THERiiYaa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 38

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2562 15:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

“พี่วีคะมากินข้าว​ก่อนค่อยไปเล่นต่อนะคะ​ ไม่อย่างนั้นโฮยอนจะฟ้องคุณแม่ให้กักบริเวณ​แล้วนะคะ” โฮยอนเรียกเด็กหนุ่มที่นั่งต่อเลโก้กองโตไม่ยอมกินข้าวตั้งแต่เช้าจนตอนนี้จะบ่ายแล้วเธอเลยต้องใช้มาตรการ​บังคับด้วยการเอ่ยถึง​บุคคล​ที่คู่สนทนา​ให้ความเคารพ​ที่สุดขึ้นมาขู่ 

“แต่วันนี้มันวันหยุด​ของพี่วีนี่พี่วีจะเล่นให้เต็มที่​เพราะพรุ่งนี้​พี่วีก็ต้องเรียนหนังสือ​แล้วด้วย” เด็กหนุ่มอมลมจนแก้มพองมองหน้าพี่เลี้ยงเพราะยังงอนเรื่องที่พี่เลี้ยงจะทิ้งเขาไปแถมคุณแม่ผู้เเสนใจดียังจะไล่เขาไปเรียนกับคุณ​ครูชูก้าหน้านิ่งครองโลก​นั่นอีก 

“พี่วี…” 

“ไม่ต้องพูดเลยนะโฮยอนจะทิ้งพี่วีแล้วหนิจะมาพูดด้วยอีกทำไมล่ะ” ว่าจบก็หันหลังให้ซะเลย 

“โถ่​ พี่วีโฮยอนกำลังจะคลอดน้องแล้วโฮยอนต้องไปเลี้ยงน้องที่บ้านของโฮยอนสิคะ” แทฮยองรู้ว่าพี่เลี้ยงจะคลอดน้องแต่ที่เขาไม่เข้าใจคือทำไมต้องกลับไปเลี้ยงที่บ้านด้วย 

“ทำไมต้องเลี้ยงที่บ้านโฮยอนล่ะอยู่ที่นี่พี่วีจะช่วยเลี้ยงน้องเอง” เพราะโฮยอนดูแลแทฮยองมาความผูกพัน​ก็เยอะตามดังนั้นพอคุณพี่เลี้ยงเดินเข้ามาบอกว่าวันนี้จะมาทำงานวันสุดท้ายคนดื้อถึงได้งอนหนีมาเล่นคนเดียวในห้องไม่ยอมกินข้าวกินปลาตั้งแต่เช้า 

“พี่วีต้องเรี​ยนหนังสือ​ไม่ใช่หรอคะ” 

“ก็ถ้าพี่วีช่วยเลี้ยงออมม่าอาจจะ​ไม่ให้พี่วีไปเรียนก็ได้” คนดื้อยังเถียงไม่หยุด​  

“ได้ที่ไหนล่ะคะพี่วีต้องเรี​ยนหนังสือ​จะได้ช่วยออมม่าดูแลบริษัท​ได้นะคะ” โฮยอนยิ้มน้อยๆให้เด็กดื้อ​ เธอเองก็ยอมรับว่าไม่อยากทิ้งเด็กคนนี้ไว้คนเดียวเหมือนกันแต่เพราะสามีเธอจะพาเธอกลับบ้านปู่​ย่าเธอเลยต้องไปด้วยอีกอย่างแทฮยองตอนนี้​อายุ​25แล้วทั้งที่เป็นคนฉลาดมีไหวพริบ​ปฏิญาณ​ดีมากแต่เสียตรงที่เขาเข้ากับคนอื่นได้ยากไม่ค่อยอยากออกจากบ้านจนแม่เขาต้องจ้างครูมาสอนที่บ้านแทฮยองเลยได้เรียนช้ากว่าคนรุ่นเดียวกันและอีกอย่างแทฮยองเขาชอบคิดว่าตัวเองยังเด็กอยู่จึงต้องมีพี่เลี้ยงคอยดูแล 

“พี่วีไม่อยากให้โฮยอนไปเลย” เด็กดื้อเริ่มเบะก้มหน้าเขี่ยเลโก้บนพื้นแทน 

“พี่วีไม่ร้องนะคะ​ โฮยอนจำเป็นต้องไปจริงๆแต่โฮยอนสัญญา​ว่าจะพาน้องมาเยี่ยมพี่วีนะคะ”  

“น้องจะชื่อเท็ดดี้แบร์​มั้ยโฮยอน” เพราะชอบตุ๊กตา​มากเห็นอะไรก็อยากจะตั้งชื่อให้เป็นตุ๊กตา​ไปซะหมด​ 

“แน่นอนค่ะพี่วีอุตส่าห์​ตั้งให้ทั้งที”  

“ดีมาก! ป่ะไปกินข้าวกันพี่วีหิวจนใส้จะขาดอยู่แล้วเนี่ยโฮยอนอ่ะมาตามพี่วีช้าตั้งใจจะแกล้งพี่วีใช่มั้ย…”  

ถ้าเข้ามาคุยแต่แรกพี่วีคงไม่ต้องทนหิวข้าวตั้งนานหรอกพี่วีออกจะเป็นคนจิตใจ​ดียินดีรับฟังทุกเหตุผล​อยู่แล้วอีกพี่วีก็แค่น้อยใจที่บอกพี่วีช้าจะไปวันนี้แล้วมาบอกวันนี้มันจะมีเวลาทำใจหรอ?  

“ต่อไปนี้พี่วีต้องตั้งใจเรียนนะคะอีกแป๊บเดียว​ก็จบแล้ว​” 

“พี่วีรู้แล้วน่า​ โฮยอนก็ดูแลตัวเอง​กับน้องเท็ดดี้แบร์​ด้วยนะมาให้พี่วีจุ๊บน้องหน่อย” วันนี้แทฮยองเล่นกับน้องตั้งแต่บ่ายจนเย็นคุณ​นายคิมกลับมาช่วยเก็บของให้โฮยอนพอสามีโฮยอนมารับก็มีการร่ำลากันเล็กน้อย 

“โฮยอนไปแล้วนะคะคุณนาย​ บ๊ายบายพี่วี” 

“โชคดี​นะโฮยอน​ ฮึก​ แล้วเจอกันนะเท็ดดี้แบร์​ ฮึก​” 

“นี่พี่วีโฮยอนแค่กลับบ้านพี่วีจะร้องทำไมคะ” 

“ไหนใครร้องออมม่าตาฝาด​แล้ว​ ฮืออ​ พี่วีไม่ร้องไห้​ง่ายๆหรอก​ ฮึก”  

“โอเคๆ​ พี่วีไม่ร้องง่ายๆหรอกเนาะเพราะเดี๋ยว​พรุ่งนี้พี่วีก็จะมีเพื่อนคนใหม่แล้ว” 

“ออมม่าพี่วีอยากได้โฮยอน” 

“พี่วีต้องลองเล่นกับคนอื่นบ้างนะคะ​อีกอย่างเพื่อนใหม่คนนี้เป็นน้องของโฮยอนเขาต้องใจดีเหมือนโฮยอนแน่นอน” 

“ออมม่าแน่ใจนะถ้าเขาไม่ใจดีออมม่าต้องเอาโฮยอนกลับมาให้พี่วีนะ” เพราะพี่วีชอบโฮยอนไปแล้วจะให้ไปเล่นกับคนอื่นหรอพี่วีชอบคนใจดีแบบโฮยอนถ้าไม่ใจดีเหมือนโฮยอนพี่วีจะไม่เล่นด้วยเด็ดขาด 

“แน่นอนค่ะ​ แต่วันนี้พี่วีต้องไปอาบน้ำและเข้านอนได้แล้วนะคะพรุ่งนี้​ต้องไปเรียนด้วยเข้าใจมั้ยคะ” 

“ได้ไงล่ะพี่วีต้องทำความรู้​จัก​กับเพื่อนใหม่ย้ายไปเรียนมะรืนดีกว่าเนาะ” 

“ไม่ได้ค่ะพรุ่งนี้​คือพรุ่งนี้​ไปได้แล้วค่ะ” 

“โด่วว​ ทำไมออมม่าไม่คล้อยตาม​เลยล่ะ​ ชิ! พี่วีจะไม่นอนคอยดูเถอะ” 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น