เจ้าหญิงดอกไม้ / บุษบากร
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ฝากติดตามผลงานของ "เจ้าหญิงดอกไม้" ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะคะ ^^ (ดูนิยายเรื่องอื่น ๆ คลิกที่รูปโปรไฟล์ได้เลยน้า)

CHAPTER 15 50% เติมความหวาน

ชื่อตอน : CHAPTER 15 50% เติมความหวาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2562 18:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 15 50% เติมความหวาน
แบบอักษร

"พี่ออสติน...อย่าเงียบสิคะ" ดวงตากลมโตสดใสรอลุ้นคำตอบจากชายหนุ่มตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อหลังจากที่เขากินอาหารฝีมือเธอเข้าไป....ฝีมือการทำอาหารของเธอจะอร่อยเท่ามารดารึเปล่าก็คงต้องรอลุ้นจากคำตอบของเขา

"......"

"อร่อยมั้ย"

"อร่อยครับ แต่..."

"แต่อะไรคะ"

.

.

.

"แต่พี่ว่าฟ้าอร่อยกว่า ^^"

เพียะ! มือเล็กตีเข้าที่แขนเขาเต็มแรง ก่อนที่พวงแก้มจะเปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อนเพราะความเขินอาย

"หยุดหื่นได้แล้ว ตอบให้ตรงคำถามสิ" ฟ้าใสนั่งกอดอกหน้าบึ้งเมินหน้าหนี เธออุส่าตั้งใจจะทำแต่ดูเขาตอบสิ

หึ้ย มันน่านัก!

แต่ท่าทางงอนแก้มป่องของเธอมันกลับทำให้เขาเอ็นดู ถึงความรู้สึกตอนนี้จะคลื่นไส้จนอยากจะอาเจียน เมื่ออาการมันกำเริบอีกแล้ว

"เดี๋ยวพี่มานะ" ออสตินพูดพร้อมส่งยิ้มบางๆ ไปให้ก่อนรีบลุกไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กได้แต่นั่งงง เขาเป็นอะไร ก่อนที่จะได้ยินเสียงอาเจียนตามมาทำให้เธอรีบลุกพรวดพราดไปหาสามีทางพฤตินัยจนเกือบลืมไปว่าตัวเองก็กำลังท้องกำลังไส้

"พี่ออสติน เป็นอะไรรึเปล่าคะ เปิดประตูให้ฟ้าหน่อย" ร่างบางยืนเคาะประตูอยูนานสองนานจนมีความคิดที่จะออกไปเรียกคนของเขาเข้ามาแล้วแต่ชายหนุ่มดันเปิดประตูมาเสียก่อนพร้อมกับใบหน้าซีดเซียว

"อาหารฟ้าไม่อร่อยหรอคะ..." เขาถึงกับต้องอาเจียนมาทันทีที่ทานมันเข้าไป

"เปล่าครับ พอดีช่วงหลังๆ พี่ไม่สบายนิดหน่อย คงเป็นเพราะเครียดมากกว่า" คนตัวเล็กเอียงคอสงสัย ทำไมอาการเขาเหมือนคนท้องซะได้

หรือเขาจะแพ้ท้องแทนเธอ!!

"เป็นมากี่เดือนแล้วคะ" ถามพลางพยุงร่างสูงให้ไปนั่งพักที่โซฟาตัวหรู

"ตั้งแต่ที่ฟ้าหนีพี่ไป..." ชายหนุ่มพูดเสียงแผ่วเบา พอนึกถึงเรื่องนั้นเขาก็รู้สึกผิดที่ทำให้เธอเสียใจ แต่ฟ้าใสพอได้ยินประโยคที่เขาพูดเธอก็พอจะรู้คำตอบแล้วว่าสาเหตุเป็นเพราะอะไร ทั้งๆ ที่ควรจะเป็นเธอมากกว่าที่มีอาการแพ้ท้องแต่เขาดันรับอาการนั้นไว้เสียแล้ว

"ฟ้าขอโทษนะ" ขอโทษของฟ้าใสคือขอโทษเรื่องที่เขาต้องแพ้ท้องแทนเธอแต่ชายหนุ่มดันคิดว่าเธอขอโทษเพราะเรื่องที่เธอหนีเขามา

ต่างคนต่างเข้าใจกันคนละความหมาย

"ไม่เป็นไรครับ พี่เข้าใจ พี่เองก็ อุ้บ!" ไม่ทันที่จะพูดจนจบประโยคชายหนุ่มก็รีบวิ่งเข้าไปห้องน้ำอีกครั้ง

"ท่านครับ! ท่านเป็นอะไรรึเปล่า" ผู้ติดตามคนสนิทของออสตินที่อยู่บริเวณนั้นได้ยินเสียงอาเจียนของเจ้านายต่างก็รีบมาหาเขาด้วยความเป็นห่วง

"ให้ผมตามหมอมั้ยครับ"

"อึก ไม่ต้อง!" ออสตินตอบกลับ ก่อนจะเดินโซซัดโซเซออกมาจากห้องน้ำอย่างคนหมดแรง

"พี่ออสติน ฟ้า/พี่ไม่เป็นอะไร" เขาจะขัดเธอทำไม เธอแค่จะบอกว่ามีเรื่องที่เขาต้องรู้ต่างหาก

"แต่ผมว่า"

"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฟ้าดูแลให้เอง ^^" ฟ้าใสตอบกลับ เพราะดูท่าแล้วออสตินเองก็ไม่ต้องการให้หมอมาตรวจ สงสัยคงต้องเป็นเธอเองสินะที่ต้องคอยดูแลเขา

"พี่ออสติน~"

"ครับ"

"โอเคมั้ยคะ ยังอยากอาเจียนอยู่อีกรึเปล่า" ฟ้าใสถามขณะที่ทั้งคู่นั่งอยู่บนตัวโซฟาตัวหรู วันนี้ เป็นวันที่เขาไม่ยอมให้เธอไปทำงาน ไม่ยอมให้เธอกลับบ้าน ทั้งๆ ที่เป็นวันสุดท้ายของสัปดาห์ โดยให้เหตุผลว่า

"พี่คิดถึงฟ้าจะตายแบ้ว ยังจะทิ้งพี่ไว้คนเดียวอีกหรอ ใจร้าย!"

"แต่ฟ้ากลัวสอนเด็กๆ ไม่ทัน"

"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง พี่ให้คนอื่นไปสอนแทนแล้ว"

"แต่/ไม่มีแต่ครับ"

ไม่ว่าจะค้านยังไง เขาก็ไม่ยอมให้เธอกลับบ้านหรือไปทำงานอยู่ดี

"พี่...ไม่มีแรงเลยครับ" ชายหนุ่มพูดพลางล้มตัวนอนลงบนตักเธอ หันหน้าเข้าหาหน้าท้องเหมือนเด็กตัวน้อยๆ ที่ต้องการความอบอุ่นจากคนเป็นแม่ แต่ตอนนี้เขาต้องการความอบอุ่นจากเมียต่างหาก มีอาการแบบนี้มันก็ทำให้เขารู้ถึงข้อดีของมันเล็กน้อย เพราะมันทำให้เขาอ้อนเธอได้ยังไงล่ะ มือหนากอดเธอไว้หลวมๆ ก่อนจะปิดเปลือกตาลง คนตัวเล็กที่ทำหน้าที่เป็นทั้งแม่และเมียให้เขาก็ต้องยอม ชิงนอนบนตักขนาดนี้เธอจะขัดได้ยังไง นอกจากยอม มือบางลูบผมเขาเบาๆ ก่อนจะยิ้มตามให้กับภาพตรงหน้า

ถ้าเขารู้ว่าเธอท้อง เขาจะดีใจไหมนะ...

เขาจะทำยังไง...

"พี่ออสติน~"

"....." คนตัวเล็กส่งเสียงเรียกชายกนุ่มที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่บนตักของเธอ เมื่อเห็นว่าเขาไม่ตอบ ก็เผลอคิดไปว่าเขาคงหลับเสียแล้ว

"ฟ้ารักพี่นะ..." ฟ้าใสพูดเสียงแผ่วเบา เธอคิดว่าเขาหลับ แต้ความจริงแล้วเขาไม่ได้ เขาได้ยินทุกประโยคทุกคำที่เธอพูด ชายหนุ่มอมยิ้มบางๆ โดยที่เธอไม่ทันได้สังเกต

แต่ทว่า...ตอนที่หัวใจของเขากำลังพองโตเพราะได้ยินคำบอกรักจากปากเธอนั้น เขากลับได้ยินเสียงหัวใจเต้นอีกดวง แต่ไม่ใช่เสียงหัวใจของเขาแน่นอน...

เป็นเสียงที่เขาได้ยินมาจากข้างในท้องของเธอ เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นครั้งที่สองแล้ว จะบอกว่าตัวเองหูฝาดก็เริ่มไม่มั่นใจในคำตอบ

"ฟ้ามีเรื่องจะบอก...แต่ฟ้าไม่รู้ว่าพี่จะโอเคกับมันรึเปล่า"

"......" เขายังคงเงียบเพื่อดูว่ารอจะพูดอะไรต่อไป

"แต่ถึงแม้ว่าพี่จะไม่โอเคก็ไม่เป็นไร ฟ้าเข้าใจ"

"....."

"เพราะไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...ฟ้าก็จะไม่ทิ้งลูกของเราไปไหน..." น้ำเสียงของเธอเริ่มแผ่วเบาลงไปเรื่อยๆ แต่ถึงจะเบาเขาก็ได้ยินคำๆ นั้นชัดเจน

"....." เดี๋ยวนะเมื่อกี้เธอพูดว่า 'ลูก' งั้นหรือ...

"ฟ้าจะรักเขาเหมือนที่ฟ้ารักพี่...ฮึก" สุดท้ายก็พูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น พร้อมกับน้ำตาที่หยดแหมะลงบนใบหน้าคมก่อนที่เธอจะรีบปาดมันออกจากแก้มนวลลวกๆ เธอจะมาร้องไห้แบบนี้ไม่ได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่าเขาจะยอมรับหรือไม่ยอมรับเธอก็ต้องเข้มแข็ง

พรึ่บ!

"!!!" ชายหนุ่มดีดตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะเป็นฝ่ายผลักคนตัวเล็กนอนราบกับโซฟาพร้อมกับขึ้นคร่อมโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

"พี่..ยะ..ยังไม่หลับหรอคะ O_O" ถามกลับด้วยแววตาตกใจ เพราะถ้าเขาไม่หลับ ก็ต้องได้ยินทุกประโยคที่เธอพูดเมื่อกี้

"เมื่อกี้ฟ้าบอกว่า 'ลูก' ใช่ไหม" คนด้านบนถามกลับเสียงหัวใจเต้นระรัวเพราะรอคำตอบจากเธอ หวังว่าสิ่งที่เขาคิดมันจะถูกต้อง

"คือ..." เธออึกอีกเพราะไม่รู้ว่าต้องทำยังกับสถานการณ์ตอนนี้ ไม่รู้ว่าควรบอกความจริงกับเขาดีไหม เพราะลึกๆ ก็กลัวว่าเขาจะไม่ยอมรับลูกในท้อง...

"อย่าโกหกพี่ ฟ้าท้องลูกของเราใช่ไหม" ชายหนุ่มถามซ้ำอีกครั้งพร้อมกับเค้นคำตอบทางสายตาโดยที่คนใต้ร่างเองก็ทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายเธอก็พยักหน้าเป็นคำตอบ หยดน้ำตาปริ่มๆ อยู่ตรงขอบตาเพราะความกลัว

ฟู่ว~

แต่ออสตินถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะประทับจูบไปที่หน้าผากมนเบาๆ

"ขอบคุณนะ"

"พี่ออสติน...ไม่โกรธฟ้าใช่ไหม" เขาไม่โกรธใช่ไหมที่ปล่อยให้ตัวเองตั้งท้องลูกของเขาแบบนี้

"พี่จะโกรธฟ้าทำไมล่ะครับ ขอบคุณนะ ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิต ขอบคุณที่ทำให้พี่รู้จักความรัก...และขอบคุณที่ฟ้าเป็นแม่ของลูก..." ตอบพร้อมกับสบตากับเธอ เพื่อยืนยันในสิ่งที่ตัวเองได้พูดออกไปว่าเขาหมายความอย่างที่พูดจริงๆ

"ฮึก...ขอบคุณนะคะ...ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง" คนตัวเล็กพูดเสียงสะอื้น ดวงตาพร่ามั่วเพราะหยดน้ำตาบังหมดแล้ว ทำให้มองหน้าเขาไม่ชัด รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เขาจูบ ก่อนที่เธอเองก็จูบเขากลับเช่นกัน

แต่....

"ท่านครับ!!!"

"....."

"Shit ขอโทษครับ เดี๋ยวผมมาใหม่!" คนของออสตินที่ตั้งใจจะมาแจ้งข่าวให้เขาทราบถึงกับตกใจที่เห็นฉากพลอดรักของประธานาธิบดีกับคนรักอยู่พอดี พร้อมกับความกลัวที่ตามมา กลัวว่าตัวเองจะหัวขาดเพราะดันทะเลอทะล่าเข้าไปขัดจังหวะเสียนี่

ทางด้านออสตินเองเขาไม่ได้ตกใจที่คนของเขาเข้ามาเห็นชายหนุ่มกำลังจูบเธอสักเท่าไหร่ คงมีแต่คนใต้ร่างที่นอนหน้าแดงแจ๋อยู่เท่านั้น

"พี่ออสติน ลุกออกไปได้แล้วค่ะ -///-"

"ทำไม เขินหรอ หืมม~" พูดพร้อมกับแกล้งลงไปคลอเคลียบริเวณแก้มนวลเล็กน้อย

เขาชอบ ชอบเวลาที่เธอเขินเขาแบบนี้....

 

 

 

.....................

หวานจนมดขึ้น 5555555

ปล. ไรท์ตั้งใจอัพวันนี้ 12 ก.ย. เพราะวันนี้เป็นวันเกิดท่านประธานาธิบดีของเรา หรือวันเกิดเจ้าของอิมเมจพี่ออสตินนั่นเองค่าาาา อิอิ

Happy birthday Kim Namjoon 💜

#RMDAY

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น