Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 179

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2562 12:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15
แบบอักษร

เจ็ดโมงเช้าของอีกวัน ฉันตื่นขึ้นมารู้สึกเพลียๆ จึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเขาเข้าในห้องของฉัน จนเรามีอะไรกัน พอเสร็จตามที่เขาต้องการเขาก็กลับไปเลย เขายังคงเป็นเฮียสิงห์คนใจร้ายกับฉันเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ฉันสลัดความคิดนั้นออกไป ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นอนไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงจากห้องมานั่งรถเมย์ตรงไปยังทำงาน

ณ ร้านกาแฟพี่เฟรม

ฉันเปิดประตูเดินเข้าไปในร้าน ก็ไม่เห็นเจอใครเลย ฉันคิดว่าพี่อันคงอยู่ห้องพักด้านหลังร้าน จึงเดินเข้าตรงเข้าไปทันที แต่กลับได้ยินเสียงคนคุยกันมาจากในห้องทำงานของพี่เฟรม

 

"ผมถามมิลล์แล้วครับ..มิลล์เป็นลูกของคุณอาบดินทร์จริงๆ..ขนาดหน้าตายังเหมือนเลยครับ.." เป็นเสียงของพี่เฟรมฉันจำได้ แถมยังพูดชื่อฉันอีกด้วย หัวใจฉันเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ

"ปู่รู้มาก่อนหน้านี้แล้ว..ตาเฟรม.."ผู้ชายอีกคนพูดขึ้นมา น่าจะเป็นคนมีอายุพอสมควร

"ในเมื่อปู่รู้ว่ามิลล์..เป็นหลานของปู่แล้ว..ปู่จะ.." คำพูดของพี่เฟรมทำให้ฉันเบิกตากว้างทันที

 

"น้องมิลล์..มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ.." เสียงพี่อันดังมาจากข้างหลังฉัน

"อะ..เอ่อ.."

ผลัก..

คนด้านในเปิดประตูออกมา นั่นก็คือพี่เฟรมเองค่ะ เมื่อเห็นฉันยืนอยู่พี่เขารีบเดินเข้ามาหาทันที

 

"มิลล์.."

"..." ฉันได้แต่ยืนนิ่ง กำลังคิดอะไรอยู่

ตึก ตึก ตึก ตึก ผลัก..

 

เสียงบางอย่างกระทบกับพื้น ค่อยๆดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เราทุกคนจึงหันไปมอง จึงได้เห็นผู้ชายสูงวัยคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องของพี่เฟรมโดยมีไม้เท้าอยู่ข้างกาย จนมาหยุดอยู่ข้างๆพี่เฟรมก่อนจะหันมามองหน้าทุกคน พอท่านเห็นหน้าฉันจึงเปล่งคำพูดออกมาอย่างแผ่วเบา

"หลานปู่.."

"อึก.."

 

ตึก ตึก ตึก

ท่านค่อยๆก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าฉัน ก่อนเผยใบหน้าที่ยิ้มแย้มออกมา

"เจอตัวสักทีนะ..หลานปู่"ท่านเดินหยุดตรงหน้า พลางใช้มืออีกข้างมาลูบหัวฉัน

"หลานปู่..หมายความว่ายังไงคะ..มิลล์งงไปหมดแล้ว.."ฉันมองหน้าผู้ใหญ่ตรงหน้าก่อนจะหันไปพี่เฟรมสลับกันไปมา

"ไปคุยกันด้านในดีกว่าครับ..พี่อันผมฝากหน้าร้านด้วยนะครับ.." พี่บอกกับฉันก่อนจะหันไปบอกพี่อันที่ยืนอยู่

"ค่ะ..คุณเฟรม.."

แล้วพี่เฟรมจึงเดินเข้ามาประคองคุณปู่ของพี่เขาเดินเข้าไปในห้อง ฉันเดินก็เดินตามหลังไปติดๆ ตอนนี้เราทุกคนนั่งอยู่ที่เก้าอี้ ทุกคนได้แต่มองหน้ากันยังไม่มีใครพูดอะไรออกมา จนคุณปู่เป็นคนเริ่มเอ่ยขึ้นก่อน

 

"หนูเป็นลูกของ ตาบดินทร์ ใช่ไหม.."

"ค่ะ.."

"เท่ากับเป็นหลานของปู่ด้วย..เพราะตาบดินทร์เป็นลูกชายของปู่เอง.."

"..."

"ปู่ผิดเอง..ที่บังคับพ่อของหลานมากจนเกินไป..ทำให้ต้องมาตกระกำลำบากกันขนาดนี้..ปู่ผิดเอง.."

แล้วท่านจึงเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง ประมาณว่าหลายปีก่อนท่านได้บังคับให้พ่อแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อนท่านด้วยเรื่องธุรกิจและความเหมาะสมทางฐานะ เพราะตระกูลของท่านร่ำรวยพอสมควร แต่พ่อไม่ยอมทำตามที่ท่านบอกและทำให้ทะเลาะกันจนตัดพ่อตัดลูกเลยทีเดียว เพราะพ่อรักแม่ทั้งสองจึงหนีมาอยู่ด้วยกัน ก่อนคุณย่าจะเสียท่านได้บอกกับปู่ว่า ตามหาหลานอีกคนของเราด้วย ท่านก็นึกอยู่นานว่าหลานคนไหนแต่ก็นึกไม่ออกสักที เมื่อสามปีก่อนท่านเล่าว่าจู่ๆรูปของพ่อก็ตกลงมาในขณะที่ปู่เดินเข้ามาในบ้าน ท่านจึงนึกถึงคำพูดของย่าทันที แล้วสั่งลูกน้องให้ออกตามหาทุกจังหวัดแต่ก็ไม่มีวี่แวว ครั้งหนึ่งท่านได้แวะผ่านมาในหมู่บ้านของฉันท่านมองไปรอบๆทาง เห็นแม่กำลังถือของเดินเข้าไปในซอยท่านจึงบอกให้ลูกน้องของท่านเดินตามไปจนถึงบ้าน พออีกวันท่านไปหาที่บ้านแต่ไม่เจอกับใครเลย จนเพื่อนบ้านบอกว่าแม่เปิดร้านขายขนมหน้าปากซอย ท่านจึงแวะไปที่ร้านแต่ท่านไม่ได้ลงไปหรอกแต่สั่งให้ลูกน้องลงไปเหมาขนมของแม่ทั้งหมด ท่านให้คนของท่านไปเหมาขนมแม่เกือบทุกวัน จนวันนั้นท่านตัดสินใจเดินลงไปในร้านด้วยตัวเอง พอแม่เห็นน่าท่านดูจะตกใจมากคงคิดว่าท่านจะมาด่าว่าหรือทำร้าย จึงบอกกับแม่ไปว่าแค่อยากมาคุยด้วย จนได้รู้ว่าพ่อของฉันเสียไปแล้วและบอกว่าฉันทำงานอยู่ที่กรุงเทพ เรื่องพ่อท่านเสียใจมากได้แต่เก็บตัวอยู่คนเดียวมาสองอาทิตย์ หลังจากนั้นมาท่านจึงไปคุยกับแม่ของฉันอีกครั้ง ท่านอยากชดใช้ในสิ่งที่ท่านทำไม่ดีเอาไว้ และอยากอยากฉันกับแม่ไปอยู่ด้วย แต่แม่ปฏิเสธเพราะอยากขายขนมต่อ ปู่จึงยื่นข้อเสนอให้แม่ถึงยอม

 

"ไปอยู่กับปู่นะลูก.."

"ไปอยู่ด้วยกันนะมิลล์.."

"อะ..เอ่อ.." ฉันกำลังลังเล ถ้าฉันไปจะหาวิธีไหนคืนเงินเขานะ

"มีอะไรหรือเปล่า.."

"หนูขอทำงานเก็บเงินสักพักได้ไหมคะ..พอดีหนูติดหนี้เพื่อนอยู่.."

"ขาดเหลือเท่าไหร่บอกปู่มาสิ.."

"เอ่อ..หนูขอทำงานเก็บเองดีกว่าค่ะ..ไม่อยากรบกวน.."

ท่านจึงหยิบอะไรบางอย่างในเสื้อเอาลงมาวางบนโต๊ะตรงหน้า แล้วหยิบปากกามาเขียนก่อนจะยื่นมาให้ฉัน มันคือเช็คเงินสดจำนวนเงินสองล้านบาท

"เอาไปคืนเขา..แล้วเก็บของออกมา..พรุ่งนี้ปู่จะให้คนของปู่ไปรับ.."

 

 

 

 

มันก็จะงงๆหน่อย..😒

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น