จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แม่หมอ...ตอน..คุณหนุูบ้านไร่(4)

ชื่อตอน : แม่หมอ...ตอน..คุณหนุูบ้านไร่(4)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 210

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2562 19:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แม่หมอ...ตอน..คุณหนุูบ้านไร่(4)
แบบอักษร

 

การเดินทางไปยังโรงพยาบาลคุ้มเกล้าประชารักษ์..ใบตองอาสาขับรถให้แม่หมอ..เธอบอกว่าเธอไม่ได้เอารถมากองถ่ายอยู่แล้ว..อยากจะคุยกับแม่หมอด้วย..

แม่หมอหงส์ไม่ได้ว่าอะไร..แต่ก็ขอให้จีจี้ติดรถไปด้วย..

จีจี้ยื่นกุญแจรถตัวเองให้แคท..

“..เธอขับตามไปนะแคท..แม่เธอให้ฉันนั่งไปด้วย..”

แคทไม่ได้ว่าอะไร..ปรกติก็ขับรถจีจี้เป็นประจำอยู่แล้ว..เลยชวนอ่อนไปด้วยกัน..

แม่หมอนั่งคู่คนขับ..จีจี้นั่งเบาะหลัง..ใบตองเป็นคนขับ..แม้จะมีนิ้วมือข้างซ้ายสี่นิ้ว..แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร..

แม่หมอเอนกายพิงเบาะที่เอนลง..กริยาคล้ายกับเกียจคร้านพิกล..แต่จีจี้ก็หยิบมือถือออกมา..เปิดดูผังดวงที่ตั้งไว้จากวิชาจุดเวลาอาตมะ..เป็นรูปดวงเลข ๗ ตัว. รหัส ๓๔๓

๓....๔....๕....๖....๗....๑....๒

๔....๕....๖....๗....๑....๒....๓

๓....๔....๕....๖....๗....๑....๒

๑๐.๑๓..๑๖.๑๙.๑๕...๔...๗

๓...๑...๖...๔...๒...๗...๕

๗...๒...๔...๖...๑...๓...๕

สิ่งที่จีจี้แคลงใจคือวิธีการอ่านดวงของตัวเอง..ที่ยังไม่มีทางเทียบเท่าแม่หมอหงส์ได้เลย..

“..แม่คะ..”จีจี้ถาม.. “..ตามวิชาจุดเวลาอาตมะ..อัตตะ ปัตนิ มรณะ ๓/๑๐ นี่คือนิภัสตายเพราะคนอื่นที่อยู่ด้วยกัน.ตามฐาน๑๐ คือกำลังเสาร์ไปที่เลข ๗ ตกพันธุ..ซึ่งแปลว่าญาติลงฐาน๑๕กำลังดาวจันทร์ตามเลข ๒ ถึงทาสีคือน้อง..และ๗ถึงมาตา..นั่นคือ..ตายเพราะญาติที่เป็นน้องร่วมแม่เดียวกันคือนิภา....ตรงนี้ไม่น่าจะผิดนะคะ..”

“..เธอยังอ่านดวงไม่กระจ่าง..โอเค..อาจารย์พิมพ์ดาวอาจจะแนะมือใหม่ในการอ่านว่า..อะไรที่ตีความหมายไม่ออก.ก็ลองข้ามไปก่อน..ดังนั้น..เธอจึงไม่ได้อ่าน ๗ ที่ลงตำแหน่งพยายะ..ซึ่งตรงนี้มีความสำคัญมาก..เพราะพยายะแปลว่าป่วย..เบียดเบียน..ทำร้าย..กดดัน..”

จีจี้รับคำ..

“..มองแล้วไม่รู้ว่าจะแปลอย่างไร..จะแปลว่า..นิภาคนนี้ป่วยอยู่ก็ไม่สมเหตุผล..แต่จะแปลว่าญาติที่โดนทำร้าย..ก็ดูจะไม่มีเหตุผลกับเรื่องราวเท่าไหร่นะคะ..”

“..อีกจุดหนึ่งคือจันทร์​๒ ที่ลงอริที่หมายถึงคู่แข่ง..คู่ขัดแย้ง..หรือศัตรู..ก็คงจะหมายถึงญาติที่เป็นน้องคือนิภาคนนี้..ชิงดีชิงเด่นหรือเป็นศัตรูกับผู้ตาย..เธอเลยมองว่าน้องผู้ตายน่าจะฆ่า..แต่อย่าลืมว่า..จันทร์หรือเลข ๒ ลงตำแหน่งมัชฌิมาซึ่งหมายถึงการทำให้ทุกอย่างเบาลงครึ่งหนึ่ง...ซึ่งไม่น่าจะรุนแรงพอจะเป็นเหตุให้ฆ่าเจ้าชะตาได้..”

จีจี้นิ่ง..ใบตองแม้จะขับรถ..แต่ก็เงี่ยหูฟังเป็นระยะ..

“..แล้วควรจะแปลว่าอย่างไรล่ะคะ..”จีจี้ถาม..

“..สำหรับดาว ๗ พยายะที่แปลว่าป่วย..นั่นคือ..ญาติที่เป็นน้องคือนิภาป่วย..แต่หากป่วยจะมาฆ่าผู้ตายได้อย่างไรมันเลยดูไม่สมเหตุสมผลซึ่งเธอเลยอ่านข้ามไป..แต่หากว่า..ญาติคนนี้..ตั้งใจจะฆ่าผู้ตาย..และฆ่าตัวเองด้วยล่ะ..”

จีจี้ชะงัก..

“..จริงสิคะ..ทำให้ตัวเองป่วยก็แปลว่าพยายะด้วย..แต่พยายะไม่น่าถึงตายนะคะ..”

“.ใช่.แต่ก็ปางตายแหละ.ทีนี้..พอตัวเองไม่ตาย..เพราะอะไร..ให้อ่านตามไปที่ดาว ๑ จะเห็นว่า..ญาติคนนี้..กำลังถูกนำไปยังสถานที่ที่ใหญ่โตแห่งหนึ่ง..เพราะลงโภคา..ตามต่อไปที่ดาว ๔ ลงศุภะแปลว่าช่วยเหลือ..ก็คือมีคนพาไปที่นั่น..ดาว๔ในที่นี้ควรจะเป็นใครล่ะ..ที่ช่วยน้องที่ฆ่าตัวตายแต่ไม่ตายน่ะ..”

จีจี้อุทานออกมา..

“...ครูจิ๋วใช่ไหมคะ..”

“..และสถานที่ใหญ่โตที่คนปางตายต้องไปจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากโรงพยาบาลนั่นเอง..”

จีจี้พยักหน้า..เข้าใจอย่างปรุโปร่ง..

“..แบบนี้เอง..”

“..เธออ่านไม่ผิดหรอก..น้องของนิภัสคือนิภา..ตั้งใจจะฆ่าพี่สาวจริง ๆ ..แต่ไม่ได้ฆ่าแต่พี่สาวน่ะสิ..คิดฆ่าตัวเองด้วย..คือต้องการจะฆ่าตัวตายพร้อมกัน..เลยเอายานอนหลับใส่ในน้ำอัดลม..ยื่นให้พี่สาวกิน..ตัวเองก็กินด้วย..และเอนกายนอนคู่กันในรถ..ต่อท่อไอเสียเข้ามา..ครูจิ๋วอาจจะมาเจอเข้าเสียก่อน..เลยช่วยไว้..แต่ช่วยนิภัสไม่ได้..ส่วนนิภาที่ยังไม่ตาย..เพราะในดวงลงพยายะ..ภาษาดวงคือป่วย..แต่ในข้อเท็จจริง..ก็คือปางตายนั่นแหละ..ครูจิ๋วก็เลยต้องรีบนำส่งโรงพยาบาล..”

“..แต่ครูจิ๋วก็ไม่ได้ติดต่อใครเลยนะคะ..”ใบตองพูด..

“..เพราะเรื่องราวของนิภากับนิภัส..เป็นความลับของคุณมิ้ง..แถมทั้งสองคนยังเป็นลูกคุณมิ้งที่ไม่บอกใครมาก่อนนอกจากครูจิ๋วเท่านั้นที่รู้ไงล่ะ..คงยากจะพูดอะไรออกมาได้..แต่คิดว่า..พอครูจิ๋วตั้งหลักได้..เดี๋ยวก็คงติดต่อทุกคนเอง..”

“..คำถามคือ..ทำไมสองพี่น้องนิภัสกับนิภาคิดจะฆ่าตัวตายล่ะคะ..”ใบตองถาม..

“..เมื่อฟังเรื่องจากคุณมิ้งปะติดปะต่อกันแล้ว..ฉันก็ยังไม่รู้ชัด..แต่คิดว่าครูจิ๋วน่าจะรู้แหละ..”

“..อีกเรื่องนะคะแม่..”จีจี้ยังไม่หายสงสัย.. “..จีจี้อ่านได้ว่า..คนฆ่าคือน้องของคุณนิภัส..ซึ่งคุณมิ้งก็บอกมาว่าเป็นคุณนิภา..แต่ทำไมแม่ถึงอ่านได้ว่าสองคนนี้เป็นแฝดกันล่ะคะ..”

“...อันนี้เพราะอังคารดาว๓ตัวแทนของผู้ตายคือนิภัส..ตกที่ฐาน๑๐ เสาร์..ส่วนน้องของนิภัสที่อ่านได้ว่าดาวจันทร์๒..ก็ลงฐาน๗ ดาวเสาร์เหมือนกัน..ความที่เป็นเสาร์เหมือนกัน..และเสาร์ลงพันธุพยายะ..อีกความหมายคือความประหลาดใจของครอบครัว..ความเหมือนจนเป็นที่ประหลาดใจมองได้ว่าสองคนนั้นเป็นแฝดนะจีจี้..”

จีจี้พยักหน้า..การอ่านดวงชะตาของเธอ..ยังถือว่าไม่เทียบเท่าแม่หมอหงส์..ซึ่งก็ควรเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว..

และที่แม่หมอหงส์ให้จีจี้ติดรถมาด้วย..ก็เพื่อจะอธิบายวิชาการอ่านดวงจุดเวลาอาตมะที่ตั้งไว้สำหรับอธิบายคดีฆาตกรรมในครั้งนี้ให้กระจ่าง..เนื่องจากเวลาที่ได้จากการเดินทาง..น่าจะเป็นเวลาที่สะดวกที่สุด..

แม่หมออดเหลือบมองใบตองไม่ได้..

“..ถ้าหากดวงที่ฉันอ่านไม่ผิด..ซึ่งก็ไม่ควรจะผิด..นิภาไม่ควรจะมีความผิดที่ฆ่านิภัส..เพราะมันคือการฆ่าตัวตายด้วยกัน..เพียงแต่นิภารอดเท่านั้น..แบบนี้..ถือว่าฉันใจไม้ไส้ระกำไม่ช่วยคุณมิ้งหรือเปล่าล่ะ..”

ใบตองหัวเราะกับคำเหน็บแนมของแม่หมอหงส์..

“..จีจี้ก็เครียดเนอะ..ทุกคนก็เครียดที่จะต้องเผชิญหน้ากับแม่หมอหงส์ทั้งนั้นแหละ..”

“..พอตรวจดูที่เกิดเหตุ..ก็พบเห็นความเป็นไปได้ว่าข้อสันนิษฐานจากดวงชะตาไม่น่าผิด..หลักฐานก็ครบถ้วน..และหากนิภาอยู่ที่โรงพยาบาล..มียานอนหลับในกระเพาะเหมือนนิภัส..และได้รับก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์จากควันท่อไอเสียรถเข้าไปจริง ๆ ..ก็คงไม่มีความผิดอะไรแล้วล่ะ..ทีนี้..เราก็ต้องลุ้นแค่ว่า..ข้อเท็จจริงในการฆ่าตัวตาย..มันจะทำร้ายคนเป็นแม่อย่างคุณมิ้งแค่ไหน..”

จีจี้อดนึกถึงสาเหตุของการฆ่าตัวตายไม่ได้..

“..แม่คะ..ทำไมจู่ ๆ พี่น้องฝาแฝดถึงได้ฆ่าตัวตายพร้อมกันขึ้นมา..โดยที่ไม่น่าจะมีความเป็นไปได้เลย..คงไม่เกี่ยวกับการที่นิภัสได้เป็นนางเอกละครคุณหนูบ้านไร่นะคะ..”

“..เรื่องชิงการเป็นนางเอกแค่นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่..ในดวงก็บอกอยู่..แต่เรื่องใหญ่ที่ทำให้สองพี่น้องตัดสินใจทำแบบนั้น..ไม่น่าจะธรรมดาเลยนะ..เสียดาย..ดวงจุดเวลาอาตมะอ่านได้เท่าที่ฉันบอกไปทั้งหมดเท่านั้น..”

ใบตองดุนลิ้นกับลูกอมตามความเคยชิน..

“..ความเจ็บปวดอะไรนะที่ทำให้ถึงกับไม่อาลัยชีวิต..จะว่านิภานิภัสรู้เรื่องว่าเป็นลูกที่แท้จริงของคุณมิ้งก็ไม่น่าจะถึงกับต้องฆ่าตัวตายเลยนี่นา..”

“..หรือแย่งแฟนกัน..”จีจี้นึกถึงประเด็นสำคัญ.. “..ความรักใช่ไหม..”

แม่หมอหงส์ยังคงส่ายหน้า..

“..ถ้าถึงกับฆ่าตัวตายทั้งคู่..คงเป็นเรื่องที่ใหญ่กว่านั้น..นิภาอาจจะชวนให้นิภัสฆ่าตัวตาย..และมันควรจะเป็นเรื่องที่นิภัสก็ต้องยอมจะตายด้วย..อะไรกันนะ..”

ทั้งสามยังคงมึนงงกับประเด็นการฆ่าตัวตาย..จนสมาร์ทโฟนซึ่งใช้เป็นเครื่องนำทาง..ส่งเสียงว่า..โรงพยาบาลคุ้มเกล้าประชารักษ์อยู่เบื้องหน้าแล้ว..

.......

แม่หมอ..ใบตอง..จีจี้..เดินมาถึงหน้าโรงพยาบาล..มิ้ง..ชาย..และเคียวก็ลงจากรถมาพร้อมกัน..รวมทั้งแคทกับอ่อนด้วย..

สารวัตรนทีธรติดต่อพูดคุยกับตำรวจที่มาที่นี่ก่อน..และในที่สุดก็พาทุกคนไปยังห้อง ๆ หนึ่ง..

ในห้องนั้น..เมื่อเปิดเข้าไป..ครูจิ๋วนั่งอยู่พร้อมกับผู้ชายคนหนึ่ง..เบื้องหน้าเป็นใบหน้าหลับพริ้มของหญิงสาวที่หน้าตาคล้ายกับนิภัส..ซึ่งเธอคือนิภานั่นเอง..

ครูจิ๋วหันมามองทุกคนอย่างลำบากใจ..มิ้งถามขึ้นว่า..

“..ครูจิ๋ว..นิภาเป็นอย่างไรบ้าง..”

สายตาของมิ้งกลับมองเห็นใบหน้าที่รื้นน้ำตาของชายหนุ่มคนหนึ่ง..ซึ่งเธอก็อดอุทานออกมาไม่ได้..

“..ธาน..ลูกมาทำไมที่นี่..”

พิธานน้ำตาคลอ..รีบลุกขึ้น..และเข้ามาสวมกอดมิ้งซึ่งเลี้ยงดูมาแต่เล็กแต่น้อย..

ทุกคนเหมือนจะสงสัยใจ..ครูจิ๋วพูดว่า..

“..คุณพิธานเป็นลูกคุณมิ้งกับคุณพิรุณครับ..”

สารวัตรนทีธรถามว่า..

“..คุณคงจะเป็นครูจิ๋วสินะ..บอกพวกเรามาว่ามันเกิดอะไรขึ้น..และทำไมคุณนิภาถึงอยู่ที่นี่..”

ครูจิ๋วครางเฮ้อ..มิ้งสบตากับครูจิ๋ว..ก่อนจะพูดว่า..

“..ไม่ต้องห่วงอะไรหรอกครูจิ๋ว..บอกความจริงไปเถอะค่ะ..”

ครูจิ๋วก้มหน้า..

“..ผมไปตามนิภัสจะให้มาซ้อมบทหลังจากหายไปนาน..ก็ไม่คิดว่า..จะเจอเรื่องที่ทำให้ต้องช็อคหนัก..นั่นก็คือ..เห็นนิภัสกับนิภานอนในรถ..และใช้สายยางต่อท่อไอเสียรมตัวเองตาย..”

สารวัตรนทีธรพยักหน้า..

“..ต่อจากนั้นล่ะครับ..”

“..ผมก็เอาสายยางออก..และเข้าไปดูอาการ..ผลปรากฏว่านิภัสตายแล้ว..แต่นิภายังไม่ตาย..อารามรีบร้อน..ก็เอาตัวนิภาขึ้นรถของตัวเองที่จอดอยู่ข้าง ๆ .และขับพามาโรงพยาบาลนี่แหละครับ..โชคดีที่ไม่เป็นอะไร..นิภารอดแล้วครับ..”

สารวัตรนทีธรเป่าปาก..

“..ถ้าแบบนี้..แปลว่า..เป็นการฆ่าตัวตายของนิภากับนิภัสใช่ไหม..”

“..ครับ..แต่เผอิญผมช่วยนิภาได้..แต่..เสียใจด้วยนะครับคุณมิ้ง.ที่นิภัสเสียแล้ว..”

มิ้งร่ำไห้..จนพิธานต้องกอดปลอบแม่..

“..ตกลงมันเรื่องอะไรกัน..ที่ทำให้สองคนนี้ถึง..”มิ้งยังคงฟูมฟาย

ครูจิ๋วอึ้ง..ไม่กล้าบอก..แต่ก็มีคนหนึ่งร่ำไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น..

“..แม่..ทำไม..แม่ทำกับผมอย่างนี้..”พิธานร้องไห้อย่างหนัก.. “..แม่ทำให้ผมกับนิภากับนิภัสทำผิดพลาดเรื่องใหญ่ที่สุดในชีวิต...ไม่..ผมโทษแม่ไม่ได้..มันเป็นเรื่องจำเป็นของแม่..แต่..แต่มันก็คือเคราะห์กรรมของเรา..”

จีจี้กับใบตองและแม่หมอสบตากัน..

มิ้งเหมือนจะรับรู้สิ่งอัปมงคลบางอย่างได้ด้วยลางสังหรณ์..

เธอจ้องมองหน้าพิธาน..แล้วก็ถามว่า..

“..ไม่ใช่อย่างที่แม่คิดใช่ไหมพิธาน..”

“..แม่..ผมไม่รู้..เราไม่รู้..ไม่เคยรู้เลยเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้..”

มิ้งใจหาย..

“..แกทำอะไรพี่สาวแก.พิธาน..แกรู้ใช่ไหมว่าฉันหมายถึงอะไร..”

พิธานทรุดลงอย่างหมดแรง..

มิ้งอึ้ง..เซคล้ายจะเป็นลม..จนผู้กำกับชายต้องประคองไว้..

พิธานร้องไห้อย่างกลั้นไม่อยู่..

“..แม่..ผมได้กับพี่สาวของตัวเอง..แม่..นี่ผมผิดอะไร..ทำไมถึงเป็นอย่างนี้..”

.......

พิธานร้องไห้อย่างสุดจะกลั้น..กระทั่งมิ้งก็ร้องไห้ด้วย..

ครูจิ๋วส่ายหน้า..

“..ผมพยายามจะขวางพวกเขาแล้วครับ..แต่..”ครูจิ๋ว “..มันก็สายไป..”

ผู้กำกับชายกอดปลอบมิ้งไว้..ถอนหายใจ..

“..ครูจิ๋วต้องเล่าต้นสายปลายเหตุให้ตำรวจฟังนะครับ..เพราะไม่อย่างนั้น..นิภาอาจจะติดคุกแน่นอน..”

“..ครับ..”ครูจิ๋วรู้ดี..สภาพจิตใจของเขาตอนนี้ถือว่าดีกว่ามิ้งและพิธานมากมายนัก.. “..ถ้าจะว่ากันตามตรง..คุณมิ้งเคยมีลูกฝาแฝดอยู่คู่หนึ่ง..คือนิภากับนิภัส..ซึ่งเป็นลูกของแฟนเก่าที่คบกันตั้งแต่สมัยวัยรุ่น..แต่เพราะความจำเป็น..เลยต้องทิ้งลูกกับสามีเก่าไป..จนกระทั่งไม่ได้ข่าวคราวอีก..จนคุณมิ้งแต่งงานกับคุณพิรุณ..และมีลูกชายคนหนึ่งคือคุณพิธาน..”

แม่หมอหงส์กับจีจี้และใบตองสบตากัน..แต่ยังไม่อยากจะขัดแย้งอะไร..

ครูจิ๋วถอนหายใจ..

“..อย่างที่ทราบแหละครับ..คุณมิ้งท้ายสุดเป็นเจ้าของบริษัทผลิตละครป้อนช่องขวัญใจคนต่างจังหวัด..และเป็นเจ้าของโดยเด็ดขาดหลังจากคุณพิรุณเสียแล้ว..และคุณมิ้งก็ได้ตามหาสามีเก่ากับลูกจนพบ..แต่สามีเก่ายังโกรธคุณมิ้งจนไม่บอกลูกว่าคุณมิ้งเป็นแม่..จนกระทั่งตาย..นิภัสกับนิภายังไม่รู้ว่าคุณมิ้งเป็นแม่..”

ครูจิ๋วนิ่งเล็กน้อย..

“..คุณมิ้งก็รับนิภัสกับนิภามาเลี้ยง..ตอนแรกคิดจะสวมรอยรับนิภัสกับนิภาเป็นบุตรบุญธรรม..แต่ดูเหมือนนิภากับนิภัสจะไม่ได้อยากอยู่กับคุณมิ้งสักเท่าไหร่..คุณมิ้งเลยเอาเด็กสองคนนี้มาฝากที่โมเดลลิ่งผม..ฝึกการแสดงไปด้วย..และกินอยู่ที่บ้านที่ผมใช้เป็นที่พักของเด็กโมเดลลิ่งผมนี่แหละ..ซึ่งเด็กสองคนนี้ก็ดีใจที่มีโอกาสจะเข้าวงการบันเทิง..”

ครูจิ๋วถอนหายใจอีก..

“..เป็นเรื่องที่น่ายินดีนะครับ..ที่เด็กสองคนนี้อยู่กับผม..คุณมิ้งก็สั่งให้ดูแลเด็กสองคนนี้เป็นพิเศษ..โดยเล่าเรื่องทุกอย่างให้ผมฟัง..ว่าเด็กสองคนนี้ที่แท้คือใคร..แถมยังให้เงินให้ทองใช้เดือนนึงก็ไม่ใช่น้อย..ให้รถไว้ขับคนละคันอีก..เรียกว่า..เด็กโมเดลลิ่งของผมต่างอิจฉาไปตาม ๆ กัน...แต่ผมก็มีวิธีพูดให้เด็กของผมเข้าใจ..ว่าที่เห็นนิภานิภัสอู้ฟู่อย่างนี้ได้เพราะบ้านเขารวย..แถ ๆ ไปเพื่อให้มันไม่มีปัญหา..ซึ่งนิภากับนิภัสก็ไม่ทำตัวให้เป็นปัญหากับใครนะครับ..แถมยังใจดีพาเพื่อน ๆ แหกค่าย..ปาร์ตี้..เที่ยว..จนผมต้องคาดโทษบ่อย ๆ ..”ครูจิ๋วส่ายหน้า.. “..เด็กในโมเดลลิ่งก็โอเคกับนิภาและนิภัสทุกคน..นิภัสเป็นคนยังไงก็ได้..ส่วนนิภาอาจจะเลือดร้อนกว่า..แต่ก็ไมใช่ไม่มีเหตุผล..”

ครูจิ๋วเหลือบมองไปที่พิธานแว้บหนึ่ง..

“..โมเดลลิ่งของของผม..จริง ๆ มันก็ของคุณมิ้งแหละครับ..ดังนั้น..จึงมีบางครั้งที่คุณพิธานจะเข้ามาที่นี่..มาคุยกับผมบ้าง..มาเฮฮากับเด็กในโมเดลลิ่งบ้าง..เนื่องจากคุณพิธานเป็นคนที่มีวัยใกล้เคียงกับเด็กในโมเดลลิ่งทุกคนแถมยังใจดีเหมือนคุณพิรุณกับคุณมิ้งอีก..ใคร ๆ ก็รักคุณพิธาน..สาว ๆ หลายคนก็ชอบคุณพิธาน..แต่คุณพิธานก็มองทุกคนเป็นเพื่อน..ยกเว้น..”

ครูจิ๋วก้มหน้าเล็กน้อย..ก่อนจะพูด..

“..ครับ..นิภัสกับนิภา..”

สารวัตรนทีธรครางอือม์..

“..แปลว่า..ทั้งสามคนถูกชะตากัน..”

“..จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ..เพราะนิภัสกับนิภาไม่เหมือนเด็กโมเดลลิ่งคนอื่น ๆ ไงครับ..ความเป็นเด็กเที่ยว..ใจถึง..จึงทำให้คุณพิธานสนิทสนม..และไปเที่ยวร่วมกับนิภากับนิภัสบ่อยครั้ง..ซึ่งตรงนี้..ผมเองแรก ๆ ก็เข้าใจว่าแค่สนิทกันธรรมดา..เหมือนพี่น้อง..เพราะเข้าใจว่า..คุณมิ้งอาจจะบอกลูกชายแล้วก็ได้ว่านิภัสกับนิภาเป็นใคร..”

ครูจิ๋วเป่าปาก..

“..ในที่สุด..ผมก็รู้สึกหนักใจเป็นที่สุด..ในตอนที่คุณพิธานเข้ามาคุยกับผมเป็นการส่วนตัว..แต่พยายามทำให้บรรยากาศสบาย ๆ ..ไม่ซีเรียด..เลียบเคียงถามถึงนิภากับนิภัสว่า..ถ้าผู้ชายคนหนึ่งจะชอบผู้หญิงสักคน..ควรจะชอบคนแบบไหน..คนที่ยังไงก็ได้..แต่ดูแล้วเรียบ ๆ กว่า..กับคนที่แรงแต่มีสีสัน..

ผมก็เริ่มรู้แล้วครับว่า..ชักจะไปกันใหญ่..เลยพยายามจะบอกคุณพิธานว่า..เรื่องนี้ไม่ควรจะทำนะ..ท่าทีทีเล่นทีจริงของคุณพิธาน..ทำให้ผมเองก็พลาดไปที่จะไม่คิดว่าเรื่องราวมันจะใหญ่โตขึ้น..

ผมเข้าใจว่า..คำว่าไม่ควรของผม..คุณพิธานคงจะหมายถึงลูกชายเจ้าของโมเดลลิ่ง..ไม่ควรจะมีอะไรกับเด็กในสังกัดตัวเอง..แต่ผมว่าคุณพิธานคงไม่คิดหรอกว่า..ผมจะหมายถึงอะไรที่มากมายกว่านั้น..

พวกคุณอาจจะสงสัย..ว่าทำไมนิภากับนิภัสก็เคยอยู่บ้านคุณมิ้งมาก่อน..ทำไมคุณพิธานถึงไม่ทราบ..นี่ก็เป็นเพราะคุณพิธานต้องอยู่กับปู่ย่าตามคำสั่ง..เนื่องจากคุณมิ้งไม่ค่อยว่าง..ปู่ย่าก็ไม่อยากจะให้คุณพิธานอยู่บ้านคนเดียว..เลยให้นอนที่บ้านปู่ย่าเสียเลย..นาน ๆ ถึงจะมาบ้านคุณมิ้งสักทีช่วงที่คุณมิ้งสะดวก..ใครจะคิดล่ะครับ..ในช่วงที่นิภากับนิภัสอยู่บ้านคุณมิ้งนั้น..พิธานจะไม่เคยมีโอกาสได้หาคุณแม่เลย..ถ้าเจอกันก็เจอข้างนอก..คลาดกันที่จะเจอกับคุณนิภัสนิภา..คุณมิ้งก็สารภาพว่า..เรื่องที่มีนิภัสนิภาเป็นลูก..ไม่อยากให้ใครรู้ยิ่งเป็นพิธานเพราะกลัวจะรับไม่ได้..”

สารวัตรถอนหายใจ..

“..บางที..การบอกอะไรตรง ๆ จริง ๆ น่าจะดีที่สุดนะครับ..”

“..ผมก็คิดอย่างนั้นแหละ..แต่พอปล่อยไปจนเรื่องราวมันใหญ่โต..มันก็ไม่อาจจะแก้ไขอะไรได้..”ครูจิ๋วพูด.. “..และในที่สุด..ครั้งนี้..มันก็เรื่องราวใหญ่โตขึ้น..ทั้งนิภัสกับนิภากำลังจะได้งานละครจากคุณมิ้ง..และคุณมิ้งเลือกนิภัส..ซึ่งทำให้นิภากับนิภัสทะเลาะกัน..จนผมต้องไกล่เกลี่ย..แต่ก็เชื่อว่า..น่าจะยังไกล่เกลี่ยไม่สำเร็จหรอก

นิภัสไปเที่ยวคลายเครียด..คงไปกับคุณพิธานด้วย..ตอนเช้าคุณพิธานประคองกลับมาเพราะนิภัสเมาจัด..ท่าทีน่าห่วงเพราะมันเหมือนแฟนกันมากที่สุด..นิภาเห็นก็โกรธเหมือนหึงหวง..ตัวเองอารมณ์ร้อนอยู่ก็จะไปตบตีพี่สาว..ผมเลยจำเป็นต้องลากทุกคนมาปิดห้องและเล่าความจริงให้ทั้งสามคนฟังก่อนที่เรื่องจะไปกันใหญ่มากกว่านี้..

..แต่ผมก็ไม่คิดว่ามันสายไปแล้ว...”

ครูจิ๋วกุมขมับ..

“..ตอนนั้นสามคนเหมือนตกตะลึง..อึ้ง..แต่ผมก็คิดว่า..เรื่องนี้ควรจะทำให้ทุกคนคิดได้ว่าไม่ควรจะคบกัน..เป็นพี่เป็นน้องกันน่ะดีที่สุด..เรื่องเพิ่งเกิดมาได้สองสามวันนี่เอง..คุณมิ้งกำลังยุ่งกับการเตรียมเปิดกล้อง..ผมก็ไม่มีโอกาสได้คุยกับเธอ.เพราะคิดว่าไม่น่าจะมีอะไรมาก..

นิภัสเครียดจนดูออกแต่พยายามทำตัวเหมือนไม่มีอะไร...การฝึกการแสดงที่จะต้องเตรียมเพื่อเป็นนางเอกก็ไม่มีสมาธิ..ผมเองก็หงุดหงิดที่เธอทำตัวไม่มืออาชีพ..จวบจนเกิดเรื่อง..ผมโทรบอกแต่คุณพิธาน..ไม่กล้าบอกใคร..คุณพิธานรีบมาที่นี่พร้อมกับเล่าเรื่องทั้งหมด..มันเกินจะแก้แล้วครับ..สามคนนี้มีความสัมพันธ์ที่หากจะไม่มีเรีองราวที่เป็นเบื้องหลัง..ก็แก้ได้ยากแล้ว..แต่นี่มันหนักหนาเข้าไปอีก..คุณพิธานมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งทั้งนิภัสกับนิภา...และผมคิดว่า..มันคงจะทำให้ทั้งนิภากับนิภัสทั้งเจ็บปวดทั้งสับสน..จนชวนกันทำเรื่องที่ไม่ควรทำนี่แหละครับ..”

พิธานสะอื้น..มิ้งกอดลูก..พูดขึ้นว่า..

“..ยังไม่แย่เกินไปหรอกนะ..ธาน..แม่กับพ่อไม่เคยบอกแก..เพราะไม่อยากให้แกรู้สึกไม่ดี..ปู่ย่าก็ไม่บอก..ว่าแกจริง ๆ ไม่ใช่ลูกพ่อกับแม่..เราขอแกมาเลี้ยงจากพิเศษ..คนที่แกคิดว่าเป็นอา..และเขาไปตั้งรกรากที่แคนาดาเกือบยี่สิบปีแล้ว..”

พิธานชะงัก..

“..จริงหรือแม่..”

“..พ่อพิรุณของแกกับแม่ไม่มีลูก.พิเศษไม่พร้อมจะเลี้ยงแก..เค้าต้องเตรียมตัวไปตั้งรกรากที่แคนาดา..เลยยกแกให้พ่อกับแม่เพราะเห็นว่าอยากได้ลูก..มันคงไม่แย่เกินไป..แต่สำหรับแม่..ต่อให้แกไม่ใช่ลูกแท้ ๆ หากจะมีสัมพันธ์กับนิภานิภัส..ซึ่งเป็นลูกแม่..ก็ไม่ดีต่อความรู้สึกอยู่ดี..”

มิ่งโอบลูกเลี้ยงซึ่งอย่างน้อยผลที่ออกมาไม่ได้แย่ไปเสียทั้งหมด

แต่..มันก็ยังดีที่ไม่ทำให้คน ๆ หนึ่งรู้สึกเลวร้ายจนไม่มีทางไป..

แต่สำหรับสารวัตรนทีธร..ก็สามารถกระจ่างในรูปคดีทั้งหมด..ไม่มีอะไรที่ติดค้างจนปิดคดีไม่ได้..

เรื่องส่วนตัวสารวัตรคงไม่ยุ่งอยู่แล้ว..

ส่วนแม่หมอหงส์ก็สบตากับใบตอง..จีจี้..และรวมถึงแคทกับอ่อน...

ใช่..ทุกอย่างคลี่คลาย..แต่ในอนาคตความสัมพันธ์ที่วุ่นวายจะเป็นในทางไหน..ก็คงต้องรอดูกันต่อไป..

แต่ที่แน่ ๆ ..หากคุณหนูบ้านไร่เปิดกล้องในวันนี้ไม่ได้เพราะนางเอกตายไปแล้ว..แต่ก็คงไม่ถึงกับล้มโปรเจคท์..

และแคทจีจี้คงได้ร่วมงานกับมิ้งอีกแน่นอนในอนาคต..

......

แม่หมอ ใบตอง กับแคทจี้จี้และอ่อนขอลากลับเมื่อทุกอย่างคลี่คลาย..และใบตองก็ขอกลับกับแม่หมอหงส์..ส่วนจีจี้ก็ขับรถตัวเองกลับพร้อมแคทและอ่อนเพราะแม่หมอหงส์ไม่จำเป็นต้องชี้แจงอะไรอีกแล้ว..

ใบตองเหมือนได้รับความไว้วางใจให้ขับรถ..และแม่หมอก็รู้สึกวางใจที่ใบตองขับรถให้..

ใบตองพูดขึ้นเพื่อไม่ให้บรรยากาศมันดูเงียบเหงาเกินไป..

“..คุณคิดดีแล้วใช่ไหมคะที่เลือกให้ฉันทำงานกับคุณ..”

“...ถ้าจะว่าไป..”แม่หมอยิ้ม.. “..ฉันไว้ใจเธอมากกว่าทุกคน..”

“..ฉันมีอะไรดีล่ะคะ..คุณถึงได้ไว้ใจ..”

“..นิ้วมือซ้ายที่มีแค่สี่นิ้วของเธอนั่นแหละคือปริญญารับรองคุณภาพที่ดีที่สุด ..แถมเธอเป็นลูกศิษย์ของยนตร์ ปิคอัพที่ขับรถเก่งอย่างเหลือเชื่อ..แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วล่ะ..”

ใบตองหัวเราะ..

“..ฉันว่า.คุณมิ้งคงหาทางเก็บตัวสักพัก..เพราะสภาพจิตใจไม่น่าจะพร้อมทำละครเรื่องใหม่ในตอนนี้..อาจจะขอช่องให้ได้พักชั่วคราว..พอดีเหมาะกับที่ฉันจะขอลาออกได้พอดี..”

“..ถ้าจะเว้นวรรคไว้สักเดือนเพื่อไม่ให้น่าเกลียดก็ได้นะใบตอง..”แม่หมอหงส์หัวเราะ..

“..ฉันเคยเจอคุณเบลล่า..เธอมีความสัมพันธ์อันดีกับองค์กร..และเค้าเคยบอกฉันว่า..หากฉันออกจากองค์กร..สิ่งที่สามารถรองรับความตื่นเต้นในชีวิตของฉันได้ก็คือ..คุณ..”

ใบตองยิ้ม..

“..ฉันเองก็ไม่สู้จะเข้าใจนัก..แต่หลังจากผ่านคดีในวันนี้..ฉันก็เข้าใจแล้วค่ะ..”

แม่หมอพยักหน้า..ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อโทรศัพท์ดังขึ้น..

แม่หมอรับสาย..ก่อนจะครางอือม์ออกมา..

เมื่อวางสายแล้ว..ใบตองก็ถามว่า..

“..คุณมิ้งโทรฯมาใช่ไหมคะ..”

แม่หมอหัวเราะ..

“..ฉันไม่ได้วางตัวให้เธอเป็นแม่หมอ..แต่เธอก็ยังแสดงให้ฉันเห็นว่า..เธอก็เหมือนเป็นแม่หมอเหมือนกันนะใบตอง..”

“..ฉันไม่รู้เรื่องดวงชะตาอะไรหรอกค่ะ..เดิมก็คิดว่ามันไร้สาระด้วยซ้ำ..แต่พอเห็นเคสในวันนี้..มันก็น่าทึ่งไม่น้อย..เพราะที่ผ่านมา..เหมือนคุณจะยังไม่ได้โชว์การไขคดีด้วยโหราศาสตร์ที่ชัดเจนเหมือนเคสนี้มาก่อน..”

“..แล้วเธอทราบได้อย่างไรว่า..คุณมิ้งโทรมา..”

“...แม่หมอใช้คุณมัสสุเป็นเลขาต้อนรับลูกค้า..จึงไม่น่าจะถือเบอร์ซึ่งลูกค้าโทรเข้าได้..ตัดเรื่องนั้นไป..ก็เหลือคนที่รู้จัก..ทีนี้..ท่าทีที่คุณแสดงออกมา..มันเหมือนต้องเกรงใจอยู่ส่วนหนึ่ง..เหมือนคนที่เป็นลูกค้าโทรมาไม่ใช่คนสนิทอย่างสามีคุณ..มัสสุ..หรือคนอื่น ๆ ..ฉันก็พอจะเดาออกว่า..คนที่ควรโทรมาควรเป็นคนที่ต้องการจะเป็นลูกค้าแต่ไม่รู้ธรรมเนียมปฏิบัติซึ่งต้องผ่านคุณมัสสุก่อน..ก็มีแต่คนที่เพิ่งผ่านคดีที่เกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ ด้วยกัน..ซึ่งน่าจะเป็นคุณมิ้งมากที่สุด..เพราะคุณมิ้งควรจะมีเหตุที่ยังคิดไม่ตกจนต้องพึ่งพาแม่หมอในอีกรูปแบบที่ไม่ใช่นักสืบนะคะ..”

“..เธอมีตรรกะในการคิดและเฉลียวฉลาดสมกับเป็นคนที่ผ่านองค์กรระดับองค์กรมุมมืดมาแล้ว..แต่ฉันไม่ได้ให้เบอร์เขาไว้..คนที่โทรมาคือจีจี้ต่างหาก..เพียงแต่จีจี้ติดต่อมาเพราะคุณมิ้งอยากจะดูดวงกับฉัน..และไม่มีเบอร์..จนต้องให้จีจี้ช่วยนี่แหละ..”

ใบตองเป่าปาก.

“..ว้า..ผิดแฮะ..”

“..ก็ไม่ผิดไปเสียทีเดียวนัก..”แม่หมอหัวเราะ.. “..เธอก็ต้องได้รับการเทรนจากฉันบ้างล่ะ..จะเป็นผู้ช่วยแม่หมอ..ก็ไม่ง่ายเหมือนกันนะ..”

ใบตองหัวเราะ..

สนุกดีเหมือนกันแฮะ...

.....

ไม่กี่วันต่อมา..

มิ้งมาที่ออฟฟิศของแม่หมอพร้อมกับสีหน้าทุกข์กังวลในใจ..แน่นอนว่า..นิภาลูกสาวคนเล็กรอดตายและรอดพ้นจากข้อหาฆาตกรรม..เรื่องราวที่เหมือนปลอบประโลมใจให้เธอโอเคกับชีวิตขึ้นมาบ้างคือ..พิธานไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของมิ้งเหมือนกับเธอ..

ความรู้สึกผิดบาปในใจก็ลดลง..แต่นิภาก็ยังไม่ทราบว่า..แท้จริงพิธานรักใครกันแน่..

ในขณะที่รู้สึกหดหู่จนคล้ายจะซึมเศร้า..เรื่องที่เสียนิภัสไป..แม้จะมีเหตุกระทบกระทั่งกันบ้าง..แต่หากถึงกับต้องตายจากกันอย่างนี้..นิภาไม่รู้สึกสบายใจเลย..

“..ดิฉันควรจะทำอย่างไรต่อไปกับเด็กสองคนนี้คะแม่หมอ..”มิ้งยอมรับว่าตัวเองรู้สึกเครียดไม่น้อย.. “..ถึงตอนนี้ยังคิดไม่ออกเลย..”

แม่หมอมองดวงที่ผูกขึ้นมาจากเวลากำเนิดทั้งวันเดือนปีและตกฟากของนิภาและพิธาน..ก่อนจะเหม่อเล็กน้อย..

ในที่สุดก็พูดขึ้นว่า..

“..คุณคงทำใจไม่ได้ใช่ไหม..ที่จะให้สองคนนี้แต่งงานกัน..เพราะแม้จะคนละสายเลือด..แต่คุณก็รู้สึกว่า..สองคนนั้นคือลูกคุณไปแล้วทั้งคู่..”

“..มันก็ด้วยล่ะค่ะ..แต่..มันมีสังหรณ์ว่า..มันไม่ควร..”

“..ก็น่าจะเป็นที่เข้าใจได้นะคะ..เพราะ..พิธานลองเล่นคบทั้งพี่ทั้งน้อง..ก็แปลว่าใจคอเขาก็ยังไม่มั่นคงเท่าไหร่..คุณคงไม่อยากเห็นลูกคนหนึ่งต้องอกหักเจ็บปวดเพราะลูกอีกคนหนึ่งแน่นอน..”

แม่หมอพูดอีกว่า..

“..การให้พิธานไปต่างประเทศชั่วระยะเวลาหนึ่งอาจจะทำให้จิตใจเขาดีขึ้น..เค้าเองก็คงลำบากใจที่จะเจอหน้านิภา..และนิภาก็คงรู้สึกไม่ดีที่เจอหน้าเค้า..ต่อให้ไม่มีเรื่องพี่น้องระหว่างกัน..แต่ความรู้สึกที่มีต่อนิภัสคงทำให้ทำใจยาก..”

“..ถ้าอย่างนั้น..คงต้องส่งไปที่แคนาดา..ไปอยู่กับพ่อแม่แท้ ๆ เขาที่นั่น..”

“..ถือว่าลงตัวนะคะ..คู่ครองของพิธานจะเป็นคนต่างชาติ..และเป็นคนเอเชีย..เมื่อถึงเวลา..ทั้งคู่ครองที่แท้จริงกับกาลเวลา..จะเยียวยาเขาได้เอง..ส่วนนิภา..”แม่หมอพิจารณาดวงอย่างละเอียด..

“..คิดว่า..เธอน่าจะเหมาะกับบทนางเอกของเรื่องคุณหนูบ้านไร่มากกว่านิภัสอยู่แล้ว..คุณควรจะให้เธอเป็นนางเอกอย่างที่ควรจะเป็นมาตั้งแต่แรกนะคะ..ดวงนี้ร้ายหน่อย..แต่อนาคตในวงการบันเทิงก็ไปได้สวย..เสียที่อาภัพคู่..แต่ก็ไม่เห็นจะต้องแคร์อะไร..มีดาราหลายคนที่ไม่แต่งงาน..แต่ก็เป็นดาวค้างฟ้าเหมือนกัน..”

“..ค่ะ..”มิ้งรู้สึกสบายใจขึ้น.. “..ต้องขอบคุณแม่หมอจริง ๆ นะคะ..”มิ้งพยายามมองหน้าแม่หมอ..ก่อนจะพูดว่า.. “..ถ้าจะว่ากันตามตรง..แม่หมอหากจะเล่นละครก็ไม่เลวนะคะ.หน้าตาดีเหมือนกัน..”

“.คงไม่ไหวแล้วนะคะ..ดิฉันแก่แล้ว..”แม่หมอเหมือนขำขันตัวเอง.. “..แต่ถ้าคุณมิ้งจะส่งเสริมลูกสาวของดิฉันทั้งแคทจีจี้..จะดีมาก ๆ เลยค่ะ..”

“..เรื่องนั้นดิฉันรับปากอยู่แล้ว..แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นก็ทำให้ดิฉันคิดพลอตละครสำหรับแคทจีจี้ขึ้นมาได้..เรื่องสองสาวสืบสะบัด..น่าจะหนุนแคทจีจี้ได้ดีนะคะ..”

“..ถึงกับทำละครใหม่ให้เลยหรือคะเนี่ย..”แม่หมอรู้สึกปลาบปลื้มเหมือนกัน..

สัญญาณสั่นของมือถือแม่หมอปรากฏ..

“..ถ้าอย่างนั้นขอลาก่อนนะคะแม่หมอ..ขอบคุณอีกครั้งค่ะ..”

แม่หมอยกมือไหว้..มิ้งออกไปจากห้องแล้ว..

แม่หมอเองก็ได้แต่หยิบมือถือที่มีสัญญาณสั่นเมื่อสักครู่..คงไม่ใช่ใครโทรมาหรอก..เพราะมันไม่ได้สั่นนาน..ควรจะเป็นแมสเสจมากกว่า..

ใครแมสเสจมานะ..

ไม่ใช่ไลน์..หรือโซเชี่ยลมีเดียใด ๆ ..แต่เป็นตัวแมสเสจจากมือถือโดยตรง.

ไม่น่าจะมีใครทำแบบนี้ได้..นอกจาก..

“..เบลล่า..”แม่หมอคิด.. “..เพราะเธอต้องปกปิดร่องรอยตัวเอง..การติดต่อมาหาฉัน..ไม่ควรจะใช้โซเชี่ยลอยู่แล้ว.”

ใช่...เบลล่าแมสเสจเข้ามาจริง ๆ ..

และเธอทำให้แม่หมอขมวดคิ้วจากแมสเสจของเธอ..

“..ภรภพหนีคุกได้อีกแล้ว..ระวังตัวด้วย..เบลล่า..”

ภรภพหรือ..

คนที่อาละวาดจับแคทจีจี้ผูกติดระเบิดในงานแฟนไซต์ของสร CLC คนนั้นน่ะหรือ..

และในขณะเดียวกัน..ไลน์ในมือถือก็ดังขึ้น..

แม่หมอขมวดคิ้ว..

“.เหมือนคุณจะตกอยู่ในอันตรายนะคะ..ฉันคิดว่า..ฉันจะมาเริ่มงานพรุ่งนี้เลย...”

นี่เป็นไลน์ของใบตอง..

ว่าแต่เธอรู้ได้อย่างไร..หรือเบลล่าบอกเธอ..

.............

 

                                                                                      

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น