yara

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 27

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2562 20:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2
แบบอักษร

"คุณไม่อยากหาคนทำผิดมาลงโทษหรอกหรอ..คุณอยากให้แป้งต้องตายเปล่าหรอ เจย์  

"มันไม่มีประโยชน์หรอกครับคุณเจ้าหน้าที่ หากคุณจะมาถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ผมไม่ได้ติดใจเอาความอะไร" น้ำเสียงสุขุมเอ่ยบอก เขายังไม่ทันหันมามองด้วยซ้ำว่าคนที่เขากำลังสนทนาอยู่ด้วยนั้นคือใคร 

"คุณแน่ใจหรอ" น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยบอก 

"ต่อให้คุณมาพูดเองก็ตาม....ปราย" 

ปรายยังคิดไม่ตกกับสิ่งที่เพื่อนรักของเธอดูแบบนี้ ปกติเขาไม่ใช่คนที่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ แบบนี้เลย 

ใบหน้าสวยยังคงยุ่งเหยิงนับตั้งแต่ขึ้นรถกลับมา คิมหันต์เลือที่จะพาปราบมาพักที่บ้านของเขา ด้วยเหตุผลเพียงอยากเดียวคือไม่ไว้ใจ เขาชอบเธอมานานหากไม่เล่นชู้กับเพื่อนรักของเขา ป่านนี้เขาคงขอเธอคบไปแล้ว 

"คิดถึงรสรักเก่าๆของคนเคยๆอยู่หรอ?" 

"ค่ะ...คิด" ไม่มีอะไรที่จะต้องแก้ตัวกับคนที่ปักใจเชื่อไปแล้ว เรื่องอื่นมันสำคัญมากกว่า 

"หน้าด้าน...ไร้ยางอายที่สุด" คิมหันต์ถึงกับควันออกหู ใจคอจะไม่แก้ตัวสักหน่อยเลยหรืออย่างไร 

"พักเรื่องด่าฉันไว้ก่อนเถอะค่ะผู้การ บอกฉันก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ ผู้การเจย์ที่ฉันรู้จักไม่ใช่คนที่ยอมแพ้อะไรแบบนี้" 

"ลองไปนอนให้มันเอาดูสิไม่แน่นะมันอาจจะเล่าให้คุณฟังก็ได้" 

"เป็นข้อเสนอที่ดี...แต่จะดีกว่านี้ถ้าคุณแยกเรื่อง อคติกับงานออกจากกัน" 

"ปราย!" 

"คุณอยากด่า อยากเหน็บแนมให้ฉันเจ็บใจ เสียใจอะไรฉันก็ยอมให้คุณได้ทำจนพอใจ เอาจริงฉันก็คนนะ ฉันก็โกรธ แต่ฉันไม่เอามาปนกันงานให้เสียงาน ฉันถามคุณดีๆ นะผู้การ ถ้ารู้ว่าจะเรียกกลับมาเพื่อเอามาเป็นถังขยะรับอารมณ์คุณ คราวหลังไม่ต้องก็ได้นะ อยู่โน่นมีความสุขดี" 

"คุณแค่ถูกเรียกตัวกลับมา คุณไม่ใช่คนในหน่วยสำหรับผม" 

"ฉันต้องทำยังไงคุณถึงจะยอมเอ่ยปากเล่าให้ฉันฟังทั้งหมด" 

"กลับมาอยู่ที่นี่ถาวรสิ" 

"ได้...ฉันจะอยู่ที่หน่วยจนกว่าคุณจะเอ่ยปากไล่..คราวนี้เล่าได้แล้ว" 

ร่างแกร่งเดินนำเข้าไปในห้องทำงาน ก่อนจะหยิบแฟ้มจากลิ้นชักส่งให้ 

"อะไรคะ?" 

"คดีสำคัญที่ผมและผู้การคนดีของคุณกำลังทำ เราได้รับคำสั่งให้ตามหาตัวใครคนหนึ่ง เขาเป็นนักธุรกิจมืด ระดับแนวหน้า ทั้งคาสิโน ธนบัตรปลอม ค้ามนุษย์ ยาเสพติด อาวุธสงคราม " 

"ไม่มีในฐานจ้อมุลเลยหรอคนระดับนี้ไม่น่าจะตามตัวยาก" 

"ทุกอย่างว่างเปล่า ทีมเทคโนโลยีของเราที่มีอยู่ไม่สามารถเจาะเข้าหาข้อมูลได้เลย ไม่ว่าจะร่องรอยการใช้เงิน หรือทรัพย์สินที่ครอบครอง" 

"นี่เรากำลังเล่นอยู่กับตัวพ่อเลยล่ะสิ" 

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้พวกเราสืบจนรู้ว่า เขามีโค้ดเนมว่า ดร.พี" 

"ดร.พี?" 

"ใช่ปรายดร.พี " 

"การที่ผู้การเจย์เกิดเรื่องครั้งนี้ก็คงไม่พลาดสินะที่ ดร.พีอะไรนั่นจะมีส่วนรู้เห็น" 

"ผมคิดไว้แบบนั้นเหมือนกัน" 

"คุณอยากให้ฉันทำให้ผู้การเจย์กลับมาทำงานนี้ต่อให้สำเร็จใช่ไหม?" 

"ก็เห็นสภาพมันแล้วนี้ว่าหนักเอาการ แล้วคุณจะใช้วิธีไหน....อย่าบอกนะว่าคุณจะไปนอนเพื่อกล่อมมัน!" 

"ฉันว่าในหัวคุณ ถ้าไม่คิดว่าฉันจะไปนอนกับคนอื่น ก็คิดจะนอนกับฉันเอง ฉันพูดถูกไหม?" 

คิมหันต์ถึงกับไปไม่เป็น ปรายพูดถูกเขาคิดกลัวว่าเธอจะไปนอนกับเพื่อนรักของเรา และเขาเองก็ยังคงโหยหาในตัวเธอ เหมือนกัน ใบหน้าหล่อตีสีหน้าเข้ม เหมือนจะดุ แต่ก็ไม่พูดอะไร 

"ผมจะไปนอนแล้ว" 

"แล้วฉันนอนห้องไหน?" 

"ผมไม่ปล่อยคุณคลาดสายตาหรอก...ไปนอนได้แล้วห้องเดียวกับผมนี่แหละ" 

ปรายนอนมองเพดานห้องเธอชินกันการนอนแคร่ไม้ไปเสียแล้วสิ มานอนที่นอนแบบนี้มันรู้สึกแปลก 

"ผู้การ...ฉันอยากรู้เรื่องของดร.พีเพิ่ม เขาเข้ามาในสาระบบขอหน่วยเราได้ยังไง" เสียงหวานเอ่ยทำลายความเงียบงัน 

"หน่วยเราทำคดีค้ามนุษย์และรั่นเป็นครั้งแรกที่ได้ยินชื่อนี้" 

"ไม่มีใครน่าสงสัยบ้างเลยหรอคะ...เม็ดเงินมหาศาลเลยนะ" 

"ยังไม่พบผู้ต้องสงสัย" 

"เป็นไปได้หรอคะ?"  

"ผมก็ถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่าคนระดับนั้นมันจะไม่มีจุดเชื่อมโยงเลยเป็นไปไม่ได้" 

"มันต้องมีอะไรสักอย่างสิ" 

"หมายถึง?" 

"มันต้องมีอะไรบางอน่างที่ทำให้เราหาตัวเขาเจอสิ" 

"แล้วคุณจะทำยังไง" 

"พวกค้าเนื้อสด เขาหาเหยื่อกันที่ไหนล่ะคะ?" 

"นี่คุณ!!" 

คิมหันต์ถึงกับหายง่วงนอนเป็นปลิดทิ้ง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าปรายจะทำอะไรต่อไป 

"ไม่ได้โดนของผู้การเจย์ไม่เท่าไหร่ ถึงกับอยากเอาตัวไปเสี่ยงโดนของคนอื่นเลยหรือไง!" 

"ถ้าคุณเซฟฉัน ฉันก็ไม่น่าจะพลาด... นี่คิดว่าฉัน นอนกับผู้การเจย์จริงๆหรอเนี่ย!" 

"หรือไม่จริง ขนาดบอกถ้าต้องการให้ไปหาที่เซฟเฮ้าส์ ปราบผมไม่ได้โง่ขนาดไม่รู้อะไรเลยนะ" 

"ฉันยังไม่ได้นอนกับผู้การเจย์หรอก คุณสบายใจได้ค่ะผู้การ แต่ที่ไม่เถียงเพราะฉันไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาต่อปากกับผู้ชายปากเก่งแบบคุณ....ถามจริงเถอะใช้ปากเก่งแค่ตอนด่าหรือเปล่าคะ" 

"คิดจะยั่วให้ผมจูบหรือไง" 

"แล้วฉันยั่วคุณได้ไหมล่ะคะ?" 

เสียงหวานๆเอ่ยกระซิบข้างหูคนตัวโต มือแกร่งรวบร่างบางมากอด 

"ยั่วได้แต่ไม่สำเร็จ คืนนี้นอนได้แล้วไว้เช้าก่อนผมจะจัดการคุณดูสิจะยังยั่วผมได้อีกไหมปราย" 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น