ตามฝันในคืนมืด

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 เก็บตึก

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 เก็บตึก

คำค้น : ซอมบี้ พี่น้อง พลังพิเศษ

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 95

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2562 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 เก็บตึก
แบบอักษร

ยอง  

ผมหันไปตามเสียงเห็นรีบวิ่งมาไม่รู้มีไรน่าตื่นเต้น 

"หือ!"กอดผมเป็นเด็กๆเหมือนเดิม 

"ว่าไงเจ้าตัวแสบ"ลูบผมน้องมัน นุ่มดี  

"ป่าวแสบนะก็แค่ไม่เรียบร้อย 5555"ดูทำหน้าเข้า น่าหยิกแก้ม หึหึน้องผมน่ารัก 

"พี่ครับดูนี้ อย่าต้านนะครับ"น้องจับมือผมเกิดภาพขึ้นมีข้อความบอก {ยอมรับหรือยกเลิก}อย่าต้านก็ต้องรับอย่างเดียว ไม่ต้องถามมากความ ผมยอมรับทันที น้องไม่มีวันทำร้ายผมอยู่แล้ว และแล้วความรู้เกี่ยวกับมิติที่น้องมอบให้ผมก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองของผมโดยที่ผมไม่ต้องถามอะไรซ้ำเลย 

"ขอบใจมากน้องพี่ มะจุ๊บแหม่งที"  

"ไม่เอาผมไม่แหม่ง แบร"  

"หึหึ" ดูเจ้าน้องตัวแสบแลบลิ้นให้ผม ละอ้อมไปนั่งทานข้าวฝั่งตรงข้าม 

"ทานสะเดี่ยวพี่จะได้ทำบ้าง"  

"พี่จะตั้งชื่อว่าไรอะ ให้ผมช่วยตั้งไหม "ยิ้มทเล้นให้ผมเชียว  

"เอาสิจะตั้งว่าไรละ"เปล่าตามใจน้องเกินนะแต่น้องผมเซ้นดีกว่าผมทำไรก็ดูดี หึหึ  

"อืม เอาเป็น เซบาส รีเควส ริว อากิ หรือโบอาดี ผมอาโบพี่โบอา" 

"น้องเลือกมาเลยครับพี่ตามใจเรา" 

"ไม่เอาพี่ต้องเลือกเองจิ ผมเสนอชื่อเองรับรองไม่งอน"  

"อืม รีเควส ละกันตามที่น้องจัดให้ไง" 

เจ้าตัวแสบยิ้มกว้างที่ผมตั้งตามที่เขาเสนอให้ จากนั้นเราก็ทานกันไปคุยเรื่อยเปื่อยไปเรื่อย จนอิ่มผมก็เก็บของล้าง พร้อมกับเก็บของเข้ามิติ ทำตามเงื่อนไขมิติจนได้ชื่อ รีเควส ให้เขาเรียกชื่อผมว่าฮยอง เรื่องไรให้เรียกยอง หึหึ แล้วจีงไปอาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดสู้ซอมบี้ที่ผมกับน้องทำไว้ ก็นะความชอบเล็กๆของน้อง มันมีดีจริงๆ หึหึ ส่วนอาวุธเป็นมีดสปาต้าคนละเล่มเสียบติดเข็มขัดที่ทำไว้โดยเฉพาะมีปืนอีกข้างยามฉุกเฉิน หน้าไม้แหนบหลัง ซองลูกหน้าไม้อยู่ข้างเอว ทีเหลืออยู่ในมิติค่อยเรียกเพิ่มเอามีอีกเพียบ ปืนลูกโม้ก็มีในอยู่กับรีเควส โดยชุดนั้นเป็นแผ่นสเต็นเลสสามแผ่นติดตามจุดสำคญที่คาดว่าจะถูกกัดหรือขว่น ตรงจุดเชื่อมบ่าและจุดอื่นๆเป็นตาข่ายสเต็นเลสสี่ชั้น เพื่อความคล่องตัว เราทำกันไว้คนละห้าชุดพอดีตัว ตัวเล็กเผื่ออดอยากจนผอมแห้ง คนละสามชุด ชุดใหญ่เผื่ออ้วนคนละสามชุด พอผมแต่งตัวเสร็จก็ไปสมทบกับน้องชาย เพื่อไปช่วยมินมิน หากเธอยังอยู่อะนะ ผ่านไปเป็นเดือนแล้วไม่รู้จะเป็นไง ถามว่ารักเธอไหมตอบได้ทันที เปล่า ก็แค่คบกันเพราะเธอมาขอคบ ว่างๆเลยลองคบดูก็คบได้สองเดือนละไม่รวมตอนผมสลบนะ ผมไม่เคยแตะต้องเธอ มีกินข้าวดูหนังบ้าง แต่เวลาส่วนใหญ่ เรียนกับอยู่กับน้องทำนั้นนี้สารพัดตามประสาพี่น้องที่เหลือกันแค่สองคน หากไปช่วยจริงๆแล้วอันตรายเกินไปไม่ไหวผมก็ไม่พาน้องไปต่อน้องผมสำคัญสุด  

ม่  

"พี่ครับป่ะ"ผมกับพี่พากันมองที่ประตูก่อนที่จะเปิดออก ที่ชั้นเรารู้เพราะมิติอาโบบอกและมีภาพด้านหน้าของผมขึ้นมาซึ้นคนอื่นจะไม่เห็นเหมือนเรา พี่หรือผมก็ไม่เห็นของกันและกันผมถามพี่แล้ว อาโบยืนยันอีก สบายมากขึ้น เราต้องเดินลงไปบันไดหนีไฟครับ ไฟไม่มีลิฟไม่เดินแต่เท้าผมต้องเดินแบบนี้เจ็บขาแน่ ต้องอ้อนให้พี่นวดให้ยุกยามีพร้อม555 โชคดีที่บันไดหนีไฟไม่มีคุณซอม เราเดินจนลงมาชั้นหนึ่งมีซอมบี้อยู่สิบแปดตัวเราจึงค่อยๆย้องๆไปทางหลังตึก รอดครับเฉพาะในตึกนะ หลักตึกมีอีกห้ากระจัดกระจายอยู่แต่ต้องกำจัดละเดี่ยวมันมาขัดขวางการเก็บตึก 555 เราหันหน้ามองกันก่อนจะแยกกันไปจัดการถามว่าเรากลัวไหม กลัวดิ โด้แต่กลัวตายมากกว่าถือว่าเล่นเกมละกันแต่เราตายจริงนิเฮ้ยยย ผมจับหน้าไม้ยิงที่หัวมันแม่นนะ เพราะผมกับพี่เรานอนจากเรียนก็ไปฝึกซ้อมทุกอย่างที่สามารถช่วยให้รอดได้ เก่งไหมพี่ผมตามใจผมเกือบหมดละผมจัดการไปสอง ที่เหลือพี่จัดการ เราตกลงกันแล้วให้ผมเก็บตีก ผมจึงสำรวจตึกอีกครั้งและกำจัดสิ่งที่ไมต้องการออกจากลิสต์จัดเก็บ จีงหันไปมองพี่ พี่เก็บก้อนกลมๆสีใสเล็กๆจากหัวคุณซอมได้มาสองก้อนพี่เก็บใส่ขวดปากฝาสนิทแล้วเก็บเข้ามิติ ก่อนจะนั่งยองๆจับพื้น 

"พี่ไปเก็บข้างนอกแปบ น้องค่อยจัดการ"พี่กระโดดขึ้นกำแพงสูงสองเมตรได้เนี้ยนะ โอ\0○0/  

"พี่ทำได้ไงอ่ะ"รีบถามทันที 

"หึหึ ก็แค่ลองดูมันดันได้ ตอนนี้เหมือนพี่เป็นนักร้องเลย หึหึ แฟนคลับกระโดดจะงับขาพี่ให้ได้ ดีนะกำแพงหนา"พี่พูดไปยิงไป เออเอากะพี่ผมสิ สรุปผมกับพี่มีใครเต็มไหมเนี้ยเสียดายความหล่อของพี่จริงๆ 

"เสร็จละจัดได้" 

"ครับ"ผมจัดเก็บทันทีสิ่งที่เห็นคือภายในวินาทีนั้นตึกหายแต่ที่ตลึงคือซอมบี้ตกลงมาเรื่อยๆดังตุบๆซอมบี้สัตว์ไม่ว่าหนูแมลงสาบทั้งตกทั้งบินคุณซอมบางตัวหันมาเห็นผมละวิ่งมาแต่ซอมบี้ดิ่งนรกลงมาทับก็มีเป็นกองเบิ้อเลิ้มเลยอ่า เหม็นมากตายยกเมือง 

"ม่วิ่งสิทำไรมันจะถึงแล้ว"พี่ตระโกนมาสติผมมาละครับพร้อมลูกหน้าไม้ผ่านหัวไปโดนซอมบี้ที่ใกล้ผมเข้ามา เมือกระโดดมายืนบนกำแพงแล้วพี่ก็ดึงผมออกมาด้านนอกทันที เพราะเสียงดังของซอมบี้ดิ่งนรกดังมากทีเดียว เป็นร้อยได้เปล่านา 

"รีบวิ่งม่ ซอมบี้มันได้ยินเสียงดังมันต้องรีบมาแน่"พี่พาผมขึ้นกำแพงตึกใกล้ๆแล้วมาหยุดที่ที่หนึ่งไม่น่าอันตรายมากเพราะการแสกนของอาโบทำให้เห็นและหลบได้ 

"ม่เป็นไรไหมเจ็บตรงไหน เหมื่อยไหม ขึ้นหลังพี่หรือเปล่า"พี่รีบถามทันทีพร้อมหมุนตัวผมสะมึน  

"ไม่เป็นไรพี่แค่วิ่งราวตึกจนคุณซอมไล่จับ555"  

"ยังมีหน้ามากวนพี่อีกไม่เป็นไรก็ดีแล้ว"  

"รีเควสสามารถแสกนละส่งภาพมาให้ได้ไหมโดยที่ผมไม่ต้องสัมผัส...อืม....จัดการด้วย...ดี ม่ให้อาโบแสกนพื้นที่เลยไม่ต้องแตะพื้นละ" 

"ครับ อาโบแสกนที" 

[ครับม่ ตามเงื่อนไข ม่ สามารถเพิ่มสิ่งของในมิติอาโบ มิติอาโบสามารถขยายการแสกนได้เป็สี่กิโลเมตรครับ เนื่องด้วยการแสกนจะไม่ละเอียอดเท่าม่สัมผัส จะเห็นในแนวนอนครับที่เข้าใจง่ายๆสิ่งที่ติดพื้นในระยะสี่กิโลเมตร] 

"ขอบคุณครับอาโบ...พี่ครับเนื่องจากผมเก็บตึกของผมจึงแสกนได้สี่กิโลเมตรครับ"  

"อืม เก่งมากเจ้าตัวแสบ"พี่ชมผมละลูบหัวผมด้วยละ^♡^ชอบรู้สึกอบอุ่นที่อกข้างซ้าย 

"พี่ครับ"ซึ้งอร้ายยย5555 จับแก้มตัวเองหมุ่นซ้ายขวา 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น