Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2562 12:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11
แบบอักษร

ปิ๊ด ปิ๊ด เสียงแตรรถดัง

 

"คุณ ขึ้นรถมาก่อนครับ.." พอฉันหันไปมองรถตรงหน้า พอลดกระจกลงมาจึงเห็นใบหน้าของคนที่อยู่ในรถนั้น คือคุณเฟรมนั่นเองค่ะ ที่ฉันเคยเดินชนกับเขาเมื่อหลายวันก่อน เขาอยู่ในชุดสูทสีกรมแล้วเซ็ทผม หล่อมากค่ะ

"คุณเฟรม.." ฉันเอ่ยเสียงเขาอย่างแผ่วเบา

"ขึ้นมาบนรถก่อนครับ.." เขาจึงเรียกฉันให้ขึ้นรถ

"ค่ะ.." ฉันจึงเดินไปเปิดประตูแล้วขึ้นไปนั่งลงเบาะข้างคนขับ แล้วเขาก็ขับออกมา

 

"ฝนตกหนักขนาดนี้..ทำไมถึงมานั่งคนเดียวล่ะครับ.." ในระหว่างที่รถกำลังแล่นออกไป คุณเฟรมจึงเป็นฝ่ายถามฉันขึ้นก่อน

"พอดีฉันมาหารถกลับที่พักค่ะ..แต่ไม่มีรถว่างเลยค่ะ" ฉันนิ่งไปสักพักก่อนจะหันตอบกลับไป

"ครับ..เวลาฝนตกมักจะเป็นแบบนี้ประจำครับ..แล้วที่พักคุณ..เอ่อ..ชื่ออะไรนะครับ..ผมลืม.."เขาหันมามองฉันแปปนึง ก่อนจะหันกลับไปมองถนนต่อ

"มิลล์ค่ะ.." ฉันตอบกลับเขาพลางใช้มือมากอดตัวเอง เพราะรู้สึกหนาวบวกกับแอร์รถที่เย็นเฉียบ

"หนาวหรอครับ..เดี๋ยวผมปรับแอร์ให้..ผมมีผ้าอยู่เบาะหลังคุณหยิบเอามาคลุมได้นะครับ.."คุณเฟรมยื่นมือมาปรับแอร์ ก่อนจะหันมาบอกกับฉัน

"ค่ะ..ๆ" ฉันจึงเอื้อมมือไปหยิบมาคลุมตัวเอง

"พักอยู่แถวไหนครับ..เดี๋ยวผมไปส่ง.."

"เอ่อ..แถวxxxค่ะ คอนโดS.."ฉันก็ลังเลว่าจะบอกเขาไปดีหรือเปล่า อีกอย่างเราเพิ่งรู้จักกัน แต่ดูๆแล้วเขาดูไม่มีพิษมีภัยอะไร จึงหันตอบกลับไป

"ครับ.."

พอมาถึงคอนโดฝนก็หยุดพอดี ฉันจึงลงจากรถพร้อมกับผ้าคลุมผืนหนึ่ง ส่วนคุณเฟรมก็ลงมาจากรถเช่นกัน

"คุณมิลล์..ผมขอไลน์คุณได้ไหมครับ.."

"ค่ะ.."

"ขอบคุณครับ..แล้วผ้าของผม.."

"เดี๋ยวฉันเอาไปซักให้นะคะ.."

"ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ.."

"ขอบคุณมากนะคะที่มาส่งฉัน..ไม่อย่างงั้นฉันคงกลายเป็นลูกหมาตกน้ำไปแล้ว.."

"555 ยินดีครับ.."

เราสนทนากันอยู่สักพัก เขาจึงขอตัวกลับก่อน ส่วนฉันก็เดินขึ้นลิฟท์มาที่ห้องของฉัน พอเข้ามาห้องมาก็เงียบสนิทขิงคงออกไปข้างนอก ฉันเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่ชุดสบายๆ มานั่งเล่นที่โซฟา

 

ติ้ง ติ้ง เสียงไลน์ดังขึ้น

? : ได้ส่งรูปภาพ2ภาพ

? : เธอมัวทำอะไรอยู่..ปล่อยให้เขาไปด้วยกันได้ยังไง.."

 

เป็นไลน์ปริศนาอีกแล้วค่ะ ส่งภาพเฮียสิงห์กับผู้หญิงคนนั้นที่เจอที่ห้าง กำลังนั่งทานอาหารด้วยกัน ดูเขามีความสุข เพราะในภาพเขากำลังยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้น

Milk : ฉันไม่มีสิทธิ์จะไปทำอะไรหรอก อย่าให้ฉันไปยุ่งเกี่ยวเลย แค่นี้ฉันก็จะไม่ไหวแล้ว ฉันขอร้อง อย่าส่งอะไรมาให้ฉันอีกเลยนะคะ

ข้อความขึ้นว่าอ่านแล้ว แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ตอนนี้คิดถึงแม่คิดถึงบ้านใจจะขาด ฉันไม่อยากอยู่ในสังคมแบบนี้แล้ว ถ้าไม่ติดที่สัญญาบ้าๆนั่น ฉันคงไปนานแล้วค่ะ

 

ติ้ด

แกร๊ก..

ในระหว่างนั้นมีเสียงแตะคีย์การ์ดดังขึ้นจนมีคนเปิดประตูเข้า นั่นคือขิงนั่นเอง

"อ้าวมึง..ไม่ได้ออกไปไหนหรอ.." นางเดินถือของตรงมาที่ฉันกำลังนั่งอยู่

"กูกลับมาได้สักพักล่ะ.."

"แล้วกินอะไรมาหรือยัง..กูซื้อมาเยอะเลย..ไปทานกัน.."

"อือ.."

พอนางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน ก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง คงมีแต่นางที่คอยเป็นห่วงเป็นใยฉัน เราสองคนจึงเดินไปจัดเตรียมอาหารในครัว แล้วยกมาทานที่โต๊ะ ทานเสร็จก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนห้องใครห้องมัน เพราะตอนเย็นนางต้องไปทำงานส่วนฉันก็นั่งหายใจไปวันๆ ฉันคิดอยู่ว่าอยากหางานทำแต่ยังไม่รู้จะทำอะไรดี

ตัดมาตอนเย็น เพื่อนของฉันก็ออกไปทำงานแล้ว ส่วนฉันกำลังนั่งหาอะไรมาขายออนไลน์ เผื่อจะมีรายได้เพิ่มขึ้น ถ้าวันใดวันหนึ่งฉันเกิดทนไม่ไหวจริงๆ ฉันก็จะเอาเงินคืนเขาไป

 

ปัง ปัง ปัง เสียงคนทุบกำลังประตู

"มิลล์..เปิดประตู..ปัง ปัง.." เสียงที่คุ้นหูนั่นคือเฮียสิงห์นั้นเอง ทำไมเขาถึงทุบประตูดังขนาดนั้น

แกรก.. ฉันจึงรีบเดินไปเปิดประตู เพราะกลัวว่าข้างห้องเขาจะรำคาญเอา พอเปิดออกมาก็พบกับเขาที่ตอนนี้กำลังเลือดขึ้นหน้าไม่รู้ไปกินรังแตนมาจากไหน

"มีอะ.." ฉันไม่ฉันพูดจบ เขาก็พูดตัดหน้าฉันทันที แล้วพุ่งมาบีบที่แขนทั้งสองข้างของฉัน

"เธอกล้าดียังไง..ให้ผู้ชายมาส่งที่คอนโด..ฉันเคยบอกเธอแล้วว่าฉันไม่ชอบ..!"เขาพูดพลางบีบแรงเข้าทุกที

"ปล่อย..ฉันเจ็บนะ.." ฉันพยายามดันมือเขาออก แต่เขาจับไว้แน่นมาก

"เจ็บสิดี..เธอจะได้รู้ว่าฉันไม่ชอบสิ่งที่เธอทำ.." ตอนที่เขาพูดน้ำตาของฉันก็เริ่มคลอเบ้า

"ไม่ชอบหรอ..แล้วคิดว่าฉันชอบหรือไง..ที่ต้องมาใช้ผู้ชายร่วมกับใคร..คิดว่าฉันรู้สึกดีหรือไงที่ต้องมารับรู้เรื่องของผู้สาธารณะอย่างคุณ..!" ฉันจึงตอบกลับเขาทันที เพราะรู้สึกไม่ไหวกับการกระทำของเขาแล้ว

เพี๊ยะ..

ฝ่ามือหนากระทบบนใบหน้าฉันทันที่พูดจบ ฉันรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือด

"มึงไม่มีสิทธิ์มาว่ากู..! จำใส่สมองของมึงเอาไว้ด้วย..!"

ปัง..

พอเขาพูดจบก็เดินออกไปทันที ไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าฉันเลย ส่วนฉันได้แต่กุมหน้าตัวเองแล้วน้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมา เป็นครั้งแรกที่เขาลงไม้ลงมือกับฉัน และจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้ทำกับฉัน

 

"ฮึก..ฉันจะรีบทำลายสัญญานั้น..ให้จบลงให้เร็วที่สุด..ฮือๆ.."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น