Momiji Maple

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : กับดักที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 437

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2562 02:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดักที่ 5
แบบอักษร

 

 

เหล้าแก้วแล้วแก้วเล่าถูกยกขึ้นดื่มผ่านลำคอระหง จนใบหน้าที่ขาวอมชมพูนั้นเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อย จนอัฐที่นั่งอยู่ข้างๆเริ่มมองด้วยความเป็นห่วง

 

“ฉันว่าเธอดื่มมากไปแล้วนะ”อัฐพูดพร้อมกับเหลือบตามองแอล

 

“พูดมากน่ะอัฐ อย่าทำลายความสนุกสิ มาๆๆ มาเต้นกันดีกว่า”แอลพูดก่อนฉุดอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นตามเธอ อัฐมองแอลเต้นก่อนถอนหายใจออกมา

 

“ให้ตายสิ…ฉันล่ะสงสารแม่เธอจริงๆเลย”อัฐพูดพึมพำกับตนเอง

 

//// //// //// //// //// //// //// //// ////

 

แอลเดินโซซัดโซเซออกมาจากผับโดยที่มีอัฐคอยช่วยพยุงเดินออกมา

 

“แอล!…เดินตรงๆสิ เดินเป็นงูเลย”อัฐบ่นขึ้นพร้อมกับเกาะตัวอีกฝ่ายไว้แน่นเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายทรุดตัวลงไป

 

“ก็ตรงอยู่นะ อัฐนั่นแหละโยกตัวเราไป-มา ดูดิ เราเลยมึนหัวเลย”แอลพูดพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ

 

“ยังจะมาแถอีก!…เมาก็ยอกว่าเมาเถอะ น้ำเปลี่ยนนิสัยจริงๆเลย”อัฐต่อว่าอีกฝ่ายก่อนพึมพำกับตนเอง

 

สายเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือดังขึ้นหลายต่อหลายครั้ง จนแอลส่งเสียงขึ้นด้วยความรำคาญ

 

“โอ๊ย!…โทรจังเลย!”แอลบ่นขึ้นด้วยความรำคาญก่อนตัดสายทิ้งโดยที่ไม่ได้สังเกตมองว่าใครเป็นคนโทรมา

 

“เกมโทรมารึเปล่า?…”อัฐพูดคาดเดาขึ้นเพราะเขาคิดว่าเกมน่าจะโทรตามตัวแอลบวกกันความเป็นห่วง

 

“พูดจริงหรอ?”แอลหันควับมองอัฐก่อนก้มลงมองโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋า อัฐเห็นว่าแอลกำลังสนใจว่าใครเป็นคนโทรเข้ามา เขาจึงพูดลองเชิงอีกฝ่าย

 

“ลองดูสิ”

 

“งั้นไม่รับสาย”แอลแสร้งทำเป็นไม่สนใจใยดี จนอัฐพูดลองใจให้อีกฝ่ายอ่อนลง

 

“แต่เกมเขาอาจจะเป็นห่วงเธออยู่ก็ได้นะ”

 

“งั้นยิ่งไม่อยากรับสายเลย”แอลทำใจแข็งทั้งๆที่ใจเธออยากจะรับสายนั้นถ้าหากเป็นเกมโทรเข้ามา

 

อัฐจ้องมองแอลก่อนที่จะล้วงมือของเขาเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือของแอลออกมาก่อนยกขึ้นดู

 

“อ้าว!…แม่เธอโทรมานี่”อัฐพูดขึ้นทำให้แอลถึงกับหน้าตาตื่นด้วยความตกใจ แอลรีบคว้าโทรศัพท์มือถือของเธอมาจากอัฐอย่างรีบร้อนทันที

 

“ค่ะแม่!!…แม่คะ! ฮัลโล่~”แอลกรอกเสียงลงไปทั้งๆที่คนที่โทรเข้ามานั้นวางสายไปแล้ว อัฐมองแอลก่อนที่จะหัวเราะออกมาอย่างเต็มเสียง

 

“แม่ไม่ได้โทรมานี่!!”แอลโวยวายใส่อัฐทันที แต่ก็ไม่วายที่อีกฝ่ายจะหัวเราะกับการกระทำของแอลจนตัวงอ

 

“เวลาเมาแล้วดูโง่จัง ฮ่าๆๆๆ”อัฐพูดไปขำไป

 

“นี่แกล้งฉันหรอ!? ไอ้บ้านี่!!”แอลพูดก่อนที่จะยกกระเป๋าฟาดอัฐไม่ยั้งจนอัฐหลบอย่างพัลวัน

 

“อะไร! …ก็เธอโง่เองนะ จะมาโทษฉันได้ไง”แอลไล่ตีอัฐด้วยอาการเซจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ อัฐเอนตัวหลบทันก่อนที่อีกฝ่ายจะถลาลงไปนั่งพับเพียบกับพื้นถนน อัฐได้แต่หัวเราะกับสภาพของแอลก่อนที่ทั้งคู่จะหันไปมองคนที่เดินเข้ามาใกล้

 

“พี่แอล~…อ้าว!พี่อัฐ!…ไม่เจอกันนานนะคะ ว่าแต่ ทำอะไรกันอยู่คะเนี่ย?”มิลค์ที่กำลังเดินหอบหนังสือเรียนอยู่นั้นทักทายอีกฝ่ายขึ้น

 

“อ้าว!…มิลค์ ไม่เจอกันนานโตขึ้นเยอะเลยนะ เรียนปี1แล้วสินะ”อัฐทักพร้อมกับหันมองอีกฝ่าย แต่มิลค์กลับไม่ได้สนใจที่ชายหนุ่มทักเธอกลับมอง

 

“ทำอะไรกันอยู่คะเนี่ย!?…ทำไมพี่แอลเป็นแบบนั้นล่ะคะ?”มิลค์เอ่ยถามก่อนที่เธอจะรีบวิ่งเข้าไปนั่งลงตรงหน้าของแอล

 

“อ้าว?…มิลค์เรียกแม่นี่ว่าแอลหรอ? พี่นึกว่าจะเรียกชื่อเดิมซะอีก”อัฐพูดไปหัวเราะไป เมื่อมิลค์พยักหน้าตอบอัฐจึงพูดขึ้น

 

“ก็แอลน่ะสิ เมาเละเลย ตลกมากด้วย”อัฐพูดไปหัวเราะไป

 

“ฉันไม่ได้เมา! แค่มึนเอง เธอนั่นแหละแกล้งฉัน”แอลโวยวายใส่อัฐที่ยังคงแกล้งเธอไม่หยุดจนมิลค์ห้ามขึ้น

 

“พี่อัฐคะ ไม่เอาสิ พี่แอลเขาจะไม่ไหวแล้วนะคะเนี่ย”มิลค์พูดขึ้นก่อนที่เธอจะหันมองแอล แอลเอนตัวมาพิงไหล่ของมิลค์ราวกับหาที่พิง อัฐมองอีกฝ่ายพร้อมกับหัวเราะขึ้นอีกครั้งก่อนที่เขาจะหันไปถามมิลค์ที่กำลังนั่งดูแลแอลอยู่

 

“นี่ไม่เจอกันนานเรานี่ทั้งสวย ทั้งน่ารักขึ้นนะเนี่ย ตั้งแต่ย้ายบ้านไปครั้งนั้นยังเด็กอยู่เลยนี่”อัฐถามไถ่ทุกข์สุขของอีกฝ่าย

 

“ค่ะ…ตอนนั้นลำบากเหมือนกันค่ะ ต้องปรับตัวใหม่ หาเพื่อนใหม่ คิดถึงพวกพี่ๆมากเลย”มิลค์ตอบอีกฝ่ายขึ้นทั้งที่มือของเธอยังคงโอบแอลเอาไว้

 

ทั้งมิลค์และอัฐสนทนากันอยู่พักใหญ่จนแอลถึงกับส่งเสียงดังขึ้น

 

“นี่!!…จะคุยกันอีกนานไม๊!?”แอลส่งเสียงโวยวายขึ้นด้วยความหงุดหงิดทั้งที่เธอนั้นยังคงหลับตาอยู่

 

อัฐกอดอกมองแอลก่อนถอนหายใจออกมา

 

“พี่ว่าพี่คงแบกแม่นี่ไปไม่ไหวแน่เลย ดูสภาพสิ อย่างกับ…ชิวาว่าเลย”อัฐพูดขึ้นก่อนส่ายหัวอย่างระอา

 

“ถ้าอย่างนั้นให้พี่แอลพักที่หอพักของมิลค์ก่อนก็ได้ค่ะ อยู่แถวนี้เอง”มิลค์เสนอขึ้น

 

“จริงหรอ?”อัฐถามย้ำ แต่เขาเองก็ยังทำสีหน้าราวกับเป็นห่วงแอล

 

“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะพี่อัฐ หอพักหญิงค่ะ ไม่มีผู้ชายเข้า ถ้าผู้ชายคนไหนจะเข้าต้องขอจากคนคุมหอก่อน แล้วก็จะเข้าได้ไม่เกินครึ่งชั่วโมงเท่านั้นค่ะ”มิลค์พูดขึ้นจนอัฐตอบตกลง

 

“โอเค งั้นพี่ฝากด้วยนะ พี่ต้องรีบไป”อัฐพูดขึ้นก่อนยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพูดคุยกับคนของตนเอง

 

มิลค์เดินพยุงแอลไปตามทางอย่างทุลักทุเล เมื่อถึงห้องพัก มิลค์จึงพยุงตัวของแอลลงนั่งบนโซฟาข้างเตียงทันที ก่อนที่เธอจะเปิดตู้หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กออกมาเพื่อเตรียมจะเช็ดหน้าให้แอล

 

“มีเหล้าไม๊?”เสียงพูดของแอลที่ดังขึ้นทำให้มิลค์ถึงกับหันขวับกลับไปมองทันที

 

“ห๊ะ!?…”

 

“เหล้าน่ะ มีไม๊?”แอลพูดย้ำ

 

“มะ…ไม่มีค่ะ มีแต่น้ำผลไม้กับนมค่ะ”มิลค์พูดขึ้นตามความเป็นจริง แอลมองหน้ามิลค์ก่อนพูดตอบกลับไป

 

“โกหกพี่หรอ?…ก็พี่เห็นอยู่ว่ามี นั่นไง”แอลพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปยังหลังตู้ที่มีขวดวอดก้าวางอยู่ มิลค์หันมองตามมือของแอลที่ชี้ไปก่อนที่เธอจะหันมาตอบอีกฝ่าย

 

“อันนั้นมันไม่ใช่ของมิลค์ค่ะพี่แอล…นั่นมันของเพื่อนมิลค์ค่ะ พวกเขามานั่งเล่นไพ่ที่ห้องเลยเอาติดมาด้วยแล้วไม่ได้เอากลับไป”มิลค์ตอบ

 

“งั้นเอามา เดี๋ยวพี่ซื้อคืนให้”แอลพูดขึ้นอย่างออกคำสั่งพร้อมกับนั่งมองมิลค์ที่กำลังยืนอยู่

 

“แต่พี่แอลเมาแล้วนะคะ”มิลค์ค้านขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายอยากจะดื่มต่อ

 

แอลได้ยินดังนั้นจึงพยุงตัวลุกขึ้นจากโซฟาก่อนเดินไปหาอีกฝ่ายพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปหาใกล้ๆ

 

“หน้าพี่ตอนนี้…เหมือนคนเมามากหรอ?”แอลพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้าหาอีกฝ่าย มิลค์ยืนนิ่งตัวเกร็งพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มแดงขึ้นบวกกับท่าทางที่ดูเลิ่กลั่กราวกับกำลังเขินคนตรงหน้าที่จ้องมองมายังเธออย่างคนทำอะไรไม่ถูก แถมมือทั้งสองของเธอก็ยังคงกำผ้าขนหนูและบิดมันแน่น

 

“ค่ะ…ไม่เมาก็ไม่เมาค่ะ”มิลค์พูดพร้อมกับก้มหน้างุดลงมองพื้น งอย่างเดิม

 

“งั้นรินมาเลยจ่ะสาวน้อย”แอลพูดพร้อมกับมองอาการของคนตรงหน้าก่อนที่เธอจะยิ้มมุมปากขึ้นและค่อยๆถอยไปนั่งลงบนโซฟา

 

มิลค์ยกขวกเหล้าและแก้วมาวางไว้บนโต๊ะก่อนที่เธอจะรินให้อีกฝ่ายดื่ม แอลมองก่อนคว้าแก้วเหล้านั้นขึ้นมาดื่มทันที

 

“มิลค์ก็มาดื่มเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิ”แอลชักชวนอีกฝ่ายขึ้น แต่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายอึกอักและบอกว่าไม่ค่อบถนัดเรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่ เธอจึงพูดขึ้นต่อ

 

“เอาน่ะ อยู่ในห้องเราเอง ไม่เป็นอะไรหรอก”แอลพูดชักชวนอีกครั้ง พร้อมกับจ้องมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม

 

“ก็ได้ค่ะ”เมื่อเห็นว่สอีกฝ่ายตอบตกลงแอลจึงรินเหล้าให้มิลค์ทันที

 

//// //// //// ///// //// //// //// //// ////

 

เกมพยายามโทรติดต่อแอลหลายต่อหลายครั้งแต่ดูเหมือนกับว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมรับสายเธอ

 

“แอลอยู่ไหนกันนะ!? นี่มันจะตีสองแล้วนะเนี่ย เป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้”เกมบ่นพึงพำกับตนเองด้วยความเป็นห่วงอีกฝ่าย เธอยังคงเดินวนไปมาและโทรหาอีกฝ่ายด้วยความไม่สบายใจก่อนที่เธอจะตัดสินใจขับรถออกตามหาทันที

 

//// //// //// //// //// //// //// ////

 

“พี่แอล~…มิลค์เริ่มจะมึนแล้วนะคะเนี่ย~”มิลค์พูดขึ้น เธอพยายามสะบัดหน้าไล่ความมึนออกไปอยู่เป็นระยะๆ

 

“นั่นสิ แก้มแดงเชียว”แอลพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปจับแก้มของมิลค์พร้อมกับลูบมันเบาๆ มิลค์มองอีกฝ่ายนิ่งก่อนที่จะเอ่ยถามบางอย่างที่เธออยากรู้มากมายออกมา

 

“พี่แอล~…ทำไมถึงได้จูบกับผู้หญิงด้วยกันล่ะคะ?”มิลค์เอ่ยถามขึ้นด้วยความอยากรู้

 

แอลมองอีกฝ่ายก่อนละมือจากใบหน้าใสๆนั้นและยิ้มออกมา

 

“ก็พี่ไม่ได้ชอบผู้ชาย…มิลค์ไม่ชอบที่พี่เป็นแบบนี้หรอ?”แอลตอบก่อนเอ่ยถามอีกฝ่ายกลับ

 

“เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น”มิลค์ตอบ

 

“งั้นก็แสดงว่าชอบ”แอลพูดก่อนยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม

 

“เอ่อ~…ค่ะ…ชอบ”มิลค์ตอบขึ้นอย่างอึกๆอักๆไม่ค่อยเต็มเสียงเท่าไหร่นัก

 

“ดีใจจัง ที่มีคนชอบ…ว่าแต่ ชอบพี่แบบไหนหรอ?”แอลถามพร้อมกับจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่ดูหยาดเยิ้ม มิลค์มองดวงตาคู่สวยของอีกฝ่ายด้วยความคิดที่ว่า นั่นอาจจะเป็นเพราะแอลกำลังเมาก็เป็นได้ แต่สายตาแบบนั้นมันก็ทำให้เธอเขินจนพูดไม่ออกอยู่เหมือนกัน

 

“เอ่อ~…คือ~…”มิลค์อ้ำอึ้งจนแอลถึงกับเร่งถาม

 

“ว่าไงล่ะ?…เร็วสิ พี่อยากรู้”

 

“ชอบแบบ…แบบ คือ…มิลค์ไม่รู้ค่ะ มิลค์บอกไม่ถูกว่าชอบพี่แบบไหน”มอลค์พูดอ้ำอึ้งก่อนที่จะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพื่อลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเอง แอลหัวเราะกับการกระทำของมิลค์ก่อนยื่นมือและยกนิ้วชี้ของเธอแตะลงบนริมฝีปากของอีกฝ่ายก่อนใช้นิ้วโป้งคลึงริมฝีปากล่างอันนุ่มนิ่มของอีกฝ่ายเบาๆพร้อมกับจ้องมองมันพร้อมรอยยิ้ม

 

“แบบนี้รึเปล่า?”แอลพูดก่อนที่จะค่อยๆยื่นหน้าของเธอเข้าไปหาอีกฝ่ายพร้อมกับประกบริมฝีปากของเธอลงบนริมฝีปากของมิลค์ จนมิลค์ปล่อยมือจากทุกสิ่งทุกอย่าง แอลเริ่มแทรกลิ้นเข้าไปหาความหวานภายในปากของมิลค์ มิลค์เริ่มเอนตัวและถอยห่างออกแต่แอลกลับยกมือขึ้นรวบเอวของมิลค์เข้ามาหาตนเองเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายขยับตัวถอยหนีจนกระทั่งแอลถอนริมฝีปากออกมาก่อนที่จะมองอีกฝ่ายที่กำลังจ้องมองหน้าเธอนิ่งพร้อมกับหายใจแรง

 

“ชอบพี่แบบนี้รึเปล่า?”

 

___________________

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น