเที่ยงยังได้ยินว่าจะไปกินข้าวเย็นกับน้องพิมพ์คณะมนุษย์อยู่เลย พ่อคนฮอต!! มั้งหล่อทั้งรวย แถมยังไม่ได้มีดีแค่หน้าตา เรียนดีกีฬาก็เด่น ตกลงมาจากสวรรค์หรือไงพ่อคุณ แต่ก็สมแล้วล่ะที่เราชอบ แต่เอาจริงๆก็ชอบตอนที่สบตากันครั้งแรกมากกว่า ฮึ่ย! ไอ้ผู้ชายมีเสน่ห์! ไอ้ผู้ชายดูดีเกินไป! เสียแค่ให้ความหวังไปทั้งมหา’ลัยนั่นแหละ!

“ ใหญ่ทั้งตัวและ..... หัวใจครับ :) ” จะเว้นช่วงทำไม! คิดลึกจนไปถึงบาดาลแล้ว! ไอ้เด็กบ้า! บ้า บ้า บ้า บ้า!

“ ...... :( ” พอพูดอะไรไม่ออกไปไม่เป็นก็เบะปากใส่เลย อย่างนี้สินะ สาวๆหนุ่มๆหรือรุ่นพี่ทั้งหลายถึงได้พากันชอบ พากันคุยด้วย ยิ่งเข้ากับกลุ่มกระเทยนะยิ่งชอบกันทั้งแก๊ง น้องกันต์อย่างนู้น น้องกันต์อย่างนี้ พ่อคนรักทุกชีวิตบนโลก!

“ ตามมาสิครับ เดี๋ยวผมไปส่ง ” และนี่คืออีกอย่างที่เขาชอบน้องเหมือนกัน เทคแคร์ดีมีความเอาใจใส่ กับคนอื่นไม่รู้ว่าเป็นหรือเปล่า แต่แค่กับเราเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว ดีต่อใจของเราคนเดียวก็ได้ จะคุยกับใครต่อใครก็ช่างเถอะ!

“ ก็เดินสิ! ” ทำหัวเสียไปงั้นแหละ ทั้งที่ยิ้มปากจะฉีกถึงหูแล้ว!

 

 

 

 

 

 

 

............

 

 

“ เฮ้ออออ.. สงสารลูกชายคนโตของเราจริงๆ เมื่อไหร่จะรู้ใจตัวเองนะ น้องชินหนีไปไหนก็ไม่รู้ สองปีเลยแน่ะ ถ้ากลับมาพาหัวใจดวงใหม่มาไม่รู้ว่าลูกชายเราจะเป็นยังไง ” สองสามีภรรยานอนคุยกันเรื่องลูกก่อนนอน คนเป็นพ่อนั้นอายุมาแล้วแต่ขี้หวงลูกชายคนเล็กที่สุด ส่วนลูกชายคนพี่ฝาแฝดสองคนนั้นหมดห่วงตั้งแต่ขึ้นประถม2แล้ว เพราะไปต่อยเพื่อนที่ล้อว่ามีแม่เป็นผู้ชายนั่นแหละ ส่วนคนเล็กมีแต่ร้องอย่างเดียว ใครทำอะไรกระทบกระเทือนจิตใจเป็นต้องน้ำตาไหลพลาก

“ ลูกต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองนะขิง เหมือนที่พี่เรียนรู้ด้วยตัวเองไง ห่วงน้องขมิ้นดีกว่า พวกพี่ๆน่ะโตแล้ว ” กรทำเป็นเฉไฉ ที่จริงแล้วก็ห่วงทุกคนแต่ดีตรงที่ลูกชายสองคนโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาบ้างแล้ว ห่วงแต่คนเล็กที่ยังงอแงและไม่ค่อยทันเล่ห์เหลี่ยมคนอื่นที่คิดไม่ดีด้วยนี่แหละ เอาจริงๆถ้าลูกมีแฟนคนเป็นพ่อก็ต้องคัดทุกคนนั้นแหละ อย่างชินลูกของปิงเขาให้ผ่านแล้ว ส่วนเด็กๆจะรักกันไหมก็อีกเรื่องหนึ่ง

“ ถึงน้องขมิ้นจะยังไม่โตพี่ก็ไม่ควรที่จะไปขีดเส้นความรักของลูกเอาไว้มากนะครับ หวงน่ะหวงได้แต่อย่าไปทำอะไรคนที่เข้ามาจีบลูกมากนักเลย รู้สึกว่าจะเดือดร้อนไปหลายคนแล้ว ” ขิงเป็นห่วงว่าพ่อจะบังคับลูกจนเกินไป ทำให้ไม่กล้ารักใครเพราะกลัวพ่อไม่ถูกใจน่ะสิ ยิ่งชอบบ่นว่าลูกกำลังเข้าวัยต่อต้านด้วย กรมักจะหัวแข็งในบางเรื่อง อย่างเช่นเรื่องของลูกชายคนเล็ก แถมคุณหมอพลยังบอกอีกว่าร่างกายของขมิ้นเสี่ยงที่จะมีเพศที่สอง เพราะฮอร์โมนเพศหญิงมีมากเกินไป และร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงเหมือนพี่ชายทั้งสองด้วย กรยิ่งห่วงเป็นสิบเท่า ต้องเข้าไปหาหมอปรับสมดุลฮอร์โมนอยู่ทุกเดือน และต้องคอยตรวจเรื่อยๆว่าจะเจอมดลูกหรือเปล่า เพราะขมิ้นยังโตไม่เต็มที่ หรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้

“ ก็ถ้าอยากได้ลูกเสือถ้าไม่สู้กับพ่อเสือแล้วจะได้ลูกของเสือไปหรอครับ ลูกเรายังเด็กยังไม่ได้เจอโลกกว้างมากนักตามไม่ทันพวกที่จะมาหลอก และเพราะพี่เคยเป็นผู้ชายที่ไม่ดีมาก่อนพี่เลยดูคนพวกนี้ออก ใครจะมาเป็นคนรักของลูกเราพี่ต้องคัดให้มากหน่อย ” กรพูดสบายๆแล้วดึงขิงเข้ามากอด ทางรักมันไม่สวยงามเท่าไหร่ ถึงจะโรยด้วยกลีบกุหลาบแต่ถ้าเดินไม่ดีก็อาจจะโดนหนามตำเอาได้ และความรักมันก็ต้องเจอกับสิ่งที่เจ็บปวดอยู่เสมอ กรแค่อยากลดความเจ็บปวดเหล่านั้นที่จะเข้ามาให้ลูกชายตัวน้อยๆของเขาพบเจอ และถ้ากลัวเขาที่เป็นพ่อ ก็ไม่จำเป็นต้องมารักลูกของเขา ถ้ามันรักชีวิตตัวเองขนาดนั้น มันก็ไม่สมควรที่จะเขามาในชีวิตของลูกชายคนเล็กของแก๊งมาเฟียอย่างแก๊งเหยี่ยวดำหรอก จริงไหม?

“ พ่อเสือออออ ต่อจากนี้เรามาคอยดูลูกอยู่ห่างๆเถอะครับ ปล่อยเขาได้เรียนรู้ความรักและความเจ็บปวดด้วยตัวเองบ้างเถอะ ” ขิงพูดเสียงล้อเลียนก่อนจะกอดคนที่เป็นคู่ชีวิตของตัวเองกลับ และพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด เขาอยากให้ลูกรักให้เป็นไม่ใช่แค่ความหลง อยากให้ลูกได้เรียนรู้ว่าการใช้ชีวิตนั้นไม่ไม่ง่าย ยิ่งเป็นคนที่ต้องคอยแบกรับงานต่อจากพ่อยิ่งไม่ง่าย เงินอยู่ข้างเราเสมอก็จริงแต่เงินมันเป็นของใครก็ได้ เข้ามือใครก็เป็นของคนนั้น แต่คนที่รักและเชื่อใจมันหายาก จะมีสักกี่คนที่รักเราจริงๆ โดยไม่มองสิ่งรอบข้างที่เป็นของเสริมความเป็นอยู่ของเรา เขาอยากให้ลูกได้ลอง ไม่ว่าจะเจ็บปวด หรือจะสุขใจ เขาก็อยากให้ลอง

“ ครับ เรามาคอยช่วยเหลือลูกในยามจำเป็นกันนะ ถ้าไม่ติดว่าผ่าคลอดไปสองครั้งแล้วพี่นี่อยากจะมีอีกสักคนสองคน ไม่อยากให้ลูกโตกันเลยจริงๆ ” กรกอดขิงแน่นขึ้น คนเป็นพ่อก็ต้องห่วงต้องหวงเป็นธรรมดา ไม่ว่าใครก็ต้องเป็นแบบนั้น ไม่ว่าลูกจะทำตัวดีแค่ไหน เลวร้ายยังไง ลูกก็คือสิ่งที่พ่อและแม่รักที่สุด เป็นห่วงอยู่เสมอไม่ว่าจะโตไปสักกี่ปีแล้วก็ตาม

“ ไม่ต้องพูดเลย สามคนนี้เลี้ยงกว่าจะโต นอนกันดีกว่านะครับ ขิงง่วงแล้ว.. ” ขิงหน้าแดง อายุปานนี้แล้วเขาก็ยังเขินกับเรื่องแบบนี้อยู่ตลอด เคล็ดลับความรักที่ยืนยาวที่ปลาเก๋าเพื่อนรักสอนมา อยากให้สามีรักสามีหลงก็ต้องขยันทำหน้าที่ภรรยา อย่าให้คนอื่นมาทำแทนเราได้ แต่ไม่ว่าจะคิดยังไงก็อายอยู่ดี!! มันไม่เหมือนเมื่อก่อนที่พอลูกนอนก็...กันเสียหน่อย! เอาเถอะกรน่ะขิงเอาอยู่แล้ว เหลือก็แต่ลูกๆของเขานี่แหละ ใครจะเอาอยู่ ยิ่งดื้อกันคนล่ะแบบอีกด้วย มาค่อยดูกันเถอะ!!!

 

 

........ จบ .........

 

 

 

 

...................

จบภาคของพ่อและแม่ไปแล้วนะค่ะ คู่อื่นปล่อยเบลอไปก่อน อาจจะแต่งเป็นตอนพิเศษของคู่พ่อๆแม่ๆแล้วกัน ขอโทษที่หายไปนานนนนนนน นานมากๆเลยนะคะ ตอนที่หลายคนบอกว่างงภาคของพ่อแม่และภาคของลูกใครเป็นใครเราเลยคิดหนัก คิดคนเดียวว่า ‘กูว่าจะแต่งตอนลูกๆไม่เยอะ แล้วถ้าแยกเป็นภาคสองมันจะรอดหรอวะ แค่นี้ก็มาช้ามากแล้ว จะไหวไหมวะ แล้วจะจบภาคของกรขิงยังไงวะ ตัดจบไปเลยก็คงแปลก ปวดหัวจริง!!’

สรุปมันเลยออกมากเป็นอย่างนี้ ทิ้งปมไว้แล้วกัน คือเอาจริงเรายังหาเหตุผลให้ซันไม่ยอมรับว่าชอบชินไม่ได้เลย เลยคิดว่า ซันมันแค่ซึน แล้วมันก็ออกจะแปลกๆกับนิสัยของชินอีกด้วย ขอโทษในความมือใหม่มากๆของเราด้วยนะคะ ยิ่งเรื่องเรียนมหา’ลัยของตัวละครอีก เอาจริงๆอินี่จบแค่ม.6แถมจบมาหลายปีแล้ว ประสบการผ่านทางมากเพราะไม่เคยใช้ชีวิตในรั้วมหา’ลัย มีข้อผิดพลาดแน่ๆ ขอบคุณที่อ่านต่อ จะพยายามอย่างสุดความสามารถแต่งนิยายให้ทุกคนได้อ่านนะค่ะ เจอกันภาคลูกตอนหน้าเด้อ

 

TBC.

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น