เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 31/++++กระชับความสัมพันธ์

ชื่อตอน : ตอนที่ 31/++++กระชับความสัมพันธ์

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 09:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31/++++กระชับความสัมพันธ์
แบบอักษร

บัวบงกชนั่งคิดนอนคิดมาตลอดหลายวัน แต่สุดท้ายก็ยังหาทางออกไม่ได้เสียที ที่แย่ไปกว่านั้นบิดาก็ไม่ค่อยสบายและคงเครียดกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่น้อย จึงพยายามหาทางออกโดยการให้ลูกสาวแต่งงานกับลูกชายของเพื่อนเพื่อปลดหนี้ของครอบครัว จนถึงตอนนี้แล้วก็ยังไม่มีใครเสียสละ เมื่อเวลาบีบกระชับเข้ามาจึงก่อให้เกิดความเครียดบวกกับโรคประจำตัวจนเกิดไม่สบายขึ้นมา และสถานการณ์ต่าง ๆ ภายในบ้านเริ่มไม่ค่อยดี เธอควรเสียสละที่จะแต่งงานกับผู้ชายที่บิดาหาให้ เพื่อหาทางออกให้ครอบครัว แม้จะกล้ำกลืนฝืนทนก็ตาม 

เพราะเรื่องนี้ทำให้หญิงสาวไม่มีสมาธิทำงาน ตอนแรกตั้งใจจะขอความช่วยเหลือจากวิศรุตหัวหน้างาน แต่พอได้ยินว่ากิจการของครอบครัวเขามีปัญหาจึงไม่กล้าเอ่ยปาก แม้จะสนิทสนมแต่ก็ใช่ว่าเขาจะช่วยเหลือเธอได้ทุกเรื่อง และเงินจำนวนไม่น้อยทำให้เธอลำบากใจจะพูดกับเขา จึงตัดสินใจแต่งงานเพื่อพยุงฐานะครอบครัวให้รอดพ้นจากการล้มละลาย 

“นั่งเหม่อลอยคิดอะไรอยู่หรือครับคุณบัว” 

เสียงของวิศรุตเรียกสติของบัวบงกชให้ตื่นจากภวังค์ ไม่รู้ว่าเขาเข้ามาในห้องทำงานของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ และมายืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานโดยที่เธอไม่รู้ตัว 

“เข้ามาในห้องทำงานของบัวตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” 

“สักพักแล้วครับ” ชายหนุ่มตอบยิ้ม ๆ  

“จริงหรือคะ” หญิงสาวร้องเสียงสูง “บัวนี่แย่จริง ๆ เลย” เธอแสร้งหัวเราะเพื่อกลบเกลื่อน ก่อนจะเอ่ยถามชายหนุ่มออกไป “จะกลับแล้วหรือคะ” 

“พอดีมีธุระเรื่องงานนิดหน่อยครับ” เขาตอบด้วยสีหน้าเซ็ง ๆ ก่อนจะหันมายิ้มให้เธอและเอ่ยต่อ “คุณบัวจะกลับหรือยังครับ” 

“บัวขอเคลียร์งานบนโต๊ะอีกหน่อยค่ะ อีกสักพักถึงจะกลับ” 

“ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” 

“ตามสบายค่ะคุณรุต พรุ่งนี้เจอกัน” 

หลังจากวิศรุตพ้นจากห้องทำงาน บัวบงกชก็จับปากกาขึ้นมาตั้งใจจะนั่งออกแบบเสื้อผ้าทำตามความฝันที่อยากมีร้านเสื้อเป็นของตัวเอง เธอร่างแบบไปมา สุดท้ายก็วางปากกาลงเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ เมื่อใกล้จะถึงวันเกิดของบิดาในอีกไม่กี่วัน และปีนี้คงไม่ได้จัดเอิกเกริกเช่นทุกปี ด้วยภาวการณ์ของครอบครัวไม่ได้เหมือนเดิมแล้ว แต่อย่างน้อยได้เตรียมของให้ท่านใส่บาตรคงจะดีไม่น้อย และของขวัญที่จะมอบให้ท่านก็คือตกลงแต่งงาน เมื่อคิดได้แบบนั้นเธอจึงรีบเก็บของบนโต๊ะทำงานและสะพายกระเป๋าออกจากห้องทันที 

พอจะก้าวออกจากห้องทำงานก็เป็นจังหวะที่วิศรุตเปิดประตูเข้ามาเสียก่อน ทำให้ใบหน้าของทั้งสองเกือบจะแนบชิดกัน เขาและเธอต่างก็สบตา แต่บัวบงกชดึงสติของตัวเองกลับมาได้เสียก่อนจึงรีบปรับสถานการณ์และพูดขึ้น 

“คุณรุตลืมอะไรหรือเปล่าคะ เห็นบอกว่ามีธุระ” 

ชายหนุ่มหัวเราะแก้เก้อ ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ผมเคลียร์ธุระเสร็จแล้ว วันนี้ผมเห็นคุณเงียบ ๆ รู้สึกเป็นห่วงก็เลยแวะเข้ามา แต่พอเห็นหน้าคุณผมก็หายห่วงแล้วละ” 

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงระรัว เพราะรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นและทำให้เขาอยากดูแลทั้งชีวิตเลยก็ว่าได้ แต่ทว่าเธอไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกพิเศษต่อเขาสักนิด เหตุผลนั้นเองที่ทำให้อยากชนะใจของบัวบงกชให้ได้ 

“ขอบคุณที่เป็นห่วง บัวไม่เป็นอะไรค่ะ” 

“ได้ยินแบบนี้ผมก็ค่อยสบายใจ” 

แม้จะรู้ว่ะวิศรุตพอใจในตัวเธอ แต่ก็พยายามที่จะไม่คิดอะไร เพราะความรู้สึกที่เธอมีให้เขาไม่เกินเลยมากกว่าเจ้านายกับลูกน้องและไม่มีทางเป็นอื่นได้ 

“เอ่อ…คุณบัวจะกลับแล้วหรือครับ” เมื่อเห็นท่าทีรีบร้อนของอีกฝ่ายเขาจึงรีบเอ่ยแทรกขึ้นทันที  

หญิงสาวพยักหน้าและยิ้มให้เขาแทนคำตอบ 

“ถ้างั้นเราแวะไปหาอะไรทานกันก่อนไหมครับ” 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณรุต” เธอเอ่ยออกมาอย่างเกรงใจ 

 “ไม่เป็นไรได้ไง วันก่อนผมก็ชิ่งหนีเพราะมีธุระด่วน งั้นวันนี้ผมขอแก้มือนะครับ” 

เขาสบตาหญิงสาวด้วยสายตาเว้าวอน “ห้ามปฏิเสธนะครับ” 

บัวบงกชยิ้มให้เขาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้น “ก็ได้ค่ะ” 

พอได้ยินแบบนั้นก็ทำให้หัวใจของชายหนุ่มกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที เพราะความรู้สึกที่เขามีให้แก่เธอมันมีมากกว่าเจ้านายลูกน้อง แม้จะมีคนกล่าวหาว่าสมภารอย่างเขาจะกินไก่วัดก็ตาม เพราะบัวบงกชก็เป็นผู้หญิงที่เขาถูกตาต้องใจไม่ว่าใครจะว่ายังไงเขาก็ไม่สนใจทั้งนั้น 

++เพราะรู้สึกพิเศษจึงอยากกระชับความสัมพันธ์ งานนี้เจ้านายหนุ่มจะชนะใจเธอได้หรือไม่...ฝากติดตามด้วยนะคะ (ลงอีบุ๊คให้อ่านภายในเดือนนี้แน่นอนค่ะ ขอบพระคุณสำหรับการติดตามค่ะ++ 

ความคิดเห็น