จาตุภัทร

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนเจ้าค่ะ

4.มุ่งมั่นฝึกฝน

ชื่อตอน : 4.มุ่งมั่นฝึกฝน

คำค้น : โดยAu2528

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 13:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4.มุ่งมั่นฝึกฝน
แบบอักษร

 

 

เฟยหมิงและเทียนเหอยังคงทำแบบเดิมซ้ำๆทุกวัน จนเวลาล่วงเลยมาถึง10วัน เทียนเหอก็จำจุดปราณทั้ง361จุดบนร่างกายได้ และเฟยหมิงก็ดูดซับหญ้าแสงจันทร์ทั้งสองต้นหมดลงพอดี

" เจ้าดูดีขึ้นมากเลยทีเดียวเฟยหมิง...." เทียนเหอพูดออกมา

" อื้ม.....ข้ารู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้น...และไม่เหนื่อยเลยเวลาหาบน้ำขึ้นมาที่โรงครัว...." เฟยหมิงพูดออกมา

" อื้ม.....เจ้าช่วยสอนข้าเดินพลังปราณที.....ร่างกายข้าจะไม่ไหวแล้ว..." เทียนเหอพูดออกมาเพราะตลอด10วันมานี้เขาพักผ่อนน้อยมากทำให้ร่างกายทรุดโทรมลงไปมากเลยทีเดียว

" มาๆ.....เจ้าดูให้ดีนะ......ข้าจะลากเส้นเชื่อมจุดต่างๆ....นั่นหมายถึงเจ้าต้องเดินพลังปราณจากจุดตันเถียรไปตามจุดที่ข้าลากเส้นเท่านั้น.....ห้ามผิดพลาดเป็นอันขาดเพราะนั่นหมายถึงอันตรายที่รออยู่....." เฟยหมิงพูดออกมา พร้อมกับลากเส้นไปทีละจุดเท่านั้น แล้วให้เทียนเหอลองพลักดันชักจูงพลังปราณเพียงน้อยนิดที่อยู่ในจุดตันเถียรให้ไหลเวียนไปยังจุดปราณตามรูปวาด

" ข้าเข้าใจแล้ว......" เทียนเหอพูดออกมา แล้วค่อยๆทำตามคำแนะนำของเฟยหมิงอย่างช้าๆ และตลอดทั้งคืนเทียนเหอก็สามารถชักจูงพลังปราณให้ไหลเวียนไปครบทั้ง361จุดบนร่างกาย ตามที่เฟยหมิงแนะนำ แต่ถ้าให้ทำเองก็ยังทำไม่ได้ต้องมีเฟยหมิงอยู่ข้างๆแนะนำไปด้วย

" รู้สึกเป็นยังไงบ้าง......"เฟยหมิงถามออกมาหลังจากที่เทียนเหอเดินพลังปราณในรอบแรกครบแล้ว

" อื้ม....ข้ารู้สึกดีขึ้น.....อาการปวดเมื่อยจากการหาบน้ำดีขึ้นเล็กน้อย...." เทียนเหอพูดออกมา

" ดีแล้ว.....พรุ่งนี้พวกเราค่อยมาฝึกใหม่อีกจนกว่าเจ้าจะจำวิธีการเดินปราณได้พวกเราจะได้ฝึกในหอนอนและไม่ต้องออกมาที่นี่อีก......" เฟยหมิงพูดออกมา

" อื้ม.....พวกเรากลับหอนอนกันเถิด....." เทียนเหอพูดออกมา แล้วพวกเขาทั้งสองคนก็พากันเดินกลับหอนอนไปเพื่อพักผ่อน

เวลาหมุนเวียนเปลี่ยนพัน เฟยหมิงและเทียนเหอได้ฝึกฝนอยู่ที่ภูเขาหลังโรงครัวครบหนึ่งเดือนเต็ม และเทียนเหอก็สามารถจดจำการเดินปราณได้อย่างดี และได้ดูดซับพลังปราณจากหญ้าแสงจันทร์ไปหมดทั้งสองต้นแล้ว จึงทำให้พวกเขาทั้งคู่ดูแข็งแรงมากว่าแต่ก่อน และการหาบน้ำขึ้นลงภูเขานั้นเป็นเรื่องสบายสำหรับพวกเขาเลยก็ว่าได้

" หากพวกเราได้หญ้าแสงจันทร์เพิ่มอีกซัก4ต้นคงดีไม่น้อยเลยนะ..." เฟยหมิงพูดออกมา

" นั้นสิ.....แต่มันไม่ได้หาง่ายๆเลยนะหญ้าแสงจันทร์....." เทียนเหอถอนหายใจออกมา

" แล้วเจ้าจะเริ่มเรียนอักษรเมื่อไหร่...." เฟยหมิงถามออกมาเพราะพวกเขาไม่มีกระดาษกับพู่กันที่จะฝึกเขียนเลย

" อื้ม....เดี๋ยวข้าจะไปยืมกระดานมาฝึกเขียนดีหรือไม่....ท่านจงอู่วคงให้ยืม....." เทียนเหอพูดออกมาถึงหัวหน้าผู้ดูแลหอนอนจงอู่ว

" อื้ม....ก็ดีเหมือนกัน....เจ้าค่อยๆเรียนรู้อักษรไปทีละตัว....แล้วค่อยเรียนรู้การเขียนประโยคดีหรือไม่.....เริ่มจากชื่อของเจ้าก่อน....." เฟยหมิงพูดออกมา

" ดีๆ.....เอาแบบนั้นแหละ..." เทียนเหอยิ้มออกมา

 

!! เทียนเหอ.....เฟยหมิงมาช่วยยกของหน่อย....!!

 

เสียงหัวหน้าพ่อครัวตะโกนออกมา เเละรู้สึกเหมือนว่าจะถูกซะตากับเขาทั้งสองคนอย่างมาก เพราะมักจะเรียกใช้งานและให้ขนมมาไว้กินบ่อยๆ

!! ขอรับท่านต้วนอี้...พวกข้าไปเดี๋ยวนี้และขอรับ....!! เทียนเหอพูดออกมา เฟยหมิงพยักหน้าและรีบพากันวิ่งไปหาหัวหน้าพ่อครัวที่มีนามว่าต้วนอี้

" นั่น.....ยกตระกร้าผักไปให้คนงานล้างที...." หัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้พูดออกมา

!! ขอรับท่านต้วนอี้....!! เฟยหมิงและเทียนเหอพูดออกมา พร้อมเดินไปยกตระกล้าผักใบใหญ่คนละสองตระกร้าไปให้คนงานล้าง

" แรงดีกันจริงๆเลยนะพวกเจ้าน่ะ...." หัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้พูดออกมาอย่างชอบใจ เพราะเเฟยหมิงและเทียนเหอใช้ง่าย ไม่เคยบ่นหรือเกี่ยงงานเลย เขาจึงเอ็นดูเด็กทั้งสองคนนี้เป็นอย่างมาก และมักจะเก็บอาหารดีๆเอาไว้ให้ทานเสมอ รวมถึงขนมด้วย

 

" ท่านต้วนอี้มีอะไรให้พวกเราช่วยอีกขอรับ....." เฟยหมิงพูดออกมา

" อื้ม....เสร็จแล้วหรือ...ยกกระสอบแป้งและไปช่วยนวดแป้งที...ข้าจะทำหมั่วโถวเพิ่ม...." หัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้พูดออกมา

!! ขอรับ....!! เฟยหมิงและเทียนเหอพูดออกมาพร้อมกัน แล้วเร่งไปทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย ทุกคนในโรงครัวต่างชอบใจเพราะพวกเขาทั้งสองคนถูกใช้ไหว้วานให้ทำงานอะไรไม่เคยเกี่ยงงานเลยนั่นเอง

 

ชีวิตของเฟยหมิงที่ทำงานอยู่ในโรงครัวของสำนักเพลิงโลกันต์ดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะเขาได้เลื่อนขึ้นมาทำหน้าที่ช่วยงานในครัวแบบเต็มตัวเช่นเดียวกับเทียนเหอ และไม่ต้องมีหน้าที่ไปแบกน้ำอีกแล้ว แต่พวกเขาสองคนก็ยังไปแบกน้ำทุกเช้าเย็นเหมือนเดิม เพราะรู้สึกว่ามันคือวิธีการออกกำลังกายที่ดีที่สุดนั่นเอง จึงสร้างความพอใจอย่างมากให้กับหัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้และคนอื่นๆในโรงครัว

พวกเขาทั้งสองคนจึงกลายเป็นคนที่ทุกคนในโรงครัวเอ็นดู ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอาหารการกินที่ดีขึ้น ยังรวมถึงได้ผ้าปูและฟูกที่นอนใหม่ด้วย

" พวกเจ้าสองคนนี่ก็แปลก....บอกไม่ต้องไปหาบน้ำแล้วก็ไม่ฟัง...." หัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้พูดออกมา พร้อมส่งซาลาเปาใส้หมูให้คนละหนึ่งลูก

" ให้พวกข้าทำเถิดขอรับ...ถือว่าออกกำลังกายเช้าเย็น....." เฟยหมิงพูดออกมา เทียนเหอพยักหน้าเห็นด้วย

" ตามใจพวกเจ้าเถิด...." หัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้ยิ้มออกมา

" ท่านต้วนอี้ขอรับ......อีก20วันทางสำนักจะจัดคัดเลือกศิษย์ฝ่ายนอก...พวกเราขอไปร่วมคัดเลือกนะขอรับ...." เทียนเหอพูดออกมา

" หืม....พวกเจ้าอยากไปหรือ.....แล้วเตรียมพร้อมหรือยัง...." หัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้ถามออกมา

" พวกเราก็ฝึกอยู่ทุกวันขอรับ.....แต่ไม่รู้ว่าจะผ่านการคัดเลือกหรือไม่....." เฟยหมิงพูดออกมา

" อื้ม.....พวกเจ้าไปร่วมคัดเลือกเถิด.....ข้าอยากให้เจ้าสองคนผ่านการคัดเลือก...เด็กดีเช่นพวกเจ้าควรจะมีอนาคตที่ดีมากกว่าการต้องมาทำงานในโรงครัวเช่นนี้...." หัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นคล้ายบิดาที่สอนบุตรหลาน ทำให้เฟยหมิงรู้สึกวูวโหวงเพราะหวนนึกถึงบิดาและมารดาของตนเอง

!! ขอบคุณขอรับท่านต้วนอี้.....!! เฟยหมิงและเทียนเหอพูดออกมาพร้อมกัน

วันเวลายังคงหมุนเวียนเปลี่ยนผัน เฟยหมิงและเทียนเหอยังคงนั่งเดินพลังปราณอยู่ในหอนอนทุกค่ำคืน และเมื่อมีเวลาเฟยหมิงก็จะสอนอักษรให้กับเทียนเหอตลอด และดูเหมือนว่าเทียนเหอเองจะเรียนรู้ได้ดีเพราะด้วยมีความตั้งใจที่อยากอ่านออกเขียนได้นั่นเอง

" พรุ่งนี้แล้วสินะ.....พรุ่งนี้จะเป็นวันตัดสินอนาคตของพวกเรา..." เทียนเหอพูดออกมา

" อื้ม.....พรุ่งนี้แล้ว.....หากพวกเราไม่ผ่านการทดสอบต้องรออีกหนึ่งปีเต็ม....แต่มันก็ไม่ได้แย่ซักเท่าไหร่เจ้าว่าจริงหรือไม่....." เฟยหมิงพูดออกมา เพราะตอนนี้ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาก็ดีขึ้น ร่างกายกลับมาสมบูรณ์ผิวพรรณเปร่งปรั่งดั่งเช่นคุณชายทั่วไป แต่มีเพียงเสื้อผ้าอาภรเท่านั้นที่เก่าจนมองไม่เห็นสี

" อื้ม....ไม่ก็ไม่ได้แย่....." เทียนเหอพูดออกมา

!! เทียนเหอ.....เฟยหมิง...มาหาข้าหน่อย......!! หัวหน้าพ่อครัวต้วนอี้ตะโกนออกมาจากภายในโรงครัว

!! ขอรับ...!! เฟยหมิงและเทียนเหอตะโกนออกมาพร้อมกัน และรีบวิ่งเข้าไปในโรงครัว........

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น