จาตุภัทร

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนเจ้าค่ะ

3.เริ่มต้นดูดซับ

ชื่อตอน : 3.เริ่มต้นดูดซับ

คำค้น : โดยAu2528

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2562 22:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3.เริ่มต้นดูดซับ
แบบอักษร

 

 

 

การปลี่ยนแปลงชีวิตของเฟยหมิงกำลังจะเริ่มขึ้น เฟยหมิงและเทียนเหอแอบออกจากหอนอนคนรับใช้ในช่วงกลางดึก และพากันมุ่งหน้าขั้นไปบนภูเขาที่อยู่ด้านหลังโรงครัว และดูเหมือนว่าเทียนเหอจะชำนาญเส้นทางเป็นอย่างมาก 

" เทียนเหอ.....ข้าดูเจ้าชำนาญเส้นทางเหลือเกิน...เจ้ามาที่นี่บ่อยหรือ......" เฟยหมิงพูดออกมา 

" อื้ม....ก็ใช่นะสิ........" เทียนเหอพูดออกมาเเละพาเดินลัดเลาะซอกหินเข้าไป และทะลุผ่านมาอีกด้านหนึ่งที่เป็นหน้าผาสูง แต่มีพื้นที่ด้านบนกว้างพอสมควร และพื้นที่ตรงนี้ยังสามารถมองเห็นพระจันทร์ได้อย่างสวยงาม 

" อื้ม....งดงามจังเลยนะ....." เฟยหมิงมองพระจันทร์แล้วพูดออกมา 

" เจ้าอย่ามัวแต่สนใจสิ่งอื่น.....พวกเรารีบๆจัดการหญ้าแสงจันทร์เถิด......" เทียนเหอพูดออกมา 

" อื้ม.....เอาสิ......" เฟยหมิงพูดออกมาพร้อมกับนั่งลงขัดสมาธิ แล้วนำหญ้าแสงจันทร์หนึ่งต้นออกมาถือไว้ในมือและหลับตาลง 

" เดี๋ยวๆ......เจ้าดูดซับพลังปราณเป็นหรือ......" เทียนเหอถามออกมา 

" เป็นสิ.....หรือว่าเจ้าดูดซับพลังปราณไม่เป็น...." เฟยหมิงถามออกมาด้วยความสงสัย 

" อื้ม.......ก็ใช่นะสิ....ข้าไม่รู้วิธีการดูดซับหญ้าแสงจันทร์หรอกนะ......" เทียนเหอพูดออกมาอย่างละอายใจ ทั้งๆที่เป็นคนชวนเฟยหมิงออกมาดูดซับพลังปราณจากหญ้าแสงจันทร์แต่ตนเองกลับไม่รู้วิธีการดูดซับพลังปราณจากทรัพยากรเพาะบ่ม 

" นั่งลง.....ข้าจะสอนเจ้าเอง........" เฟยหมิงพูดออกมา 

" อื้ม......" เทียนเหอพยักหน้าแล้วนั่งลง 

" เจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้ฝึกตนนั้นมีจุดพลังปราณอยู่บนร่างกาย361จุด....และมีหนึ่งจุดที่อยู่ตรงท้องน้อยของเราเรียกว่าจุดตันเถียร....และจุดนี้แหละคือจุดที่เก็บกักพลังปราณเพาะบ่ม....เจ้าหลับตาลงผ่อนลมหายใจเข้าออกช้าๆ....แล้วเข้าสู่สมาธิค่อยๆค้นหาจุดตันเถียรที่อยู่ตรงตำแหน่งท้องน้อยของเจ้า....เมื่อค้นเจอแล้วบอกข้าว่าเป็นเช่นไร...." เฟยหมิงพูดออกมาพร้อมกับหลับตาลงและค้นหาจุดตันเถียรในร่างกายของตนเอง และโครจรพลังปราณที่ยังหลงเหลืออยู่น้อยนิดไปตามจุดต่างๆในร่างกายทั้ง361จุด  

และหลังจากเดินปราณหนึ่งรอบเขาก็รู้สึกชดชื่นขึ้นอย่างมาก และกำลังคิดว่าเขามัวเสียเวลาทำอะไรตั้งสี่ปี และตลอดสี่ปีที่ผ่านมาไม่เคยแม้แต่โครจรพลังปราณซักครั้งเดียว หากเขาตั้งใจฝึกฝนและขอเข้าทดสอบกับสำนักฝึกยุทธเขาคงไม่ต้องเป็นขอทานยาวนานถึงสี่ปีเต็มก็ได้ 

ผ่านเวลาไปหนึ่งชั่วยาม เฟยหมิงรู้สึกว่าการเดินพลังปราณของเขาดีขึ้นเรื่อยๆ แล้วรู้สึกว่าร่างกายเริ่มมีเรี่ยวแรงมากว่าแต่ก่อนเป็นอย่างมาก 

" เจอแล้ว.......ข้าเจอจุดตันเถียรแล้ว.....มันรู้สึกเหมือนวูบโหวงเคว้งคว้าง คล้ายกับว่ารอคอยอะไรบางอย่างมาเติมเต็ม......และพบพลังอบอุ่นจุดเล็กๆอยู่ภายในนั้น...." เทียนเหอพูดออกมา 

" อื้ม....นี่แหละจุดตันเถียร....เจ้าจงจำตำแหน่งเอาไว้ให้ดี....และจุดพลังเล็กๆที่เจ้าพูดถึงคือพลังปราณในอยู่ในร่างกายของเจ้า......" เฟยหมิงพูดออกมา เทียนเหอลืมตาขึ้นพยักหน้าเข้าใจ 

" วันนี้เราคงไม่ได้ดูดซับพลังปราณ.....ข้าจะสอนให้เจ้ารู้จักจุดทั้ง361จุดบนร่างกายก่อน....หากไม่เช่นนั้นก็ไม่สามารถดูดซับพลังปราณได้......" เฟยหมิงพูดออกมาพร้อมกับลุกขึ้นหยิบกิ่งไม้ และวาดภาพร่างกายมนุษย์ลงบนพื้นดิน 

" เอ่อ....นี่รูปอะไรหรือ......" เทียนเหอพูดออกมา เพราะเขามองยังไงก็มองไม่ออกว่าเป็นรูปร่างกายมนุษย์ 

" หืย.....เจ้ามองไม่ออกหรือว่าเป็นรูปคน.....อื้มอาจเป็นเพราะแสงจันทร์สว่างน้อยไปก็ได้....." เฟยหมิงพูดออกมาเข้าข้างฝีมือวาดภาพของตนเอง 

" เอ่อ.....ข้าว่าไม่ใช่.....เจ้าวาดไม่ได้เรื่องมากว่า.....เอามานี่ข้าวาดเองแล้วเจ้าค่อยวาดจุดบนร่างกาย....." เทียนเหอพูดออกมาแล้วใช้เท้าลบรูปวาดของเฟยหมิง 

" เหอะ.......เจ้ามันไม่รู้จักศิลปะ...." เฟยหมิงยื่นกิ่งไม้ให้กับเทียนเหอแล้วพูดออกมา  

" ข้าว่ามันไม่ใช่ศิลปะอย่างแน่นอน....ว่าแต่เจ้ารู้จักการเขียนอักษรและอ่านออกด้วยหรือเปล่า....." เทียนเหอถามออกว่า 

" ย่อมรู้อยู่แล้ว.....ทำไม....อย่าบอกนะว่าเจ้าเขียนอักษรไม่เป็นอ่านไม่ออก....." เฟยหมิงพูดออกมา 

" ก็ใช่นะสิ.....เด็กรับใช้อย่างข้าจะไปรู้อักษรและอ่านออกได้อย่างไร.....ว่าแต่ขอทานอย่างเจ้าเหตุใดจึงรู้....." เทียนเหอพูดออกมา 

" ก็ข้าเป็นคนฉลาดไง......ข้าก็อาศัยแอบดูจากสำนักสอนเขียนอักษรเอานะ...." เฟยหมิงเลือกที่จะโกหกออกมา เพราะเขานั้นอ่านออกเขียนได้ตั้งแต่อายุหกขวบ ด้วยความที่เป็นคุณชายตระกูลใหญ่จึงมีเหล่าซือเข้ามาสอนตลอดเพราะบิดาเป็นผู้หามาให้ 

" อ่อ....เช่นนั้นเจ้าช่วยสอนข้าได้หรือไม่....." เทียนเหอพูดออกมาในขณะที่มือวาดรูปร่างกายของมนุษย์อยู่ 

" ย่อมได้.......ก็เจ้ายังมอบหญ้าแสงจันทร์ให้ข้าได้เลย.....เรื่องสอนเขียนอักษรแค่นี้สบายมาก....." เฟยหมิงพูดออกมา 

" อื้ม.....ขอบคุณเจ้ามาก....เอ้าข้าวาดเสร็จแล้ว......" เทียนเหอพูดออกมาพร้อมกับส่งกิ่งไม้ให้เฟยหมิง 

" อื้ม........ดูดีๆนะ....." เฟยหมิงพูดออกมาพร้อมทำสัญญาลักษณ์ลงบนจุดต่างๆของรูปวาดร่างกายมนุษย์จนครบ361จุด เทียนเหอก็คอยจดจำตำแหน่งต่างๆของจุดลมปราณ 

" ก่อนอื่นเลยนะ....เจ้าจะต้องจำทั้ง361จุดลมปราณบนร่างกายให้ได้ก่อน.....หากจำได้แล้วข้าจะสอนวิธิการเดินลมปราณให้....." เฟยหมิงพูดออกมา 

" อื้ม.....เข้าใจแล้ว....." เทียนเหอพูดออกมา เฟยหมิงพยักหน้ายิ้มแล้วเดินไปนั่งขัดสมาธิเพื่อเดินลมปราณและตัดสินใจดูดซับหญ้าแสงจันทร์เลย เพราะเขารู้ว่าจะต้องคอยสอนเทียนเหออีกแน่นอนในคืนต่อๆไป 

 

เฟยหมิงและเทียนเหอกลับเข้ามาที่หอนอนก่อนพระอาทิตย์จะขั้นเพียงหนึ่งชั่วยามครึ่งเพื่อพักผ่อน ร่างกายของเฟยหมิงรู้สึกเบาสบายขึ้นหลังดูดซับพลังปราณจากหญ้าแสงจันทร์ไปบางส่วน การไหลเวียนเวียนของพลังปราณในร่างกายก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เเละเรี่ยวแรงก็เหมือนจะเพิ่มขึ้นตามมาด้วย 

เฟยหมิงและเทียนเหอรีบลุกขึ้นมาตักน้ำในช่วงเช้าของวันใหม่ และรีบเร่งช่วยงานในโรงครัวและทานอาหารเช้า เสร็จแล้วจึงช่วยเก็บกวาดเช็ดล้างถ้วยชามต่างๆที่ทางศิษย์ของสำนักได้ทานอาหารเสร็จแล้ว พอถึงช่วงสายของวันหน้าที่ของพวกเขาจึงเสร็จสิ้นลง และทั้งสองคนรีบพากันไปที่ภูเขาด้านหลังโรงครัวเพื่อฝึกฝนต่อ1ชั่วยามและรีบเร่งกลับมาทำงานในโรงครัวเพื่อจัดเตรียมทำอาหารเย็น พร้อมกับลงไปหาบน้ำขึ้นมาให้โรงครัวใช้อีกรอบ 

" เทียนเหอ.....ดูท่าเจ้าไม่ดีเอาเสียเลย...ไหวหรือไม่....." เฟยหมิงถามออกมาเพราะรู้สึกว่าเทียนเทอจะเหนื่อยล้าเป็นอย่างมากเนื่องจากพักผ่อนน้อย ผิดกับตนเองที่ยังกระปี้กระเป่าอยู่เป็นผลมาจากการเดินพลังปราณนั่นเอง แถมยังได้ดูดซับพลังปราณจากหญ้าแสงจันทร์ไปบางส่วนด้วย 

" ไหวสิ......เพื่ออนาคตที่ดีกว่านี้ข้าต้องไหว....ข้าจะไม่ยอมอยู่ที่โรงครัวแห่งนี้ไปจนตายหรอกนะ...." เทียนเหอพูดออกมา 

" อื้ม......." เฟยหมิงพยักหน้าเห็นด้วย เพราะตอนนี้เขาก็อยากจะเปลี่ยนแปลงซีวิตของตนเองขึ้นมาแล้ว และจะไม่ยอมกลับไปตกต่ำเป็นขอทานแบบเดิมอีกแน่นอน......... 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น