กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 7 สะใภ้มาเฟีย

ชื่อตอน : chapter 7 สะใภ้มาเฟีย

คำค้น : สะใภ้มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 346

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2562 14:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 7 สะใภ้มาเฟีย
แบบอักษร

7...  สะใภ้มาเฟีย            

              เจ้าอ้วนผู้จัดการบาร์ให้พวกเด็กบาร์เข้าไปช่วยกันแยกคู่กรณีออกจากกัน แล้ววิ่งแจ้นไปรายงานที่โต๊ะเจ้าพ่อมาเฟียบิดาบังเกิดเกล้าของหนึ่งในคู่กรณี  

                 พอรู้ว่าใครตีกับใคร โทนี่นักเลงโตก็รู้สึกหนักใจ เพราะฝ่ายนึงก็ลูก อีกฝ่ายก็เศรษฐีใหญ่ของที่นี่ซึ่งมีอิทธิพลไม่น้อย

             โทนี่นั่งไม่ติด ตะโกนสั่งลูกน้องให้รีบพาคู่กรณีมาพบเขาที่โต๊ะโดยด่วน

              อึดใจต่อมา เดวิด วิชุดา เหม่ยหลิน กับ ออสก้า ก็มานั่งเรียงอยู่ตรงหน้าเจ้าพ่อลาสเวกัส 

                     โทนี่จุดซิก้าร์อัดควันเข้าปอดแรงๆ แล้วเจรจากับเดวิด

  “ คุณลินน์ เจ้าหนุ่มที่มีเรื่องกับคุณ คือลูกชายผม เขาล่วงเกินอะไรคุณ ทำไมต้องถึงกับลงมือลงไม้กัน บอกผมหน่อยสิ ? ”

                        เดวิดจ้องหน้าออสก้าอย่างเคืองๆ

   “ ก็ลูกชายคุณ เสือกมาทำร้ายผมก่อนทำไมล่ะ ? ” เขาตอบห้วนๆ

                   จอมนักเลงกลืนน้ำลายเอื้อก นึกเคืองวาจาสามหาวของอีกฝ่าย หันไปพาลไล่เบี้ยกับลูกชายตัวแสบ

     “ ออสก้าแกเป็นบ้าอะไร ไปทำร้ายคุณลินน์เค้าได้ยังไง แกรู้มั้ยว่าเขาเป็นใคร เขาเป็นผู้มีอิทธิพลในเมืองนี้ เป็นนักธุรกิจ หย่ายยยย ที่แกไม่ควรจะล่วงเกิน ” น้ำเสียงที่เน้นคำว่า” ใหญ่ ”แฝงความเย้ยหยัน                           

                         ออสก้าแอ๊ปแมนต่อหน้าพ่อทำเป็นฮึดฮัดโวยวายเสียงดัง

       “ ก็ไอ้คุณลินน์ผู้ยิ่งใหญ่ของพ่อ มันเสือกรังแกผู้หญิงทำไมล่ะ ถุย ไอ้หน้าตัวเมีย แน่จริงมึงมาเดี่ยวกับกูตัวๆมั้ยล่ะ ? ” ประโยคหลังเขาหันไปตะโกนใส่หน้าเดวิด แล้วแอบอมยิ้มหลิวตากับเหม่ยหลิน

              เดวิดโกรธจนตัวสั่น ลุกขึ้นจะเตะปากไอ้เด็กโอหังให้สลบคาตีน แต่ลูกสมุนโทนี่หลายคนช่วยกันจับเขากดไว้กับเก้าอี้ไม่ให้ขยับ

               จอมอันธพาลมองด้วยหางตา พูดกับลูกต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

       “ ผู้หญิงคนไหนที่ถูกรังแก ใครกันที่ทำให้คนติ๋มๆอย่างแกยอมออกหน้าไปต่อยตีกับชาวบ้านได้ ผู้หญิงคนนั้นคือใคร บอกพ่อมาสิ หวังว่าคงไม่ใช่แม่เลดี้บอยเหม่ยหลินคนนี้หรอกนะ เพราะพ่อไม่ปลื้มหรอก ”

          การสนทนาหยุดลงชั่วคราว เมื่อลูกสมุนมาเฟียคนหนึ่งที่นั่งจ้องหน้าวิชุดาอยู่นานแล้ว เข้าไปกระซิบกระซาบบอกอะไรบางอย่างกับโทนี่ ทำให้เจ้าพ่อจอมโหดเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งเครียดบึ้งตึงทันทีทันใด 

                      โทนี่ขบกรามกรอด จ้องหน้าวิชุดาตาเขม็ง

   “ เธอแน่มากสาวน้อยที่กล้าแส่มายุ่งเรื่องของฉัน ในเมื่อเธอไม่เห็นหัวฉัน เธอก็จะไม่มีหัวให้ใครเห็นเหมือนกัน ”   

               แล้วโทนี่จอมโหด ก็ร้องเรียกบอดี้การ์ดหุ่นยังกะนักมวยปล้ำที่นั่งอยู่ข้างหลัง

    “ โรแบร์โต้! เอาอีนมโตนี่ไปยิงทิ้ง แล้วตัดหัวโยนให้ไอ้เข้ที่บ่อหลังบ้านแดกซะ ”

              ชายร่างยักษ์รับคำเสียงดัง เข้าไปกระชากตัววิชุดาให้ลุกขึ้นอย่างไม่ปรานี 

            วิชุดาพยายามดิ้นรนร้องขอให้เดวิดช่วยอย่างน่าสงสาร แต่เดวิดทำเป็นทองไม่รู้ร้อน แม้แต่หางตาก็ไม่แล

                 เหม่ยหลินห่วงนังชะนีเพื่อนรักจนทำอะไรไม่ถูก รีบยกส้นรองเท้าส้นสูงปรี๊ดที่สวมอยู่ กระทืบลงไปบนเท้าออสก้า แล้วบุ้ยใบ้บอกให้เขาใช้ฐานะลูกคนเดียวออกหน้าพูดหรือทำอะไรซักอย่าง ก่อนที่เหตุการณ์มันจะบานปลายเลวร้ายไปกว่านี้

          ใจจริงออสก้าก็อยากช่วย แค่ยังคิดไม่ออกว่าจะช่วยยังไง ไม่รู้เพื่อนเจ๊ไปล่วงเกินอะไรพ่อไว้ ดูพ่อเขาจะโกรธเคืองมาก

        แต่พอถูกเหม่ยหลินกระทืบซ้ำที่เดิมอีกที คราวนี้แรงกว่าเดิมเป็นสองเท่า ออสก้าก็ตบโต๊ะปัง และประกาศลั่นบาร์

       “ หยุดนะพ่อ..ห้ามแตะต้องผู้หญิงคนนี้เป็นอันขาด ผมรักเธอ ผมแต่งงานกับเธอ ถ้าพ่อทำร้ายเธอแม้แต่เพียงปลายเล็บ เราจะได้เห็นดีกัน ผมไม่ยอมจริงๆด้วย พ่อก็พ่อเหอะ ฮึ่ม !!! ”

                  *****

       วันรุ่งขึ้น..      11.00 น. 

              ภายในห้องพักเหม่ยหลิน  ชั้นสิบเอ็ดบนตึกระฟ้าสร้างใหม่ ย่านเซาท์สตริป  

        เหม่ยหลิน วิชุดาและออสก้า กำลังนั่งหม่ำพิซซ่าและเม้าท์แตกกันเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน   

      เมื่อคืนวิชุดาสาวน้อยผู้ตกอับ ไม่มีแม้แต่ที่จะซุกหัวนอน ต้องมาอาศัยนอนกับเหม่ยหลินที่นี่

       ออสก้าหลังจากกลับบ้านไปเมื่อคืน พอสายๆก็โทรมา แล้วบึ่งรถมาขลุกอยู่ที่นี่ตั้งแต่สี่โมงเช้า  

             เหม่ยหลิน ซัดพิซซ่าไปสองชิ้นรวดจนพุงกาง หยิบเป็ปซี่คัพแก้วโตขึ้นมาดูดล้างปาก แล้วพูดเป็นต่อยหอยอย่างอารมณ์ดี

      “ นังออสซี่ แกนี่มันหัวไวจริงๆว่ะ แค่ตอแหลไม่กี่คำ อีชะนีเพื่อนเจ๊ก็ยกฐานะจากศพไม่มีญาติเป็นว่าที่สะใภ้มาเฟียสบายใจเชิบ สบิ๋วปิ๋ววีดวิ่วเลิศสแมนแตนไปเลย อิ อิ ”

              ออสก้าหน้าบานเป็นกระด้ง กัดพิซซ่าชิ้นที่สี่ลากชีสออกมายืดยาว เคี้ยวพลางพูดพลาง

    “ คงงั้นแหละฮ่ะ อยู่ที่มหาลัย อาจารย์ก็ชอบชมว่าออสซี่ เก่งยังงั้นเก่งยังงี้ โอ๊ยยยยยย ชมจนออสซี่ รำค้านนน รำคาญ เบื๊ออออ เบื่อ ที่จะฟังฮ่ะ ”

     “ ทั้งคุณโทนี่ ทั้งไอ้เดวิด นั่งบื้อแดกไปตามๆกัน แหม..มันสะใจเจ๊สุดติ่ง สุดสะวิงริงโก้ จิงโจ้โล้สำเภากระเด้าลมฉึกๆจริงๆว่ะ นังออสซี่เอ๋ย ฮ่า ๆ ๆ ” เหม่ยหลินพูดพลางหัวเราะพลาง และยกมือตบบ่าออสก้าอย่างพออกพอใจ

                          อีตุ๊ดบ้ายอ ยืดอกเบ่งอย่างภาคภูมิ

    “ จะว่าไปออสซี่ก็ทึ่งกับตัวเองเหมือนกันนะ นึกไม่ถึงว่า แค่แผนตื้นๆที่แวบเข้ามาในหัวตอนนั้น จะส่งผลดีกับพวกเราทุกคนอย่างเกินคาด ”

                          เหม่ยหลินยักคิ้วแผลบๆ                                

   “ ใช่สิ ต่อไปแกก็ไม่ถูกพ่อเพ่งเล็งว่าเป็นแต๋วแล้ว จะแรดออกมากระดี๊กระด๊ากับพวกเจ๊ที่นี่ทุกวันก็ไม่มีใครสงสัย เพราะทุกคนต้องคิดว่าแกมาหาแฟน อิอิ ”

         อีสาวประเภทสอง กับไอ้หนุ่มอีแอบ หัวเราะชอบอกชอบใจเสียงดังลั่นห้อง 

          แต่วิชุดาไม่รู้สึกขบขันเลยสักนิด เมื่อคืนตอนออสก้าประกาศจะแต่งงานกับเธอภาพรอยยิ้มแห่งความปลาบปลื้มกับสายตาที่มองเธออย่างฝากความหวังไว้เต็มเปี่ยมของโทนี่ มันทำให้เธอหัวเราะไม่ออก เมื่อนึกถึงหัวอกของคนเป็นพ่อคน 

        ถึงโทนี่จะเป็นอาชญากรใจโหด แต่เขาก็รักและปรารถนาดีต่อลูกเขา ไม่น้อยไปกว่าพ่อคนอื่นๆ

      เหม่ยหลินเห็นวิชุดาไม่ขำด้วยก็หยุดชะงักทำหน้าเหรอหรา หันไปสะกิดเบรกออสก้าที่นั่งหัวเราะร่วนเป็นไข่เค็มอยู่ข้างๆ

     ทั้งสองยิ้มแหยๆ เมื่อพบว่านังชะนีตัวเดียวในห้อง มีอาการซังกะตายเซื่องซึมราวกับศพเดินได้ กินพิซซ่าไปไม่ถึงชิ้นก็วาง เป็ปซี่แก้วโตๆตรงหน้าก็ไม่กิน ปล่อยให้ละลายจืดชืดหมดรสชาติ

       เหม่ยหลิน เข้าใจว่าเพื่อนยังทำใจไม่ได้กับจุดพลิกผันครั้งใหญ่ในชีวิต จากสาวไฮโซมีบ้านมีรถมีชีวิตสมบูรณ์พูนสุข ต้องมาอาศัยห้องเพื่อนซุกหัวนอน แถมต้องกลับไปทำอาชีพเก่า เพื่อหาเงินเช่าห้องอยู่และเลี้ยงชีพตัวเองต่อไป

    ” นังวินัส ฉันรู้ว่าแกยังทำใจไม่ได้ แต่แกไม่ต้องกังวล ฉันยังอยู่ทั้งคน ฉันไม่มีวันดูดายปล่อยให้แกลำบากลำบนเป็นอันขาด ” เหม่ยหลินเข้าไปกอดและปลอบเพื่อน

    “ ขอบใจมากเพื่อน นอกจากแก ฉันก็ไม่รู้จะไปพึ่งใคร เมื่อคืนถ้าแกไม่ช่วย ฉันคงต้องไปอาศัยนอนตามข้างถนน ” วิชุดาซึ้งต่อมน้ำตาจะแตกกอดเพื่อนรักแน่น

       ” จะบ้าเหรอ แกอยู่กับฉันที่นี่แหละ น้ำไฟฟรี อาหารการกินฉันดูแลเอง ” เหม่ยหลินยอมแบกรับทุกอย่าง เพื่อให้เพื่อนคลายทุกช์ใจ   

                       วิชุดาสั่นสีรษะ ไม่อยากเพิ่มภาระให้เพื่อน

    ” เรื่องอื่นฉันไม่รบกวนแกหรอก ขอที่ซุกหัวนอนฉันอย่างเดียวก็พอ ค่าน้ำค่าไฟค่ากินฉันจะช่วยแก ”

                           เหม่ยหลินชักเดือดเอ็ดตะโรลั่น

   ” รบกวนบ้าอะไรล่ะ เทคแคร์เพื่อนแค่นี้ มันจะซักกี่ตังกัน ถ้าแกรักฉันเหมือนที่ฉันรักแก ก็อย่าปฏิเสธความหวังดีของฉันอีก เข้าใจมั้ย ? ”                       

 “ โอเคๆ ฉันไม่ขัดใจแกแล้ว ฉันขอเวลาทำงานเก็บเงินสักพัก เช่าห้องใหม่ใด้เมื่อไหร่ ฉันจะย้ายออกไปทันที ” วิชุดายอมแพ้ แต่ไม่เปลี่ยนความตั้งใจ

  “ ไม่ต้องรีบ ฉันมีเรื่องจะคุยกับแกเยอะแยะ อยู่ที่นี่แกไม่เหงาหรอก ถ้าเด็กๆมันรู้ว่าแกมาอยู่กับฉัน พวกมันต้องยกโขยงมาท้าดวลป๊อกเด้งกับแกทุกคืนแน่ อิอิ ” เหม่ยหลินหมายถึงนางโชว์ในคณะ ที่คุ้นเคยกับวิชุดาเป็นอย่างดี

   “ แต่ฉันไม่อยากให้แกสิ้นเปลือง บอกตรงๆฉันเกรงใจแกว่ะ ”  วิชุดายิ้มเศร้าๆ

   “ ระหว่างแกกับฉันไม่มีคำเกรงใจ จำได้มั้ยตอนอยู่ LA.ถ้าแกไม่ขายรถช่วยฉัน ป่านนี้ฉันถูกเฉดหัวกลับเมืองไทยไปแล้ว ให้ฉันได้ตอบแทนแกบ้างสิวะ ” เหม่ยหลินท้าวความเรื่องในอดีต

                 ออสก้านั่งยิ้มแต่น้ำตาคลอเบ้า อินกับมิตรภาพอันยิ่งใหญ่ของเจ๊ทั้งสองคน

     “ สงสัยชาติก่อนเจ๊หลินกับเจ๊วีนัสคงเป็นพี่น้องกัน ชาตินี้ถึงรักใคร่ผูกพันกันแน่นแฟ้น ขนาดนี้ ” เขากล่าวอย่างชื่นขม

    “ แกพูดเหมือนซินแสที่ดาวน์ทาวน์เลยว่ะ ” วิชุดาจ้องหน้าออสก้าอย่างแปลกใจ

    “ กงซุนซินแส หมอดูชื่อดังที่ดูโหงวเฮ้งเก่งๆใช่มั้ยเจ๊ ? ” ออสก้าพูดเร็วปรื๋อ

    “ ใช่ เจ๊กับนังวีนัสเคยไปดูโหงวเฮ้งที่นั่น พอเห็นหน้าท่านซินแสก็บอกว่าพวกเจ๊เป็นพี่น้องกัน ” เหม่ยหลินเล่าให้ฟังย่อๆ

   “ แล้วพวกเจ๊ว่าไง ? ” ออสก้าถามยิ้มๆ

   “ พวกเจ๊ก็บอกไปว่าไม่ใช่ แต่อีตาซินแสก็ยังยืนกรานว่าใช่ๆๆอยู่นั่นแหละ พวกเจ๊ก็เลยลากลับ ไม่ดงไม่ดูมันแล้ว หมดศรัทธา ” วิชุดาเล่าไปหัวเราะไป

                   ออสก้าขำกลิ้ง เหม่ยหลินก็อดหัวเราะไม่ได้ 

   “ ไอ้เดวิดมันไม่เอาแกแล้ว แกคิดจะทำยังไงต่อไปวะ ” เหม่ยหลินถามเพื่อนรักตรงๆ

  ” จะทำไงได้ ก็หาผัวใหม่มาเลี้ยงสิวะ ” วิชุดาตอบแบบไม่ต้องคิด

   “ แกจะยึดอาชีพเมียน้อยต่อไปว่างั้นเหอะ ? ” เหม่ยหลินกระเซ้าหยั่งเสียงเพื่อน

   “ ก็เออสิวะ ถ้าให้บ้านให้รถมีเงินให้ฉันถลุง เป็นเมียน้อยเมียเก็บหรือนางบำเรอฉันก็ไม่เกี่ยง ” วิชุดามุ่งมั่นในจุดยืนตนเอง

  “ ผู้ชายโสดๆดีๆมาชอบแกตั้งหลายคน ทำไมแกไม่เอาวะ จ้องจะแย่งแต่ผัวชาวบ้านเค้าแบบนี้ มันจะมีความสุขเหรอ ? ” เหม่ยหลินอดห่วงเพื่อนไม่ได้

   “ ก็โสดๆดีๆมันไม่มีตังให้ฉันถลุงนี่ยะ ขืนมีผัวจนฉันก็อดเล่นคาสิโนสิ แหมพูดแล้วก็คันไม้คันมือ ตีดัมมี่แก้เครียดกันซักเกมส์สองเกมส์มั้ยเพื่อน ” วิชุดาตัดบทสรุปดื้อๆ

  “ ได้เลยเพื่อน ” เหม่ยหลินพยักหน้ารับคำท้า หยิบสำรับไพ่ป๊อกบนโต๊ะมาสับอย่างชำนิชำนาญ

                ออสก้ากับวิขุดาทำตาเป็นประกาย เขยิบเข้ามาล้อมวงรอไพ่ทันที

        แต่ไม่ทันแจกไพ่เริ่มเกมส์ เสียงโทรศัพท์มือถือเหม่ยหลินก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะความบันเทิง

         เหม่นหลิน วางไพ่เดินไปหยิบมือถือขึ้นมาดูบนหน้าจอ แล้วรีบยกปลายนิ้วขึ้นมาแตะริมฝีปากส่งสัญญาณให้คนในห้องเงียบเสียง ก่อนลุกขึ้นไปรับสายตามลำพังตรงมุมห้อง

        ภาษาดอกไม้กับกิริยาท่าทางสวีทหวานแหววระหว่างรับสายของเหม่ยหลิน สร้างความงุนงงสงสัยให้วิชุดากับออสก้าเหลือประมาณ

            พอวางสาย ทั้งสองคนก็ลุกขึ้นถามเป็นเสียงเดียว

    “ ใครเหรอ?????? ”

               เหม่ยหลินสะดุ้งเล็กน้อย แล้วส่ายหน้าระอาใจ

     “ แหมๆๆๆๆ ทั้งนังแอบนังชะนี เผือกได้พร้อมเพรียงกันเลยนะ ก็ได้ๆๆ บอกให้ก็ได้ ผัวข้าเองแหละ คริคริ ”

             ตั้งแต่วิชุดาไปเป็นเมียน้อยเดวิด ไม่ค่อยมีโอกาสพบปะกับเหม่ยหลิน จึงไม่รู้จักแฟนใหม่รายนี้ของเพื่อนรัก

    “ หล่อมั้ยวะ ??? ” วิชุดาถามยิ้มๆ

                     เหม่ยหลินอมยิ้มแก้มตุ่ยยักคิ้วแผลบๆ

     “ แน่นอน แถมป๋ามากด้วย เปย์ไม่อั้นเลยว่ะ เฮ้ย! แต่บอกไว้ก่อนนะโว้ย คนนี้ข้าหวง ไม่ว่าใครก็ห้ามแตะ ” มีหวงก้างทิ้งท้าย

     “ เออๆๆ รู้แล้ว ฉันไม่แย่งของแกหรอก ทำเป็นหวงก้างไปได้ ” วิชุดาทำตาปะหลับปะเหลือก

                        เหม่ยหลิน หันมากำชับนังตุ๊ดรุ่นน้อง

     “ โดยเฉพาะแก นังออสซี่ ห้ามแม้แต่จะคิด เข้าใจมั้ย ? ”

                           ออสก้าทำตาใสซี่อ

     “ เจ้าค่า ของพี่สาวออสซี่ไม่กล้าหรอก แต่ถ้าผัวเจ๊หลิน มาหลงไหลความงามอันโดดเด่นของออสซี่เอง ออสซี่ก็จนใจนะเจ้าคะ เจ๊ขาาาาาาาา ”

          แล้วนังตุ๊ดฝึกหัด ก็กระแดะทำเป็นสะบัดผม เชิดหน้าแบบมั่นสุดๆว่าตัวเองเลิศโคตรๆ สร้างความหมั่นไส้ให้เจ๊หลินจนอดใจไม่ได้ที่จะต้องยกเท้ายันเปรี้ยงเข้าให้ 

    “ โครม ”

          ออสก้าหงายท้องตกเก้าอี้ ลงไปนั่งพับเพียบเรียบร้อยกับพื้น ครางหงิงๆหุบปากหยุดแพร่มทันที 

         เหม่ยหลินค้อนใส่ออสก้าที่กำลังลุกขึ้นอย่างยากเย็น แล้วกล่าวกับวิชุดาอย่างเป็นงานเป็นการ

     “ นี่นังชะนี เดี๋ยวหล่อนออกไปดูหนังรอบเที่ยง เล่นบทคู่รักกับนังออสซี่พลางๆก่อนนะ ฉันขอห้องคืนสักสองชั่วโมง ผัวฉันกำลังจะมา หล่อนรีบไปอาบน้ำแต่งตัวเลย ให้นังออสซี่ เทคแคร์ดูแลค่าใช้จ่ายทั้งหมด เข้าใจมั้ย?นังออสซี่ ”

               ประโยคหลังเธอหันมาเน้นเสียงกำชับอีแอบลูกชายมาเฟียใหญ่

               ออสก้าพยักหน้าหงึกๆ รับคำสั่งแต่โดยดี

                  หลังจากนั้นยี่สิบนาที คู่รักกำมะลอก็ออกไปจากห้อง ปล่อยเหม่ยหลินไว้ตามลำพัง...

 

                                ******

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น