นามปากกา พินอคคิโอ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 27

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2562 09:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep19
แบบอักษร

 

 

Talk. "หลินลู่หลาน"

 

ครืด~ครืด~~เราตื่นเพราะโทรสับเข้าแต่เมื่อมีใครรับให้

 

ปลายสาย:/"('::"::#!":!/'"=*""''//"":

 

🗣: หลินหลับอยู่

 

ปลายสาย: ''"'/*''/@'""":!='""='"""

 

🗣: สงสัยคงเพลียนะ

 

ปลายสาย'(/$/(/"/$/:')':':/(')

 

🗣นัมจูพูด หลินอยู่บ้านตระกลูหงส์

 

เรา: ใครโทรมาหรอ//ยื่นโทรสับให้เรา

 

เรา: ใครพูด

 

🗣: นี้มึงร่านมากรึยังไง ถึงขั้นไปนอนบ้านผู้ชาย

 

เรา: ค่ะ แค่นี้ใช่ไหมค่ะ//วางสายเรารู้แหละว่าใคร

เขาด่าเราว่าร่านทั้งๆที่เราก็ไม่ได้มีอะไรกับใคร บ้านเขาเราก็เคยนอนแล้วนี้อะไร ร่านหรอเดี๋ยวจะทำให้ดูว่าร่านมันเป็นยังไง

 

นัมจู: เราขอโทษนะที่รับโทรสับเธอ

 

เรา: ทีหลังก็บอกเขาไปด้วยละว่าเอากันพึ่งเสร็จ

 

นัมจู: เห้ยเป็นไรป่ะเนี่ย อย่ามาฟาดวงฟาดงาใส่เรานะ

 

เรา: จะลองไหมละห้ะ//อารมณ์ตอนนี้คือเราฆ่าคนได้อ่ะ

 

นัมจู:ไปอาบน้ำไปเดี๋ยวงานก็จะเริ่มแล้ว อ่ะนี้ม๊าให้เธอใส่ชุดนี้//เออเรานี้ลืมไปเลยว่าไม่มีชุดใส่

 

เรา: ผ้าขนหนูละ

 

นัมจู: มีเเต่ของเราอ่ะ นู้นอยู่หน้าห้องน้ำ

 

เรา: นายก็ออกไปได้เเล้วฉันจะอาบน้ำ

 

นัมจู: นี้ห้องฉันนะ ไปๆรีบๆอาบเรยฉันจะได้อาบ

 

เรา: ห้ามแอบดูนะ

 

เราก็อาบน้ำ ซ่า~ซ่า~ซ่าโอ้ยเจ็บจังสงสัยรอยสักคงจะตกสะเก็ด อาบน้ำแล้วสดชื่นจังเลย แกร๊กเราเปิดประตูออกจากห้องน้ำ ไอนัมจูนะหรอนั่งเร่นโทรสับเราอยู่ปลายเตียงจ้า เรากำลังใส่เเต่!!มันรูดซิบข้างหลังไม่ได้โอ้ย!!!!!

 

เรา:นาย!นาย!!นาย!!!นัมจู

 

นัมจู: ห้ะๆ //รีบวางโทรสับ

 

เรา:นายดูอะไรในโทรสับฉัน??

 

นัมจู: พอดีไปเปิดเจอ รายการเบิกเงินของโรงเรียนxxนะ

 

เรา: ช่วยไรหน่อยสิ รูดซิบข้างหลังให้หน่อยมือฉันเอื้อมไม่ถึง

 

นัมจู:มาๆเดียวช่วย //เราก็หันหลังให้เขารูดซิบให้

 

นัมจู: เธอมีรอยสักด้วยหรอ แก๊งมังกรดำ สะด้วย

 

เรา: เออพูดมากนะ

 

นัมจู: ว๊าว ขาวจัง

 

เรา:ทะลึ่ง รีบๆรูดสิ

 

นัมจู:แต่ขาวน้อยว่าเมียฉันนะ//เมีย!!!!!

 

เรา:เมียคือ??

 

นัมจู: เอ่อๆมีแล้วกันหนาาา

 

เรา: นายมีเมีย! เมื่อไร! ใคร!ที่ไหน! อะไร! ยังไง!!! ไหนเล่าๆ!!

 

นัมจู:วันหลังจะเล่าให้ฟัง

 

นัมจู: เอ่อรีบลงไปได้เเล้วไปม๊ารออยู่ข้างล่าง ฉันจะอาบน้ำ

 

เรา:ไปก็ได้ชิ//เราลงมาข้างล่างไม่เห็นมีใครเลยไปหาอะไรกินในครัวดีกว่าหิวจังเรย

 

เรา:มีอะไรให้ช่วยไหมค่ะ

 

แม่บ้าน: ไม่มีค่ะคุณหนู หนูรับอะไรรึป่าวเดี่ยวฉันจะยกออกไปให้//เรามองๆดูมีเเต่อาหารทะเลทั้งนั้นคงเอาใว้เลี้ยงเเขก

 

เรา: หนูแพ้อาหารทะเลค่ะ

 

แม่บ้าน:เเพ้อาหารทะเลเหมือนคุณหนูนัมจูเลยนะค่ะ

 

เรา: อ่อคะ เอานมอุ่นๆแก้วหนึ่ง

 

แม่บ้าน:คุณหนูไปรอข้างนอกนะค่ะเดี่ยวน้ายกไปให้

 

เรา: ขอบคุณนะค่ะ

 

ม๊า: หนูหลิน

 

เรา: ค่ะม๊า

 

ม๊า: นี้ วังเฟยหลง เจ้าของงานวันนี้//คนที่เรายิงวันนั้นนิโอ้ยตายแล้วเขาจะจำเราได้ไหมนี้

 

เรา: สวัสดีค่ะคุณลุง😋//ฝืนยิ้ม

 

ม๊า: ลุงอะไรกันเรียกป๊าสิลูก

 

ป๊า: ชุดสวยดีนี้

 

เรา: ค่ะม๊าให้หลินใส่ชุดนี้

 

ป๊า: สวยเหมือนเหมยตอนสาวๆเรย

 

เรา: 🧐🧐🧐🧐

 

ม๊า: อ้าวตาพอร์ชลงมาพอดีเลย พอร์ชมานี้ก่อนสิลูก

 

ม๊า:หนูหลินจ้ะนี้ตาพอร์ชพี่ชายของนัมจู//หล่อจัง เหมือนหลุดออกมาจากนิยายเลย ไม่คิดไม่ฝันว่านัมจูจะมีพี่ชายหล่อขนาดนี้ โอ้ปป้าชัดๆโอ้ยจะละลาย

 

เรา:ยิ้ม//สวัสดีค่ะ

 

เฮียพอร์ช: คับ 😊//โอ้ยอย่ายิ้มได้ไหมมันจะละลายอยู่แล้ว5555

 

ม๊า:งั้นป่ะเฮียออกไปต้อยรับเเขกกันดีกว่าปล่อยให้เด็กเขาคุยกัน

 

เฮียพอร์ช: เธอชื่ออะไร??

 

เรา:หลินค่ะ หลินลู่หลาน

 

นัมจู: พอเลยๆไม่ต้องเลยนะเฮีย ปล่อยให้เด็กไปมีอนาคตเถอะ

 

เฮียพอร์ช: อะไรของมึงนิไอเสือกูแค่ถามชื่อน้องเขาเฉยๆทำเป็นหวง

 

แม่บ้าน: นมอุ่นๆมาแล้วค่ะคุณหนู

 

เรา:ค่ะ

 

เฮียพอร์ช: ออกไปยืนต้อนรับแขกเป็นเพื่อนเฮียหน่อยนัมจู หลิน

 

เรา: 😁😁😁

 

ภายในงาน 🌹🌹🌹🌹

 

นัมจู: แก๊งพรายดำมานู้นแล้ว//เราหันไปมอง ก็มี นายใหญ่ นายแม่ อาฟาน เจ้จัสมิน ต้นกล้า

 

เรา: เจ้มาถึงนานยัง

 

นายแม่: แล้วเธอมาตั้งเเต่ตอนไหน

 

เรา:มาตั้งแต่เที่ยงแล้วค่ะนายแม่

 

เรา:เชิญทุกคนเข้าไปในงานดีกว่าค่ะ

 

เรา: เจ้โกธรหลินหรอ

 

จัสมิน: 🤨

 

เรา:อาฟานข๋าดูเจ้ดิทำเหมือนหลินเป็นอากาศเลย //แล้วเจ้ก็เดินหนี

 

อาฟาน: ให้อารมณ์ดีกว่านี้ก่อนค่อยมาง้อใหม่

 

เรา:มีเรื่องอะไรอย่างงั้นหรอ

 

อาฟาน:จัสมินจับได้ว่าต้นกล้ายักยอกเงินของบ่อนคาสิโน่

 

เรา:😯😯

 

อาฟาน: งั้นเดี่ยวค่อยคุยกันนะ

 

เรา:พี่พอร์ชค่ะ หลินขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะค่ะ

 

เฮียพอร์ช: ป่ะเดี่ยวพี่พาไป

 

ระหว่างทางเรามองไปเห็นเฮียเจ้ามากับว่าที่คู่หมั้นเขา เรารีบคว้าแขนเฮียพอร์ชมาควงเฮียทำหน้างง

อยู่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อ !! พรึ่บ เมื่อมีเเรงกะชากมหาศาลเราหันไปตามเเรง ปรากฏว่าเฮียเจ้าค่ะ

 

เฮียเจ้า:นี้ใช่ไหมนี้มึงขอเลิกกับกู ร่านมากใช่ไหมนอนกลางวันนอนกับคนน้อง พอตอนกลางคืนควงคนพี่ออกงาน เธอไม่ละอายใจบ้างรึไง กี่คนแล้วกี่คน กี่คนที่มึงสวมเขาให้ มึงมันร่านเอาไม่เลือกไม่ว่าจะพี่รึน้อง แล้วคืนนี้จะเอาพี่รึเอาน้องละ

 

~~เพียะ~~เราตบหน้าเฮีย คุณดูถูกฉันมากเกินแล้วคุณคิดว่าคุณเป็นใครมายืนต่อว่าคนอื่นแบบนี้

นั้นๆที่คุณยังไม่รู้จักเขาดีด้วยซ้ำ

 

ยี่หวา: ไอเจ้าพอก่อนคนมองเต็มแล้ว

 

เฮียพอร์ช: ป่ะหลินไปเถอะ

 

เฮียเจ้า: เดี่ยว..สนุกมากหรอ ที่ทำให้คนอื่นเค้าเป็นบ้าอย่างเงีย!😂😂

 

เฮียเจ้า: รักไม่รักก็พูดมาดิ!

 

เรา :เงียบ เฮียหลังกำลังจะเดินออกไป

 

เรา: เราตะโกนตามหลัง// เอออ รัก คิดว่าง่ายมากหรอ ที่รักเค้าแต่พ่อเค้าไม่ชอบเนี่ย// เรารีบวิ่งออกมาจากตรงนั้น ตอนนี้เรากำลังนั่งร้องไห้อยู่ในห้องน้ำคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆสักพักเหมือนมีคนมาเข้าห้องน้ำ. เราหยุดร้องไห้ มีเสียงคนคุยกัน

 

🗣:รีบจัดการมันสะมันรู้เรื่องฉันมากเกินไปแล้ว

 

🗣ให้ผมจัดการใครก่อนคับ

 

🗣: วันนี้เก็บนางจัสมินก่อน ส่วนนางหลินเดี่ยวฉันจัดการเอง

 

🗣: นี้เงินก้อนเเรก ถ้างานสำเร็จค่อยมารับส่วนที่เหลือ

 

🗣ผมจะทำให้ผิดหวังคับ

 

สักพักเสียงเงียบเรารีบเช็ดน้ำตาวิ่งออกจากห้องน้ำ วิ่งเข้าไปในงานมองหามองตอนนี้เจ้กำลังต่อในอันตราย เจ้ไปไหนของเจ้เนี่ย เรามองไปเห็นอาฟานพอดี

 

เรา: อาค่ะเจ้อยู่ไหน

 

อาฟาน: มีอะไรหลินหน้าตาตื่นมาเชียว

 

เรา: หลินถามว่าเจ้จัสมินอยู่ไหน

 

อาฟาน: อ้าวนู้นไงมาพอดีเลย//เรารีบหันมองไปหาแต่เหมือนจะสายเกินไปแล้วเพราตอนนี้!!มีเเสงสีแดงของไรเฟิลจ่ออยู่ตรงหัวใจเจ้ ดูเหมือนเจ้ไม่รู้สึกอะไรเลยว่ามีคนจ้องจะยิงอยู่ เรารีบวิ่งเข้าไปหาเจ้ แต่!!!!แล้ว

 

~~~เจ้จัสมิน ระวัง😧😧

.

.

.

.

~~~ปัง 💢💢

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น