1Q13

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : ) 1เม้น=1กำลังใจ ^_^

ชื่อตอน : Heart Attack : PART 51 Know

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 661

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2562 04:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heart Attack : PART 51 Know
แบบอักษร

 

 

 

“ฉันจบทุกอย่างแล้ว...ต่อไปนี้จะมีแค่เราสองคนเราสองคนตลอดไป”

 

 

พอมีนพูดประโยคเมื่อครู่จบฉันก็เงียบและมีนก็เงียบเราทั้งคู่ไม่เอ่ยปากพูดอะไรถึงจะอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ฉันก็เลือกที่จะไม่ถามออกไปในเวลานี้ตอนนี้แค่ปล่อยให้เขาได้ปลดปล่อย

 

จนเวลาผ่านไปซักพักเราก็ยังยืนนิ่งกันอยู่ท่านี้

 

“ฉันมีแฟนขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

“ว้าย”

จนสุดท้ายพอฉันตัดสินใจพูดออกไปมีนก็เริ่มขยับตัวและจู่ๆเขาก็แบกฉันพาดบ่าแล้วเดินจ้ำอ่าวตรงไปที่ห้องนอนทันที

 

 

“ตุบ”

พอมาถึงที่ห้องเขาก็วางฉันลงบนเตียงส่วนเขาก็ปีนขึ้นเตียงตามมาแล้วคว้าฉันเข้าไปกอดดื้อๆ

 

“ยืนคุยมันเหนื่อยขอนอนคุยได้ไหม”

 

มีนพูดพร้อมทั้งซุกหน้าลงตรงช่วงหน้าอกของฉันบ้าจริงทำไมต้องอยู่ในท่าแบบนี้ด้วยนะ

 

“งั้นก็นอนเฉยๆสิไม่ต้องซุก”

 

ฉันว่าพร้อมทั้งจะผลักหัวเขาออกไปแต่มีนก็ซุกหน้าเข้าหาฉันและกอดเอวฉันไว้แน่น

ตอนนี้เขาไม่ได้ร้องไห้แล้วคงเพราะเขาเป็นผู้ชายเลยปรับอารมณ์ได้ไวกว่าผู้หญิง

 

พอเห็นเขาเป็นแบบนี้ฉันก็ใจอ่อนจนได้ฉันค่อยๆยื่นมือไปลูบหัวเขาเบาๆ

 

“อาการเป็นยังไงไหนเล่ามาสิ” 

 

ฉันพูดออกไปเสียงเบาทั้งที่ตอนนี้ฉันควรจะโกรธหรือโมโหเขาแท้ๆที่หายไปไหนกับยัยมินามาทั้งวันแต่พอเจอเขาในมุมนี้เซ้นของฉันมันบอกว่าเขากำลังอ่อนแอและมันทำให้โกรธเขาไม่ลง

 

“จะเริ่มจากตรงไหนดีฉันทำผิดกับเธอมากเลยพลอยฉันขอโทษ”

 

มีนพูดทั้งที่ซุกหน้าอยู่แบบนั้น

”ขอโทษที่ตอนนั้นเธอประสบอุบัติเหตุแล้วฉันไม่รีบไปมันเป็นเรื่องที่ทำให้ฉันรู้สึกผิดมาจนวันนี้ตอนนี้ ฉันจะไม่มีวันทำแบบนั้นอีกแล้วขอโทษ”

 

ฉันปล่อยให้มีนพูดในสิ่งที่เขาอยากพูด

 

“ส่วนเรื่องมินาน่ะขอโทษที่ไม่ยอมบอกอะไรเธอเลยขอโทษที่ทำให้เธอคิดมากขอโทษที่ไม่ได้กินอาหารที่เธอทำ”

 

“จริงๆแล้วฉันกับมินาเราสองคนเป็น......พี่น้องคนล่ะแม่”

 

“มีน”

 

พอมีนบอกสถานะของมินากับเขาฉันก็เข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมมีนถึงไม่เคยบอกอะไรฉันเลย

 

“เรื่องนี้มีแค่แม่กับฉันที่รู้ถ้าแม่รู้ว่ามีคนอื่นรู้เรื่องนี้อีกคนคนนั้นจะไม่ปลอดภัยฉันแค่กลัว กลัวว่าแม่จะกำจัดทุกคนที่รู้เรื่องนี้เหมือนที่เคยทำกลัวจะเสียเธอไป”

 

 

สิ้นประโยคนั้นมีนเหมือนจะตัวสั่นนิดๆฉันไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรของครอบครัวมีนมากนักรู้แค่ว่ามีนกับแม่ไม่ค่อยลงรอยกันและเขาไม่สนิทกับคนที่บ้านเลย

ฉันเคยเจอแม่ของมีนครั้งนึงตอนที่เราคบกันได้สามเดือนแม่มีนมาที่อู่และเจอฉันเข้า

ตอนนั้นฉันทำตัวไม่ถูกแค่แม่เขาใช้สายตามองมาก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบและมีนก็ไล่ฉันออกไปข้างนอกนั้นแหละคือครั้งเดียวที่ฉันกับแม่มีนเจอกัน

 

“แต่ตอนนี้ฉันไม่กลัวอะไรอีกแล้วฉันจะปกป้องเธอเองใครที่คิดแตะต้องเธอมันต้องไม่ตายดี”

 

จู่ๆน้ำเสียงของมีนก็ดูแข็งกร้าวขึ้นแล้วจากที่เขาเอาแต่ซุกตัวเข้าหาฉันเหมือนลูกหมาตอนนี้ก็กลายเป็นว่าเขาเลื่อนใบหน้าขึ้นมาระดับเดียวกันกับฉันเราสองคนจ้องมองกันไม่ต้องมีคำพูดอะไรมาอธิบายความรู้สึกตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วฉันเข้าใจทุกอย่างแล้วที่ผ่านมาเป็นเขาที่พยายามปกป้องฉัน

 

“ฉัน............”

 

“ชู่”

 

ในขณะที่ฉันกำลังจะพูดอะไรบางอย่างมีนก็วางนิ้วลงบนริมฝีปากฉันซะก่อน

 

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแค่ยิ้มให้ฉันพอแล้ว”

 

เขาพูดพร้อมทั้งยิ้มให้กันและจูบลงบนหน้าผากของฉันเบาๆ

“หือ”

แต่แทนที่ฉันจะยิ้มให้เขาแบบที่เขาต้องการฉันกับโผเข้าไปกอดเขาไว้แน่นและเป็นฝ่ายซุกใบหน้าลงที่อกของเขาซะเองและตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้ฉันไม่รู้ว่าร้องทำไมดีใจเสียใจดีใจที่มีผู้ชายที่รักฉันขนาดนี้เสียใจที่ฉันเคยคิดจะไปจากเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

“ฉันมีแฟนขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

 

มีนใช้คำพูดที่ฉันเคยว่าเขากับฉันและหัวเราะออกมาเบาๆพร้อมทั้งลูบหลังให้ฉันเบาๆ

 

“ต่อไปนี้เราสองคนอย่าทะเลาะกันอีกเลยนะ” ไม่รู้ว่าคำคืนนี้จะผ่านไปยาวนานแค่ไหนแต่มันจะเป็นวันที่ฉันจะจดจำความรู้สึกเหล่านี้เอาไว้และฉันสัญญา

 

“เอิ่มต่อไปนี้เราสองคนจะไม่ทะเลาะกันอีกแล้ว”

 

 

 

สามวันผ่านไป

คลับ Z

“ถ้านายทำแบบเมื่อกี้อีกครั้งเดียวสาบานเลยถ้าหลุดไปได้ฉันจะต่อยนายให้เลือดกลบปาก”

 

“แบบไหนแบบนี้น่ะหรอ”

 

“ไอ้บ้ามีน” !!!! รู้ไหมว่าเขาทำอะไรกับฉันก็พวกมีนน่ะสิอยู่ดีๆก็บ้าดีเดือดบอกจะจัดงานฉลองที่ฉันกับมีนคืนดีกันอย่างเป็นทางการที่คลับของเซนส่วนตัวฉันตอนแรกก็ไม่ได้อะไรอยากจัดก็จัดอยากให้มาฉันก็มา

 

แต่ตอนนี้มีสิ่งนึงที่ฉันไม่โอเคก็คือไอ้แฟนบ้าๆของฉันนี่แหละบอกว่าจะจัดงานฉลองอะไรแต่เขาไม่ให้ฉันดื่มเลยซัดนิดแถมยังนั่งคุมกันแจพอมีผู้ชายแหล่มาทางนี้เขาก็จับฉันกอดบ้างหอมบ้างฟัดจนฉันจะช้ำทั้งตัวหมดแล้วทำแบบนี้ได้ยังไงทุเรศ

 

 

 

“ใครบอกให้เธอน่าฟัดขนาดนี้กันล่ะฮะ”

 

ยิ่งฉันทุบยิ่งฉันดิ้นเขาก็จงใจกดจูบลงไปที่ต้นคอของฉันที่เดิมแบบซ้ำไปซ้ำมาแถมยังฝังเขี้ยวลงไปจนฉันรู้สึกเจ็บฉันแน่ใจว่ามันต้องเป็นรอยแน่ๆ

 

“โว้ยพวกมึงจะเล่นหนังสดให้พวกกูดูหรอ” 

 

บรรดาเพื่อนของมีนพูดขึ้นการกระทำประเจิดประเจ้อของมีนน่าหงุดหงิดจนฉันคิดว่าต้องทำอะไรบางอย่างให้เขาหยุด

ฉันเลยก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูของเขาเบาๆ

 

“ถ้านายยังไม่หยุดคืนนี้นอนนอกห้อง”

 

พอพูดจบเขาก็หยุดการกระทำทุกอย่างลงทันที

 

“เมียจ๋าทำไมชอบล้อเล่นแบบนี้ล่ะครับ”

 

“ฉันไม่ได้ล้อเล่นแน่จริงจูบอีกสิ...กอดอีกสิ..เอาสิเอาเลย”

 

 

 

 

ขอโทษที่หายไปหลายวันตอนนี้นักเขียนแอดมิดจร้าตอนนี้ก็ยังไม่หายดีแต่จะรีบมาลงให้ได้นะคะTT

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น