หมูมะนาวแมวเหมียว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP: 31

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 6

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 01:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP: 31
แบบอักษร

เวลา09:00น.

 

 

"ฮื้อ อ่ะ เอ๊ะ ทำไมหมอนข้างแปลกวะ"

น้ำค้าง: เห้ย ลุกขึ้นพรวดทันที

ลูกพีช: อ้าวตื่นแล้วเหรอครับเอ้ยไม่ใช่ตื่นแล้วเหรอค่ะ

น้ำค้าง: เออะ คือ เออะคือ พี่ขอโทษนะ

ลูกพีช: ขอโทษอะไรคะ

 

น้ำค้าง: ก็ที่พี่เผลอกันน้องไปนะ พี่คิดว่าเป็นตุ๊กตา แต่ลืมไปว่าน้องมานอนด้วยตั้งแต่เมื่อคืน

ลูกพีช: ไม่เป็นไรค่ะ

น้ำค้าง: งั้นพี่ไปอาบน้ำกันนะ

 

 

พูดจบก็เดินลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำ ตึกตักตึกตัก เห้ยทำไมใจเต้นแบบนี้ บ่นเสร็จก็รีบอาบน้ำ เพื่อที่จะได้ให้น้องเขามาอาบต่อ ผ่านไปชั่วโมงหนึ่ง ก็เดินออกจากห้องแล้ว

 

 

น้ำค้าง: พี่อาบเสร็จแล้ว น้องเข้าไปอาบต่อเถอะ เดี๋ยวจะได้ลงไปหาอะไรกินกัน

ลูกพีช: ค่ะ

น้ำค้าง: เดี๋ยวพี่ให้คนเอาเสื้อผ้ามาให้นะ สบาย

ลูกพีช: ค่ะ

 

 

ฉันก็เดินออกมาเพื่อไปบอกมนให้เอาเสื้อผ้าไปให้น้องเขา ส่วนฉันก็ไปดูเพื่อนๆที่ห้องว่าตื่นกันยัง

 

 

ก๊อกๆ

" ปีใหม่ตื่นยัง"

"ตื่นแล้วกำลังแต่งตัว"

"โอเครีบออกมานะ"

"จ้า"

 

 

และเดินไปเคาะห้องแป้ง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"แป้งกับน้องฟ้าตื่นยัง"

" อะ ตื่นแล้ว"

"ตื่นแล้วก็รีบออกมากินข้าวนะ"

"อืมทำธุระแป๊บ"

"😊จ้าาา" อิๆๆๆ

 

 

ต่อไปห้องดัชชี่

ก๊อกๆๆๆ

" ตื่นแล้วจ้าาาาา กำลังจะออกไป"

" อะ เร็วๆนะ"

"จ้าแม่"

 

แกร๊กแอ็ดดดดดด

 

น้ำค้าง: อ้าวกำลังจะไปเคาะพอดี

นัท: ไม่ต้องหรอกเคาะเกือบทุกห้อง เราได้ยินหมดแล

น้ำค้าง: อุ๊ยตายลืมไปว่าบ้านไม้ อิๆ

 

 

แกร๊กแอ็ดดดดดดดดดปัง

เกร๊กแอ็ดดดดดดปัง

แอ็ดดดดดปัง

แอ็ดดดดดดปัง

 

 

แป้ง: ป่ะพร้อมแล้วไปกินข้าวกันทุกคน

 

 

กำลังจะเดินไปแต่กลับมีคนเปิดประตูออกมาพอดี แกร๊กแอ๊ดดด

 

 

แป้ง: ฮื้อ

ปีใหม่: เอ๋

น้องฟ้า: เอ๊ะ

ดัชชี่: อุ๊บ

นัท: หื่อ

น้องฟ้า: ทำไมแกมาอยู่นี้ ลูกพีชแถมออกมาจากห้องพี่น้ำค้างอีก

น้องลูกพีช: เอออออ แล้วแกละ

น้องฟ้า: ฉันก็นอนกับแฟนฉันสิย่ะ แต่แกเหอะทำไมถึงมาอยู่นี้

น้ำค้าง: เอาล่ะ เอาล่ะ ลงไปกินข้าวกันก่อนเดี๋ยวค่อยพูดเรื่องนี้กัน ป่ะ

 

 

 

ทั้งหมดก็พากันเดินลงบันใดไปห้องครัวเพื่อหาอะไรกิน พอถึงห้องครัวก็พากันหาที่นั่งกินข้าว กินเสร็จก็พากันย้ายไปนั่งห้องนั่งเล่น

 

 

น้องฟ้า: เอาล่ะ ตอบมาได้แล้วลูกพีช

น้ำค้าง: พี่ตอบเอง คือเมื่อคืนน้องเขานั่งรอพี่ชายแต่พี่ชายกลับเมาจนกลับไม่ไหวแถมจะให้กลับรีสอร์ทเองก็ไม่ดีทางเปลี่ยวพี่เลยให้ไปนอนกับพี่เองล่ะ

น้องฟ้า: อ้าวพี่เก่งมาด้วยเหรอ

น้องลูกพีช: อืม ก็เจ้าบ่าวเพื่อนรักเขาก็ต้องมานะสิ

น้องฟ้า: แล้วทำไมไม่บอกฉัน ฉันจะได้ไปนอนกับแก

น้องลูกพีช: แล้วใครมันจะไปรู้ล่ะ ว่าแกจะอยู่ที่นี้ด้วย ถ้าอยู่คงบอกไปแล้ว

น้องฟ้า: เฮ้อ ขอโทษที่ไม่ใส่ใจแกทั้งๆที่แกเป็นเพื่อนรักฉัน

น้องลูกพีช: ช่างเถอะน้า

นัท: แล้ววันนี้จะไปเที่ยวไหน

ดัชชี่: นั้นนะสิ

น้ำค้าง: อยากเที่ยวเหรอเอาสิ แต่เราต้องกลับเย็นนี้นะ ถ้าเที่ยวก็คงต้องกลับพรุ่งนี้

นัท: ไม่เป็นไร

น้ำค้าง: แต่พรุ่งนี้เรามีเรียนนะ

ดัชชี่: เรียนแค่ไม่กี่คาบเองที่เหลือว่างอีกอย่างนานๆทีจะได้มาลำปางก็ต้องเที่ยวด้วยสิ เดี๋ยวเขาหาว่ามาไม่ถึง

น้ำค้าง: จะเอายังงั้นเหรอ

ดัชชี่: ใช่

นัท: อืม

น้ำค้าง: แล้วแป้งกับปีล่ะไปไหม

แป้ง: ไปสิฉันอยากไปเดตกับน้องฟ้า

น้องฟ้า: แต่เราไม่ได้ไปกันสองคนนะ พี่ๆเขาก็ไปด้วย

แป้ง: ยังไงก็ชั่งพี่อยากเที่ยวกับน้อง

ปีใหม่: ฉันยังไงก็ได้

น้ำค้าง: งั้นเอาตามนี้ เดี๋ยวไปบอกคนขับรถที่รีสอร์ทให้พาไปล่ะกัน

ดัชชี่: อืม

 

 

แล้วน้ำค้างก็เดินออกไปเรียกคนขับรถของรีสอร์ทเพื่อที่จะได้พาเพื่อนๆไปเที่ยวเมืองลำปาง

 

 

นัท: นิน้อง

น้องลูกพีช: ครับ

นัท: อ้าวทำไมพูดครับ

น้องลูกพีช: ค คือ (โอ๊ยทำไมสายตาต้องจ้องมองมาที่ฉันด้วย อึดอัดจัง)

น้องฟ้า: นางเป็นแบบพี่แป้งนะคะ

นัท: ห๊ะ

ดัชชี่: 🙊

แป้ง: 😑😑😑

นัท: ว่าแต่พี่ถามอะไรหน่อย

น้องลูกพีช: ครับ

นัท: ไม่ต้องเกรงพวกพี่ไม่ดุหรอก

น้องลูกพีช: ครับ ถามได้

นัท: น้องชอบเพื่อนพี่ใช่ไหม

แป้ง: เห้ย

ปีใหม่: ห๊ะ

ดัชชี่: จริงดิ

น้องฟ้า: ยัยพีชชชชชชชชช หมายความว่าไง

น้องลูกพีช: พยักหน้า

นัท: ว่าแล้วเชียว

ปีใหม่: นายรู้ได้ไง

นัท: ฉันสังเกตุตั้งแต่ยัยน้องฟ้าถามตั้งแต่ออกจากห้องน้ำค้าง แต่กลับไม่ตอบ อ้ำอึง แล้วเปลี่ยนเรื่องถามยัยน้องฟ้าแทน

ปีใหม่: เอ๋อแบบนี่ นี้เอง ว่าแต่ชอบเพื่อนพี่ตั้งแต่ตอนไหน

น้องลูกพีช: ตั้งแต่เปิดเทอม ตอนเย็นที่หน้าห้องดนตรี พอดีพี่เขามาแอบฟังเพลงนะ

ปีใหม่: อือ เลยชอบตั้งแต่ตอนนั้น

น้องลูกพีช: ตอนนั้นยังไม่แน่ใจ แต่พอได้เจอกันอีกครั้งและได้พูดคุย เลยเริ่มชอบ

น้องฟ้า: โหย หลายเดือนเหมือนกันนะนี้

นัท: แล้วได้บอกเพื่อนพี่ยัง

น้องลูกพีช: ยังครับ

นัท: หนูยังไม่กล้า หนูอาย

ดัชชี่: เอ้าเป็นงั้นไป

น้ำค้าง: ทุกคนรถมาแล้วนะ จะไปไหม

พี่เก่ง: ไปไหนกันเด็กๆ

พี่น้ำนิ่ง: นั้นนะสิ

น้ำค้าง: พาพวกนี้ไปเที่ยวในเมืองนะคะ

พี่เก่ง: พี่ไปด้วย

พี่น้ำนิ่ง: ก็ดีพี่จะได้พาภรรยาพี่ไปด้วย

เดี๋ยวอีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะบินกลับอเมริกาแล้ว เดี๋ยวพี่ไปบอกภรรยาพี่ก่อนนะ รอพี่แป๊ป

น้ำค้าง: ค่ะ เอาทุกคนไปรอที่รถกัน

ดัชชี่: ไปๆๆๆ

น้ำค้าง: เมื่อกี้คุยอะไรกันเหรอ

แป้ง: เปล่าไม่มีอะไร

น้ำค้าง: จริงนะ

แป้ง: อืม

ปีใหม่: เราจะไปที่ไหนก่อนดี

น้ำค้าง: ไปไหว้พระกันก่อน แล้วค่อยไปที่อื่นกัน

พี่น้ำนิ่ง: ทุกคนพี่มาแล้ว

น้ำค้าง: งั้นขึ้นรถกัน

ดัชชี่: goๆๆๆ

 

 

แล้วทุกคนก็พากันทยอยขึ้นรถเพื่อมุ่งหน้าไปเที่ยวในเมืองลำปาง

 

 

 

 

 

 

.🙏

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น