j lolpo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 โซเดมาคอมกันเถอะเบเบ๊ [NC 20+]

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 โซเดมาคอมกันเถอะเบเบ๊ [NC 20+]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 437

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2562 13:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 โซเดมาคอมกันเถอะเบเบ๊ [NC 20+]
แบบอักษร

 

ตอนที่ 3 โซเดมาคอมกันเถอะเบเบ๊ [NC 20+]

 

 

 

"อื้ออ~~อ๊ะ นี่หยุดนะ ทำไรของเธอเนี่ย"

 

ตายแล้วเผลอทำไรวะกู

 

 

 

"เอ่อออ คืออ ขอโทษ ปากกับมือไวไปหน่อย"

 

ให้ตายสิ ฉันเผลอไปดมซอกคอของคนตัวเล็กซะได้ มือฉันนี่ก็ไวซะเหลือเกิน เออแต่ว่า หน้าอกคนตัวเล็กนี่มันนุ่มจริงๆเลย😳😳

 

"ให้ตายสิ เธอนี่มัน"

คนตัวเล็กทำท่าทีหงุดหงิดไม่น้อย

 

 

"เอ้าาา จะไปไหนคุณ เดี๋ยวก่อนสิ"

เผลอแปปเดียวคนตัวเล็กเดินหนีไปซะแล้ว

.

.

.

.

 

ณ คฤหาสน์แห่งหนึ่ง

 

 

"นี่เคเมื่อไหร่แกจะ"

 

ทันที่การจะได้เอ่ย ฉันก็พูดตัดไปก่อน

หล่อน ก็การต์จะให้ฉันปลอมตัวเป็นหล่อนหนะสิเหตุใดคนอย่างเคจะยอมเล่าา😏

 

 

"ชู่ๆๆๆ ไม่ต้องพูดเลย เข้าใจคนมันไม่อยากทำมั้ยกานต์ บังคับกันอยู่ได้"

 

ฉันพูดพร้อมกับทำหน้ายู่

 

"หึๆ ถ้าแกไม่ทำ ฉันจะบอกให้แม่พาแกไปตัดจู๋ทิ้งซะ ดูซิว่าแกจะอยู่ยังไง😏😏"

 

ม่ายยยนะฉันไม่ยอมเด็ดขาดจู่ๆจะมาตัดทิ้งอย่างงี้ไม่ได้ ไอ้มังกรน้อยมันอยู่กับฉันตั้งหลายปีเชียวนะ 😱

 

"เคไม่กลัวหรอก แม่คงไม่ทำอย่างงั้นหรอกกานต์ อย่าเอาเรื่องนี้มาขู่เคเลย "

 

ฉันพูดออกไปด้วยท่าทางมั่นใจ

 

"หรอเคหรอออ ฉันจะบอกไรให้นะ ในฐานะที่ฉันเป็นแฝดพี่ แม่น่ะกะว่าจะพาแกไปตัดจู๋ตั้งนานแล้ว แล้วแม่ก็บอกว่าจะวางยาสลบแกและก็พาแกไปตัด แต่ฉันมันก็เป็นพี่สาวฝาแฝดที่แสนดีที่กล่อมให้แม่ไม่ทำอย่างนั้น แต่พอแกจะไม่ช่วยฉัน ฉันก็จะบอกให้แม่พาแกไป ตัดทิ้งซะ 😏😏"

 

ทำไมกานต์ต้องทำสีหน้าจริงจังด้วยเนี่ย ใจฉันตอนนี้มันตกลงไปที่ตาตุ่มแล้ว อยากจะร้องไห้จริงๆเลย ฮือฮือ😭😭😭

 

"แล้วฉันเลือกอะไรได้มั้ย~~~"

ฉันเลือกที่จะร้องเพลงเพื่อกลบเกลื่อนความกลัวในสิ่งที่กานต์พูด

 

 

"แกไม่ต้องมาร้องเพลงกลบเกลื่อนเลยนะ ฉันรู้นะว่าตอนนี้แกกลัวว่าฉันจะบอกแม่พาแกไปตัดจู๋ หึหึ"

 

 

"ใครกลัวกันเล่าาาา ไม่ได้กลัวซะหน่อย แค่มีเสียงเพลงในหัวใจจากหาก "

 

ฉันตอบด้วยความมั่นใจ

 

"หรออออ🙄🙄🙄🙄🙄"

มองบนใส่กันทำไมเล่ากานต์

 

"มองบนไมอ่ะ ไม่เชื่อหรอว่าเคไม่กลัวในสิ่งที่กานต์ขู่ หึๆ บอกเลยว่าไม่กลัว"

 

 

"เฮ้อออ เบื่อจะคุยกะแกแล้วไอ้ จู๋เล็ก "

 

โหววว มีการเน้นเสียงด้วยนะ คำว่าจู๋เล็กเนี่ย

เมื่อฉันได้ยินก็ถึงกับปรี๊ด

 

"ไม่เล็กนะคร้าบบบบ บอกเลย พูดงี้เคยเห็นหรอกานต์ เคว่าของเคใหญ่กว่าของแฟนกานต์อีกนะ"

 

ฉันพูดด้วยความมั่นใจ ก็แหงล่ะสิของฉันเป็นตั้งมังกร8นิ้วนะ มันไม่เล็กนะบอกเลย

 

 

"นี่แกพูดงี้เคยเห็นของแฟนฉันรึไง พูดไม่อายแกนี่มันลามกจริงๆ"

 

 

"ก็มันจริงหนิ จะดูมั้ยล่ะ เดี๋ยวเปิดให้ดูตอนนี้เลยก็ได้นะ"

 

ฉันพูดพร้อมเตรียมดึงกางเกงลง

 

"ว้ายยย อิบ้ามึงจะมาเปิดให้กูดูทำไมเนี่ย ทุเรศ"

 

กานต์พูดออกมาด้วยท่าทีตกใจ

 

 

"ฮ่าๆๆๆ น่าขำชะมัดเลย"

 

ดูสิมันน่าขำมั้ยล่ะ ทำหน้าหยั่งกะปลาปักเป้า

เอ๊ะ.. แต่เดี๋ยวนะหน้ากานต์มันก็เหมือนฉันเวลาฉันโกรธมันก็เหมือนหล่อนน่ะสิ ม่ายยยย😱😱

 

"ขำห่าไร เป็นบ้าหรอ"

 

หลังจากนั้นที่ทำหน้าปักเป้าได้ไม่นานกานต์ก็เดินหนีฉันไป ปล่อยให้ฉันจำแห้งอยู่คนเดียว

 

หน้าปักเป้าาาา ม่ายยยยยยย😖😖😖

แต่ปลาปักเป้ามันก็น่ารักนะ เวลาฉันทำแก้มพองฉันก็หน้ารักหนิ หน้าเหมือนปลาปักเป้า คิกๆๆ

 

 

 

[PART MEI LI ]

 

 

อากาศเย็นจัง ฉันว่าพร้อมกับสูดอากาศเข้าปอดไปเต็มๆ พอได้คิดถึงเรื่องเมื่อวานฉันก็รู้สึกหน้าแดงยังไงไม่รู้ "บ้าๆ คิดไรของแกเนี่ยยัยเหมย ฉันไม่ได้ชอบยัยบ้านั้นซะหน่อย" แต่ทำไมฉันต้องเขินเวลาคิดถึงเรื่องนั้นด้วยล่ะ

เฮ้อออออ

 

อ่าววไรเนี่ย ทำไมจู่ๆเป้าฉันรู้สึกเปียกแฉะยังไงไม่รู้ เปียกได้ไงวะ หรือเพราะว่าฉันคิดถึงเรื่องนั้นน ไม่ๆๆๆๆฉันไม่ได้ชอบๆๆๆ

ฮืออออออ ทำไมต้องรู้สึกคิดถึงด้วยเนี่ยยย

 

 

ครืด ครืด ครืด~~~~

 

ใครโทรมาวะ

 

"โหลๆ โมชิ โมชิ"

เสียงคุ้นๆนะ แต่ฉันนึกไม่ออกว่าใคร

 

 

"ใครอ่ะ เธอเป็นใครเอาเบอร์ฉันมาจากไหน"

ฉันถามด้วยความสงสัยปนตกใจ

 

"คนที่คุณก็รู้ดีว่าเป็นใคร"

จะบ้ารึไงฉันจะไปรู้ได้ไงว่าเธอเป็นใคร

 

"นี่อย่ามากวนตีนนะ บอกมาว่าเป็นใคร เอาเบอร์ฉันมาได้ไง"

ตอนนี้ฉันรู้สึกหงุดหงิดซะแล้วสิ

 

 

"จุ๊ๆ อย่าขึ้นเสียงสิคุณ ไม่น่ารักเลย"

 

 

"นี่อย่ามาเล่นแง่นะบอกมาว่าเธอเป็นใคร ถ้าไม่บอกฉันจะวางสายแล้วบล็อคเบอร์เธอซะ"

ให้ตายสิคนยิ่งหงุดหงิดอยู่ กวนประสาทอยู่ได้

 

 

"อ่าๆ บอกก็ได้ ~~"

เอ้าเงียบทำห่าไรเนี่ย

 

"เอ้านี่จะเงียบอีกนานมั้ย ก็บอกมาเส้ ฮึ้ย"

 

 

"ก็คนที่คุณเล่นมังกรของเขาไง ว่าไงจำได้มั้ย"

ฮะ พอฉันได้รู้ว่าเป็นใครทำไมใจฉันมันต้องเต้นแรงด้วยเนี่ย

 

"นี่ หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะอิบ้า ไม่อายปากบ้างรึไง"

แต่แปลกทำไมฉันไม่รู้สึกเคืองเธอเลย แต่กลับชอบด้วยซ้ำ เป็นบ้าไรของเราเนี่ย

 

 

"ถ้าให้ฉันเดาเนี่ย คุณกำลังคิดถึงฉันอยู่ใช่มั้ยล่าา"

เอ๊ะ รู้ได้ไง

 

"เปล่าซะหน่อย อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ทำไมฉันต้องคิดถึงเธอด้วยล่ะ"

 

ให้ตายสิ นี่ฉันหุบยิ้มไม่ได้เลย บ้าชิบ

 

 

"ทำไมฉันคิดถึงคุณจังเลยเนี่ย"

😳😳

 

 

"แล้วจะคิดถึงฉันทำไมเนี่ยอิบ้า"

 

ทำไมใจฉันมันต้องเต้นแรงด้วยเนี่ยยย

 

 

"รู้นะว่าเขินอยู่ คิกๆๆ"

 

ยิ้มทำไมวะฉัน

 

"นี่บอกว่าอย่าลงตัวเองไงยัยทึ่ม แล้วเธอ สำคัญมากพอที่ฉันต้องคิดถึงหรอฮะ"

ฉันตอบไปอย่างปัดๆ

 

 

"ใจร้ายชะมัดเลยคุณเนี่ย แต่ช่างเถอะนะ

เพราะว่าฉันคิดถึงคุณไปแล้ว อิอิ^^"

 

 

"อิอิ บ้านป้าแกสิ จะไปไหนก็ไปเลยไป๊"

 

จริงฉันก็พูดไปงั้นแหละ ที่จริงฉันอยาก

ให้ยัยนั่นคุยกับฉันต่อ แต่..เอ๊ะทำไมฉัน

ต้องอยากคุยต่อด้วย บ้าจริง

 

 

นี่เคอยู่ไหนมากินข้าวได้แล้ว~~~

 

เสียงใครกัน หรือว่าจะเป็นกิ๊กของยัยนั่น

แต่เดี๋ยวนะแล้วฉันจะสนใจทำไม 😡

 

 

"นี่ยัยโรคจิต เมื่อกี๊เสียงใครหรอ??"

 

ฉันแอบถามเนียนด้วยความสงสัยฉันอยากรู้ ฉันแค่อยากรู้ ไม่ได้เสือกนะ

 

 

"ถามทำไมหรอคุณ หรือว่าาา~~~"

 

 

"หรือว่าไรของเธอฮะ"

 

 

"หรือว่าคุณหึงฉันหรอ ฮ่าๆๆๆ "

 

 

"หึงบ้านแกสิ ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วฉันจะ

หึงเพื่อ???"

 

ฉันตอบแบบลุกลี๊ลุกลน

 

 

"แหมมม น้ำเสียงคุณนี่เลิ่กลั่กใช่ย่อยนะเนี่ย

ฮ่าๆๆๆ"

 

 

 

เคจะกินมั้ยข้าว กานต์รอนานแล้วนะมาสักทีสิ~~~

 

 

"เอ่อคุณ คือฉันต้องไปแล้วไว้โทรไปใหม่นะ"

 

 

"นี่เดี๋ยว ว ว"

 

 

ตู๊ดๆๆๆๆๆๆๆ

 

ไม่มันจะได้พูดจบยัยบ้านี่ก็มาตัดสายไปก่อนอีก น่าโมโหชะมัด

กานต์ใครคือกานต์ ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเธอคือใคร

ทำไมฉันต้องอยากรู้ด้วยเนี่ย โถ่เอ้ยย

 

 

 

[PART K]

 

12:50

 

"เอิ่กกกก~~~อ่าาา อิ่มจัง"

 

วันนี้อาหารที่กานต์ทำมันอร่อยมากเลย

 

"อี๋ๆๆๆ น่าเกียด มารยาทน่ะมีมั้ยคิดจะเลอ

ที่ไหนก็ได้รึไง"

 

 

 

"โถ่เอ้ยยย เรื่องแค่นี้ทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่

ไปได้"

 

ก็มันจริงมั้ยล่ะเรื่องแค่นี้จำเป็นต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ทำไม

 

 

"ก็มันน่าเกียดจะตาย เป็นผูหญิงหัดทำตัวให้

มีมารยาทหน่อยเส้"

 

บ่นอยู่ได้จุกจิกหยั่งกะแม่นี่แฝดหรือแม่วะเนี่ย

 

 

"แกไม่ต้องมาทำหน้าอย่างนั้นเลยนะ เดี๋ยวก็

ตีปากแตกซะเลย"

 

"😝😝😝😝😝"

 

 

"นี่แกกล้าท้าทายฉันหรอ มานี่เลยยยยย"

 

 

"โอ้ยยยยยย หย่าหยิกหูมันเจ็บบบ(TT)"

 

 

"เสียงดังเอะอะโวยวายไรกันเนี่ยสองคนนี้"

 

เฮ้ยย แม่มา ตายๆ โดนบ่นแน่

 

 

"ก็กานต์น่ะสิคะ มาหยิกหูเค เคก็เลยร้อง"

 

ฉันพูดแบบเว้าวอนสุดที่ที่จะทำได้

 

"ถ้าแกไม่ดื้อยัยกานต์ก็คงตะไม่หยิกหูแก

หรอก"

 

อ่ะๆ เข้าข้างกันเข้าไปใช่วิ๊งฉันมันคนไม่มีใครรัก ฮือออออออ

 

 

"แม่พาเคไปตัดจู๋ทีสิคะ คิคิ"

 

เสียงความโชคร้ายกำลังมาเยือน

 

 

"หืมมมมม ไหนบอกไม่เห็นด้วยกับแม่ไง

กานต์ เปลี่ยนฝั่งแล้วหรอฮึ"

 

ให้ตายสิ ฉันต้องทำไรสักอย่างแล้วล่ะ

 

"เอ่อออ..กานต์เคจะทำอย่างที่กานต์บอก"

 

เฮ้อออ สุดท้ายฉันก็ต้องยอมอีกตามเคยแต่มันก็คุ้มกับการรักษามังกรน้อยไว้ได้

 

 

"เอ่อแม่คะ กานต์ว่าเคมีจู๋มันก็ดีอีกแบบนะ"

 

 

"หืมมมมม ดียังไง"

 

 

"ก็มันจะได้มีหลานให้แม่ได้ไงคะ แม่จะได้อุ้มหลานไง"

 

 

"มันก็จริงนะ แต่มันจะไปมีลูกกะใครเค้าได้

จะมีกะผู้หญิงรึไง แล้วผู้หญิงที่ไหนเค้าจะ

ชอบมัน"

 

เอิ่มมม คือแม่คิดว่าเราจะมีเมียไม่ได้งั้นหรอเนี่ยยย หนอยย ดูถูกกันไปแล้ว

 

 

"ทำไมจะไม่มีล่ะแม่ หล่ออย่างนี้ผู้หญิงที่

ไหนก็ติดพัน ฮ่าาาา"

 

ทำหัวเราะแบบผู้ยิ่งใหญ่

 

 

"งั้นแกก็หามาสักคนสิ ถ้าหาได้ฉันจะไม่พา

แกไปตัดจู๋..แต่ถ้าแกหาไม่ได้แกก็ต้องตัดจู๋

เข้าใจใช่มั้ย"

 

ฉันเริ่มจะเข้าใจคำว่า หัวเราะทีหลังดังกว่าแล้วแหละ ฮือออออ

 

 

 

19:30

 

[PART K]

 

 

นี่มันห้องคนตัวเล็กรึเปล่าน๊าาา ไม่ต้องถามนะว่ารู้จักห้องของคนตัวเล็กได้ยังไง นี่ใครรรนี่เคไง ผู้รู้ทุกสิ่ง เอาล่ะฉันคิดถึงคนตัวเล็กจนตัวจะแตกละ

 

ตือดือ ตือดือ ตือดือ~~ ฉันได้แต่กดเสียงออดห้องของคนตัวเล็ก โอ้ววโหววนี่มันอะไรกันคนตัวเล็กตอนนี้โครตจะเซ็กซี่ ชุดที่ตัวเล็กใส่มันกำลังทำให้ฉันน้ำลายหก ชุดนอนวาบหวิวสายเดี่ยวช่างยั่วใจข้ายิ่งนัก เห็นแล้วฉันก็เริ่มคึกแล้วสิ

 

 

"นี่มอง ง ไรยะ 😡"

 

 

"แล้วมาได้ไง รู้จักห้องฉันได้ไงเนี่ย อื้ออ~

อ่อยอั้นอ่๊ไอ้อ้า อูบอั๊นอำไอ(ปล่อยฉันนะไอ้บ้าจูบฉันทำไม) "

 

ว้าวว ปากคนตัวเล็กหวานจังแฮะ ฉันกำลังทำให้คนตัวเล็กหน้าแดงอยู่รึเปล่านะ

 

"ออกไปเลยนะไอ้บ้า ฮือออ ออกไปเลย"

 

เอ้าา ใครสนกันเล่า ฉันรีบปลีกตัวแทรกเข้าไปในห้องตัวเล็กทันที คนตัวเล็กในตอนนี้มันทำให้ฉันเริ่มมีอารมณ์มากขึ้นเรื่อย

 

 

"เข้ามาทำไม ออกไปนะออกไป "

 

ไม่ว่าเปล่าคนตัวเล็กเอากำปั้นทุบที่ไหล่ฉันพอได้โอกาศดีฉันจึงเอาแขนรวบคนตัวเล็กให้ล้มลงมาที่ตักฉัน จังหวะมันได้นะ คิกๆๆ

 

 

"ว้ายยยย นี้ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ"

ใครจะปล่อยให้โง่ละแม่สาวน้อย ลูกไก่มาอยู่ในกำมือแล้วแท้ๆ

 

 

"คุณตัวหอมจังเหมยลี่"

 

 

"เอ่อเดี๋ยวนะเธอรู้จักชื่อฉันได้ไง"

 

คนตัวเล็กทำสีหน้าแปลกใจ

 

 

"นี่ใครค้าบบนี่เคไงรู้ทุกเรื่องแหละ"

 

ฉันว่าไปมือฉันก็ทำหน้าที่สอดเข้าไปในเสื้อของคนตัวเล็ก ตอนนี้คนตัวเล็กไม่ได้ใส่เสื้อใน ว้าวววเข้าทางสุดๆ

 

 

"อ๊ะ เอามือออกไปเดี๋ยวนี้นะ อย่าเขี่ยนะ เอามือออกไป อ๊ะๆ "

 

ตอนนี้ฉันก็ค่อยๆเอานิ้วมือมาเขี้ยที่ยอดอกของคนตัวเล็ก ฟินสุดๆ~~~~

 

 

"อ๊ะเค เดี๋ยวสิ อย่าเอามือมาจับตรงนั้นนะอ๊ะ"

 

มือของฉันก็ค่อยไปเขี่ยเม็ดกระสัน ฉันรู้เลยว่าคนตัวเล็กตอนนี้กำลังมีอารมณ์แบบสุดๆ น้ำของคนตัวเล็กที่ค่อยๆไหลออกมา มันทำให้ฉันเคลิ้มกับกลิ่นของเธอ นิ้วของฉันค่อยสอดไปที่ช่องแคบของคนตัวเล็ก ครั้งแรกที่ฉันเอานิ้วสอดเข้าไปทำให้ฉันรู้สึกถึงความคับแน่น

 

"อ๊ะ~~ เอาออกไปนะฉันเจ็บ"

 

คนตัวเล็กเริ่มมีน้ำตาคลอ ซึ่งตอนนี้ฉันก็รู้สึกผิดกับสิ่งที่ฉันทำกับคนตัวเล็ก แต่ตอนนี้ฉันก็ไม่ไหวเช่นเดียวกัน เพราะว่าน้องมังกรของฉันมันเริ่มแข็งตัวแล้ว และฉันก็เริ่มถอดกางเกงออก ทำให้คนตัวเล็กที่กำลังมองอยู่ ต้องหลับตาปี๋ทันที

 

 

"อ่าาคุณฉันขอโทษนะ แต่ฉันก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน"

 

หลังจากนั้นฉันก็ได้บดจูบกับคนตัวเล็ก

 

"อื้อออ อ่อยๆๆ(ปล่อยๆ) "

 

ฉันปล่อยให้คนตัวเล็กได้หายใจซักพัก ก่อนจะจูบอีกครั้งและเป็นจูบที่ยาวนานพอสมควรฉันค่อยไปประคองคนตัวเล็กขึ้นมาก่อนที่จะอุ้มลงไปที่เตียงอันนุ่มของคนตัวเล็ก ฉันค่อยถอดเสื้อผ้าของคนตัวเล็กออก จึงทำให้ฉันได้เห็นหน้าอกที่พอดีกับมือของฉัน ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวและงับเข้าไปที่ยอดอกของคนตัวเล็ก

 

 

 

"อ๊ะ~งื้ออออ"

 

เสียงของคนตัวเล็กช่างดูเย้ายวนมากในตอนนี้ ฉันอยากจะกินเธอเข้าไปทั้งตัวแล้วสิ

 

 

"ดูไปดูมาเธอนี่ดูน่าเ-็ดเหมือนกันนะเนี่ย"

 

คนตัวเล็กทำท่าเอียงอายก่อนที่จะหลับต

าปี๋

 

"พูดจาอะไรลามกชะมัด ไอ้บ้ อ๊ะ "

 

ฉันงับเข้าไปที่ยอดอกของคนตัวเล็กอีกครั้งก่อนที่จะลงไปชมดอกไม้งามของคนตัวเล็กและจุ๊บที่เนินของคนตัวเล็กแล้วค่อยใช้ลิ้นเลียวนที่เม็ดกระสัน

 

 

"อื้อออ เสียว~~~~อ๊ะ อย่านะ"

 

หลังจากที่ฉันใช้ลิ้นมามากพอฉันก็เปลี่ยนมาใช้ไอ้มังกรตัวน้อย ฉันใช้มันถูไถที่บริเวณกลีบดอกไม้ของคนตัวเล็ก ก่อนที่จะสอดเข้าไปลวดเดียว

 

"ส้วบบบ~~~อู เสียวจัง"

 

ตอนนี้มันทั้งรัดทั้งตอดแน่นทำให้ฉันกลั้นเสียงไว้ไม่อยู่

 

 

"อ๊าาาาาา เจ็บบบ เอาออกไป อย่าขยับนะ ฮืออออออ มันเจ็บบบ"

 

ไม่ว่าเปล่าคนตัวเล็กผลักฉันออกด้วยกำลังทั้งหมดที่มี ให้ตายสิตอนนี้ฉันรู้สึกผิดเป็นบ้าเลยที่ทำให้คนตัวเล็กเจ็บ

 

 

"คุณคือฉันขอโทษนะ เราไม่ต้องมีอะไรกันต่อก็ได้นะ"

 

ฉันพูดด้วยความสำนึกผิด

 

"ช่างมันเถอะ ทำต่อไปสิ ฉันจะทนเอาแล้วกัน"

 

คนตัวเล็กตอนนี้กำลังทำหน้าตาซีดเซียว

 

"คุณไหวใช่ไหม"

 

ฉันเอ่ยถามด้วยความกังวลใจ ฉันกลัวว่าตัวเล็กจะไม่โอเครไปเสียก่อน

 

"อื้มมม"

 

หลังจากที่คนตัวเล็กพูดเสร็จฉันก็เริ่มบรรเลงเพลงรักใหม่อีกครั้งหนึ่ง ฉันเริ่มสอดมังกรน้อยของฉันเข้าไปในช่องรูเล็กๆของคนตัวเล็กอีกครั้งนึง

 

 

"ซี๊ด~~~แสบอ่ะ "

คนตัวเล็กพูดพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า ฉันเริ่มขยับสะโพกเข้าออกแบบเนิบๆซึ่งทำให้ฉันเสียวมากด้วยความคับแน่นของคนตัวเล็ก

 

"อ่าาาาา เสียวสุดไปเลย"

 

ฉันครางออกมา มันเสียวจนฉันไม่สามารถกั้นความเสียวของตัวเองได้

 

 

"อื้ออ อ๊ะ ฉันแสบอ่ะ คุณเสร็จรึยัง อ๊ะ"

 

คนตัวเล็กทำสีหน้าเหยเก ปนจะร้องไห้

 

"อ่าาา จะเสร็จแล้วคุณ อีกนิดนะ"

 

ฉันเริ่มขยับสะโพกเร็วขึ้น

 

"ว้ายยยย อย่าแตกในนะ"

 

เมื่อคนตัวเล็กสั่งห้ามอย่างนั้น ฉันก็ได้แต่เอามันมาหลั่งข้างนอก

 

 

"เสร็จแล้วที่รัก "

 

ฉันจุ๊บลงไปที่หน้าผากของคนตัวเล็กเบาๆ

 

"อื้อออ เจ็บ"

 

เธอคลางออกมาเบาๆแล้วก็หลับไป

หลังจากนั้นฉันก็จัดการอาบน้ำให้กับคนตัวเล็ก ก่อนที่จะนอนกอดเธอนอนทั้งคืน

 

 

 

 

 

จบแล้วเป็นไงกันบ้าง ครั้งแรกของเหมยลี่ก็จะเจ็บหน่อยๆ ติดตามกันต่อไปนะคะ ครั้งต่อไปหวังว่าเหมยลี่จะไม่เจ็บแล้วนะ รักทุกคนที่อ่านนะคะจุ๊บๆ😘😘😘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น