LATTE LATTE

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คืนที่สอง

คำค้น : เที่ยงคืน

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 20

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2562 18:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คืนที่สอง
แบบอักษร

10:37

"นี้พลอย ไปเดินชมโรงเรียนกันไม่?"น้ำฟ้าเห็นพลอยเอาแต่เงียบตั้งแต่เข้ามาแล้วเธอเลยอยากชวนพลอยไปเดินเล่นดูเผื่อเธอจะดีขึ้น

"ฮื้ออ ไปสิ"พลอยเดินออกไปกับน้ำฟ้า ทั้งสองลงมาชั้นล่าง เริ่มเดินตั้งแต่หอไปตามที่ต่างๆ ทั้งสองเดินไปเรื่อย

"ว้าววว สวนสวยจังเลยว่าไม่พลอย"ใช่สวยมากเลย เป็นสวนที่จัดได้เข้ากับบรรยากาศภายในโรงเรียนดีจัง มีที่นั้งเล่น มีศาลากลางน้ำด้วย เป็นที่ที่ทำให้สบายใจดีจัง

"อื้ม สวยมากเลย "พลอยตอบน้ำฟ้าแต่พลอยกลับสังเกตุ พวกเธอเดินมาก็ตั้งนานแล้วทำไมไม่เจอเด็กคนอื่นเลยล่ะ "น้ำฟ้า แล้วคนอื่นหายไปไหนหมดเหรอ เดินมาตั้งนานไม่เจอใครเลย"พลอยถามน้ำฟ้าด้วยความสงสัย

"นั้นสิ ไม่มีใครเลย"น้ำฟ้าหันซ้านหันขวา "นี้!!พวกเธอเพื่อเขาเข้าห้องประชุมกันพวกเธอทำไมมาอยู่ตรงนี้ห๊ะ!!" อาจารย์หรอ ห้องประชุม

"จริงด้วย ประถมนิเทศเด็กใหม่"ลืมไปได้ไงเนี้ย สายตั้งชั่วโมงกว่าแล้ว"รีบไปกันเถอะพลอย"น้ำฟ้าได้ยินดังนั้นเลยรีบชวนพลอยไป

พลอยและน้ำฟ้าเปิดประตูหอประชุมเข้าไปทั้งสองเลยตกเป็นเป๋าสายตาของทั้งห้องประชุม เสียงซุบซิบต่างนานากำลังดังขึ้นเรื่อยๆทั้งทำไมถึงมาตอนนี้ สงสัยอยากจะเป็นจุดสนใจมั้ง พวกเรียกร้องความสนใจเหรอ พวกไม่มีมารยาท ไม่นาฬิการึไง และอีกมามาย ทั้งสองก้มหัวเพื่อเป็นการขอโทษ และรีบเข้าไปนั้ง

"นี้ทำไมพึ่งมาเหรอ"เพื่อนที่นั้งข้างๆพลอยถามขึ้น จะตอบยังไงดีล่ะแบบนี้

"อ่อ พอดีเรากับพลอยหลงทางหนะ ก็ไม่รู้ทางจริงๆนี้ ฮ่าๆ"น้ำฟ้าเป็นคนตอบ

"แล้วทำไมถึงเข้ามานั้งแค่สองคนล่ะ อีกคนที่เดิมมาด้วยทำไมไม่ชวนเขามานั้งด้วยกันล่ะ"เมื่อได้ยินแบบนั้นพลอยถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

"เปล่านะเรามากันแค่สองคนเอง"เป็นน้ำฟ้าอีกเช่นเคยที่เป็นคนตอบเพราะตอนนี้พลอยตกใจจนไม่ได้ยินอะไรแล้ว

"จริงเหรอแต่เราเห็นจริงๆนะ อิงเองก็เห็นเหมือนกันจริงไม่อิง"เธอคนนั้นหาพยานมาเข้าร่วมคนชื่ออิงเลยพยักหน้าบอกว่าจริงเธอเองก็เห็นเหมือนกัน

"ฮ่าๆๆ ตาฝาดล่ะมั้งชั้งมันเถอะเนอะ เอ่อจริงสิเราชื่อน้ำฟ้านะปี1ห้องเอ ส่วนนี้พลอยปี1ห้องเดียวกัน" น้ำฟ้าตัดปัญหาเลยแนะนำตัวเองซะเลย

"อื้ออ เราแคทนะปีเดียวห้องเดียวกันส่วนนี้อิง อญุ่ห้องเดียวกันด้วย"แคทแนะนำตัวเองและอิงเพื่อนอีกคนให้รู้จัก

11:20

"เสร็จสักที เมื่อยมากเลยนะเนี้ย "น้าฟ้าเป็นคนที่บ่นขึ้นมาหลังจากนั้งที่ห้องประชุมเกือบชั่วโมง

"ไปทานข้าวกัน"อิงเป็นคนชานทุกคนไปทานข้าว

""โอเคไปกันเถอะ"ในขณะที่ทุกคนกำลังจะเดินไปก็ต้องหยุดชะงักเพราะพลอยไม่เดินตามมา เหมือนเธอไม่ได้รับรู้เรื่องที่พวกเขาคุยกันเลย

"พลอยไปเถอะ พลอย พลอย!!"น้ำฟ้าเรียกพลอยหลายครั้งจยเธอต้องตะโกนขึ้นเสียง

"อ๊ะ!!มีอะไรเหรอน้ำฟ้า แล้วสองคนนี้?"พลอยสะดุ้งแล้วถามน้ำฟ้า เธอหน้าซีดเหมือนคนป่วยเหงื่อ ออกเต็มใบหน้า

"เป็นอะไรรึเปล่า ไม่สบายเหรอ"แคทถาม "อ่อ เปล่าหรอก แค่หิวหนะ"เธอตอบแคทแล้วส่งยิ้มให้

"งั้นไปกันเถอะเดี๋ยวเธอจะเป็นลมไป"น้ำฟ้าเลยชวนไปทานอาหารกันเพราะเธอกลัวว่าพลอยจะเป็นลมไป แล้วทั้งสี่ก็ไปทานข้าวกัน ตัดมาในตอนเย็น

19:59

"อ้าวเธอคือคนที่บอกเราว่าไปกินขนมเหรอ ฮ่าๆ เราใส่หูฟังอะเลยไม่ได้สนใจอะไรเลยเลยไม่เห็นหน้าพวกเธออะ "น้ำฟ้าพูดคุยกับเพื่อร่วมห้องอย่าสนุกสนาน ต่างจากพลอยเะฮกำลังกัวล แลักลัวว่ามันจะตามเธอมา เพราะทั้งแม่และเพื่อต่างบอกว่าเห็นผู้หญิงมากับเธอ

"นี้พลอย เธอไม่เป็นอะไรจริงๆนะ"แคทสังเกตุอาการพลอยไม่ค่อยจะดีเธอเลยถามเพราะความเป็นห่วง

"นั้นสิ เธอเป็นอะไรบอกพวกเราได้นะ"อิงบอกออกไปเพราะเธอเองก็เป็นห่วงเหมือนกัน เพราะวันนี้ทั้งวันพลอยเอาแต่เหม่อ แล้วนั้งขูดเล็บตัวเอง

"เราไม่เป็นไร ขอนอนก่อนนะ"พลอยตอบเธออยากหลับไปเร็ว บางทีการที่เธอหลับมันอาจจะช่วยไม่ให้เธอเจอผู้หญิงคนนั้นก็ได้ เธอคิดแบบนั้น แต่เธอคิดผิด

00:00

และแล้วเวลาก็เดินมาถึงเที่ยงคืนในตอนที่ทุกคนหลับสนิทมีเงาดำลอดผ่านใต้ประตูเข้ามาภายในห้อง และเป็นอย่างที่คิด เกิดเสียงโว่ที่ครูดไปกับพื้นเสียงมันดังมาประมาณ 3นาทีก่อนจะเงียบลงเป็นเวลาที่เงานั้นมายุดอยู่ข้างเตียงพลอยพอดี

"พ..ล..อ..ย"มีเสียงเรียกชื่อพลอย และตามด้วยเสียงเตียงที่ ยุบลงเหมือนมีคนนั้ง

หลอยรู้สึกเย็นวาบที่หลัง เธอเลยหันกลับไปและสิ่งที่เห็นคือ ผู้หญิงคนเดิมที่มาหาเธอที่บ้าน ตอนนี้เขาอยู่ที่นี้ตรงนี้ เขานั่งหันหลังให้เธอ คอหักจนใบหน้านั้นมาอยู่ด้านหลังเขาจ้องมองพลอยไม่วางตา ก่อนที่เขาจะล้มตัวนอนข้างๆพลอย โดยการทิ้งตัวลงมาทันทีจนนตอนนี้สภาพที่พลอยเห็นคือเขานอนหันหลังแต่หัวหันมาทางพลอย พลอยร้องให้อย่างหนัก แต่ไม่มีเสียงเธออยากจะร้องดังๆแต่ทำไม่ได้ ทำได้เพียงปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมาเรื่อยๆเท่านั้น

"พ..ล..อ..ย..รั..ก..อ...ยู่..ด้..ว..ย..กั..น.."ผูหยิงคนนั้นพูดออกมาเธอเปลี่ยนอริญาบทจากที่นอนหันหลังกลันตัวมาทางพลอยที่ทำได้แค่นอนนิ่งๆ เธอคนนั้นขยับเข้าไกล้เธอโดยเอามือมากอดเธอไว้วางหัวเธอไว้บนไหลของพลอย เธอจ้องมองพลอยไม่วางตา นำมือที่เน่าเปื่อยมาลูบหัวของพลอย และร้องเพลงกล่อมพลอยทั้งน้ำตา

"จ้าว....นก..ขมิ้น..เหลือง...อ่อน... เอย.. ค่ำ..แล้ว...จ..ะ..นอน..ที่...ตร.ง..ไหน.. จะ...นอน...ไหน...ก็..นอน...ได้ สุ่ม..ทุม..พุ่ม..ไม้..ก็..เคย..นอน.. ลม..พระ..พาย...ชาย..พัด..มา..อ่อน.. ๆ ..เจ้า..เคย..จร ...มา..นอน..รัง..เอย" 

ผูหญิงคนนั้นนอกล่อมพลอยให้นอนเขาร้องเพลงกล่อมพร้อมน้ำตาที่ไหลมาเป็นสายเลือด พลอยเองนั้นก็ร้องให้ไม่หยุดแต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้เธอขยับไม่ได้แม้แต่น้อยส่งเสียงก็ไม่ได้ พลอยเลยจำต้องนอนฟังเพลงกล่อมจน 

01:00 เขาก็หายไป............ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น