ตัวร้าย เงาดำ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ข้าโดนบังคับให้มาเป็นสนมฮ่องเต้(ลงโทษnc+)

ชื่อตอน : ข้าโดนบังคับให้มาเป็นสนมฮ่องเต้(ลงโทษnc+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2562 23:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ข้าโดนบังคับให้มาเป็นสนมฮ่องเต้(ลงโทษnc+)
แบบอักษร

อุ๊บบบ!!

“ละ...หลานจ้าน...อื้ออออ อ่อย อ้า”หลานจ้านตรงเข้ามาที่เว่ยอิงเเล้วประกบจูบทันที หลานจ้านสอดเเทรกลิ้นเข้าไปในโพลงปากของเว่ยอิงกวาดชิมความหวานเเละมอบจูบที่รุนเเรงของตนให้กับเว่ยอิง เว่ยอิงที่ตอนเเรกขัดขืนเเต่พอหลานจ้านมอบจูบให้เนินนานจนเว่ยอิงเคลิ้มไปตามคารม

พรึบบบ!!!

“อื้อออ...ขะ.....ข้า”พอหลานจ้านถอนจูบออกเว่ยอิงก็ล้มลงไปกองที่พื้นด้วยท่าทีที่อ่อนเเรงเพราะจูบของฮ่องเต้ผู้นี้เว่ยอิงคิดว่าเป็นผู้เเพ้เเล้ว

“ถอดชุดออกซะ”หลานจ้านบอกเว่ยอิงที่ยังคงนั่งนิ่งงันอยู่ที่พื้นไม่ได้ขยับไปไหนเพราะจูบเมื่อกี้เหมือนเว่ยอิงได้ไปวิ่งมาหายใจเเทบไม่ทันเสียเเล้ว หลานจ้านดึงเเค่เชือกรัดออกเเต่มิได้ถอดชุดของเว่ยอิงจึงสั่งให้เว่ยอิงยืนขึ้นเเละถอดชุดของตนออกเพราะหลานจ้านก็ทนไม่ไหวเเล้วเเต่ไม่อยากทำรุนเเรงกับเว่ยอิงเพราะอารมณ์ของตน

เเละหลานจ้านก็ถอดชุดของตัวเองออกเหลือเเค่ชุดคุมสีขาวบางๆเพียงเท่านั้นเเต่เว่ยอิงนั้นร่างกายไร้อาภรใดๆ

“อ๊ะ.....”หลานจ้านอุ้มเว่ยอิงขึ้นเเละพาเดินลงไปที่อ่างเเต่เเล้วก็มีเสียงของ......

“ฝ่าบาทพะยะค่ะ ทรงไม่บาดเจ็บที่ใดนะพะยะค่ะกระหม่อมได้ยินเสียงของเเตก”หลี่กงกงที่เข้ามาถามไถเพราะได้ยินเสียงมีสิ่งของเเตกจึงกลัวว่าฮ่องเต้จะได้รับอันตราย

“ข้าไม่เป็นไร เจ้าไปพักเถิดหลี่จิ้ง”หลานจ้านตอบกลับไป

“พะยะค่ะฝ่าบาท”หลี่หงกงรับคำเเล้วเดินออกไป

“ทะ...ท่านมิหนักรึ”เว่ยอิงถามหลานจ้านที่อุ้มตนไม่มีท่าทีว่าหนักสักนิด ตนก็เป็นผู้ชายใยหลานจ้านจึงทำว่าตนนั้นเหมือนสตรีเล่า

“ไม่สักนิด”หลานจ้านตอบเว่ยอิงไปเพราะคิดว่าใยสนมผู้นี้เวลาที่อุ้มไม่มีท่าทีว่าจะหนัก

“อื้อออ...หลานจ้านข้า.....”หลานจ้านพาเว่ยอิงมาที่อ่างอาบน้ำเเล้วลงไปเเชร์น้ำด้วยกันโดยที่หลานจ้านนั่งอยู่เเล้วให้เว่ยอิงนั่งค้อม ทำให้เว่ยอิงรู้สึกว่ามังกรของหลานจ้านกำลังทิ่มตนอยู่

“ไม่ต้องกลัว......อืมมม”หลานจ้านบอกเว่ยอิงเเล้วดึงให้เว่ยอิงมาตอบรับจูบตน

“อื้อออ....อืมมม..”หลานจ้านดูดดึงเเละรุกเว่ยอิงอย่างหนักจนเว่ยอิงเเทบหาอากาศโกยเข้าปอดไม่ได้ หลานจ้านจูบจนพอใจเเล้วเลื่อนใบหน้ามาที่บริเวณลำคอระหงของเว่ยอิงที่ขาวจนน่าทำรอยไว้

กึกกก!!!

“โอ๊ยยย!!!.....หลานจ้านข้า. จะ....เจ็บบอื้อออ”หลานจ้านขบกัดทำรอยเเสดงความเป็นเจ้าของ

“ซี๊ดดด...อืมมมระบายความเจ็บปวดของเจ้ามาให้ข้า”เว่ยอิงที่ทนไม่ไหวจึงกัดเข้าไปที่ไหล่ของหลานจ้าน หลานจ้านก็ไม่ได้ว่าอะไร

ฟุบบบ~~~~

“อื้อออ...หลานจ้านนเอ่อของเจ้ามันโดนข้า”พอหลานจ้านทำกัดลำคอระหงจนพอใจเเล้วก็ผละออกมามองหน้าเว่ยอิงที่ตอนนี้หอบหายใจเเรง เเล้วเว่ยอิงก็เอนหัวลงไปซบกับไหล่ของหลานจ้าน พูดเสียงอู้อี้

“เจ้ายั่วข้าเเบบนี้ชอบให้ข้ารุนเเรงรึ”หลานจ้านถามเว่ยอิง

“ข้าไม่ได้ยั่วท่านสักหน่อย.....อื้ออออ..อ๊ะ ข้าเจ็บบบ”หลานจ้านที่ถามเว่ยอิงเสร็จก็สอดนิ้วเข้าไปข้างในตัวของเว่ยอิงทีละนิ้วจนครบ3นิ้ว เเล้วชักเข้าชักออกเพื่อให้เว่ยอิงพร้อมรับความยิ่งใหญ่ของตน

“อื้ออออ...อึดอัด”หลานจ้านถอนนิ้วของตนออกเเล้วพยุงให้เว่ยอิงยกตัวขึ้นเล็กน้อยเเล้วให้เว่ยอิงค่อยๆกดตัวลงมา

“อืมมม...ช้าๆ”หลานจ้านบอกเว่ยอิงให้ใจเย็นๆเเละเว่ยอิงค่อยๆผ่อนลมหายใจของตน

“อ๊ากกกก....ฮรือออจะเจ็บบบ...อ๊ะะะ...อือออ”หลานจ้านที่ทนไม่ไหวกระเเทกสวนขึ้นไปจนสุดทำให้เว่ยอิงเจ็บจนเเทบจะอยากลุกหนีออกไป

“อื้มมม..ขยับสิ...เดี๋ยวเจ้าก็ไม่เจ็บเเล้ว”หลานจ้านพูดปลอบเว่ยอิง

“ข้าทำไม่เป็น”เว่ยอิงบอก

“ขยับสิ......อื้มมมอย่างนั้นแหละ”หลานจ้านประคองสะโพกเว่ยอิงที่ค่อยๆขยับ พอเว่ยอิงเริ่มปรับตัวได้เเล้วหลานจ้านเลยปล่อยให้เว่ยอิงขยับด้วยตนเอง

“อื้ออออ....อ๊ะ”

“ฮึ่มมม....”

“อ๊ะะะ...อ่า....อื้ออออ..ข้าไม่ไหวเเล้ว”เว่ยอิงบอกหลานจ้าน

ปึกๆๆๆ!!!!

“อื้อออ.....”หลานจ้านจับสะโพกของเว่ยอิงไว้เเล้วกระเเทกส่วนขึ้นมา เพราะหลานจ้านทนไม่ไหวเเล้ว

“อ่าาาส์”ทั้งสองปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน

“เเฮ่กๆ.....อื้อออ”เว่ยอิงได้เเต่ฟุบหน้าลงไปที่ไหล่ของหลานจ้าน

“เจ้าเหนื่อยรึ”หลานจ้านเเกล้งถามสนมตน

“น้ำมันเข้าไปในตัวข้า”เว่ยอิงพูดเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอเเต่หลานจ้านก็ได้ยินชัด

พรึบบ!!!!

“ทะ...ท่านจักพาข้าไปไหน”หลานจ้านอุ้มเว่ยอิงขึ้นจากอ่างเเต่ทั้งสองก็ยังคงเชื่อมยังอยู่หลานจ้านเดินอุ้มเว่ยอิงมาที่เตียงเวลาเดินเเท่งร้อนก็ยิ่งเข้าไปลึกกว่าเดิมทำให้เว่ยอิงรู้สึกดีไม่น้อย

“อึกก!!!!...อ๊ะะะ”หลานจ้านกระเเทกสวนขึ้นมาขณะเดินอยู่ทำให้เว่ยอิงถึงกับสะดุ้งเมื่อเเท่งร้อนเข้ามาลึกกว่าเดิม

“ท่านเเกล้งข้า”เว่ยอิงพูดขึ้น

“หึๆ”หลานจ้านเพียงเเค่ขำกับท่าทีเงอะงะของสนมผู้นี้

“ข้าเหนื่อยเเล้ว”เว่ยอิงบอกหลานจ้านที่วางตนลงที่เตียง

“เจ้าจักต้องเห็นอาทิตย์ขึ้นก่อนข้าถึงจักพอ..สนมดื้อด้านอย่างเจ้าต้องลงโทษหนัก”หลานจ้านบอกเว่ยอิงเเล้วเริ่มกิจกรรมบนเตียงต่อ เว่ยอิงได้แต่คร่ำครวญอยู่ในใจว่าตนนั้นต้องตายเเน่ๆ

.........................................

ยามเหม่า (05.00-06.59)

“อื้อออ....อ๊ะ...อ่าาา ข้าไม่ไหวเเล้ว”เว่ยอิงที่โดนหลานจ้านรังเเกทั้งคืนได้เเต่ขอร้องให้หยุดสักที

“ฮึ่มมมม....อ่าส์”หลานจ้านปลดปล่อยออกมาครั้งสุดท้ายเเละถอดเเท่งร้อนออกมาจากตัวเว่ยอิง มีเเต่น้ำรักของหลานจ้านไหลย้อนออกมาสื่อให้รู้เลยว่าเมื่อคืนตนรังเเกเว่ยอิงเเค่ไหนเเต่หลานจ้านไม่สามารถหยุดตนได้เลย เพราะสนมผู้นี้น่ารังเเกยิ่งหนัก

“จุ๊บบบ”หลานจ้านก้มลงไปจูบที่หน้าผากของเว่ยอิงที่ตอนนี้หลับไปเสียเเล้ว หลานจ้านนอนลงข้างๆขอเเค่พักสายตาเพียงเเค่1เค่อเท่านั้น ก็จะออกไปว่าราชการเเผ่นดินต่อคิดมาถึงตรงนี้เเล้วก็มีเรื่องให้คิดมากมาย หลานจ้านจึงเลือกที่จะทิ้งปัญหาบ้านเมืองเเล้วพักผ่อน จึงดึงเว่ยอิงเข้ามาให้อ้อมเเขนเหมือนเว่ยอิงจะรู้ว่าตรงนี้มันอุ่นจึงซกตัวเข้าหาอกเเกร่งทันที

 

จบตอน

อรั้ยยยย คนของฝ่าบาท

(ไรท์ไม่รู้ว่าเเต่งได้ดีรึเปล่าหวังว่าจะชอบกันน้าาา)

ฝากคอมเม้นต์บอกด้วยน้าว่าเป็นยังไงไรท์จะนำไปปรับปรุง

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น