ประทัดจีน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 สายตาคู่นั้น

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 สายตาคู่นั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 18:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 สายตาคู่นั้น
แบบอักษร

ความวุ่นวายในวันแรกยังไม่จางหายไป แต่อีกห้องหนึ่งที่บุรินทร์ได้เข้ามานั้น กลายเป็นเหมือนอีกโลกที่เขาไม่เคยได้คาดฝันมาก่อน

ต้นไม้หลากหลายชนิดถูกวางจัดเรียงเหมือนสวนย่อมๆในห้องของธาวิน ความงดงามสบายตาทำให้บุรินทร์ลืมความเจ็บปวดที่เต้นที่ปลายนิ้วไปเสียสนิท

“อย่าซน”

เสียงเจ้าของห้องดุขึ้น เมื่อบุรินทร์ลุกขึ้นเริ่มสำรวจต้นไม้ในห้องของเขา

กล่องยาขนาดกลางถูกวางลงบนโต๊ะเหล็กฉลุลายดอกไม้ ที่ซึ่งรูปทรงนั้นควรน่าจะอยู่ที่อยู่ด้านล่าง ที่สวนมากกว่า แต่กลับมาอยู่ในห้องของธาวินแทน

“นั่งลง”

ธาวินพูดครั้งแรก แต่เด็กที่กำลังตื่นตากับอะไรที่แปลกใหม่กลับไม่ฟังเสียงเขาสักนิด

“บุหลัน”

“ครับ”

เพียงเขาเปลี่ยนคำเรียก บุรินทร์ก็ตอบรับคำอย่างลืมตัว ใบหน้างอๆของเขายอมวกกลับมานั่งเก้าอี้ที่ธาวินรออยู่

“อย่าเรียก บุหลัน”

บุรินทร์ถลึงตากว้างใส่ ชื่อเล่นของเขาที่ถูกเตรียมไว้ให้กับลูกสาวของบ้านเพราะพ่อแม่เขาเข้าใจผิด แต่แม่ของเขาคลอดออกมาเป็นผู้ชายตัวขาวอวบนวลเนียนราวกับเด็กผู้หญิงก็ไม่ปาน ชื่อจริงที่เตรียมไว้จึงถูกนำมาเป็นชื่อเล่นโดยปริยาย

เขานึกโกรธอยู่ในใจที่พ่อแม่ไม่ยอมตรวจเพศตั้งแต่แรก กลับรอลุ้นจนคลอด แล้วพอคลอดเป็นผู้ชายก็ยังไม่เปลี่ยนชื่อที่ตั้งใจไว้อีก

“ก็ชื่อเล่นนายจะอะไรมากมาย”

ธาวินเริ่มทำแผล มุมปากก็คว่ำลงเพียงเสี้ยววิแล้วจางหายไป

“โอ๊ย !!”

ตัวเล็กชักมือกลับทันควัน

“เจ็บหรอ..?”

ธาวินถามเสียงเรียบ

“เจ็บสิ นายมือหนักยังกับก้อนเหล็ก”

บุรินทร์ยิ่งบ่น ธาวินแทนที่จะเบามือลงกลับกดมือหนักขึ้น

“นี่นาย..!! แกล้งฉันหรอ”

“บุหลัน นายโตแล้วเป็นผู้ชายก็ควรเข้มแข็ง เจ็บนิดเดียวทำเป็นแหกปากร้องยังกับเด็ก”

ธาวินปิดกล่องยาลง พร้อมกับน้ำตาของบุรินทร์ ความเจ็บปวดแค่นี้ใครๆก็ทนไหว

แต่เพียงที่เขาร้องออกมาเป็นเพราะ สายตาคู่นั้นเพียงชั่ววูบที่อุ้มเขามา เหมือนสายตาคู่เดิมที่คุ้นเคย แต่พอผ่านไปเขากลับมาใจร้ายราวกับคนที่อุ้มเขามานั้นเป็นเพียงความฝัน

พอธาวินทำแผลเสร็จ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตึงตังของบุรินทร์ที่รีบจะเดินกลับห้อง แต่เขากลับชะงักลงแล้วพูดเสียงค่อยจนแทบไม่ได้ยิน

“ให้ผมนอนที่นี่ได้ไหม..?”

......

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น