Maneeme

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 ฝนตก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2562 15:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 ฝนตก
แบบอักษร

Instagram

 

ถูกใจโดย itimtimi,jayjjjj และ 4,031 อื่นๆ

tongta.p 🐶💕

ดูความคิดเห็นทั้ง 122 รายการ

kewcute น่ารัก😍

ttewlipp หนีกลับบ้านหรอนังตัวดี!!?

hh_ham5 เรารักสัตว์นะ

tt1999 @hh_ham5 ได้ข่าวว่ามึงเกลียดหมา

mooooyou หลงแย้วววว

 

หลังจากอัพรูปลงไอจีเสร็จฉันก็พาคาร์ฟูไปอาบน้ำ คาร์ฟูคือหมาของฉันเองค่ะช่วงปีหนึ่งฉันก็เอานางไปอยู่คอนโดด้วยนะ แต่บางวันฉันก็กลับดึกบ้างไม่กลับบ้าง ฉันเลยตัดปัญหาเอานางมาเลี้ยงที่บ้านแทนอย่างน้อยก็ยังมีป้าแม่บ้านดูแล

 

ติ๊ง!

 

Instagram

 

(tongta.p) : jayjjjj ถูกใจรูปภาพของคุณ

(tongta.p) : jayjjjj ได้ส่งข้อความถึงคุณ

 

หลังจากอาบน้ำให้คาร์ฟูเสร็จ ฉันก็มานั่งเล่นโทรศัพท์ไปพลางๆ ก่อนจะกดดูไดเรคไอจีจากพี่เจ

 

jayjjjj โหลลลลล

 

jayjjjj เมื่อวานที่ไปส่งพี่ลืมเสื้อไว้อ่ะ

 

tongta.p เก็บไว้ให้แล้ว

 

jayjjjj เดี๋ยวพี่ไปเอา

 

jayjjjj เราอยู่คอนโดไหน?

 

tongta.p ตอนนี้หนูอยู่บ้าน

 

tongta.p เดี๋ยวพน.เอาไปให้ที่มอ

 

jayjjjj พี่จะใส่วันนี้ มีนัดกับเพื่อน

 

jayjjjj เรากลับกี่โมงอ่ะรอได้

 

tongta.p บ่ายๆ

 

jayjjjj โอเคครับ

 

กรรมอะไรของชั้นอ่ะเธอ! ยิ่งไม่อยากยุ่งยิ่งได้ใกล้ชิดงี้ป่ะ? แค่ข่าวเมื่อวานก็ทำฉันปวดหัวไมเกรนแทบขึ้นแล้ว เหอะ

 

หลังจากเพจของมอลงข่าวนั้นไป แจ้งเตือนโทรศัพท์ฉันก็เด้งรัวๆ ยอดไลค์ยอดฟอลพุ่งสูงปรี๊ด ทั้งไลน์ ไอจี เฟสบุ๊ครัวจนโทรศัพท์ค้างอ่ะคิดดู! ฉันเลยต้องหนีกลับมาบ้านนี่ไง ไม่งั้นอีทิวลิปกับอีไอติมตามมาเค้นถามฉันถึงห้องแน่ๆ

 

ชีวิตที่แสนสงบสุขของต้องตาได้หายไปแล้ว~

 

15.30 น.

 

@The Winner Condo

 

หลังจากกลับถึงห้องฉันก็นอนต่อจนรู้สึกตัวอีกทีก็ล่อไปบ่ายสามแล้ว เออ! แล้วอีพี่เจเนี่ยเขาจะยังมาเอาเสื้ออยู่ป่ะ?!

 

Instagram

 

(tongta.p) : jayjjjj ถูกใจรูปภาพของคุณ

(tongta.p) : jayjjjj ถูกใจรูปภาพของคุณ

(tongta.p) : jayjjjj ถูกใจรูปภาพของคุณ

(tongta.p) : jayjjjj ถูกใจรูปภาพของคุณ

(tongta.p) : jayjjjj ถูกใจรูปภาพของคุณ

(tongta.p) : jayjjjj ถูกใจรูปภาพของคุณ

(tongta.p) : jayjjjj ถูกใจรูปภาพของคุณ

 

ตายยากจริง! พูดปุ๊บมาปั๊บ

 

Rrrrrrrrrrr

 

[ jayjjjj ]

 

ติ๊ด!

 

"ฮัลโล..อุ๊ย!.เชี่ย!.."

 

มึงคือโทรไอจีมันคือแบบเปิดกล้องเว้ย แล้วคือฉันลืมดูอ่ะ อีพี่แกก็เล่นถอดเสื้อโชว์อกขาวๆเลยจ้า อกอีแป้นจะแตก!

 

( ตกใจไร? ) คนในสายถามพลางขมวดคิ้ว

 

"..เปล่า.."

 

( อยู่คอนโดไหน? )

 

"The Winner"

 

( โอเค ถึงห้องแล้วใช่มั้ย? )

 

"อือ..จะมาเอาตอนไหนอ่ะ?"

 

( อะไรนะ? ) พี่เจทำหน้าทะเล้นก่อนจะยิ้มบางๆ คือฉันพูดอะไรผิด?

 

"จะมาเอาตอนไหน"ฉันพูดย้ำอีกรอบพลางขมวดคิ้ว

 

( ฮ่าๆ..อีกสักพัก..อาบน้ำแปป ) ท่าทางพี่แกจะบ้าจริงๆแหละ อยู่ดีๆก็หัวเราะ

 

"อือ..รีบๆมาเอาง่วงจะนอน!"

 

( ค้าบ..เดี๋ยวไปเอาถึงห้องเลยค้าบ ) พี่มันพูดจบก็หัวเราะแล้วกดวางสายไป พี่มันเต็มมั้ยว่ะ? หน้าฉันมันตลกรึไงหรือมีอะไรติด?!

 

แต่เดี๋ยวนะ! จะมาเอาตอนไหน? เดี๋ยวไปเอาถึงห้อง? อีเชี่ยยย มึ้งงง กูพลาดไปแล้ว คือฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นนะโว้ยยย

 

แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ไหนอ่ะ เหมือนเสนอตัวให้ผู้ชายอ่ะแก กรี๊ดดด! รับไม่ดั้ยย

 

16.10 น.

 

ตอนนี้ฉันกำลังยืนรอพี่เจอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ชั้นล่างของคอนโดค่ะ เพราะพี่แกโทรมาบอกว่าใกล้ถึงแล้ว แต่ยังไม่เห็นวี่แววของพี่เจเลยสักนิด ฝนก็จะตก

 

ซู่~ เปรี้ยง! ซ่าาาา~

 

นั่นไงฝนตกจนได้ แล้วพี่เขาอยู่หนใดของโลกใบนี้

 

บรื้นนนน~

 

เอ๊ะ! นั่นใช่พี่เจป่ะว่ะ?

 

"รอนานป่ะ?"คนตัวโตวิ่งผ่าฝนเข้ามาหาฉันก่อนจะถอดหมวกกันน็อคออกแล้วสะบัดหัวไปมา

 

"นิดหน่อย"ฉันตอบก่อนจะยื่นเสื้อให้เขา

 

"ฝากถือก่อนดิตัวเปียก"

 

"แล้วทำไมไม่ขับรถยนต์มา"ฉันถามอย่างสงสัย ก่อนออกจากบ้านก็น่าจะสังเกตฝนฟ้าอากาศนิดนึงมั้ย

 

"เป็นห่วง?"

 

"เหอะ.."เบะปาก

 

คนอะไรหลงตัวเองได้ทุกสิบนาที

 

"ก็ที่คอนโดพี่มันไม่ตกเลยขับมอเตอร์ไซค์มา"

 

"..."ฉันไม่ตอบอะไรแต่พยักหน้าแทน แล้วนี่ฉันต้องยืนรอฝนหยุดเป็นเพื่อนเขานานป่ะ ท่าทางจะไม่หยุดตกง่ายๆด้วยสิ

 

"จะไม่ชวนพี่ขึ้นไปเช็ดตัวบนห้องหน่อยหรอ เราเป็นต้นเหตุให้พี่ต้องเปียกนะ"พี่เจพูดตัดพ้อ

 

แผนสูงนักนะผู้ชายคนนี้ เจ้าเล่ห์ที่สุด

 

"หนูไม่ได้ขอให้พี่มา"

 

"ใจร้ายเกินไปละ"พี่เจพูดพลางทำหน้าเศร้าๆ

 

"เห้อ..จะไปก็ตามมา กลัวเป็นต้นเหตุทำให้คนตายหรอกนะถึงยอม!"ฉันหันไปพูดก่อนจะเดินนำมาที่ลิฟท์

 

ห้อง 1167

 

ติ๊ด!

 

"อ่ะ..น้ำอยู่ในครัว หิวก็โทรสั่ง"ฉันเดินนำพี่มันเข้ามาในห้องก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ส่งให้พร้อมกับชุดของฉันที่คิดว่าพี่เขาน่าจะใส่ได้

 

"..."พี่เจรับของจากมือฉันไปเงียบๆ ก่อนจะเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ แล้วเอาเสื้อผ้าที่เปียกวางผึ่งไว้ที่อ่างล้างหน้า

 

ฉันนั่งมองการกระทำของพี่มันเงียบๆก็โล่งใจ คิดว่าจะวางกองไว้ส้ะอีก

 

"เช็ดผมให้หน่อยดิ"พี่เจเดินมาหยุดตรงหน้าฉันก่อนจะยื่นผ้าขนหนูให้

 

ชักจะเกินไปแล้วนะ! คิดว่าเป็นลูกเพื่อนพ่อฉันแล้วจะใช้ให้ฉันทำอะไรก็ได้รึไง ห้ะ?

 

"มีมือก็เช็ดเอง"ฉันไม่สนใจแล้วก้มเล่นโทรศัพท์ต่อ

 

"เช็ดให้หน่อยนะค้าบ"คนตัวโตนั่งลงบนพื้นแล้ว เขย่าขาฉัน

 

"น่ารำคาญ!.."ฉันละสายตาจากโทรศัพท์ก่อนจะมองแรงคนที่นั่งออดอ้อนอยู่บนพื้น

 

แต่เหมือนคนตัวโตจะไม่สะทกสะท้าน ยังคงตื้อฉันต่อ แม่งเอ้ยย ภาระกูจริงๆเลยถ้ารู้ว่าการให้พี่มันไปส่งวันนั้นจะมีผลมาจนถึงตอนนี้นะ ฉันเดินดีกว่า

 

"จิ๊!.."ฉันตัดความรำคาญหยิบผ้าจากมือเขามาถือไว้ พอพี่เจเห็นฉันยอมก็รีบหันหลังให้อย่างรวดเร็วพร้อมกับขยับเข้ามาใกล้ฉัน เพื่อให้ฉันเช็ดได้ถนัดขึ้น

 

แม่จะดึงให้ผมหลุดเลย คอยดูเถอะหมันไส้!

 

"โอ๊ยย! เบาๆหน่อยผมคนนะไม่ใช่ผมตุ๊กตาบาร์บี้"พี่เจร้องโอดโอยแล้วหันมามองแรงใส่ฉัน ช่วยไม่ได้อยากให้ฉันเช็ดเอง

 

"สมน้ำหน้า!..ฮ่าๆ"ฉันแลบลิ้นใส่เขาพลางหัวเราะด้วยความสะใจก่อนจะเช็ดต่อจนผมแห้ง..

 

"ขอบคุณครับ"หลังจากเช็ดผมเสร็จพี่เจก็หันมายิ้มให้แล้วเดินเอาผ้าไปตาก คนอย่างพี่เจนี่ก็มีระเบียบนะเออ

 

"จะกลับตอนไหน?"ฉันถาม เพราะนี่ก็เย็นแล้วฝนก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลย

 

"โห่..นี่ไล่กันเลย?"พี่เจทิ้งตัวลงนั่งข้างฉันแล้วพูดขึ้น

 

"เออไล่..ไหนบอกมีนัด"ให้เขาอยู่นานไม่ดีหรอกเป็นขี้ปากชาวบ้านอีก นักศึกษาในมอฉันก็อยู่ที่นี่เยอะ

 

"ฝนตกแบบนี้จะให้ไปยังไง"พี่เจพูดพลางหันมามองฉัน

 

"ให้เพื่อนมารับสิ"

 

"ใครมันจะมารับฝนตกหนักขนาดนี้"

 

"อืม..งั้นตามสบาย"

 

เพี๊ยะ!

 

"ลุกออกไปเดี๋ยวนี้นะ!"ฉันโวยวายทันทีที่พี่เจทิ้งตัวลงนอนบนตักฉัน

 

เกินไป! ฉันจะฟ้องพ่อ!

 

"ก็เราบอกพี่ว่าตามสบายอ่ะ"พี่เจหัวเราะเบาๆ แล้วลุกขึ้นนั่งเอาหัวพิงกับโซฟา

 

"ซื่อเนอะ.."ฉันทำหน้าเอือม

 

"นี่!..ถามไรหน่อยดิ"

 

"??"

 

 

 

 

พี่เจเขาน่ารักเนอะทุกคน หลงอ่ะหลง 💕 ถ้าชอบก็อย่าลืมกดไลค์ แล้วก็คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์เยอะๆน้าาา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น