nabu-palace

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนท่ี28 ทำไมไม่รอผมกลับมาตรวจร่างกาย

ชื่อตอน : ตอนท่ี28 ทำไมไม่รอผมกลับมาตรวจร่างกาย

คำค้น : นิยายวาย,นิยายเเปล

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 39

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2562 16:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนท่ี28 ทำไมไม่รอผมกลับมาตรวจร่างกาย
แบบอักษร

 

028 ทำไมไม่รอผมกลับมาตรวจร่างกาย 

 

หลังจากกลับถึงบริษัท หยวนจ้งหน้าตึงทันใดเมื่อเห็นว่าเซี่ยเหย้าอยู่ที่นั่น 

“วันนี้ผมรับเด็กฝึกหัดเข้ามาใหม่”ซือเทียนเปียวหันไปแนะนำกับหยวนจ้ง 

“ไม่ต้องแนะนำหรอก เรารู้จักกันแล้ว อีกอย่างเมื่อวานผมบอกเขาไว้แล้วด้วย” 

ซือเทียนเปียวตบมือฉาดใหญ่ “ทำไมไม่บอกก่อนล่ะครับ ผมจะได้ให้ส่วนลด 5% ด้วย!” 

“คืนเงินไป”หยวนจ้งว่า 

วาจานั้นทำให้คนฟังตกใจ “คืนเงินเหรอครับ แต่เราเซ็นสัญญาไปแล้วนะครับ” 

เมื่อฟังคำตอบใบหน้าที่ปกติเรียบเฉยอยู่แล้วก็นิ่งจนสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมา 

เซี่ยเหย้ารีบพูดเสริม “อีกอย่างฉันตรวจร่างกายไปแล้วด้วย เรียบร้อยไม่มีปัญหาสักอย่างเลย!” 

“ตรวจร่างกายตั้งแต่เมื่อไหร่”หยวนจ้งถามเสียงต่ำ 

“เมื่อกี้เลยครับ! ตอนอยู่ในห้องตรวจร่างกาย บอกให้ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด ตอนแรกเขายังอายๆ ผมเลยบอกว่าผู้ชายเหมือนกันมีอะไรต้องอาย”ซือเทียนเปียวตอบ 

ใบหน้าของหยวนจ้งเรียบสนิทเข้าไปอีกเมื่อได้ฟังคำตอบ กระทั่งผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้เอ่ยถามเสียงต่ำ 

“ทำไมไม่รอผมกลับมาก่อนถึงค่อยตรวจร่างกาย” 

ถึงแม้ซือเทียนเปียวจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ยังคงพยายามอธิบายต่อไปอย่างอดทน “ที่จริงก่อนหัวหน้ามาถึงห้องนี้ประมาณสามนาทีเพิ่งปิดประตูห้องตรวจร่างกายไปเอง คาดว่าน่าจะเป็นตอนที่หัวหน้าเพิ่งกลับมาถึง ถ้ามาเร็วกว่านี้สักสามนาที เรื่องนี้...” 

“ช่างเถอะ!”หยวนจ้งบอกเสียงต่ำ “มีอะไรทำก็ไปทำเถอะ!” 

ตอนซือเทียนเปียวเดินออกไปยังแอบข้องใจอยู่ไม่น้อย กับอีแค่เรื่องตรวจร่างกายทำไมถึงกับต้องโมโหด้วยล่ะ ปกติไม่เคยมีเรื่องแบบนี้นี่! 

 

หยวนจ้งหันมองเซี่ยเหย้า สีหน้านิ่งเฉยน่ากลัวกลับฉายความอ่อนโยนโดยไม่รู้ตัว“จะฝึกที่นี่ให้ได้จริงๆ ใช่ไหม” 

เซี่ยเหย้าตอบด้วยภาษาตงเป่ย “แน่นอน” 

“อยากอยู่ก็ได้ แต่ฉันจะเป็นคนฝึกให้เอง” 

เซี่ยเหย้าปฏิเสธทันควัน “ไม่เอา ฉันอยากได้ครูฝึกที่เข้มงวดที่สุด” 

“ฉันนี่แหละ เข้มงวดที่สุด” 

แต่เซี่ยเหย้ายังไม่เชื่ออยู่ดี จึงตัดสินใจเดินเข้าไปถามพนักงานแถวนั้น“ครูฝึกที่เข้มงวดที่สุดในบริษัทคือใครครับ” 

“ก็คนที่ยืนข้างหลังคุณนั่นไง!” 

เซี่ยเหย้ามองข้ามหยวนจ้ง ถามต่อไปว่า “แล้วรองลงมานี่ใครเหรอครับ” 

พนักงานคนนั้นคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนชี้มือไปทางซือเทียนเปียว “งั้นก็เขาคนนั้น” 

“งั้นโอเค ฉันเลือกครูซือ” 

“เขามาฝึกให้นายไม่ได้ เขารับผิดชอบฝึกเป็นกลุ่ม ไม่รับแบบเดี่ยว” 

“ฉันไม่ได้บอกว่าอยากฝึกเดี่ยวสักหน่อย! ฉันจะฝึกกับบอดี้การ์ดพวกนั้น แค่ชั่วโมงฝึกน้อยกว่านิดหน่อยเอง” 

พอได้ฟังหยวนจ้งก็หน้าตึงยิ่งกว่าเดิม 

เซี่ยเหย้าชำเลืองมองหยวนจ้ง พร้อมครุ่นคิดหาเหตุผล ทำไมถึงไม่อยากให้ฉันมาฝึก กลัวคนพวกนี้จะเล่าเรื่องส่วนตัวของนายให้ฟังงั้นเหรอ หรือกลัวฉันจะรู้ว่านายยังเป็นหนุ่มเวอร์จิ้นอยู่งั้นสิพอนึกถึงเรื่องพรหมจรรย์เซี่ยเหย้าก็ยิ้มกว้าง ฟันขาวสวยเป็นประกายวับอย่างชั่วร้าย 

“นายเอาแต่วางท่าอยู่ทั้งวัน สุดท้ายก็เป็นแค่ผู้ชายที่ยังเวอร์จิ้นอยู่ใช่ไหมล่ะ” 

หยวนจ้งชำเลืองมองคนถาม “แล้วนายไม่ใช่หรือไง” 

“ดูหน้าฉันนี่ คาสโนว่าขนาดนี้จะยังเวอร์จิ้นอยู่ได้ยังไง ปีนี้ฉันอายุ 24อีกแค่ปีเดียวก็จะเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว รู้หรือเปล่าว่ายุครุ่งเรืองของผู้ชายอย่างเราอยู่ที่ช่วงอายุเท่าไหร่ อายุ 25-30 ไงล่ะ แต่ปืนของนายกลับไม่ได้ชุบทองเลยต้องกลายเป็นแค่เศษเหล็กแบบนี้ ฉันเสียใจแทนนายจริงๆ” 

หยวนจ้งไม่อยากต่อปากต่อคำ เขายื่นมือไปตรงมุมปากของเซี่ยเหย้า ลูบหนวดฝ่ายนั้นเบาๆ 

“ทำอะไรน่ะ”เซี่ยเหย้าปัดมือเขาออก  

หยวนจ้งไม่ได้จะทำอะไรเกินเลย เขาแค่อยากรู้ว่าหนวดของเซี่ยเหย้านุ่มหรือแข็ง ปกติหนวดของหนุ่มเวอร์จิ้นจะนุ่มเพราะไม่ต้องถูกโกนบ่อย อ่อนนุ่มเหมือนของเซี่ยเหย้านี่แหละ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น