Nadtamon love
email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เบบี๋

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 69

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2562 12:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เบบี๋
แบบอักษร

วันนี้ฉันก้อมาทำงานตามปกติ ฉันตั้งใจว่า จะทำงานเเค่สิ้นเดือนเเเล้วฉันจะลาออก ฉันเอาไปลาออกไปฝากไว้กับเลขาของคุณฟิลิกซ์ เขาก้อเซ็นอนุมัติมาให้นะ

วันนี้ผมก้อมาทำของผมปกติ.เลขาของผมบอกน้ำผึ้งมาขอยืนใบลาออก ผมจำใจต้องเซ็นอนุมัติให้กับเทอ เพราะผมไม่อยากให้เทอต้องมาเป็นเหมือนผู้หญิงๆทุกคน ตอนนี้ผมกำลังจะเปลี่ยนเเปลงตัวเอง ผมกำลังจะพยายาม ทำให้ผมเหมือนกับคนปกติทั่วๆไป

ลูกน้อง:นายครับ ผมหาเหยื่อคนต่อไปได้เเล้วครับ.

ผม:ไม่ต้องเเล้ว ต่อไปฉันจะเปลี่ยนตัวเอง

ลูกน้อง:ครับนาย

ผมนั่งเซ็นเอกสารจนเสร็จ ผมนั่งคิดถึงเเต่ใบหน้าของเทอ ผมเรยลงไปที่ห้องทำงานของเทอ เเล้วยืนมองเทอผ่านประจกใส รอยยิ้มของเทอมันทำให้ผมมีความสุข อย่างบอกไม่ถูก

8เดือนผ่านไป

หลังจากวันนั้น วันที่เราไปมีอะไรกับคุณฟิลิกซ์ ฉันก้อเริ่มมีอาการเเปลกๆ หน้ามืด เวียนหัว อาเจียน เราเรยไปหาหมอ หมอบอกว่าเราท้อง เเต่เรามีเขามาเเล้ว เราก้อต้องเลี้ยงเขาให้ได้ ตอนนี้เราใกล้จะคลอดเเล้ว

เราเปิดร้านขายเสื้อผ้าอยู่หน้าห้างเเห่งหนึ่ง เพื่อนๆของเรามันรู้ว่าเราท้อง เเต่เราไม่ได้บอกกับมันว่าเราท้องกับใคร

ขณะที่เรากำลังขายของอยู่นั้น เราก้อเกินอาการปวดท้องขึ้นมาเฉยเรย

โอ้ย ใครก้อได้ ช่วยด้วย ฉันปวดท้อง

👦คุณครับเป็นอะไรครับ.

ฉันปวดท้อง พาฉันไปโรงพยาบาลทีคะ เเต่พอเราเงยหน้ามองผู้ชายคนนั้น ฉันถึงกับต้องตกใจ คุณฟิลิกซ์

เขาก้อพาฉันมาที่โรงพยาบาล

วันนี้ผมตั้งใจจะไปคุยงานกับลูกค้าที่ห้างเเห่งหนึ่ง ตอนนี้ผมเปลี่ยนเเปลงตัวเองได้เเล้วนะครับ

เเต่พอผมเดินผ่านร้านขายเสื้อผ้าร้านหนึ่ง ผมได้ยินเสียงคนร้องให้ช่วย ผมเรยวิ่งเข้าไปประคองเทอ เพราะเหมือนเทอกำลังจะท้องเเก่ เเต่เมื่อผมได้เห็นหน้าของผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นคือน้ำผึ้ง น้ำผึ้งก้อไม่ต่างอะไรไปจากผม.เทอก้อตกใจเหมือนกัน ผมอุ้มพาเทอขึ้นรถมาที่โรงพยาบาล

ตอนนี้หมอพาเทอเข้าห้องคลอดไปเเล้ว เวลาผ่านไป1ชั่วโมง พยาบาลก้อเข็นเด็กทารกออกมา ผมเรยเดินเข้าไปถาม ว่านี่ใช่ลูกของน้ำผึ้งหรือป่าว

ผม:ขอโทษนะครับนี่ใช่ลูกของนางสาว น้ำผึ้งหรือป่าวครับ

พยบ.ใช่คะ น่าตาคล้ายคุณพ่อมากๆเรยนะคะ

ผม:รีบก้มลงไปหนูทารกที่อยู่ในรถเข็นทันที

หน้าตาคล้ายๆกับผมจริงๆด้วย

ผมเรยไปขอพบหมอเพื่อที่จะตรวจดีเอ็นเอ

หมอบอกตรวจได้เเต่ต้องใช้เวลาหน่อย

ผมสั่งให้หมอย้ายเทอไปห้องVIP ของโรงพยาบาล

ผมกะว่าถ้าเทอตื่นขึ้นมาผมจะต้องถามเทอให้ได้ ว่าเด็กคนนั้นใช่ลูกของผมไหม

🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น