GGWP NAJA

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

神のゲーム Kami no gēmu (เกมของพระเจ้า)

ชื่อตอน : 神のゲーム Kami no gēmu (เกมของพระเจ้า)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 9

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
神のゲーム Kami no gēmu (เกมของพระเจ้า)
แบบอักษร

    ตอนนี้ทุกคนต่างตื่นตระหนกกับเหตุการณ์ตรงหน้า บางคนร้องไห้ บางคนเดินหนีออกไปอ้วก บางคน 

ก็เริ่มได้สติรีบโทรแจ้งตำรวจ แต่ปรากฎว่า "บ้าเอ้ย!! ไม่มีสัญญาณเลย!" เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างยิ่ง 

ที่ที่โรงเรียนจะไม่มีสัญญาณมือถือเลยแม้แต่ขีดเดียว จึงมีคนนึงเสนอว่าให้เอาเรื่องนี้ไปบอกอาจารย์ที่ 

ห้องพักครู แต่พอไปถึงแทนที่จะมีอาจารย์นั่งอยู่นับสิบกัลบกลายเป็นหุ่นไม้นั่งอยู่แทนที่ พวกเราจึง 

เปลี่ยนเป้าหมายไปเป็นการออกไปจากโรงเรียน และเมื่อทุกคนมาถึงหน้าโรงเรียนก็พบว่าประตูรั้วล็อก 

เอาไว้อย่างแน่นหนา เหล่าเด็กผู้ชายจึงเลือกที่จะปีนออกไปกัน และแน่นอนว่ามันต้องไม่ได้...จู่ๆเขาก็ 

ชักเกร็งแล้วร่วงลงมาจากรั้ว ตามมาด้วยอีกคนที่ปีนตามไป พวกเขาชักอยู่นานกว่า5นาทีก่อนจะสิ้นลม 

ไปต่อหน้าต่อตาทุกคนในที่นั้นสุดท้ายก็หมดหนทาง ทุกคนเริ่มสงบสติอารมณ์ลงและบางส่วนก็เริ่ม 

เดินกลับห้องของตัวเอง ตอนนี้ฉันเริ่มคิดแล้วว่า 'พระเจ้ากำลังลงโทษฉันอยู่รึเปล่านะ?' ทำได้เพียง 

แค่ถอนหายใจทิ้งแล้วเดินกลับมายังห้องเรียนที่ตอนนี้มีเหล่านักเรียนเริ่มจับกลุ่มกันเป็นจุดๆเพื่อ 

สนทนากันส่วนฉันก็กลับมานั่งที่และเริ่มเก็บกวาดเศษซากสมุดของตัวเองต่อจนเสร็จ และด้วย 

ความสงสัยบางอย่างมันฉุดให้ฉันลุกออกจากห้องไปดูศพก้อนเนื้อนั้นอีกทีเพื่อระบุตัวตนของร่างๆนั้น 

ฉันเดินวนดูรอบๆตัวศพก็พบว่าเธอคือ ยาสึกิ อากินะ หนึ่งในลูกน้องของ ยูเมโกะ ฮานาบิ คนที่มัก 

จะแกล้งฉันเสมอ เหอะ! ตายได้ซะก็ดี แต่สภาพศพนี่มันอะไรกันหน่ะ? ไม่มีทางที่มนุษย์จะเป็นคนทำ 

ได้แน่นอน แล้วอะไรคือเกมของพระเจ้ากัน? ฉันเดินออกมาจากห้องนั้นพลางคิดไปด้วย จนมาหยุด 

อยู่หน้าห้องตัวเองที่ประตูเปิดทิ้งไว้ ฉันก้าวขาเข้าไปปุ๊บทุกคนทั้งห้องก็พร้อมใจกันหันมาจ้องฉัน 

เป็นตาเดียวกันหมด สายตาทุกคนดูไม่ไว้ใจฉันเลย แต่ปกติก็ไม่ไว้ใจกันอยู่แล้วหนิ คงไม่มีอะไร 

หรอก...มั้ง? 

. 

. 

. 

. 

5 นาทีก่อนหน้านี้หลังจากอาซากิ ฮิโตมิเดินออกจากห้องไป จู่ๆยูสุรุ รินนะก็ลุกไปเปิดหน้าต่างที่ 

ใกล้ตัวเธอมากที่สุดและพูดว่า "ฉันขอโทษ...อาซากิ...ยาสึกิ...ขอโทษ...ฉันทำเพราะยัยนั่นสั่งนะ... 

ได้โปรด...อย่าฆ่าฉันเลย" แล้วเธอก็กระโดดลงไปทันทีจากนั้นอาซากิก็เดินเข้ามาพอดี 

. 

. 

. 

. 

เสียงซุบซิบนินทาเริ่มดังขึ้นหลังจากอาซากิเดินเข้ามาและด้วยความรำคาญเธอจึงเดินปลีกตัวออกไป 

ยังห้องสมุด เธอเดินดูหนังสือตามชั้นไปเรื่อยๆจนสะดุดกับหนังสือเก่าๆเล่มนึง เธอค่อยๆหยิบมันออก 

มาดูอย่างละเอียด 'เพี๊ยะ!!!!!' ฝ่ามือบางฟาดลงเต็มๆใบหน้าข้างขวาของอาซากิ ความเจ็บแสบแล่น 

เข้าสู่สมองจนต้องเอามืออีกข้างมาลูบเบาๆ และเจ้าของฝ่ามือไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากยูเมโกะ ฮานาบิ  

ใบหน้าคมสวยบิดเบี้ยวเพราะความโกรธจัด เธอจ้องอาซากิอย่างเอาเป็นเอาตายและพูดสุดเสียงใส่ 

หน้าอาซากิว่า "มึงใช่มั้ยที่ฆ่าเพื่อนกู!?!? อีขยะโสโครก" อาซากิทำได้เพียงแค่สงสัยว่าตนไปทำอะไรให้ 

ยูเมโกะโกรธถึงขนาดนี้ "เพราะมึง! ยาสึกิถึงได้ตาย! เพราะมึง! ยูสุรุถึงได้กระโดดตึกฆ่าตัวตาย!  

อีสารเลว! เป็นแค่ขยะอย่ามาทำตัวเหิมเกริมหน่อยเลย! ถ้ามีครั้งหน้าจะไม่ใช่แค่ตบ! แต่ฉันจะฆ่าแก!!!" 

เธอพ่นคำพูดออกมาโดยที่ไม่เว้นว่างให้อาซากิได้ตอบโต้กลับเลยแม้แต่น้อย แล้วเธอก็เดินสะบัดผม 

ออกจากห้องสมุดไป ทิ้งให้อาซากิยืนนิ่งฉงนกับเหตุการณ์เมื่อกี้อยู่คนเดียว "อะ-ไร-วะ?" เธอพูดแค่นั้น 

ก่อนจะกลับมาสนใจหนังสือเก่าๆในมือตัวเองอีกครั้ง หน้าปกถูกเขียนไว้ว่า '神様 Kamisama  

(พระผู้เป็นเจ้า)' เธอเดินไปหาที่นั่งและเริ่มเปิดอ่านหน้าแรกทันที แต่มันว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดถูกบันทึก 

ไว้แม้แต่อย่างเดียว เธอเปิดผ่านไปสิบกว่าหน้าจนเจอตัวหนังสือที่ลายมือแย่สุดๆเขียนอยู่  

'たすけて Tasukete (ช่วยด้วย)' ขณะที่เธอนั่งอ่านหนังสือประหลาดอยู่นั้น...ศพที่สามก็ได้เกิดขึ้น... 

. 

. 

. 

. 

. 

'神様,たすけて!' 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น